Primitive Radio Gods: "Rocket" альбомының сын тұсы

Кіріспе

Rocket – Primitive Radio Gods тобының тұңғыш альбомы, ол 18 маусым 1996 жылы Columbia Records лейбелімен шығарылды. Бұл альбомнан шыққан ең әйгілі сингл, "Standing Outside a Broken Phone Booth with Money in My Hand", топтың мансабын дамытуға септігін тигізді.

Қабылдау

Алғашқы синглға байланысты мақтаулар көп болғанымен, альбом тұтастай алғанда сыншылар тарапынан жағымсыз баға алды. AllMusic сыншысы Стивен Томас Эрлвин: «Оның серпілісті, қауіпсіз хип-хоп ырғақтары мен B.B. King-тің үлгісінен алынған фрагментімен "Standing" көптеген тыңдаушылар үшін ересектерге арналған жаңалық сияқты әсер етті – бұл әдеттен тыс нәрсе еді, бірақ оны тереңірек зерттеуге құлшыныс тудырмады. Өкінішке орай, Primitive Radio Gods тобының тұңғыш шағын альбомы Rocket, осы күмәнданушылардың дұрыс екенін дәлелдеді» деп жазды. Эрлвин альбомдағы үлгілердің жиі қолданылуын сынға алып, «Rocket-тің көп бөлігі төрт тректік құрылғымен ойнаған адамның жұмысына ұқсайды, әндерді емес, дыбыстарды жазуға көбірек ден қойылған. Әдетте, мұндай тәсіл кем дегенде қызықты дыбыстарға әкелуі керек, бірақ О'Коннор тіпті оны да іске асыра алмады» деді және «Негізінен Rocket демо-таспа сияқты естіледі, онда бір уәделі ән бар» деген қорытынды жасады. Sputnikmusic жазушысы Адам Даунер басты синглді жоғары бағалап, бірақ альбомның қалған бөлігін сынады: «Primitive Radio Gods "Broken Phone Booth" сияқты атмосфера мен сапаны қайта жасауға тырыспайды, ал Rocket-тің қалған бөлігі 80-ші жылдардың шаш металл музыкасы мен 90-шы жылдардың ұмытылған альтернативтік рок музыкасының арасындағы шатасу сияқты естіледі». Даунер сондай-ақ әннің мәтінін сынға алып, «Жанрлық тұрғыдан өз орнын таба алмауынан да жаман нәрсе – Primitive Radio Gods тобының таңғажайып өршілдік көзқарасы. Бұл негізінен О'Коннордың лирикалық шеберлігіне байланысты, ол өршілдік пен ашу-ызаны сипаттау мүмкін емес. О'Коннордың өлеңдері күлкілі түрде нашар: уағыздаушы, әуесқой және дін, қалалық өмір мен жұлдыздыққа қатысты мәселелерге негізсіз ашуланған, оның сөздерінің ақымақтығынан тек беткей түсінік бар сияқты көрінеді» деп жазды. AllMusic сияқты, Даунер де үлгілерді атап өтті: «Primitive Radio Gods тобының өршілдігіне олардың үлгілерді жағымсыз пайдалануы себеп. "Broken Phone Booth" үшін сәтті болған үлгілер, Rocket-тегі тректерден тыңдау ыңғайын кетіреді». Pitchfork жазушысы Райан Шрайбердің пікірі ең жағымсыз болды, ол: «Қалай болғанда да, сіз Rocket-ті өз жинағыңызға қазір немесе ешқашан қоспауыңыз керек, өйткені музыкасы үшінші деңгейдегі, кофеинсіз Ned's Atomic Dustbin сияқты естіледі және Pitchfork-ті оқығандықтан, сіздің талғамыңыз одан да жақсы екенін дәлелдедіңіз (деп үміттенемін)» деді. Шрайбер оған өте жағымсыз баға берді – 1.2/10, бұл «Қорқынышты, бірде-бір жағымды трек жоқ» деген бағаламаға сәйкес келеді. Алайда, Шрайбер «Phone Booth» синглының «Рубик текшесі сияқты сатылатын болады» деп жазды, бірақ «ал альбом ретінде? Шындығын айтсақ, тіпті ең ақылсыз, тәбеті жоқ, қоғамнан шеттеген адам үшін де үш минут жеткілікті».

Despite the critical acclaim surrounding the lead single, the album as a whole received negative reviews from critics. AllMusic critic Stephen Thomas Erlewine wrote "With its loping, unthreatening hip hop beats and its looped B. B. King sample, "Standing" had all the appeal of an adult novelty for most listeners—it was something that was out of the ordinary, to be sure, but not something that you would want to investigate much further. Sadly, Primitive Radio Gods' debut mini album, Rocket, proves those doubters right." Erlewine criticized the frequency of sampling in the album, stating "Most of Rocket sounds exactly like somebody messing around with a four track, more intent on capturing sounds, not songs. Usually, this would at least result in some interesting sounds, but O'Connor hasn't even managed that", and concluded with "At its core, Rocket sounds like a demo tape with one promising song". Sputnikmusic writer Adam Downer lauded the lead single but panned the rest of the album, writing "Primitive Radio Gods never attempt to replicate "Broken Phone Booth" in terms atmosphere or quality, and the rest of Rocket runs like a cluster[fuck] of everything between cheesy 80's hair metal and long since forgotten 90's alternative rock." Downer also criticized the lyrics, writing "Worse than their inability to find a niche in terms of genre is the curiously pretentious attitude the Primitive Radio Gods give off. This is mostly due in part to O’Connor’s lyrical skill, which fails at portraying every emotion from cockiness to anger. O’Connor’s lyrics are laughably awful: Preachy, amateurish, and unjustifiably pissed off at matters like religion, urban life, and stardom, three topics which he appears to have only a skin deep understanding of judging from the stupidity of his words." Much like AllMusic, Downer also noted the sampling, writing: "Furthering Primitive Radio Gods’ pretension is their obnoxious use of samples, which, though successful on “Broken Phone Booth”, grow obtrusive with continued incorporation, at times sucking any hint of listenability out of tracks on Rocket." Perhaps the most negative review came from Pitchfork writer Ryan Schreiber, who said "At any rate, you don't want Rocket in your record collection now or ever since the music sounds like a third rate, decaffeinated version of Ned's Atomic Dustbin and because, by reading Pitchfork, you've already proven you have better taste than that (I hope)." Schreiber gave it an extremely negative rating of 1.2/10, falling under "Awful, not a single pleasant track". However, Schreiber wrote that "Phone Booth" "as a single, is going to sell like the Rubik's Cube. ", but that "as an album? Let's face it: Three minutes is enough for even the most mind numbed, tasteless societal outcast."