Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық гитарист
British guitarist
Стивен Ротери (25 қараша 1959 жылы туған) – ағылшын музыканты, Marillion прогрессивті рок тобының алғашқы гитарисі және үздіксіз ең ұзақ қызмет еткен мүшесі. Marillion тобынан бөлек, Ротери The Wishing Tree дуэтінің құрамында екі альбом және 2014 жылдың қыркүйегінде жарық көрген The Ghosts of Pripyat атты инструменталды жеке альбомын жазды. Сондай-ақ ол 2011 жылы Британдық гитара академиясын құрды.
Steven Rothery (born 25 November 1959) is an English musician who is the original guitarist and the longest continuous member of the progressive rock band Marillion. Outside Marillion, Rothery has recorded two albums as part of the duo The Wishing Tree and an instrumental solo album, The Ghosts of Pripyat, released in September 2014. He also founded the British Guitar Academy in 2011.
Өмірбаян
Ротери Брэмптон қаласында, содан кейін Англияның Йоркширдің Батыс Ридингінде дүниеге келді. Алты жасынан бастап ол Солтүстік Йоркширдің Уитби қаласында өмір сүрді. 15 жасында гитарада ойнай бастады. 2013 жылы BBC Radio 2 арнасында Джонни Уокердің "Жетпістің үні" бағдарламасына берген сұхбатында Ротери музыкалық талғамының әрқашан достарынан өзгеше болғанын, олар панк-рокқа қызығқанда, ол Алан Фрименнің BBC Radio 1-дегі шоуы арқылы танысқан прогрессивті рокқа бейім болғанын айтты.
Rothery was born in Brampton, then in the West Riding of Yorkshire, England, and from the age of six he lived in Whitby, North Yorkshire. He began to play the guitar at the age of 15. In an interview for Johnnie Walker's Sounds of the Seventies on BBC Radio 2 in 2013, Rothery revealed that his musical tastes always differed from his friends, who were getting into punk rock while he preferred progressive rock, which he had been introduced to through the Alan Freeman show on BBC Radio 1.
Марлион
1979 жылы ол музыкалық баспасөзде гитарист іздеп жарияланған "Сильмариллион" тобының хабарламасын көрді. 19 тамыз 1979 жылы ол топқа қабылданып, сәтті сынақтан өтті. Осыдан бастап ол өзінің ойнау өнерінде техникадан гөрі мелодияға, композицияға және көңіл-күйге көбірек назар аударды. Кейін "Сильмариллион" тобы өз атын "Мариллион" деп қысқартты.
In 1979, he saw an ad in the music press for a band called Silmarillion that needed a guitarist. He auditioned successfully for the band (19 August 1979). From this point he concentrated more on melody, composition and mood in his playing, and less on his technique. Later, Silmarillion shortened its name to Marillion.
Арман ағашы
Marillion-мен жұмыс істеумен қатар, ол Ханна Стобарттың (әнші) қатысуымен The Wishing Tree деген атпен жеке жобасын бастады және «Carnival of Souls» (1996) және «Ostara» (2009) атты екі альбом шығарды.
As well as work with Marillion, he started a solo project under the name The Wishing Tree (with Hannah Stobart providing vocals), and released two albums titled Carnival of Souls (1996) and Ostara (2009).
Британдық гитара академиясы
2011 жылы Ротери британдық гитара академиясын "Ұлыбританияның ең талантты гитаристерін біріктіріп, олардың көп еңбегімен келген білімдері мен тәжірибесін семинарлар мен шеберлік сабақтары арқылы кең көрерменге жеткізу үшін" құрды. Мақсаты – ғана емес техниканы, сонымен қатар шығармашылықты және жеке ерекшелікті дамыту.
In 2011, Rothery launched the British Guitar Academy "to bring together some of Britain's top guitarists to pass on their hard won knowledge and experience to a wider audience through a series of workshops and masterclasses. The aim is to concentrate not just on technique but also creativity and individuality."
Жеке альбомы Припять арбақтары (2014)
Ротериге EMI компаниясы Marillion-ның Misplaced Childhood (1985) альбомын жазған кезеңде, ал Майлз Копленд 1994 жылы Франциядағы өз қамалында Marillion-ның Brave альбомын жазғанда жеке альбом жасау туралы ұсыныс жасады. Ол Стобартпен бірігіп, The Wishing Tree тобын құруды жөн көрді. 2013 жылдың 25 қарашасында Ротери "The Ghosts of Pripyat" деп аталатын жеке альбомымен айналысатынын және оның 2014 жылдың қыркүйегінде жарық көретінін хабарлады. Альбомның өндірісі Kickstarter платформасы арқылы қаржыландырылды. Альбом идеясы 2013 жылдың қазан айында Болгарияның Пловдив қаласында өткен халықаралық гитара фестивалінде туды, онда Ротери гитарист Дейв Фостер (Mr. So & So), барабаншы Леон Парр (бұрынғы Mosque тобының мүшесі) және бассист Ятим Халими (Panic Room тобынан) есімді музыканттармен бірге сахнаға шықты. Фестивальдегі концерттің аудиожазбасы Ротеридің веб-сайтында алдағы альбомның бағытын көрсету үшін қолжетімді болды, ал 2014 жылдың ақпанында CD нұсқасы жарық көрді. Стив Хакетт (бұрынғы Genesis тобының мүшесі) екі тректе, ал Стивен Уилсон бір тректе ойнады. Альбомның обложкасын Лассе Хойл жасады. Аталған альбом 2014 жылдың 22 қыркүйегінде жарық көрді.
Rothery had been approached by EMI to make a solo album during the recording of Marillion's Misplaced Childhood (1985) and by Miles Copeland when Marillion were recording Brave in his castle in France in 1994; he decided to join with Stobart and form The Wishing Tree instead. On 25 November 2013, Rothery announced that he was working on a solo album to be titled The Ghosts of Pripyat and scheduled for a September 2014 release. The album's production was financed via the crowdfunding platform Kickstarter The idea for the album was born when Rothery was rehearsing for a show at the annual international guitar festival in Plovdiv, Bulgaria, in October 2013, with a band including guitarist Dave Foster (of Mr. So & So), drummer Leon Parr (formerly of Mosque), and bassist Yatim Halimi (of Panic Room). An audio recording of the show was made available as a download from Rothery's website as a first impression of the forthcoming album's direction, followed by a CD in February 2014. Steve Hackett (ex Genesis) appears on two tracks and Steven Wilson on one. The album's cover was designed by Lasse Hoile. The finished album was released on 22 September 2014.
Тәуекелдері мен стилі
Ротри өзінің гитарадағы стилін Эндрю Латимер, Стив Хакетт және Дэвид Гилмордың стильдерінің қосындысы ретінде сипаттады. Ол сондай-ақ Джони Митчеллдің ықпалын атап өтті, әсіресе оның ашық құралдауларын пайдалануын, ол өте гармониялық, бай дыбыс тудырады деп сенді. Митчеллдің "A Case of You" әнін өзіне ең зор әсер еткен әндердің бірі деп айтты. Ротри былай деді: "Мен Джордж Харрисоннан да үлкен әсер алдым, мұндағы сабақ – әнге лайықты нәрсені ойнау". Ротридің сөзінше: "Мен өскен кезде, әрқашан дыбысы атмосфералық және эмоционалдық сапаға ие болған музыканттарға тартылатынмын. Менің ойымша, гитара басқа ешбір аспаптан гөрі эмоционалдық тұрғыдан жақсырақ байланыс құруға қабілетті, сондықтан техникаға эмоцияның құнын құрбан ету арқылы өзіңізді кемсітіп аласыз. Сіз құлақтарыңызбен ғана емес, жүрегіңізбен де тыңдауыңыз керек". Ротриді MusicPlayers.com веб-сайтының бас редакторы және бас директоры Скотт Кан прогрессивті рок гитарашыларының бірі деп мақтады, оны Джон Петруччи, Дэвид Гилмор және Алекс Лифессонмен салыстырды. Кан оны "өте талантты музыкант" деп сипаттады, оның дыбысы "әртүрлі гитаралық дыбыстардың жанкүйерлеріне әрине ұнайды", "жарқын хор, жылтыр кешігулер және кеңістіктік реверберациямен суланған гитаралар", "ғарыштық дыбыстар мен блюз бөлімдері", сондай-ақ "мелодияны бекітетін акустикалық ырғақтар" бар екенін айтты. Кан Ротридің "үш ерекше белгілі дыбысы" бар екенін анықтады: "цифрлық кешігумен қапталған жарқыраған таза арпеджио", "көтеріліп келе жатқан мелодиялық жетекші дыбыстар" және "классикалық блюз дыбысы". Кан Ротридің "ешқашан әдемі жарқырауға ұмтылмағанын, ол әрқашан ән үшін ойнайды, өзінің эгосы үшін емес, бірақ ол жарқырағанда, шынымен жарқырайды" деді. Ротридің гитара сололарын жасау процесі – импровизация. Ол былай деді: "Мен әрқашан осылай істедім, және менің сүйікті сололарым – мысалы, 'Sugar Mice', 'Easter' және 'This Strange Engine' әнінің соңғы бөлігі – сол жерде, осы сәтте туындады".
Rothery has described his own style on the guitar as a mix of Andrew Latimer, Steve Hackett and David Gilmour. He has also cited Joni Mitchell as an influence, especially her use of open tunings, which he believed created a very harmonically rich sound. He has cited Mitchell's "A Case of You" as one of the songs that had the biggest influence on him. Rothery added: "I was also really influenced by George Harrison—the lesson there being to play just what’s right for the song." According to Rothery: "When I was growing up, I was always drawn to players who had an atmospheric and emotional quality to their sound I think the guitar has the power to communicate emotionally more than any other instrument, and you’re short changing yourself if you focus on technique at the cost of emotion. You have to listen with your heart, as well as your ears." Rothery was hailed by Scott Kahn, the Editor in Chief & CEO of the website MusicPlayers. com, as one of the great progressive rock guitarists, comparing him favourably with John Petrucci, David Gilmour and Alex Lifeson. Kahn described him as "an incredibly talented player", whose tone "is sure to appeal to fans of diverse guitar sounds", with "guitars drenched in shimmering chorus, sparkling delays and cavernous reverbs", "spacey sounds and blues sections" as well as "acoustic rhythms that anchor the melodies." Kahn identified Rothery as having "three distinct trademark sounds": a "sparkling clean arpeggio tone draped in digital delays", "soaring melodic lead tones" and a "classic blues tone." Kahn said Rothery was "never one to go for major flash, he always plays for the song and not his ego, but when he shines, he shines brightly." Rothery's process for creating his guitar solos is improvisation. He was quoted: "That has always been the way I’ve done things, and some of my favourite leads—such as 'Sugar Mice', 'Easter', and the last break in 'This Strange Engine'—were composed on the spot."
Жабдық
1980 жылдары Ротери Yamaha SG 2000 және Fender немесе Squier Strats сияқты әртүрлі гитараларды пайдаланды. Үн күшейткіштері үшін ол дисторшн эффектісі үшін Marshall, ал әртүрлі эффекттермен дыбыстар үшін Roland Jazz Chorus 120 күшейткіштерін қолданды. 2010 жылы берген сұхбатында ол Lindy Fralin датчиктері бар Blade Stratocaster үлгісіндегі гитараны және аспап жасаушы Jack Dent-тің авторлық моделін пайдаланғанын айтты. Оның гитаралары MIDI құрылғыларымен жабдықталған. Ол TC Electronic 2290 Dynamic Digital Delays, AdrenaLinn III және Gig Rig компаниясы жасаған контроллер арқылы қосылған басқа да көптеген эффекттерді пайдаланып, петляларды (loop) кеңінен қолданады. 2017 жылдың 8 қарашасында гитара өндірушісі Гэри Левинсон Болтон қаласындағы Альберт Холлда өткен жарнамалық шарада Ротериге оның жаңа Blade RH 4 авторлық гитарасын табыс етті.
In the 1980s, Rothery used various guitars, including a Yamaha SG 2000 and Fender or Squier Strats. For amps, he employed Marshall amps, for overdriven sounds, and Roland Jazz Chorus 120 amps for more effects laden sounds. When interviewed in 2010, he mentioned using a Blade Stratocaster style guitar with Lindy Fralin pickups, and a signature model by luthier Jack Dent. His guitars are equipped with MIDI. He makes extensive use of loops, via a setup that includes TC Electronic 2290 Dynamic Digital Delays, an AdrenaLinn III, and a variety of other effects all routed through controller made by Gig Rig. On 8 November 2017, Rothery was presented with his new Blade RH 4 signature guitar by guitar manufacturer Gary Levinson at a promotional event in the Albert Halls in Bolton.