Роберт Янг Хейн: Американ саяхатшысы және Оңтүстік Каролинаның губернаторы
Robert Y. Hayne
Роберт Й. Хейн (1791-1839) – американ саяхатшысы, Оңтүстік Каролина губернаторы. Штат құқықтары, тарату доктринасы және Азамат соғысына дейінгі даулар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер (1791–1839)
American politician (1791–1839)
Роберт Янг Хейн (10 қараша 1791 – 24 қыркүйек 1839) – американдық саясаткер. Ол 1823 жылдан 1832 жылға дейін АҚШ Сенатында, 1832 жылдан 1834 жылға дейін Оңтүстік Каролина штатының губернаторы, ал 1836 жылдан 1837 жылға дейін Чарльстон қаласының мэрі қызметін атқарды. Сенатор және губернатор ретінде ол "Жою дағдарысының" (Nullification Crisis) маңызды тұлғасы болды және Джон Кэлхун мен Джеймс Гамильтон кішімен бірге штаттардың құқықтары, келісімшарт теориясы (compact theory) және жою іліміне белсенді жақтас болды. Оның 1830 жылы Сенатта Дэниел Вебстермен өткізген пікірсайысы Америка Азамат соғысына себеп болған конституциялық дағдарыстың шешуші кезеңі деп есептеледі.
Robert Young Hayne (November 10, 1791 – September 24, 1839) was an American politician. He served in the United States Senate from 1823 to 1832, as Governor of South Carolina 1832–1834, and as Mayor of Charleston 1836–1837. As Senator and Governor, he was a leading figure in the Nullification Crisis and, along with John C. Calhoun and James Hamilton Jr., a vocal proponent of the doctrines of states' rights, compact theory, and nullification; his 1830 debate in the Senate with Daniel Webster is considered a defining episode in the constitutional crisis which precipitated the American Civil War.
Ерте және отбасылық өмірі
Роберт Й. Хайн 1791 жылғы 10 қарашада Элизабет Перонно және оның күйеуі Уильям Хейннің отбасында дүниеге келді. Олардың Оңтүстік Каролина штатының Коллеттон округіндегі Сент-Пол приходында құл еңбегімен жұмыс істейтін плантациялары болған. Роберт Хайннің кіші інісі Пол Гамильтон Хайн (1803-1830) болды. Хайн өзінің әлеуметтік жағдайына сай жеке білім алды, содан кейін Чарльстондағы Лэнгдон Шевстің кеңсесінде заңды оқыды. 1813 жылғы 3 қарашада ол белгілі заңгер және бұрынғы губернатор Чарльз Пинкнидің қызы Франсис Генриетта Пинкниге (1790-1818) үйленді. Олардың Франсис Генриетта Пинкни Шарп (1818-1875) атты қызы болды. 1820 жылы бірінші әйелі бала туған кезде туындаған асқынулар салдарынан қайтыс болғаннан кейін, Хайн Ребекка Брютон Оллстонға үйленді. Оның әкесі Уильям Алстон оған төменгі Кинг-стриттегі жер учаскесін сыйлады, онда Хайн үй салды (қазіргі Лэдсон-стрит, 4). Кейіннен Хайн қызы Франсиске Оңтүстік Каролина штатының Тамасси қаласында плантация сыйлады, ол жергілікті Пендлтон, Оңтүстік Каролина сот хатшысы Элам Шарпқа үйленді, бұл Хайннің 1839 жылы күтпеген өліміне аз уақыт қалғанда болды.
Robert Y. Hayne was born on November 10, 1791, to Elizabeth Peronneau and her husband William Hayne, who owned plantations farmed by enslaved labor in St. Paul Parish, Colleton District, South Carolina. Robert Hayne had a younger brother, Paul Hamilton Hayne (1803 1830). Hayne received a private education suitable for his class, then studied law in the office of Langdon Cheves in Charleston. On November 3, 1813, he married Frances Henrietta Pinckney (1790–1818), daughter of prominent lawyer and former governor Charles Pinckney. They had a daughter, Frances Henrietta Pinckney Sharpe (1818–1875). In 1820, after his first wife's death from childbirth complications, Hayne married Rebecca Brewton Allston. Her father, William Alston, gave her a lot on lower King Street, where Hayne built a house (today's 4 Ladson Street). Hayne would later give his daughter Frances a plantation in Tamassee, South Carolina, when she married the local Pendleton, South Carolina, court clerk, Elam Sharpe, shortly before Hayne's unexpected death in 1839.
Адвокат, офицер, плантатор, темір жол президенті
Хейн 1812 жылы адвокаттық алқаға қабылданды және Чарльстонда заңгерлікпен айналысты. Ұлыбританияға қарсы 1812 жылғы соғыс кезінде ол Чарльстон кадеттік жаяу әскерінің лейтенанты болды. Ол Оңтүстік Каролина штатының үшінші полкінде капитан болды. Кейіннен Хейн штаттық милицияның генерал-квартирмейстері қызметін атқарды. 1836 жылға қарай ол штаттық милиция қатарында генерал-майор дәрежесіне көтерілді. 1820 жылғы халық санағында Хейн Оңтүстік Каролина штатының Джорджтаун қаласында 118 адамды құл еткен (олардың жартысы егіншілікпен айналысқан), тағы 50 адам Коллтон округінде, ал тағы 19 адам Чарльстон қаласында құл болған. 1830 жылғы халық санағында ол Чарльстонда 17 адамды құл еткен. Хейн 1839 жылы жарық көрген «Американдық құлдықтың қазіргі жағдайы» атты құлдыққа қарсы кітапта есімдері тізілген. Ол африкалық американдық құлдардың некелерін ескермейтін құл иелерінің мысалы ретінде келтірілген. Кітапта Хейннің қашып кеткен адамды ұстауға көмектесу туралы хабарламасы жарияланған газеттен алынған жарнамасы қайта басылған. Хейннің жарнамасында қашқан адамның әйелі мен балалары тұратын көршілес округке қарай бет алғанын болжаған. Хейн Оңтүстік Каролинаның өнеркәсіптік дамуын белсенді түрде ілгерілетуге атсалысты, соның ішінде 1835 жылы Чарльстон портын Мемфис, Теннеси және Миссисипи өзенімен байланыстыру мақсатында Хейннің жоспары бойынша Аппалачи тауларына қарай батысқа қарай кеңейген Оңтүстік Каролина каналы және теміржол компаниясы. Хейн қайтыс болғанға дейін Луисвилл, Цинциннати және Чарльстон теміржолының президенті болды, ал оның орнына Джеймс Гадсден президенттік лауазымға тағайындалды. LCCR 1839 жылы SCCRC акцияларын сатып алды. Екі теміржол 1844 жылы бірікті, бірақ жоспарланғандай толыққанды жолды аяқтамады, тек Колумбияға, Оңтүстік Каролинаға дейін 60 мильді аяқтады, сондай-ақ 1848 жылы Камденге және 1853 жылы Атлантаға, Джорджияға қосылды.
Hayne was admitted to the bar in 1812 and practiced law in Charleston. During the War of 1812 against Great Britain, he was a Lieutenant in the Charleston Cadet Infantry. He rose to Captain in the Third South Carolina Regiment. Hayne later served as the Quartermaster General of the state militia. By 1836, he had risen in the state militia ranks to major general. In the 1820 census, Hayne enslaved 118 people in Georgetown, South Carolina (half of them engaged in agriculture), another 50 enslaved people in Colleton County, South Carolina, and 19 more in Charleston, South Carolina. In the 1830 census, he enslaved 17 people in Charleston. Hayne was mentioned in American Slavery As It Is, an abolitionist book published in 1839. He is given as an example of slavers who disregard marriages of enslaved African Americans. The book reprinted a signed advertisement Hayne placed in a newspaper that sought help capturing an escaped man. Hayne's advertisement suggested that the fugitive may be heading to a neighboring county where the enslaved man's wife and children live. Hayne actively promoted South Carolina's industrial development, including the South Carolina Canal and Railroad Company, which in 1835 expanded westward toward the Appalachian Mountains under Hayne's plan to link Charleston's port to Memphis, Tennessee, and the Mississippi River. Hayne was president of the Louisville, Cincinnati and Charleston Railroad until his death and was succeeded as its president by James Gadsden. The LCCR bought the SCCRC's stock in 1839. The two railroads merged in 1844 but never completed the track as expected, only finishing about 60 miles to Columbia, South Carolina, in addition to connections to Camden, South Carolina, in 1848 and Atlanta, Georgia, in 1853.
Саяси мансап
Демократ, Хейн Оңтүстік Каролина штатының Өкілдер палатасына сайланды және 1814 жылдан 1818 жылға дейін қызмет етті, оның ішінде 1818 жылы Палата спикері болды. Хейн 1818-1822 жылдары Оңтүстік Каролинаның бас прокуроры қызметін атқарды. Оның өкілеттігі кезінде Чарльстонда Дания Весси ісі қарастырылды, бұрынғы құл көтерілісінің жолы кесілгеннен кейін. Қалалық сотқа қолдау көрсетпеген губернатор Томас Беннет Хейннен заңгерлік пікір сұрады. Хейн Беннеттке «Магна Хартия және Хабеас Корпус және шын мәнінде, біздің Конституциямыздың еркіндікке бағытталған барлық ережелері тек еркін азаматтарға арналған» және Оңтүстік Каролина губернаторы «сот қателіктерін» тексеруге құқылы емес деп кеңес берді. 1822 жылы Оңтүстік Каролина заң шығарушы органы Хейнді АҚШ Сенатына сайлады. Ол 1828 жылы қайта сайланды және 1823 жылдың 4 наурызынан 1832 жылдың 13 желтоқсанына дейін қызмет етті. 1825-1832 жылдары ол Сенаттың Теңіз істері жөніндегі комитетінің төрағасы болды. Сенатта Хейннің замандасы Мартин Ван Бюрен Хейннің мінез-құлқының бастапқыда өзіне сенімді, ашық сөйлеуден кейін, сенаторлық мәдениетке сәйкес, сыртқы кішіпейілділікке қалай өзгергенін атап өтті:
A Democrat, Hayne was elected to the South Carolina House of Representatives and served from 1814 to 1818, including as Speaker of the House in 1818. Hayne was Attorney General of South Carolina from 1818 to 1822. During his tenure, the trial of Denmark Vesey occurred in Charleston after a purported slave rebellion was thwarted. Governor Thomas Bennett, unsupportive of the city appointed court handling the trial, asked Hayne for his legal opinion. Hayne advised Bennett that the "Magna Charta and Habeas Corpus and indeed all the provisions of our Constitution in favour of Liberty, are intended for freemen only" and that the Governor of South Carolina could not examine "judicial errors." In 1822, South Carolina's legislature elected Hayne to the United States Senate. He was reelected in 1828 and served from March 4, 1823, to December 13, 1832. From 1825 to 1832, he chaired the Senate Committee on Naval Affairs. Martin Van Buren, a contemporary of Hayne's in the Senate, commented on how Hayne's demeanor there evolved from one of self confident outspokenness at first to one of outward modesty more in line with the senatorial culture of respect for seniority:
Ол бірден пікірталасқа қатысып, ешқандай ұялмастан еркін, түсінікті, кейде қуатты, бірақ көбінесе ешқандай нәтиже бермейтін сөздер айтты. Оған тиісті құрметпен қарағанмен, оның өте сенімді деп санайтын ұсыныстары, аргументтері мен пікірлері кейде қысқаша және ресми емес жолмен шешілді, бұл оның пікірінше, оларға лайықты салмақпен сәйкес келмеді. * * * * Оған себебін ешкім айтпады, бірақ ол өзі анықтап алды және мәселенің шешімін табу үшін дереу шаралар қолданды. Өзі бастаған ұсыныстардан гөрі, басқалардың басшылығымен жүруге ұмтыла бастады. Әдеттегі сенімді және эк-кафедралық пікірлерін білдірудің орнына, енді олар Сенаттың үлкен және тәжірибелі мүшелеріне деген құрметпен, салмақты сөздермен, қарапайым тілмен айтылды. Бұл өзгерістер байқалып, бағаланды. 1832 жылы Джеймс Гамильтонның губернаторлығы кезінде Хейн Оңтүстік Каролинаның күшін жою конвенциясының төрағасы болды. Гамильтон мен Хейн штаттардың өздері келіспеген федералды заңдарды «күшін жоюға» құқылы екенін айтты. Оның 162 делегатының сексен пайызы 1828 және 1832 жылдардағы федералды тарифтерді күшін жою және күшін жою туралы жарлықты қабылдады. 1833 жылы федералды үкімет пен Оңтүстік Каролина арасында уақытша келісімге қол жеткізілді. Хейн 1832 жылы Оңтүстік Каролинаның губернаторы болып сайлану үшін Сенаттан отставкаға кетті және 1834 жылға дейін бір мерзім қызмет етті. Оның орнын АҚШ вице-президенті лауазымынан кеткен Джон Кэлхун басты. 1836-1837 жылдары ол Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласының мэрі болды.
He entered at once into the debates and without the slightest embarrassment spoke fluently, intelligibly, sometimes forcibly but often without the slightest effect. Whilst he was himself treated with proper respect, motions, arguments and opinions which he deemed very conclusive, were sometimes disposed of in a summary and unceremonious way not [at] all consistent with the weight to which he deemed them entitled. * * * * No one informed him of the cause, but he did not fail to discover it himself, or to take promptly the steps to remedy the evil. From originating propositions himself he became obviously desirous to follow the lead of others — instead of the usual confident and ex cathedra way of advancing his opinions they were now expressed with diffidence in moderate terms with well conceived expressions of deference to those of the elder and more experienced members of the Senate. The change was observed and appreciated. In 1832, under James Hamilton Jr. as governor, Hayne served as Chairman of South Carolina's nullification convention. Hamilton and Hayne argued that states could "nullify" federal laws with which they disagreed. Eighty percent of its 162 delegates voted to nullify federal tariffs of 1828 and 1832 and for the Ordinance of Nullification. A temporary compromise was reached between the federal government and South Carolina in 1833. Hayne resigned from the Senate to accept election by the legislature as Governor of South Carolina in 1832, serving one term into 1834. He was succeeded in the senate by John C. Calhoun, who resigned his post as Vice President of the United States to take the seat. From 1836 to 1837, he served as Mayor of Charleston, South Carolina.
Өлім және мұра
Хейн 1839 жылғы 24 қыркүйекте Солтүстік Каролина штатының Ашвилл қаласында қайтыс болды. Ол Чарльстондағы Сент-Майкл шіркеуінің зиратында жерленген. Оның трансконтиненттік теміржол туралы арманы ешқашан іске аспады. Оның күйеу баласы, капитан Элам Шарп кіші, Америка Азамат соғысында АҚШ-қа қарсы Конфедерация үшін шайқасты, бірінші Оңтүстік Каролина атты әскерінің және Хэмптоның легионының құрамында соғыстан аман қалды. Бірақ ол отбасымен бірге плантацияларын сатып, түскен қаражатын Конфедерация облигацияларына инвестициялады. Соғыстан кейін отбасының қаржылық жағдайы қиын болды, Шарп Теннессиге, содан кейін Техас штатының Даллас қаласына көшіп, пресвитериандық пастор болды. Хейннің ұрпақтары 1863 жылы Лэдсон көшесіндегі үйді сатты, бірақ ол 1890 жылы орнынан жылжытылып, жаңартылғанымен, қазірге дейін сақталған. Хейннің туысы Пол Гамильтон Хейн – ақын және Оңтүстік Каролинаның ақыны болды, ол Азамат соғысынан кейін Джорджияға көшті. 1878 жылы ол Хейннің өмірбаянын жариялады. Екінші дүниежүзілік соғыстағы "Либерти" жүк кемесі оның құрметіне аталды.
Hayne died in Asheville, North Carolina, on September 24, 1839. He is buried at St. Michael's Church cemetery in Charleston. His transcontinental railroad dreams never materialized. His son in law, Capt. Elam Sharpe Jr. fought for the Confederacy against the United States in the American Civil War as a member of the First South Carolina Cavalry, Hampton's Legion, surviving the war. However, he and his family sold their plantations and invested the proceeds in Confederate bonds. After the war, the family's finances were dire, and Sharpe moved to Tennessee, then Dallas, Texas, where he became a Presbyterian minister. Hayne's descendants sold the Ladson Street house in 1863, but it still exists today, albeit moved and renovated in 1890. Hayne's nephew, Paul Hamilton Hayne, was a poet and South Carolina's poet laureate who moved to Georgia after the Civil War. In 1878, he published a biography of Hayne. The World War II Liberty ship was named in his honor.
Саяси көзқарастар
Хейн еркін сауданың жақтаушысы және штаттардың құқықтарын қорғаушы болды. Ол құлдықтың ішкі мәселе екенін және оны жеке штаттар ғана шешуі керек деп үнемі айтты. Ол федералды үкіметтің Панама конгресіне делегаттар жіберу жоспарына қарсы болды, бұл конгресті Симон Боливар Испанияға қатысты Солтүстік және Оңтүстік Америка саясатын, соның ішінде Испанияның бұрынғы колонияларында құлдықты жоюды әзірлеу үшін ұйымдастырған еді. (Мексика тәуелсіздік алғаннан кейін 1824 жылы құлдықты жойды.) Құлдықты шектеуге бағытталған федералдық әрекеттерге қарсылық білдіріп, Хейн: «Федералды үкімет штаттардың ішкі істеріне араласуға тырысқан сәттен бастап, бұл штаттар Одақтан шығып кеткені деп есептейді» деді. Ол 1824, 1828 және 1832 жылдарғы қорғаушылық федералды тарифтік заңдарға қарсы шықты. 1828 жылы Массачусетс штатындағы экономикалық өзгерістерге (фермерлік шаруашылықтан зауыттардағы жаппай өндіріске көшуге) жауап ретінде Дэниел Вебстер импортталған тауарларға тарифтерді арттыру туралы заң жобасын қолдады, бұл заң жобасына оңтүстік штаттарының саясаткерлері қарсы болды. Хейн заң жобасына қарсы сөйледі, Вебстер жауап берді, ал Сенаттағы осы пікір алмасулар Вебстер-Хейн дебаты деп аталды. Бұл дебат 1829 жылдың 29 желтоқсанында Коннектикут штатының сенаторы Сэмюэл А. Фут ұсынған «Фут резолюциясы» себебінен туды. Футтың ұсынысы федералды үкіметке жерді сатуды тек қана зерттелген және сатуға дайын жерлермен шектеуді зерттеуді талап етті, бұл штаттардың одан әрі жер сатуын болдырмауға бағытталған шара еді. Федералды үкіметтің осы әрекетті жасауға құқығы бар ма деген мәселе федералды үкімет пен жеке штаттардың үкіметтері арасындағы қатынастарды күмәндандырды. Хейн АҚШ Конституциясы ұлттық үкімет пен штаттар арасындағы келісім ғана екенін және кез келген штат өзіне қайшы келетін федералды заңды жоюға құқылы екенін мәлімдеді. Вебстер федералды үкімет пен Конституцияның жоғарылығын, сондай-ақ күшін жою мен бөлінуге қарсы болды. Ол Хейнге берген екінші жауабын «Еркіндік және одақ, қазір және мәңгілікке, бірінде және ажырамас» деген есте қаларлық сөздермен аяқтады.
Hayne was an ardent free trader and an uncompromising advocate of states' rights. He consistently argued that slavery was a domestic institution and should be dealt with only by the individual states. He opposed the federal government's plan to send delegates to the Panama Congress, which was organized by Simón Bolívar to develop a united North and South American policy towards Spain, including the end of slavery in Spain's former colonies. (After achieving independence, Mexico abolished slavery in 1824.) Objecting to any federal effort to curtail slavery, Hayne said, "The moment the federal government shall make the unhallowed attempt to interfere with the domestic concerns of the states; those states will consider themselves driven from the Union." He opposed 1824, 1828, and 1832 protectionist federal tariff bills. In 1828, in response to the changing economic landscape in Massachusetts (there was a shift from farming towards mass production in factories), Daniel Webster backed a bill to increase tariffs on imported goods, a measure that southern politicians opposed. Hayne spoke in opposition to the bill, Webster responded, and the ensuing series of back and forth Senate speeches became known as the Webster Hayne debate. The debate arose over the "Foot resolution," introduced on December 29, 1829 by Senator Samuel A. Foot of Connecticut. Foot's proposal called for a federal government study into restricting the sale of public lands to those lands already surveyed and available for sale, preventing states from conducting further land sales. Whether the federal government had the authority to take this action called into question the relationship between the powers of the federal government and the governments of the individual states. Hayne contended that the United States Constitution was only a compact between the national government and the states and that any state could nullify any federal law which it considered to be in contradiction. Webster argued for the supremacy of the federal government and the Constitution and against nullification and secession. He concluded his Second Reply to Hayne with the memorable phrases, "Liberty and union, now and forever, one and inseparable."