Даррелл Эванс: Бейсбол жұлдызының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық бейсболшы (1947 жылы туған), музыкант.

Даррел Уэйн Эванс (26 мамыр 1947 жылы туған) – американдық бұрынғы бейсболшы, жаттықтырушы және менеджер. Ол 21 маусым бойы Үлкен Лига Бейсболында (MLB) ойнады, мансабын 1969–1976 және 1989 жылдары «Атланта Брейвз» командасы үшін үшінші базада бастады, 1976–1983 жылдары «Сан-Франциско Джайентс» командасымен бірінші және үшінші базалардың арасында ауысып ойнады, ал мансабының соңғы жылдары «Детройт Тайгерс» (1984–1988) командасы үшін бірінші базада және тағайындалған соққышы ретінде ойнады. 1984 жылы «Тайгерс» командасымен Әлем сериясінде жеңіске жетті. Эванс мансабының басында және соңында үлкен жетістіктерге қол жеткізді. Ол екі рет All-Star атанды – 1973 жылы «Брейвз» командасымен және 1983 жылы «Джайентс» командасымен. 1985 жылы «Тайгерс» командасымен MLB-дағы ең көп хоум-ран соққан ойыншы атанды, ал 1973 және 1974 жылдары «Брейвз» командасымен ең көп жүрген ойыншы болды. Калифорния штатының Пасадена қаласында туған Эванс кәсіби жылдам соққылы софтболмен айналысқан әкесінің ұлы. Ол Пасадена қалалық колледжінде оқыды және бейсбол және баскетбол командаларын Калифорнияның кіші колледждері арасындағы чемпионаттарға жетектеді. 1973 жылы Эванс MLB-да 41 хоум-ран соғып, үшінші орынды иеленді және лигада ең көп ұпай жинаған және жүрген ойыншы атанды. 1976 жылғы маусымның ортасында «Сан-Франциско Джайентс» командасына ауыстырылды. «Джайентс» командасымен өткізген ең жақсы маусымы 1983 жылы All-Star атанған жылы болды, ол 30 хоум-ран соғып, командамен соңғы жылы .378 базалық көрсеткіш жинады. Эванс 1984 жылғы маусым алдында «Детройт Тайгерс» командасымен еркін агент ретінде келісімшартқа отырды және командамен алғашқы жылында Әлем сериясінде жеңіске жетті. 1985 жылы 38 жасында MLB-дағы ең көп хоум-ран соққан ойыншы атанды, бұл көрсеткішті тарихтағы ең үлкен жастағы ойыншыға тиесілі болды. Америка лигасында хоум-ран соғу арқылы ол MLB тарихында Америка және Ұлттық лигаларында 40 хоум-ран соққан алғашқы ойыншы атанды. Эванс 1989 жылы «Брейвз» командасына қайта оралып, ойыншылық мансабын аяқтады. Бейсбол тарихшысы Билл Джеймс Эвансты «бейсбол тарихындағы ең бағаланбаған ойыншы» деп атады. Оның анасы және әпкесі Маргарет Оңтүстік Калифорниядағы ұлттық чемпионат командасында кәсіби жылдам соққылы софтболмен айналысты, ал әпкесі, әсіресе, All-American аутфилдері ретінде таңдалды. Оның әкесі металл механик болған және колледжде бейсбол ойнаған. Эванс Пасаденадағы Джон Мьюр орта мектебінде оқыды. 1965 жылдың наурыз айында Мьюр үшін но-хиттер тастады. 1965 жылдың күзінде Эванс Пасадена қалалық колледжіне (PCC) түсті. 1965–66 оқу жылында бірінші курс студенті ретінде PCC баскетбол командасының ең көп ұпай жинаған ойыншысы болды және бейсбол командасын .423 көрсеткішпен жетектеді. 1965 жылдың желтоқсанында Лью Алсиндор қатысқан UCLA командасына қарсы өткен ойында 12 ұпай жинады. 1966–67 оқу жылында PCC бейсбол командасы үшін .451 көрсеткішпен ойнады және бейсбол мен баскетбол командаларын Калифорнияның кіші колледждері арасындағы чемпионаттарға жетектеді. 1966–67 жылдардағы баскетбол жаттықтырушысы Джерри Тарканян болды, ал кейін ол «Пасадена қалалық колледжінің ең үздік аңыздары» ретінде PCC Даңқ залына енгізілді.

Darrell Wayne Evans (born May 26, 1947) is an American former baseball player, coach and manager. He played 21 seasons in Major League Baseball (MLB), beginning his career as a third baseman with the Atlanta Braves (1969–1976, 1989), alternating between first and third base with the San Francisco Giants (1976–1983), and playing much of his later career as a first baseman and then a designated hitter for the Detroit Tigers (1984–1988). He won a World Series championship with the Tigers in 1984. Evans had most of his success in the early and late stages of his career. He was a two time All Star, first with the Braves in 1973 and then with the Giants in 1983. He led MLB in home runs in 1985 with the Tigers, and walks in 1973 and 1974 with the Braves. Born in Pasadena, California, Evans was the son of a professional fast pitch softball player. He attended Pasadena City College and helped lead the baseball and basketball teams to California junior college championships. In the majors, Evans had a breakout season in 1973, finishing third in MLB with 41 home runs and leading the league in runs created and walks. He was traded to the San Francisco Giants in the middle of his lackluster 1976 season. His best season with the Giants was his 1983 All Star season when he hit 30 home runs and compiled a .378 on base percentage in his last year with the team. Evans signed as a free agent with the Detroit Tigers prior to the 1984 season, winning the World Series in his first year with the team. He led MLB in home runs in 1985 at age 38, becoming the oldest player in history to accomplish the feat. By hitting his home runs in the American League, he also became the first in MLB history to have a 40 homer season in both the American and the National Leagues. Evans concluded his playing career with a return to the Braves in 1989. Baseball historian Bill James rated Evans as "the most underrated player in baseball history." His mother and her sister Margaret played professional fast pitch softball together for a national championship team in Southern California, and his aunt in particular was selected as an All American outfielder. His father was a sheet metal mechanic who had played college baseball. Evans attended John Muir High School in Pasadena. In March 1965, he threw a no hitter for Muir. In the fall of 1965, Evans enrolled at Pasadena City College (PCC). As a freshman during the 1965–66 academic year, he was the leading scorer for PCC's basketball team and led the baseball team with a .423 batting average. In December 1965, he scored 12 points in a losing effort against a UCLA team featuring Lew Alcindor. During the 1966–67 academic year, he hit .451 for the PCC baseball team and led both the baseball and basketball teams to California junior college championships. His basketball coach during the 1966–67 season was Jerry Tarkanian. and he was later inducted into the PCC Hall of Fame as "the ultimate in Pasadena City College legends."

Кіші лигалар

Эвансты 1965 жылы «Чикаго Кабс», 1966 жылы «Нью-Йорк Янкис» және «Детройт Тайгерс», 1967 жылы «Филадельфия Филлиз» және «Канзас-Сити Атлетикас» клубтары таңдады. Эванс 1967 жылғы маусымда үш түрлі кіші лига клубтарында ойнады: Флорида штаты лигасының «Лисбург» клубында, Каролина лигасының «Пенисула» клубында және Перс шығанағы жағалау лигасының «Брэдэнтон» клубында. 1967 жылғы маусымда 61 кіші лига ойынында ол .326-ға дейін соққы жинап, .402 базаға шығу көрсеткішін көрсетті. «Брэдэнтон» клубында ол .489 соққы берді. 1968 жылғы маусымды Оңтүстік лигасындағы «Бирмингем» клубында өткізді. Эванстың 1967 және 1968 жылдарығы ойын уақыты АҚШ Теңіз жаяу әскерлері қатарындағы қызметімен шектелді. Эванс кейіннен Теңіз жаяу әскерінен босатылғаннан кейін қолының «ауырғанын және күшінен кеткенін» еске алды, бұл 1968 жылы нашар өнер көрсетуіне әкелді.

1969-1972 жылдар аралығындағы маусымдар

1968 жылдың желтоқсанында «А» командасы Эвансты қорғалған жас лига ойыншыларының тізіміне қоспауды шешкен соң, Эвансты «Атланта Брейвз» клубы «Регламент 5» таңдауында 25 000 долларға иеленді. Эванс 1969 жылғы маусымды «Брейвз» командасымен бастады, бірақ тек қосалқы ойыншы ретінде ғана пайдаланды. 1969 жылдың сәуір айының соңында ол «Шревпорт Брейвз» командасына (AA лигасы) жіберілді, бірақ 26 соққыда бар болғаны 231 ұпай жинады. 1970 жылы «Атланта» сапында 44 соққыда .318 көрсеткен Эванс алаңдағы нашар ойыны үшін «Кланк» деген лақап ат алды. Эванс 1971 жылғы маусымды «Ричмонд» командасымен бастады, онда ол аутфилдке көшірілді және .307-мен соқты, базаға шығу көрсеткіші .437 болды. Эванс 1971 жылы «Брейвз» үшін үшінші базада 72 ойында ойнады; жаңашыл маусымында 260 соққыда .242 көрсетті. 1972 жылы Эванс «Брейвз» командасының тұрақты үшінші базалық ойыншысы болды, 125 ойында қатысты. Ол соққы аймағын бақылауын көрсетті, 90 рет базаға шықты (Ұлттық лигада бесінші орын) және .384 базаға шығу көрсеткішін жинады (лигада жетінші орын). Оның 25 қатесі Ұлттық лигадағы үшінші базалық ойыншылар арасында екінші орынға ие болғанымен, ол қорғаныс жағынан жақсарды, лигадағы үшінші базалық ойыншылар арасында ойынға қатысу көрсеткіші 3.24 (бірінші), 126 ұстау (екінші), 273 көмек көрсету (төртінші) және 20 қос ойын (төртінші) көрсеткіштерімен көшбасшы болды. Ол сондай-ақ Ұлттық лигадағы ең жақсы қорғанысқа ие үшінші базалық ойыншылардың қатарында болды, ойынға қатысу көрсеткіші 3.08 (Ұлттық лигада бірінші), 124 ұстау (Ұлттық лигада екінші) және 325 көмек көрсету (Ұлттық лигада екінші) көрсеткіштерімен ерекшеленді. Эванстың 1973 жылғы жетістіктері командаласы Хэнк Ааронның Бейб Руттың карьералық хоум-ран рекордын жаңаруымен көлеңкеленді. Өзінің жетістіктеріне назар аудармауды ескеріп, 1973 жылдың тамызында журналистерге: «Мен бұл мені мазалайды деп айта алмаймын. Мен Ханк туралы жазбаларды оқығанды жақсы көремін, әркім сияқты», – деді. Эванс «Брейвз» командасының соққы тізімінде Аароннан бұрын соқты, ал келесі маусымның сәуір айында Аарон тарихи 715-ші хоум-ранын соққанда ол бірінші базада тұрды. 1973 жылғы «Брейвз» командасы – Эванс, Аарон және Дейви Джонсон кем дегенде 40 хоум-ран соққан үш ойыншысы бар бас лига тарихындағы алғашқы команда болды. Билік күшейгеніне қарамастан, 1973 жылғы «Брейвз» командасы Ұлттық лиганың батыс дивизионында 76–85 есебімен бесінші орынды иеленді, себебі олардың питчинг құрамы лигадағы ең көп ұпай жіберген команда болды.

In December 1968, after the A's chose not to include Evans on their list of protected minor league players, Evans was selected by the Atlanta Braves in the Rule 5 draft for $25,000. Evans began the 1969 season with the Braves but was limited to pinch hitting. In late April 1969, he was sent down to the Shreveport Braves in Double A ball. but hit only .231 in 26 at bats. He hit .318 in 44 at bats for Atlanta in 1970, Evans received the nickname "Clank" due to his fielding difficulties. Evans began the 1971 season with Richmond where he was moved to the outfield and batted .307 with a .437 on base percentage. Evans appeared in 72 games at the third base for the 1971 Braves; he hit .242 in 260 at bats in his rookie season. In 1972, Evans was the Braves' regular third baseman, appearing in 125 games. He demonstrated his control of the strike zone, drawing 90 walks (fifth in the National League) and compiling a .384 on base percentage (seventh in the league). Although his 25 errors ranked second among National League third basemen, he improved defensively, leading the league's third basemen with a range factor of 3.24 per game and ranking high among the league's third basemen with 126 putouts (second), 273 assists (fourth), and 20 double plays (fourth). He also ranked among the best defensive third basemen in the National League with a 3.08 range factor per game (first in NL), 124 putouts (second in NL), and 325 assists (second in NL). Evans' 1973 accomplishments were overshadowed by teammate Hank Aaron's pursuit of Babe Ruth's career home run record. Evans responded to the lack of attention to his accomplishments, telling reporters in August 1973: "I can't say it bothers me. Hell, I enjoy reading about Hank, just like everyone else." Evans hit before Aaron in the Braves' batting order, and in April the following season, he was on first base when Aaron hit his historic 715th home run. The 1973 Braves were the first team in major league history to have three players – Evans, Aaron, and Davey Johnson – hit at least 40 home runs. Despite the surge in power, the 1973 Braves finished fifth in the National League West with a 76–85 record due to a pitching staff that allowed the most runs in the National League.

1974-1976 жылдар аралығындағы маусымдар

1974 жылғы маусымға дейін Эванс жалақы үшін сотқа жүгінді, нәтижесінде оған 52 500 доллар жалақы тағайындалды. Керемет өзгеріс болып, бұрын "Кланк" деп аталған ойыншы 3.45 қашықтық көрсеткішіне ие болды және Ұлттық лигасының барлық үшінші база ойыншыларының арасында 2.7 қорғаныс бойынша жеңіс көрсеткішімен көшбасшы болды. Дегенмен, оның 1974 жылғы ойыны көңіл көншілік тудырды, себебі соққылау орташа көрсеткіші 41 ұпайға төмендеді және 1973 жылғы маусымнан күткен үміттер орындалмады. Эванс өзінің нәтижесіз ойынын "мені мазалаған жеке мәселелерге" байланыстырды. Сәуір айында жақсы бастаған Эванс кейіннен былай деді: "Менің мансабымда өзімнен күмәнданған жалғыз сәт осы болды. Мен ештеңе дұрыс істей алмайтынмын. Допты жақсы көре алмадым және тақтада шыдамды бола алмадым. Сосын мен соққы берсем, ол тура ортаға келіп түсті".

Сан-Франциско гиганттары

1976 жылғы 13 маусымда «Брейвз» командасы Эвансты Марти Переспен бірге Сан-Франциско «Гиганттарына» Уилли Монтанез, Крейг Робинсон және тағы екі ойыншының орнына саудаластырды. Ол дереу «Гиганттардың» негізгі бірінші базалық ойыншысы болды. Сан-Францискодағы алғашқы маусымында Эванс 92 ойында .222 соққы орташасымен 10 хоум-ран соқты. «Лос-Анджелес Доджерс», «Нью-Йорк Янкис» және «Детройт Тайгерс» оны алуға тырысты, бірақ тек соңғысы үш жылдық келісімшарт ұсынды. 1983 жылғы желтоқсан айында ол «Детройт Тайгерс» клубымен келісімшартқа қол қойған алғашқы «атақты» бос агент болды. Ол шамамен 2,25 миллион долларлық үш жылдық келісімшартқа қол қойды. Әлем чемпионаттарының 1984 жылғы чемпионы «Детройт Тайгерс» сапында ойнаған Эванс өзінің «Детройт» формасындағы тұрақты маусымның алғашқы ойынында «Миннесотаға» қарсы жолда үш ұпайлық хоум-ран соқты. Бір аптадан кейін ол «Тайгер» стадионындағы алғашқы соққысында тағы үш ұпайлық хоум-ран соқты. Маусым бойы ол 131 ойында, 62 ойында белгілі бір соққышы, 47 ойында бірінші базада және 19 ойында үшінші базада өнер көрсетті. Оның .238 соққы орташасы 1976 жылдан бері ең төменгі көрсеткіш болды, бірақ 77 уақытша тоқтау (Американ лигасы бойынша жетінші орын) оның базаға шығу пайызын .353-ке дейін көтерді. Сондай-ақ, ол 1984 жылғы «Тайгерс» үшін 16 хоум-ран және 63 ұпай жинады. 1984 жылғы әлем чемпионаттарында Эванс 15 соққыда тек бір соққы соғып, .067 соққы орташасын көрсетті. Кейін ол өміріндегі ең үлкен өкініштің әкесінің өзінің әлем чемпионаттарындағы ойынын көре алмағаны екенін еске алды.

1985 жылғы маусым және үйге ұшып шығу титулы

Клубтағы аға ойыншы ретіндегі белгілі көшбасшылығына қарамастан, иесі Том Монаган Эванстың шартының себебімен маусым арасында Нью-Йоркке сатуға тырысты. Бірақ бұл жоспар сәтсіз аяқталды. 1985 жылы Эванс карьерасындағы ең сәтті шабуылдық маусымдардың бірін өткізді. Ол 151 ойында қатысты, оның ішінде 113 ойын бірінші базада, 33 ойын белгілі соққышы ретінде және жеті ойын үшінші базада. Эванс Америка лигасы тарихында 40 хоум-ран соққан ең үлкен ойыншы атанды, бұл көрсеткіш 2019 жылы Нельсон Круз 38/39 жасында «Миннесота Твинс» үшін 41 хоум-ран соққанға дейін ешкім жете алмады. Эванс сондай-ақ Америка лигасының хоум-рандары бойынша көшбасшы болған ең үлкен ойыншы және Ұлттық және Америка лигаларында 40 хоум-ран соққан алғашқы ойыншы болды.

1986-1988 жылдар аралығындағы маусымдар

1986 жылғы маусымның басында Детройт командасының бас жаттықтырушысы Спарки Андерсон Эванстың «Тайгерс» командасының бірінші нөмірлі ойыншысы емес, команданың белгіленген соққышысы болатынын жариялады. Эванс 40 рет хоум-ран соққаннан кейін құрамдағы орнын жоғалтқанына наразы екенін ашық білдірді. Ақырында Андерсон мойынсұнып, Эванс 1986 жылғы «Тайгерс» командасы үшін бірінші базада 105 ойын, ал белгіленген соққышы ретінде 42 ойын ойнады. Ол 29 хоум-ран соқты (барлық төрт ойыншысы кем дегенде 20 хоум-ран соққан «Тайгерс» командасының ішкі алаңының бір бөлігі) және 85 рет ұпай жинады. Басқа командалар Эвансқа ұсыныс жасамады, ал 1987 жылдың ақпан айының соңында ол «Тайгерс» командасымен бір жылдық келісімге келді; келісімшарт оның жалақысын 200 000 долларға төмендетіп, 500 000 доллардан 550 000 долларға дейін жеткізді. 1987 жылғы маусымда Эванс «Тайгерс» командасы үшін 150 ойында, оның ішінде 105 ойын бірінші базада және 44 ойын белгіленген соққышы ретінде ойнады. 1987 жылы ол 100 рет базаға жетіп, Америка лигасы бойынша төртінші орынды иеленді, бұл оның базаға жету көрсеткішін 0,379-ға дейін көтерді, ол 1974 жылдан бері ең жоғары көрсеткіш еді. Сондай-ақ, ол 34 хоум-ран соқты, 99 рет ұпай жинады (карьерасындағы екінші орын) және Америка лигасының ең құнды ойыншысы сыйлығы үшін дауыс беруде 12-орынды иеленді. Эванс 1988 жылы соңғы маусымда Детройтке оралды. Ол 144 ойында (72-сі белгіленген соққышы ретінде, 65-і бірінші базада) ойнады және 22 хоум-ран соқты, оның ішінде қыркүйек айындағы 400-ші мансаптық хоум-раны болды, бірақ оның соққы беру орташа көрсеткіші күрт төмендеп 0,208-ге дейін жетті. Эванс «Тайгерс» командасымен бес жылда 727 ойында ойнады, 141 хоум-ран соқты және 0,358 базаға жету көрсеткіші мен 0,450 соққы көрсеткішіне ие болды. 1989 жылы «Брэйвз» командасымен 109 ойында ойнап, 11 хоум-ран соқты және 0,207 орташа көрсеткіш жинады. Ол өзінің соңғы мамандық ойынын 1989 жылдың 1 қазанында 42 жасында өткізді. Эванс «Брэйвз» командасымен тоғыз жылда 866 ойында ойнады, 131 хоум-ран соқты және 0,368 базаға жету көрсеткішіне ие болды. Жазушы және сабреметрик Билл Джеймс Эвансты «бейсбол тарихындағы ең төмен бағаланған ойыншы, тізімде бірінші орында» деп сипаттады. «The Bill James Handbook 2019» кітабында Джеймс Эвансты «Даңқ залына енбеген 25 үздік ойыншы» тізімінде 7-орынға қойды.

At the start of the 1986 season, Detroit manager Sparky Anderson announced that Evans would not be the Tigers' first baseman and would instead be the team's designated hitter. Evans publicly expressed his frustration at losing his spot in the lineup after hitting 40 home runs. In the end, Anderson relented, and Evans played 105 games at first base and 42 as the designated hitter for the 1986 Tigers. He hit 29 home runs (part of a Tigers infield in which all four players hit at least 20 homers) and had 85 RBIs while compiling a .356 on base percentage. No other teams made offers to Evans, and in late February 1987, he signed a one year contract with the Tigers; the contract cut his salary by $200,000 to between $500,000 and $550,000. During the 1987 season, Evans appeared in 150 games for the Tigers, including 105 at first base and 44 as the designated hitter. He drew 100 walks in 1987, fourth most in the American League, pumping his on base percentage to .379, his highest since 1974. He also hit 34 home runs, had 99 RBIs (second most in his career), and finished 12th in the voting for the American League Most Valuable Player Award. Evans returned to Detroit for one last season in 1988. He appeared in 144 games (72 at DH, 65 at 1B) and had 22 home runs, including his 400th career homer in September, but he saw his batting average drop precipitously to .208. Evans appeared in 727 games in five years with the Tigers, hit 141 home runs, and compiled a .358 on base percentage and .450 slugging percentage. He appeared in 109 games with the 1989 Braves, compiling a .207 batting average with 11 home runs. He appeared in his final major league game on October 1, 1989, at age 42. Evans appeared in 866 games in nine years with the Braves, hitting 131 home runs and compiling a .368 on base percentage. Evans has been described by author and pioneering sabremetrician Bill James as "the most underrated player in baseball history, absolutely number one on the list". In The Bill James Handbook 2019, James also rated Evans No. 7 on his list of "The 25 Best Players Who Are Not in the Hall of Fame."

Менеджерлік және жаттықтырушылық мансап

1990 жылдың маусым айында, "Брейвз" клубынан босатылғаннан кейін екі ай өткен соң, Эвансты "Нью-Йорк Янкиз" командасы соққы беру бойынша нұсқаушы ретінде жұмысқа алды, сонымен қатар ол болашақта Стамп Мерриллдің менеджер қызметін алмастыруы мүмкін деген қауесет тарады. Эванс жаңадан келген Кевин Маастың соққылау техникасына өзгеріс енгізгенімен, оған "Янки" стадионының оң жағындағы қысқа қоршауға тиімдірек жетуге мүмкіндік берді. 1990 жылғы маусымның соңында "Янкиз" Грейг Неттлсты соққы беру жаттықтырушысы етіп тағайындады және Эванстың 1991 жылы қайта оралмайтынын хабарлады. Кейін Эванс кіші лигада нұсқаушы болып жұмыс істеді. 2005 жылдан 2007 жылға дейін Эванс тәуелсіз "Алтын Бейсбол Лигасындағы" Лонг-Бич "Армада" командасының басқарушысы болды. 2007 жылы ол "Армаданы" GBL чемпионатында жеңіске жеткізді. Содан кейін 2008 жылы ол Гари Картер басқарған "Оранж Каунти Флайерс" командасының бапкері және соққы беру жаттықтырушысы болды. "Флайерс" 2008 жылы GBL чемпионатында Калгариді жеңді. Эванс 2009 жылдың қарашасында жаңа құрылған "Виктория Силз" командасының бірінші басқарушысы және ойыншылар құрамын қалыптастыру директоры болып тағайындалды. 2010 жылдың наурызында Эванстың басқа клубта басқарушылық қызмет іздеп жүргенін білгеннен кейін, ол жұмыстан босатылды. Эванс 2009 жылы "Калифорнияның қысқы лигасында" "Палм-Спрингс Чилл" командасын басқарды. "Виктория" клубынан босатылғаннан кейін, Эванс 2010 жылы GBL-дегі "Сент-Джордж Роудраннерс" клубының басқарушысы болып жұмысқа қабылданды.

Отбасы және кейінгі жылдары

Эванстың 4 баласы болды. Оның үлкен ұлы Дерек Эванс бірінші некесінен туған. Содан кейін Даррел Ладонна Мартин Эвансқа үйленді және олардың 3 баласы болды: Ник Эванс, Чад Эванс және қызы. 2000-жылдардың ортасында Эванс Netamin Corporation компаниясының Ultimate Baseball Online көп ойыншылы онлайн ойынын жасау бойынша консультант ретінде жұмыс істеді.