Джон Уильям Олдридж: Футболшы және жаттықтырушы жолы

Кіріспе

Джон Уильям Олдридж (John William Aldridge, 18 қыркүйек 1958 жылы туған) – бұрынғы футболшы және менеджер. Ол 1980-жылдардың соңында ағылшын клубы «Ливерпуль» сапында өте танымал болған, рекордтық гол соққан шабуылшы. Оның Футбол лигасы бойынша 330 голы ағылшын футболы тарихында алтыншы орында тұр. Карьерасының басында ол төменгі лигаларда өсіп, бұрынғы Төртінші дивизионнан бастап бұрынғы Бірінші дивизионға дейінгі барлық лигаларда ойнады. Бастапқыда Иан Рашқа орнына алынған Олдридж «Ливерпульде» екі сәтті маусым өткізіп, бір рет лига және ФА кубогын жеңіп алды, сондай-ақ екінші лига титулынан мүжілді. Олдридж «Реал Сосьедадта» екі маусым ойнады, клубтың бірнеше онжылдықтан бергі таңдаулы саясатынан бас тартып, оған қол қойған бірінші баск емес ойыншы болды. 1991 жылы Англияға оралып, «Транмир Роверс» клубында ойнады, ал 1996 жылы олардың ойыншы-менеджері болды. 1998 жылы футболдан зейнеткерлікке шығып, 2001 жылы менеджерлік қызметтен кетіп, содан бері басқа клубтарды жаттықтырмады. Ливерпульде туған ол, Джек Чарльтонның «Бабайлық ереже» саясаты аясында Ирландия Республикасы құрамасына шақырылды: оның әжесі Атлоннан шыққан және 19 ғасырда Ливерпульге көшіп келген. Ирландия құрамасындағы карьерасы халықаралық футболдағы ең табысты кезеңмен сәйкес келді, ол екі әлем чемпионатына қатысты.

Оңтүстік Ливерпуль және Ньюпорт округі

Олдридж ағылшын футболының ең жоғары деңгейіне жету үшін көп уақыт жұмсады. Ол мансабын 1970 жылдардың ортасында лигалық емес «Оңтүстік Ливерпуль» клубында бастады, ал 20 жасында 1979 жылдың 2 мамырында 3,500 фунт стерлингке «Ньюпорт Каунти» клубымен келісімшарт жасап, кәсіби футболға жол ашты. «Сомертон Парк» стадионында Олдо, осылай аталған, 198 рет ойнап, 87 гол соқты, яғни әр 2 1/4 ойында бір голдан соқты, оның ішінде 12 ФА Кубогы матчында жеті гол. Ол Томми Тайнан мен Дейв Гвитермен төрт жыл бойы «Сомертон Парк» стадионында бірге ойнады, «Ньюпорттың» бірінші маусымда Төртінші дивизионнан және Уэльс кубогынан жоғарылауына көмектесті, ал екінші маусымда Еуропа Кубогының иелері кубогының ширек финалына жетті. «Каунтимен» өткізген алғашқы маусымында, 1979-80 жылдары, ол 38 ойында 14 гол соқты, командасы Уэльс кубогын жеңіп, Үшінші дивизионға жол ашты. Бір жылдан кейін ол еуропалық аренада сәтті өнер көрсеткен команда құрамында болды. Лигада ол 27 ойында 7 гол соқты. 1981-82 маусымында 36 ойында 11 гол соқты, бірақ 1982-83 маусымында 41 ойында 17 гол соқты, бірақ «Каунти» екінші дивизионға көтерілу мүмкіндігінен мүжілді. 1983-84 маусымында Тайнан кеткеннен кейін, Алдридж ақпан айының соңына дейін 26 гол соқты, ал «Каунти» әлі де Үшінші дивизионда ойнап тұрды.

Ливерпуль

1987 жылдың басында «Ливерпуль» 1986–1987 маусымының соңында Иан Раштың «Ювентусқа» кетіп қалғанын бастан кешірді және оның орнына тәжірибелі ойыншы қажет болды. Ол 1987 жылдың 27 қаңтарында Кенни Далглиштің командасына 750 000 фунтқа қол қойды және бастапқыда Рашпен бірге шабуылда ойнады (бұрынғы ойыншы-менеджер Далглиш пен Пол Уолш ойнаған позицияны толтырды) және кейде қосалқы құрамда пайдаланылды. Алдриджді таңдамас бұрын Далглиш бірнеше ай бойы «Челсидің» Дэвид Спидиі мен «Арсеналдың» Чарли Николасы сынды басқа шабуылшылармен келісімге келуге тырысты. 1986–1987 маусымда «Ливерпульге» келген кезде Алдридж «Оксфорд» үшін 25 ойында он бес гол соққан еді. Жаңа клубы үшін алғашқы голын ол бір аптадан кейін, 28 ақпанда, 60-шы минутта «Саутгемптонға» қарсы «Энфилдте» өткен ойында соқты, бұл ойынның жалғыз голы болды. Алдридж «Ливерпульдің» сәтті маусымында 26 гол соқты, оның ішінде алғашқы тоғыз ойынның әрқайсысында бір голдан соқты, соның арқасында ол 10 ойындық гол соғу сериясын жасады, себебі ол өткен маусымның соңғы лигалық ойынында да гол соққан болатын. Ол Питер Бердсли мен Джон Барнспен бірге ойнады, «Ливерпуль» лигада тек екі рет жеңіліске ұшырады және алғашқы 29 ойында жеңіліссіз қалды. «Ливерпуль» 1988 жылғы лига титулын ең жақын қарсыласы «Манчестер Юнайтедтен» тоғыз ұпай артықшылықпен жеңіп алды, бірақ маусымның көп бөлігінде «Ливерпуль» пен оның ең жақын қарсыластары арасындағы айырмасы айтарлықтай болды. Алдридж клубтың ФА кубогы жартылай финалында «Ноттингем Форестқа» қарсы екі гол соқты. «Уимблдон» Уэмблидегі ФА кубогы финалында 1:0 есебімен алға шыққанда, екінші таймда «Ливерпуль» пенальти алды, себебі Алдридж өзі бұзылды, ол пенальтиді орындады. Алдридж сол маусымдағы барлық 11 пенальтиді соққан еді, бірақ қақпашы Дэйв Бейсант оның допты қақпашының сол жағына қоятынын байқады. Алдридж болжағандай, пенальтиді Бейсанттың сол жағына қойды, ал қақпашы оны құтқару үшін секірді. Ол Уэмблидегі ФА кубогы финалында пенальтиді сақтап қалған алғашқы қақпашы болды. Алдриджтің сәтсіздігі «Ливерпуль» үшін оның алғашқы пенальтиді жіберіп алуы болды. Ол «Ливерпультің» 1:0 есебімен жеңілгеннен кейін көп ұзамай алмастырылды. Келесі маусым Алдридж үшін қиын және оқиғаға толы болды. Раш Италияда бейімделе алмады және «Ливерпуль» оны маусым басталар алдында «Энфилдке» қайтару үшін 2,8 миллион фунт төледі. Далглиш Алдридж бен Рашты бірге ойнатты. Уэмблидегі «Уимблдонға» қарсы «Charity Shield» матчында Алдридж матчты бастады және «Ливерпульдің» 2:1 есебімен жеңіске жеткен екі голын да соқты. Алдридж гол соғу сериясын сақтап қалды, көбінесе Раш пен Бердслимен бірге шабуылда ойнады, ал Раш жарақаттарға байланысты бірнеше ойынды өткізіп қалды немесе ойынды қосалқы құрамда бастады. Маусымның алғашқы лигалық ойынында бір аптадан кейін Алдридж «Чарлтон Атлетикке» 3:0 есебімен жеңіске жетіп, хет-трик жасады. Ол 14 наурызда «Льютон Таунға» қарсы 5:0 есебімен жеңіске жетіп, тағы бір лигалық хет-трик соқты, бұл оның маусымдағы лигадағы гол санын 15-ке жеткізді. Ол 13 мамырда «Уимблдонға» қарсы 2:1 есебімен жеңіске жетіп, 20 голдың шегіне жетті және маусымды клубтың лигада 22 гол, ФА кубогында сегіз, Лига кубогында екі және «Charity Shield» турнирінде екі гол соққан, барлық жарыстарда 34 гол соққан үздік бомбардирі ретінде аяқтады.

In early 1987, Liverpool were losing striker Ian Rush to Juventus at the end of the 1986–87 season and needed a proven and experienced replacement. He signed for Kenny Dalglish's side on 27 January 1987 for £750,000 and was initially used as a partner for Rush (filling a position previously occupied by player manager Dalglish and fellow striker Paul Walsh) and as an occasional substitute. Dalglish had been interested in signing other strikers, including Chelsea's David Speedie and Arsenal's Charlie Nicholas, for a number of months before settling on Aldridge. By the time of his transfer to Liverpool in that 1986–87 season, Aldridge had already scored fifteen goals for Oxford in 25 games. His first goal for his new club came a week later on 28 February, in the 60th minute, the only goal of the game as Liverpool beat Southampton in a league match at Anfield. Aldridge scored 26 goals in a successful season for Liverpool, including a strike in each of the first nine games, forming a 10 match scoring run as he had scored in his final league appearance of the previous season. He linked up with new signings Peter Beardsley and John Barnes as Liverpool lost only twice in the league season and went unbeaten for the first 29 matches. Liverpool won the 1988 league title with a nine point lead over their nearest rivals Manchester United, although the gap between Liverpool and their nearest contenders was considerably wider for much of the season. Aldridge scored both goals in the club's FA Cup semi final against Nottingham Forest. With Wimbledon 1–0 up in the FA Cup final at Wembley, midway through the second half Liverpool were awarded a spot kick when Aldridge himself was fouled, and he took the resulting penalty. Aldridge had scored all eleven of his penalty kicks that season, but goalkeeper Dave Beasant noticed that he always placed the ball to the keeper's left. Aldridge did, as predicted, place the penalty to Beasant's left, and the keeper sprang across to save it. He became the first goalkeeper to save a penalty in a Wembley FA Cup final. Aldridge's failure was his first penalty miss for Liverpool. He was substituted shortly afterwards as Liverpool lost 1–0. The following season was tough and eventful for Aldridge. Rush failed to settle in Italy and Liverpool paid £2.8 million to bring him back to Anfield just before the season started. Dalglish played Aldridge and Rush together. In the Charity Shield match against Wimbledon at Wembley, Aldridge started the match and scored both Liverpool goals in a 2–1 win. Aldridge maintained his scoring streak, often playing alongside both Rush and Beardsley in attack, while Rush missed a number of games or started games on the bench due to injuries. In the first league game of the season a week later, Aldridge scored a hat trick in a 3–0 win at Charlton Athletic. He scored another league hat trick on 14 March, in the 5–0 home win over Luton Town, which took his league tally for the season to fifteen goals. He reached the twenty goal mark on 13 May in a 2–1 win at Wimbledon, and finished the season as the club's top scorer with 22 goals in the league, eight in the FA Cup, two in the League Cup, and two in the Charity Shield, amounting to 34 in all competitions.

Real Sociedad компаниясы

Келесі 1989–90 маусымда Кенни Далглиш 4–4–2 формациясына қайта оралды, Раш пен Бердсли бірінші таңдау шабуылшылары болды. 1989 жылдың қыркүйек айының басында «Ливерпуль» Ла Лиганың «Реал Сосьедад» клубынан 1 миллион фунт стерлингтік ұсынысты қабылдады, Альдридж сол маусымда «Ливерпуль» сапында лигада екі рет ойнағаннан кейін. Бұл трансфер Альдриджді бірнеше онжылдықтан бері «Сосьедад» клубымен келісімшартқа отырған алғашқы баск емес ойыншы етті, себебі клуб таңдаулы ойыншыларды қабылдау саясатын өзгертті. Альдридж екі маусымда «Сосьедад» сапында 75 ойында 40 гол соқты. 1991 жылы Альдридж жаңа тағайындалған бас жаттықтырушы Джон Тошакқа трансферге рұқсат беру туралы өтініш берді, ол да бұрынғы «Ливерпуль» шабуылшысы болған.

Транмерлік роверлер

Олдридж 1991 жылдың 11 шілдесінде 250 000 фунт стерлингке «Транмир Роверс» клубымен бірге Мерсисайдқа оралды. Ол алғашқы маусымында клуб рекордтық 40 гол соқты, оның соңғысы бұрынғы клубы «Оксфорд Юнайтед» қақпасына енді. «Транмир», 50 жылдан астам уақыттан бері алғаш рет Екінші дивизионда ойнап, лигада орташа нәтижелер көрсетті. Ол 1991 жылдың 17 тамызында 32 жасында «Роверс» сапында дебют жасады, «Брайтон энд Хов Альбион» клубымен «Голдстоун» стадионында өткен матчта 2:0 есебімен жеңіске жетіп, екі голдың авторы атанды. «Транмир» сапында өткізген жеті жылда ол барлығы 294 матч өткізіп, 174 гол соқты, яғни әр 1.7 ойын сайын бір голдан орташа есеппен соқты, оның ішінде 25 Лига кубогы матчында 22 гол. Олдридж 1997-1998 маусымының соңында карьерасын аяқтады, соңғы кәсіби ойынында «Вулверхэмптон Уондерерс» клубына қарсы екі гол соқты. Олдриджтің голдары «Транмирдің» лигадағы ең жоғары жетістігіне көмектесті – 1993, 1994 және 1995 жылдары екінші деңгейде алғашқы алтылыққа ілесу, бұл плей-оффқа қатысу мүмкіндігін берді, бірақ барлық жағдайларда жартылай финалда жеңіліске ұшырады. 1993-94 жылғы Лига кубогының жартылай финалында «Роверс» «Астон Вилланы» пенальти сериясына дейін тартып, ақырында жарыстың жеңімпаздарына жол берді, сонымен қатар тағы бір маңызды кубокты жеңіп алуға жақын болды. Англиядағы карьерасы барысында Олдридж 739 матч өткізіп, 411 гол соқты – әр 1.8 ойын сайын бір голдан орташа есеппен. 1996 жылдың 12 наурызында Джон Кингтің тоғыз жылдық басқарушылық қызметтен кейін кеткенінен кейін Олдридж «Транмирдің» ойыншы-басқарушысы болды, екі жылдан кейін ойыншылық қызметтен толығымен бас тартып, жаттықтырушылыққа көшті. Басқарушы болып тұрған алғашқы маусымында «Роверс» 1995-96 маусымын Бірінші дивизионда 13-орында аяқтады. Олдридж басшылығымен «Транмир» 2000 жылғы Футбол лигасы кубогының финалына (ол «Лестер Ситиге» есе жіберді) және 2000 және 2001 жылдары ФА кубогының екі тізбектей ширек финалына жетті. 2000 жылғы Лига кубогы финалында Олдридж «Лестердің» Тео Загоракисінің бетіне Клинт Хиллді алаңнан қуған төрешінің шешімін мақұлдағаннан кейін шапалақ салды. Бұл оқиғаны Футбол қауымдастығының өкілдері көрді және оған тәртіпсіздік жасады деген айып тағылды. Олдридж оқиға туралы былай деді: «Мен оның [Загоракистің] Клинтті карьерасының ең маңызды сәттерінің бірінде құрметтемегенін сезіндім, сондықтан оны шапалақпен ұрдым».

Aldridge returned to Merseyside on 11 July 1991 with Tranmere Rovers, in a £250,000 deal. While there he scored a club record 40 goals in his first season at Prenton Park – scoring his 40th goal against former club Oxford United. Tranmere, who were playing in the Second Division for the first time in more than fifty years, achieved a mid table finish in the league. He made his debut for Rovers, aged 32, on 17 August 1991, scoring both the goals in a 2–0 victory over Brighton & Hove Albion at the Goldstone Ground. In seven years as a Tranmere player, he amassed a total of 294 appearances, scoring 174 goals, an average of one goal every 1.7 games, including 22 goals from 25 League Cup ties. Aldridge retired at the end of the 1997–98 season, scoring a brace in his final game as a professional against Wolverhampton Wanderers. Aldridge's goals helped Tranmere reach their highest position ever in the league – top six finishes in the second tier in 1993, 1994 and 1995 – which delivered playoff places each time, but all of them ended in semi final defeats. He also came close to winning another major trophy as Rovers took Aston Villa to a penalty shoot out in the 1993–94 League Cup semi finals before bowing out to the eventual competition winners. During his career in England alone, Aldridge played 739 games, scoring 411 times – an average of one goal every 1.8 games. On 12 March 1996, with the resignation of John King after nine years as manager, Aldridge became player manager of Tranmere, before finally giving up playing and concentrating on the management side two years later. In his first season in charge, Rovers finished the 1995–96 season in thirteenth place in Division One. Under Aldridge, Tranmere reached the 2000 Football League Cup Final (which they lost to Leicester City) and consecutive FA Cup quarter finals in 2000 and 2001. During the 2000 League Cup Final, Aldridge slapped the face of Leicester's Theo Zagorakis after he applauded the referee's decision to send off Clint Hill. The slap was seen by FA officials and he was charged with misconduct. Aldridge said of incident: "I felt he [Zagorakis] had disrespected Clint on one of the biggest occasions of his career so I slapped him".

Халықаралық мансап

Ол 1987 жылдың басында «Ливерпуль» командасына келгенде, Олдридж «Ирландия Республикасы» үшін ойнауға шақырылған еді. Ол Атлоннан келген әжесі арқылы құрамға ілікті. (Ирландия Футбол қауымдастығы оны іздеп келгенде, сол кезде «Оксфорд» үшін ойнаған Рей Хоутон да қатыса алатынын анықтады.) Ол өзінің тұңғыш ойынын 1986 жылдың 26 наурызында Лансдаун Роудта Уэльске қарсы өткізді, бұл кезде 1:0 есебімен жеңіліске ұшырады. Бұл матч жаңа бас жаттықтырушы Джек Чарльтонның алғашқы ойыны болды. Сол жазда Олдридж Джек Чарльтон басқаратын «Ирландия» құрамасымен бірге Батыс Германияда өткен 1988 жылғы Еуропа чемпионатына қатысты. Олар Англияны 1:0 есебімен жеңіп, КСРО-мен 1:1 есебімен тең түсті, бірақ жарыстан Нидерландыдан жеңілгеннен кейін шығып қалды. Ол сол кезде халықаралық деңгейде күресіп жатты – ол командалық ойыншы ретінде жақсы өнер көрсетіп, Чарльтон оның ойынына риза болды, бірақ алғашқы халықаралық голын соғуға 20 матч жұмсады, ол 1988 жылдың 19 қазанында Лансдаун Роудта Тунисқа қарсы өткен ойында соғылды. Олдридж 1989 жылдың 26 сәуірінде Лансдаун Роудта Испаниямен өткен «Ирландияның» әлем чемпионатына іріктеу ойынына қатысудан бас тартты, себебі Хиллсборо трагедиясынан кейін ойынға қатыса алмайтынын сезінді. Ойын «Ирландияның» 1:0 есебімен жеңісімен аяқталды. Олдридж бәсекелестік деңгейіндегі алғашқы голдарын соқты, ол Мальтаға қарсы 2:0 есебімен жеңіске жетіп, «Ирландияның» 1990 жылғы ФИФА әлем чемпионатына қатысуын қамтамасыз етті. Олдридж 1990 жылы Италияда өткен әлем чемпионатының ширек финалына жол ашуда маңызды рөл атқарды. Ол ел үшін гол соққанмен, әлем чемпионатында гол соға алмады (Голландиямен 1:1 есебімен тең түскен кезде голы есептелмеді) және «Ирландия» соңғы сегіздікте үй иесіне жеңіліп қалды. Олдридж барлық ойында ойнады, бірақ бес кездесудің барлығында алмастырылды. «Ирландия» топтағы жеңіліссіз өтуіне қарамастан, Еуро-92 чемпионатына қатыса алмады. Ол іріктеу кезеңінде үш гол соқты, олардың барлығы Лансдаун Роудта Түркияға қарсы өткен 5:0 есебімен жеңіске жеткен «Ирландияның» алғашқы ойынында соғылды. Осы сәтсіздікке қарамастан, Олдридж «Ирландияның» 1994 жылғы әлем чемпионатына қатысуына көмектесті: ол Латвияға қарсы 4:0 есебімен жеңіске жетіп, үш гол соқты, соның ішінде іріктеу кезеңінде 6 гол соқты. Олдридждің «Ирландиямен» халықаралық мансабы 1994 жылғы ФИФА әлем чемпионатындағы бір эпизодпен де есте қалады. Флорида штатының Орландо қаласында өткен топтық ойында Мексикадан 2:0 есебімен артта қалғанда, бас жаттықтырушы Чарльтон Олдриджді алмастырушы ретінде жіберуге тырысты, бірақ төрешілердің баяулығына байланысты кешікті. Бас жаттықтырушы мен ойыншы екеуі де теледидар көрермендері анық естіген тіл тиектейтін сөздер айтты, Олдриджті төртінші төреші мен ФИФА өкіліне шабуыл жасауынан ренжуге тура келді. Ойыннан кейін екеуі де жазаланды, бірақ Олдриджке 6 минутқа жуық күткеннен кейін алаңға шығуға рұқсат берілді, ол «Ирландияға» ойынға оралуға мүмкіндік беретін гол соқты. Ойынды 2:1 есебімен жеңгеніне қарамастан, Олдридждің голы екінші раундқа өту үшін маңызды болды. Топтың барлық төрт командасы бірдей ұпай санымен және бірдей гол айырмасымен аяқтады, «Ирландияның» қатысуы Норвегияның есебінен болды, ол бір голға аз соқты. Олдридж Еуро-96 чемпионатына іріктеу кезеңінде «Ирландия» құрамасында ойнауын жалғастырды. Топтың алғашқы кезеңінде жақсы бастағанмен, «Ирландия» іріктеуден өтпеді. Олдридж «Ирландияның» алғашқы ойынында Латвияға қарсы 3:0 есебімен жеңіске жетіп, екі гол соқты және солтүстік Ирландияға қарсы 4:0 есебімен жеңіске жеткен ойында да гол соқты. «Ирландияның» топтағы соңғы үй ойынында Олдридж Латвияға қарсы 2:1 есебімен жеңіске жетіп, екі гол соқты, бірақ «Ирландия» екінші орынға ие болды және 1995 жылдың желтоқсанында «Энфилдте» Нидерландыға плей-оффты жоғалтты. Олдридж бұл кезде Фрэнк Стейплтонның 20 голдық рекордынан бір голға кем болды, бірақ 1998 жылғы әлем чемпионатына іріктеудің алғашқы кезеңдерінде ойнағанына қарамастан, ол рекордты қайтадан ұтып алмады және 1996 жылы «Транмир Роверсті» жаттықтыруға көшкендіктен зейнеткерлікке шықты. Оның соңғы ойыны 9 қазан 1996 жылы Македонияға қарсы 3:0 есебімен аяқталды, ол алмастырылып кірді. Жалпы, Олдридж он жылдан астам уақыт бойы 69 матчта 19 гол соқты, оның 19 голының 8-і Латвияға қарсы соғылды.

Aldridge had already been recruited to play for the Republic of Ireland by the time he was approached by Liverpool at the start of 1987, qualifying through his grandmother, who was from Athlone. (When the Football Association of Ireland came looking for him they found out that Ray Houghton, who also played for Oxford at the time, was also eligible.) He made his debut on 26 March 1986 against Wales at Lansdowne Road in a 1–0 defeat. The match was the first under new manager Jack Charlton. That summer, Aldridge played for the Irish side which had qualified, under Jack Charlton, for Euro 88 in West Germany, their first ever major finals. They duly beat England 1–0, and drew 1–1 with the USSR, but went out of the competition after a defeat by eventual champions the Netherlands. Aldridge was struggling at international level at this time – he was playing well as a team performer, and Charlton was never unhappy, but it took him 20 matches to score his first international goal, which came against Tunisia at Lansdowne Road on 19 October 1988. Aldridge withdrew himself from Ireland's World Cup qualifying tie with Spain at Lansdowne Road on 26 April 1989, as he felt unable to participate in the game due to his grief over the Hillsborough disaster. The game ended in a 1–0 win for Ireland. Aldridge finally scored his first goals at competitive level when he scored twice in a 2–0 win away over Malta, which sealed Ireland's qualification for the 1990 FIFA World Cup. Aldridge played a crucial role in Ireland's path to the quarter finals of the 1990 FIFA World Cup in Italy. Though he had finally opened his goal account for his country, he failed to score at the World Cup (although he had a goal disallowed in a 1–1 draw with the Netherlands) and Ireland lost to the host nation in the last eight. Aldridge played every game but was substituted in all of his five appearances. Ireland failed to qualify for Euro 92, despite going through their group unbeaten. Aldridge scored three times in qualification, all 3 goals coming in Ireland's opening 5–0 win over Turkey at Lansdowne Road. Despite this setback, Aldridge helped Ireland to qualify for the 1994 World Cup: he scored 6 times in qualifying including a hat trick in a 4–0 win over Latvia. Aldridge's international career with Ireland is also remembered for an off pitch incident at the 1994 FIFA World Cup. Trailing 2–0 to Mexico in a group game in Orlando, Florida, manager Charlton tried to send Aldridge on as a substitute but was delayed by a perceived sluggishness from the officials. Manager and player both launched expletive laden tirades which were clearly heard by television viewers, with Aldridge having to be restrained from attacking the 4th official and a FIFA representative. Both were punished after the game, but when Aldridge finally was allowed on, after 6 full minutes of trying, he scored a goal to give Ireland a chance to get back into the game. Despite losing the game 2–1, Aldridge's goal was crucial in securing qualification for the second round. All four teams in the group had finished with the same number of points and the same goal difference, Ireland's qualification was at the expense of Norway who had scored just one goal fewer. Aldridge continued to play for Ireland in the qualifying stages of Euro 96. Despite a strong start to the group, Ireland failed to qualify. Aldridge scored twice in a 3–0 win away to Latvia in Ireland's opening game and was also on the scoresheet in a 4–0 away win against Northern Ireland. In Ireland's final home game of the group Aldridge scored twice against Latvia in a 2–1 win but Ireland failed to qualify after finishing second and losing a subsequent playoff to the Netherlands at Anfield in December 1995. Aldridge at this time was one goal short of the 20 goal record held by Frank Stapleton but, despite playing in the early stages of qualifying for the 1998 World Cup, he failed to score again to match the record and retired in 1996 to concentrate on managing Tranmere Rovers. His final game was a 3–0 against Macedonia on 9 October 1996 when he came on as a substitute. Overall, Aldridge scored 19 goals in 69 matches spanning over a decade; 8 of his 19 goals came against Latvia.

Футболдан кейінгі мансап

Олдридж қазір әртүрлі БАҚ-та сарапшы болып жұмыс істейді, ең танымалсы Radio City 96.7 радиосында, онда ол «Ливерпульдің» үйдегі және сыртқы ойындарына жасалған комментарийлерді қорытындылайды. Сондай-ақ, ол «Ливерпуль» ардагерлері құрамасында ойнауын жалғастырады. 1998 жылы ол Хайдер Жавадтан өзінің өмірбаянын жазуын сұрады. «Джон Олдридж: Менің тарихым» атты кітабы келесі жылы Hodder & Stoughton баспасынан жарық көрді. 2006 жылы ол RTÉ телеарнасының «You're a Star» қайырымдылық байқауына қатысып, Ирландияда кең танылды. Ән айтуға қабілеті болмаса да, Олдридж байқауда жеңіске жетіп, Temple Street балалар ауруханасының қайырымдылық қорына ақша жинады. Ол барған жерінің барлығында, әсіресе Мерсисайд аймағында жергілікті бала болғандықтан үлкен қолдауға ие болды. Бұл 2006 жылдың жазында «Ливерпуль» футбол клубының ресми сайты жүргізген сауалнамада 26-шы орынға ие болғанымен расталды. «100 Players Who Shook The Kop» («Копты шайқаған 100 ойыншы») атты сауалнамаға дүние жүзінен 110 000 «Ливерпуль» жанкүйері қатысып, барлық уақыттағы сүйікті ойыншыларын анықтады. 2008 жылдың наурызында Олдридж «60 минут Джон Олдриджпен» аудио CD сериясына қатысты. Ол 60 минут бағдарламасының жүргізушісі Дэвид Найтпен мансабы туралы терең әңгімелесіп, кейін Everyman қайырымдылық қорына қолдау көрсету мақсатында дискінің 2000 данасына қол қойды. Джон Олдридж 2000 жылдардың ортасында «News of the World» хакерлік даулы оқиғасына қатысқан деген күдік туды. «Маған бес-алты жыл бұрын менің электрондық поштама қанағаттандырылғанын айтты. Неге олар мені іздеп табуы керек екенін түсінбеймін. Мен аса танымал емеспін», – деді ол. Олдридж 2011 жылдың наурызында Twitter-де тіркелді. Бірақ, «Манчестер Юнайтед» жанкүйерлерін «қоқыс» деп атағаннан кейін олармен қарым-қатынасы шиеленісіп, ол шотын жапты. Бір жылдан кейін ол қайтадан сайтқа оралғанын мәлімдеді.