Дэвид Джонсон: Футболшының өмірі мен мансабы (1951-2022)

Кіріспе

Дэвид Эдвард Джонсон (23 қазан 1951 – 23 қараша 2022) – ағылшын футболшысы (1951–2022) және жаттықтырушы. Ол шабуылшы ретінде ойнады және 1970-ші, 1980-ші жылдары «Ливерпуль» үшін маңызды кубоктарды жеңіп алды. Сондай-ақ, ол «Ипсвич Таун», «Эвертон» және басқа клубтарда, сонымен қатар Англия құрамасында ойнады.

Эвертон

Джонсон жастығында «Ливерпульдің» қарсыласы «Эвертонмен» келісімшарт жасасты. Алғашқы ойындарда өзінің шеберлігін көрсеткеннен кейін «Ливерпульдің» жаттықтырушысы Билл Шенкли «Эвертонның» әріптесі Гарри Кэттериктен жас шабуылшыны сатуға өтінді, бірақ ол бас тартты. Джонсон 1971 жылдың 8 қаңтарында 19 жасында «Эвертон» сапында тұңғыш рет алаңға шықты. Бұл матчта «Эвертон» «Бернлимен» 2:2 есебімен тең түсті. Содан кейін 1971 жылы Джонсон «Мерсисайд дербиінде» «Эвертон» үшін гол соқты.

Ипсвич қаласы

Джонсон 1972 жылғы қарашада Бобби Робсонның «Ипсвич Таун» клубына қосылды, «Ипсвичтің» үздік мергені Род Бельфиттің (және 40 000 фунт стерлинг) орнына ауысып. Ол 1972 жылғы 4 қарашада «Портман Роудта» «Лидс Юнайтедпен» 2:2 есебімен тең ойнаған кезде «Ипсвич» сапында дебют жасады. Алғашқы голын сол жылдың 2 желтоқсанында «Майн Роудта» «Манчестер Ситимен» 1:1 есебімен тең түскен кезде соқты. Бірінші маусымының соңында Джонсон «Ипсвичтің» «Тексако Кубогының» финалына жеткеніне көмектесті, онда олар Шығыс Англия дербиінің қарсыласы «Норвич Ситимен» кездесті. Екі ойыннан тұратын финалдан кейін «Ипсвич» жеңіске жетіп, екі ойынды да 2:1 есебімен жеңіп, жалпы есеп бойынша 4:2 есебімен жеңді. Келесі маусымда «Ипсвич» УЕФА кубогының бірінші турында испандық «Реал Мадридпен» кездесті. «Ипсвич» өз алаңында 1:0 есебімен жеңіске жетіп, «Реалдың» стадионында 80 000 жанкүйердің алдында голсыз тең түсті. Келесі турда итальяндық «С.С. Лацио» командасы. Джонсон допты иеленгенде Джанкарло Одди оны тоқтатуға тырысты, есеп 4:0 болғанда. Одди содан кейін белден жоғары соққы берді, нәтижесінде Джонсон жерге құлап, жамбасын ұстады. Джонсонды тасымалдап әкетуге тура келді және ол келесі үш ойынды өткізіп жіберді. Джонсон жарақаттан кейін Римдегі қайта матчқа оралды және қосалқы құрамда орын алды. Ол «Лационың» ерте гол соққанын және жартылай уақыттан бұрын тағы да гол соққанын көрді. «Ипсвич» үшін Колин Вильюен пенальти соқты. Содан кейін «Лацио» тағы екі гол соқты, бұл теңдікті қалпына келтірді. 88-ші минутта есеп 5:4 болғанда Робсон Джонсонға жүгірді. Ол дерлік бірінші сенуімен гол соқты, бұл гол «Ипсвичтің» жеңісін шешті. «Ипсвич» келесі турда голландтық «ФК Твенте» клубын жеңді, бірақ 1/4 финалда шығыс германиялық «Локомотив Лейпцигке» пенальти сериясында 4:3 есебімен жеңіліп, негізгі және қосымша уақытта 1:1 есебімен тең түсті. Джонсон клубтағы төрт маусымында 35 гол соқты, ол Тревор Уаймаркпен өнімді серіктестік құрды. «Ипсвичте» ойнаған кезінде Джонсонды Дон Риви Англия құрамасына алғаш рет шақырды. Ол 1975 жылғы 21 мамырда Уэмблидегі Британдық үй чемпионатына дебют жасады. Қонақтар – Уэльс, ойын 2:2 есебімен аяқталды, Джонсон екі голды да соқты. Сондай-ақ, ол Уэмблиде әлем чемпиондары Аргентинаға қарсы 3:1 есебімен жеңіске жетіп, екі гол соқты, бұл ойында Диего Марадона Англияда алғаш рет пайда болды. Джонсон 1980 жылғы Еуропа чемпионатына Рон Гринвудтың құрамында кірді, бірақ ол Гарри Бертлс пен оны «Ипсвичте» ауыстырған Пол Маринерден кейін қалды. Ол 8 ойында 6 гол соқты. 1976 жылы «Тоттенхэм Хотспур» Джонсонды 200 000 фунт стерлингке сатып алуға тырысты, бірақ Джонсон көшкісі келмеді. Алайда, «Ипсвич» сапында 137 лигалық ойыннан кейін ол Мерсисайдке оралды.

Johnson joined Bobby Robson's Ipswich Town in the November 1972 swapping for Ipswich's top goalscorer, Rod Belfitt (and £40,000). He made his Ipswich debut on 4 November 1972 at Portman Road in a 2–2 draw with Leeds United. His first goal for the club came on 2 December the same year in the 1–1 draw with Manchester City at Maine Road. By the end of his first season Johnson had helped Ipswich to the Texaco Cup final where they met East Anglian derby rivals Norwich City. After the two legged final Ipswich emerged victorious, winning 4–2 on aggregate by winning both legs 2–1. The following season Ipswich drew Spanish giants Real Madrid in the first round of the UEFA Cup. Ipswich beat their illustrious counterparts by a goal to nil at home and held Real to a goalless draw at the Bernabéu in front of 80,000 supporters. In the next round Italian side S. S. Lazio. 4–0 down with just 20 minutes remaining, Johnson had the ball when Giancarlo Oddi went to close him down. Oddi then put in a waist high challenge which left Johnson in a heap on the ground holding his groin. Johnson had to be stretchered off and missed the following three fixtures as a consequence. Johnson returned from the injury for the return leg in Rome and took up his place on the bench. He watched as Lazio scored early and then again before half time. A penalty was despatched by Colin Viljoen for Ipswich. Lazio then scored two more goals to put the tie back in the balance. In the 88th minute with the score 5–4 on aggregate, Robson turned to Johnson. With virtually his first touch he scored the goal that would finally settle the tie in Ipswich's favour. Ipswich beat Dutch side FC Twente in the next round but went out in the quarter finals to East German side Locomotiv Leipzig 4–3 on penalties after the sides had drawn 1–1 during normal and extra time. Johnson scored 35 goals in his four seasons at the club as a battling, play linking forward forging a productive partnership with Trevor Whymark. It was during his time at Ipswich that Johnson was called up by Don Revie for his first cap for England. He made his debut in a British Home Championship match at Wembley on 21 May 1975. Wales were the visitors with the game ending 2–2 with Johnson scoring both the goals. He also scored twice in a 3–1 victory over world champions Argentina at Wembley, a game which saw the first appearance in England of Diego Maradona. Johnson was in Ron Greenwood's squad for the 1980 European Championships but found himself behind Garry Birtles and the man that replaced him at Ipswich Paul Mariner. He won eight caps scoring six times in those appearances. In 1976 Tottenham Hotspur put in an unsuccessful bid for around £200,000 for Johnson did not want to move. However, after 137 league appearances for Ipswich he returned to Merseyside.

Ливерпуль

Джонсон «Ливерпульге» клубтық рекордтық 200 000 фунт стерлингке трансфер болды. Ол клуб сапындағы дебютін 1976 жылғы 21 тамызда «Энфилдте» «Норвичпен» өткен лига матчында жасады, бұл кезде «Ливерпуль» 1:0 есебімен жеңіске жетті. Бір аптадан соң, 28-і күні ол алғашқы голын соқты, бірақ бұл гол «Бирмингем Ситидің» «Ливерпульді» Сент-Эндрюсте 2:1 есебімен жеңуіне кедері келтірмеді. Бірінші маусымында ол жиі қосалқы құрамда болды, Кевин Киганмен бірге ойнау үшін Джон Тошак пен Дэвид Фейрклоумен бақ сынасты. Дебюттік маусымында «Ливерпуль» Лига чемпионы, ФА кубогы және Еуропа кубогының тарихи үш жүлдесін қуып жететін болды. Джонсон Лига титулын жеңіп алып, алғашқы отандық жүлдесін иеленді және 1977 жылғы ФА кубогы финалында Уэмблиде Киганның шабуылдағы серігі ретінде таңдалды, бірақ «Ливерпуль» «Манчестер Юнайтедке» 2:1 есебімен ұтылып қалды. Джонсонның ойыны айқын болған жоқ, екінші таймда оны Ян Каллаган алмастырды. Үш күннен кейін, 1977 жылғы Еуропа кубогы финалында Римде «Боруссия Мёнхенгладбахқа» қарсы жаттықтырушы Боб Пейсли Уэмблидегі матчты аяқтаған құрамды сақтап қалды, сондықтан Каллаган негізгі құрамда ойнады, ал Джонсон қосалқы құрамда отырды. «Ливерпуль» 3:1 есебімен жеңіске жеткендіктен, ол медаль алды. 1978 жылғы сәуірде Джонсон Гудисон Парктегі Мерсисайд дербиінде «Ливерпуль» үшін гол соқты – ол Мерсисайд дербиінде екі клуб үшін де гол соққан алғашқы ойыншы атанды. 2018 жылғы мәліметтер бойынша, осы көрсеткішті тағы бір ғана ойыншы – Питер Бердсли жеткен. 1979 және 1980 жылдары Джонсон «Ливерпультің» титулдарды қайтарып алуына және сақтап қалуына көмектесетін, көп гол соққан орталық шабуылшы болды, ал 1981 жылы «Ливерпуль» үшінші Еуропа кубогын (финалда «Реал Мадридке» қарсы) және алғашқы Лига кубогын (финалда «Вест Хэм Юнайтедке» қарсы) жеңіп алды. Алайда, Лига кубогының алғашқы жеңісі болашаққа қатысты белгі берді. Уэмблидегі алғашқы матч 1:1 есебімен аяқталғаннан кейін, Пейслидің жас Иан Рашты сынап көру шешіміне байланысты Джонсон қайта матчқа қосалқы құрамда отырды. Раш гол соқпады, бірақ жақсы ойнады, ал келесі жылы ол Кенни Далглишпен тұрақты серіктес болды, ал Джонсон сирек пайдаланылды. Джонсон 1982 жылы лига чемпионы атағын жеңіп алу үшін жеткілікті ойын көрсетті, сондай-ақ (финалда «Тоттенхэм Хотспурға» қарсы) Лига кубогын қайта жеңіп алды.

Johnson signed for Liverpool for a club record fee of £200,000. He made his debut for the club on 21 August 1976 in a 1–0 league win over Norwich at Anfield. He scored his first goal a week later on the 28th, but his goal was not enough to prevent Birmingham City beating Liverpool 2–1 at St Andrews. In his first season, he was a frequent substitute, vying for the right to partner Kevin Keegan with both John Toshack and David Fairclough. In his debut season Liverpool were chasing an historic treble of League championship, FA Cup and European Cup as the season drew to a close. Johnson picked up his first domestic honour with the League title and was selected as Keegan's strike partner for the 1977 FA Cup Final at Wembley, but Liverpool lost 2–1 to Manchester United. Johnson made little impact and was substituted by Ian Callaghan in the second half. For the 1977 European Cup final against Borussia Mönchengladbach in Rome three days later, manager Bob Paisley kept the team that had ended the match at Wembley, so Callaghan started and Johnson was on the bench. He picked up a medal as Liverpool won 3–1. In April 1978, Johnson scored for Liverpool in the Merseyside derby at Goodison Park – becoming the very first player to score for both clubs in the Merseyside derby. As of 2018, only one other player – Peter Beardsley – has achieved this feat since. In 1979 and 1980 Johnson was a free scoring centre forward as Liverpool regained and then retained the title, and in 1981 he played as Liverpool won their third European Cup (against Real Madrid in the final) and their first League Cup (against West Ham United). However, a sign of things to come was in that first League Cup success. After the first game at Wembley ended 1–1, Johnson was on the bench for the replay because of Paisley's decision to try out the young Ian Rush. Rush did not score but played well, and the following year he was the regular partner to Kenny Dalglish with Johnson being used less frequently. Johnson did enough to win a final league championship medal in 1982 and also won the League Cup again, after getting the substitute's jersey for the final (against Tottenham Hotspur).

Эвертонға қайта оралу және Барнслиге қарыз алу

Джонсон 1982 жылғы тамыз айында 100 000 фунт стерлингке «Эвертон» клубына қайта оралды. Бастапқыда «Барнслиге» жалға берілгеннен кейін ол Гудисон стадионындағы екінші маусымын аяқтаған жоқ.

Кейінгі мансап

Джонсон 1983–84 жылғы маусымды «Манчестер Ситиде» аяқтады, содан кейін жазды NASL лигасындағы американдық «Талса Рафнекс» клубында өткізді. Оның кәсіби футболдағы соңғы маусымы «Престон Норт-Энд» клубында өтті. Одан кейін ол «Барроу АФК» клубының ойыншы-бапкері болды.

Ойыннан кейін

Джонсон «Энфилдте» жұмыс істеді, корпоративтік лаунждарда қонақтарды қарсы алды. Ол сонымен қатар, BBC Radio Merseyside радиосында матчтарды саралаушы және станцияның жұма күні сағат 19:30-да эфирге шығатын «Red Alert» бағдарламасының тұрақты қатысушысы ретінде жиі естілді, онда ол «Доктордың диагнозы» деп белгілі болған сараптамасын ұсынды. Джонсон 2022 жылдың 23 қарашасында 71 жасында жұтқыншақ рагынан қайтыс болды.