Дахла оазисі – Египеттің Батыс Шөліндегі жеті оазистің бірі. Жаңа Арна ауданында орналасқан, Нилден 350 км қашықтықта. Географиясы, тарихы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дахла оазисі немесе Дахлех оазисі (Египет арабша: El Waḥat el Daḵla, "ішкі оазистер"), Египеттің Батыс шөліндегі жеті оазистің бірі. Дахла оазисі Жаңа Аңғар облысында, Ніл өзенінен 350 км (220 миль) және Фарафра мен Харга оазистерінің арасында орналасқан. Оның шамамен 80 км (50 миль) шығыстан батысқа және 25 км (16 миль) солтүстіктен оңтүстікке дейін созылған. Тақташалар жасалған кезде Дахла папирус өндірісінің орталықтарынан шалқары орналасқан. Бұл тақташаларда тізімдер, аттар тізімі, есептер және шамамен елу хат сақталған.
Dakhla Oasis or Dakhleh Oasis (Egyptian Arabic: El Waḥat el Daḵla, , "the inner oases"), is one of the seven oases of Egypt's Western Desert. Dakhla Oasis lies in the New Valley Governorate, 350 km (220 mi.) from the Nile and between the oases of Farafra and Kharga. It measures approximately 80 km (50 mi) from east to west and 25 km (16 mi) from north to south. At the time the tablets were made, Dakhla was located far from centers of papyrus production. These tablets record inventories, name lists, accounts, and approximately fifty letters.
Дейр-эль-Хагар
Дейр-эль-Хагар (Египет арабша: 'Тас монастыры', Сиуа) – Дахла оазисінің батыс шетінде, Каср ад-Дахладан шамамен 10 км қашықтықта орналасқан римдік құмтастан салынған ғибадатхана. Ғибадатхана Рим императоры Нерон тұсында салынды, ал Веспасиан, Тит және Домициан кезінде әсемделді. Бұл ғибадатхана Амон Ра, Мут және Хонсудан құралған Теба үштігіне, сондай-ақ аймақтың басты құдайы Сетке арналған.
Deir el Hagar, (Egyptian Arabic: 'Monastery of Stone', , Sioua), is a Roman sandstone temple on the western edge of Dakhla Oasis, about 10 km from Qasr ad Dakhla. The Temple was erected during the reign of the Roman Emperor Nero, and decorated during the time of Vespasian, Titus and Domitian. The temple was dedicated to the Theban triad, composed of Amun Ra, Mut and Khonsu, as well as to Seth, the main deity of the region.
Қаср әд-Дакла
Қамалды исламдық қала Қаср әд-Дахла немесе Эль Каср (арабша: قصر الداخلة, Безең) 12 ғасырда Дахла оазисінің солтүстік-батысындағы римдік бекіністің орнында Аюбид әулетінің патшаларымен салынған. Көптеген, сағасы төрт қабатқа жететін, балшық кірпіштен тұрғызылған Османдық және Мамлюк құрылыстарының ішінде жақын орналасқан Амхейдадағы ежелгі Тот храмынан алынған иероглифтермен жазылған тас блоктар кездеседі. Үш қабатты, 21 метрлік минарет 924 жылға (миләди бойынша) дейін салынған.
The fortified Islamic town of Qasr ad Dakhla or el Qasr (Arabic: قصر الداخلة, the Fortress) was built in the 12th century on the remains of a Roman fort in the NW of the Dakhla Oasis by the Ayyubid kings. Many of the up to four storey mud brick Ottoman and Mamluk buildings contain blocks of stone with hieroglyphics from the ancient Thoth temple of the nearby site of Amheida. The three storey, 21 meter high minaret is dated 924 CE.
1800 жылдан кейін
1819 жылы сэр Арчибальд Эдмонстон Дахла оазисіне сапар жасады. Кейбір қабірлер өте үлкен, ішінде бірнеше жерлеу камералары бар, ал бір қабірдің шатыры пирамида пішіндес, ал кейбіреулері күмбезді шатырлармен салынған.
Sir Archibald Edmonstone visited Dakhla oasis in the year 1819. Some of the tombs are completely large containing several burial chambers, while one tomb has a roof built in the shape of a pyramid and some of them with vaulted roofs.
География
Дахла оазисі бірнеше елді мекендерден құралған, олар бір-біріне тізбектеліп жатқан кіші оазистер бойында орналасқан. Басты елді мекендер – Мут (толық атауы Мут эль-Хараб, ал ежелгі атауы Мотис), Эль-Масара, Аль-Каср, сонымен қатар бірнеше шағын ауылдар да бар.
Dakhla Oasis consists of several communities, along a string of sub oases. The main settlements are Mut (more fully Mut el Kharab and anciently called Mothis), El Masara, Al Qasr, together with several smaller villages.
Климат
Дахла оазисінде Мысырдың көп бөлігіне тән ыстық шөлді климат басымырақ (Кёппен климаттық жіктелімі BWh).
Dakhla Oasis has a hot desert climate (Köppen climate classification BWh), typical of much of Egypt.
Дахлех оазисі жобасы
Дахлех оазисі жобасы (DOP) – 1978 жылы Корольдік Онтарио мұражайы мен Египет ескіліктерін зерттеу қоғамына оазистің бір бөлігіне бірлескен концессия берілген кезде басталған Дахлех оазисі мен оны қоршаған палеоазистің ұзақ мерзімді зерттеу жобасы. 1979 жылы Монаш университетінің археология және ежелгі тарих орталығы жобаға ынтымақтастық етуге кірісті. DOP Дахлех оазисіндегі қоршаған ортаның өзгеруі мен адам қызметінің өзара әрекеттесуін зерттейді. Исмант-эль-Хараб (көне Келлис), Мут-эль-Хараб (көне Мотис), Дейр-Абу-Метта және Музаввакадағы қазба жұмыстары Монаш университетінің ынтымақтастығымен жүргізілді. DOP сонымен қатар ‘Айн-эль-Газзарейн, Эл-Каср-эль-Дахил, Дейр-эль-Хагар және Айн-Бирбиех жерлерінде қазба жұмыстарын жүргізді. 1985 жылы Дахлех оазисі жобасының Петроглифтік бөлімін, сол кезде Познаньдегі археологиялық мұражайдың директоры болған Лех Крыжаняк, Польшаның Жерорта теңізі археология университетінің қолдауымен құрды. Бастапқыда петроглифтерді зерттеу оазистің шығыс бөлігінде жүргізілді, онда археологтар екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын (Герберт Винлок пен Ханс Александр Винклер) тасқа салынған суреттерді құжаттаған болатын. Экспедиция бұрын әдебиетте айтылған бейнелердің және жаңадан табылған суреттердің жүйелі құжаттамасын жасады. Бұл жұмыста әуеден түсірілген фотосуреттер көмектесті. Содан кейін, Польша Ғылым академиясының археология және этнология институтының қызметкері Михаль Кобусиевич басшылығымен, Орталық оазис аймағына назар аударылды, онда 270 жаңа петроглифтік орын анықталды. Петроглифтік бөлімнің қазіргі директоры, Познаньдегі археологиялық мұражайдан Пауль Полковский, іздеу аймағын кеңейтіп, 1300-ден астам тасқа салынған суреттері бар панельдердің таралуын көрсететін карта жасады. Бейнелер тарихқа дейінгі кезеңнен ислам дәуіріне дейін сақталып қалған, оларға жануарлар мен адамдардың (көбінесе жүкті әйелдердің) суреттері, иероглифтер және бедуин белгілері кіреді. және БАЛАТ, IFAO қолдауымен жүзеге асырылды. 2018 жылы мұнда ірі динозаврдың қазылған қалдықтары табылды. 2019 жылы Бер-Эль-Шагала археологиялық ескерткішінде Рим Египтіне жататын екі көне қабір табылды.
The Dakhleh Oasis Project (DOP) is a long term study project of the Dakhleh Oasis and the surrounding palaeoasis, initiated in 1978 when the Royal Ontario Museum and the Society for the Study of Egyptian Antiquities were awarded a joint concession for part of the Oasis. In 1979, the Centre for Archaeology and Ancient History at Monash University began to cooperate in the project. The DOP studies the interaction between environmental changes and human activity in the Dakhleh Oasis. The excavations at Ismant el Kharab (ancient Kellis), Mut el Kharab (ancient Mothis), Deir Abu Metta and Muzawwaqa were undertaken with the cooperation of Monash University. The DOP has also excavated at 'Ain el Gazzareen, El Qasr el Dakhil, Deir el Hagar and Ain Birbiyeh. In 1985, the Petroglyph Unit of the Dakhleh Oasis Project was created by Lech Krzyżaniak, then director of the Archaeological Museum in Poznań, under the auspices of the Polish Centre of Mediterranean Archaeology University of Warsaw. At first, the studies of the petroglyphs focused on the eastern part of the oasis, where rock carvings had been documented by archaeologists already before World War II (Herbert Winlock and Hans Alexander Winkler). The expedition created systematic documentation of both the depictions mentioned earlier in the literature and the newly discovered ones. Aerial photographs proved helpful in this work. Then, under the direction of Michał Kobusiewicz from the Institute of Archaeology and Ethnology of the Polish Academy of Sciences, attention was turned to the area of the Central Oasis where 270 new petroglyph sites were recorded. The current director of The Petroglyph Unit, Paweł Polkowski from the Archaeological Museum in Poznań, extended the area of prospection and created a map showing the distribution of more than 1,300 panels with rock art. The depictions date from the Prehistory to the Islamic period and include images of animals and people (often pregnant women), hieroglyphs, and Beduin markings. and Balat under the auspices of the IFAO. In 2018, the fossilized remains of a large dinosaur were discovered here. In 2019, two ancient tombs were discovered at Ber El Shaghala archaeological site, that date back to Roman Egypt.
Дахлех Траст
"Дахлех" қоры 1999 жылы құрылған және Ұлыбританияда тіркелген қайырымдылық ұйымы. Оның негізгі мақсаты – Шығыс Сахарадағы, әсіресе Дахла оазисіндегі квартер кезеңіндегі қоршаған ортаның тарихы мен мәдени дамуын зерттеу және түсінуді кеңейту. Осы мақсатта, қазіргі қоршылар DOP-қа қолдау көрсетуге міндеттенді.
The Dakhleh Trust was formed in 1999 and is a registered charity in Britain. Its declared aim is to advance understanding of the history of the environment and cultural evolution throughout the Quaternary period in the eastern Sahara, and particularly in the Dakhla Oasis. To this end, the present trustees have committed themselves to supporting the DOP.
Жарияланған еңбектер
Бузер, А. «Египет шегіндегі археология: Дахлех оазисіндегі археологиялық зерттеулер, 1819–1977» «Ежелгі Батыс және Шығыс» журналы, 12: 117–156. 2013 жыл. Фахри, А. Мысыр оазистері, I: Сива оазисі, Каир, Америка Университетінің «Каир баспасы». Фахри, А. Мысыр оазистері, II: Бахрия және Фарафра оазистері, Каир, Университет баспасы, шамамен 2003 жыл. Гидди, Л. Мысыр оазистері: Бахария, Дахла, Фарафра және Харга фараондық дәуірде, Уорминстер, Арис және Филипс, 1987. Джексон, Р. Империя шегінде: Римнің Египет шекарасын зерттеу, Нью-Хейвен және Лондон, Йель университетінің баспасы, 2002. Тёрстон, Х. Бақыт аралдары: Мысырдың мәңгілік оазисінің құпиялары, Торонто, Даблдей, 2003. Вивиан, С. Мысырдың батыс шөлі: зерттеушінің нұсқаулығы, AUC Press, Каир, 2000. Вагнер, Г. Грек, рим және византия дәуіріндегі Египет оазистері, грек деректемелері бойынша, Каир, Грек папирологиясы және эпиграфиясы бойынша зерттеулер, 1987.
Boozer, A. "Archaeology on Egypt's Edge: Archaeological Research in the Dakhleh Oasis, 1819 1977" in Ancient West & East: 12: 117–156. 2013. Fakhry, A. The Oases of Egypt, I : Siwa Oasis, Le Caire, Amer. Univ. in Cairo Press. Fakhry, A. The Oases of Egypt, II: Bahriyah and Farafra Oases, Le Caire, Univ. in Cairo Press, c. 2003. Giddy, L. Egyptian Oases: Bahariya, Dakhla, Farafra and Kharga during Pharaonic Times, Warminster, Aris & Philips, 1987. Jackson, R. At Empire's Edge: Exploring Rome's Egyptian Frontier, New Haven et Londres, Yale University Press, 2002. Thurston, H. Island of the Blessed : the Secrets of Egypt's Everlasting Oasis, Toronto, Doubleday, 2003. Vivian, C. The Western Desert of Egypt: an explorer's handbook, AUC Press, le Caire, 2000. Wagner, G. Les oasis d'Égypte à l'époque grecque, romaine et byzantine, d'après les documents grecs, Le Caire, Recherches de papyrologie et d'épigraphie grecques, 1987.