Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саяхат жазушысы және тарихшысы (1939 жылы туған)
American travel writer and historian (born 1939)
Уильям Лест Хит Мун (бұрынғы аты Уильям Льюис Трогдон, 27 тамыз, 1939) – ағылшын, ирланд және, айтуынша, Осадж тайпасынан тегі шыққан американдық саяхат жазушысы және тарихшысы. Ол АҚШ арқылы ерекше саяхаттарды баяндайтын бірнеше кітаптың авторы, оның ішінде қайықпен жасаған көшпенді сапарлары (River Horse, 1999) және ең танымал туындысы (1982 жылғы Blue Highways) – 1975 жылғы Ford Econoline фургонымен жасаған саяхаты туралы.
William Least Heat Moon (born William Lewis Trogdon, August 27, 1939) is an American travel writer and historian of English, Irish, and alleged Osage ancestry. He is the author of several books which chronicle unusual journeys through the United States, including cross country trips by boat (River Horse, 1999) and, in his best known work (1982's Blue Highways), about his journey in a 1975 Ford Econoline van.
Өмірбаян
Уильям Трогдон Миссури штатының Канзас-Сити қаласында дүниеге келген. Трогдон әулетінің аты оның еуропалық-американдық тегінен бастау алады, ал «Жылу Ай» есімі оның Осадж тайпасынан екенін көрсетеді. Уильямның әкесі Ральф Грейстон Трогдон өзін «Жылу Ай» деп атаған, анасының алдыңғы некесінен туған үлкен ағасын өгей әкесі «Кішкентай Жылу Ай» деп атаса, ал оны «Ең кішкентай Жылу Ай» деп атаған. Әскери судьяның ұлы Трогдон Миссуриде өсіп, мемлекеттік мектептерде білім алған. Ол Миссури университетінде 1961 жылы бакалавр, 1962 жылы магистр, 1972 жылы докторлық диссертациясын қорғап аяқтаған (барлығы ағылшын тілі мамандығы бойынша). Кейін ол 1978 жылы Миссури университетінде фотожурналистика мамандығы бойынша тағы бір бакалавр дәрежесін алған. Трогдон Тау Каппа Эпсилонның Бета Тета бөлімінің мүшесі болды. Кейін ол университетте ағылшын тілі профессоры болып жұмыс істеген. Трогдон Буун округінде, Миссури өзенінің жанында тұрады.
William Trogdon was born in Kansas City, Missouri. The Trogdon family name comes from his Euro American lineage, and the Heat Moon name reflects his claimed Osage lineage. William's father, Ralph Grayston Trogdon, called himself "Heat Moon," his elder half brother from his mother's previous marriage was called by his stepfather "Little Heat Moon," and he was called "Least Heat Moon." Trogdon, the son of an attorney, grew up in Missouri where he attended public schools. He attended the University of Missouri, earning a bachelor's degree in 1961, a masters in 1962, and a PhD in 1972 (all in English). He later went back and completed a bachelor's in photojournalism at MU in 1978. Trogdon was a member of the Beta Theta chapter of Tau Kappa Epsilon. He later served as a professor of English at the university. Trogdon resides in Boone County near the Missouri River.
Шығармалары
Blue Highways (1982) - бұл 1978 жылы Лесст Хит Мунның оқытушылық жұмысынан айырылып, бірінші әйелінен ажырасқаннан кейін АҚШ-та жасаған үш айлық жол сапарының баяны. Ол 13 000 мильді, мүмкіндігінше маңызды емес жолдармен, қалалардан қашықтау жүруге тырысқанын айтады. Бұл жолдар көне стильдегі Рэнд МакНалли атласында көк түспен белгіленген, содан кітаптың аты осылай аталуы себебі сонда. Ол фургонынан тіршілік көріп, Теннесси штатының Неймлес, Нью-Мексико штатының Хачита және Миннесота штатының Бэглі сияқты кішкентай қалаларды аралап, фастфуд желілері мен тас жолдардың ықпалына түспеген Американың аймақтарын іздеді. Кітапта оның өзінен артық нәрсені табуға жасаған тырысы мен жол бойындағы кафелердегі есімде қалған кездесулері жазылған. Бұл естелік өте танымал болды және 1982–1983 жылдары 42 апта бойы New York Times бестселлер тізіміне енді. 1984 жылы ол Christopher сыйлығының иегері атанды. PrairyErth: A Deep Map (1991) – Канзас штатының Чейс округінің тарихы мен халқына арналған еңбек. Бұл жұмыс «терең карта» тұжырымын енгізді. River Horse (1999) – Лесст Хит Мунның АҚШ-ты басып өту үшін төрт айлық қайық сапары туралы баяны. Ол Атлантика мұхитынан Тынық мұхитына дейін елдің су жолдарымен саяхаттады. Бұл 5000 мильге жуық саяхат барысында ол Генри Хадсон және Льюис пен Кларк экспедициясы сияқты ертедегі саяхатшылардың қалдырған жолдарымен жүрді. Columbus in the Americas (2002) – Христофор Колумбтың саяхаттарының қысқаша тарихы. Roads to Quoz (2008) – тағы бір «жол кітабы». Бұл кітаптар арасындағы жылдарда жасалған бірнеше қысқа жол саяхаттарының сипаттамасы берілген. New York Times Book Review-дің Роберт Салливаны Лесст Хит Мунның «көңіл көтерушілік пен қуанышты тәртіпсіздікке» құрмет есептегенін айтты. Ол адам мен қоршаған орта арасындағы аралас қарым-қатынасты және олардың бір-біріне қалай әсер ететінін көрсетуге тырысады. Лесст Хит Мунның повестерінде табиғат фон ретінде емес, белсенді кейіпкер ретінде бейнеленеді.
Blue Highways (1982) is a chronicle of a three month long road trip that Least Heat Moon took throughout the United States in 1978 after he had lost his teaching job and been separated from his first wife. He tells how he traveled 13,000 miles, as much as possible on secondary roads, and tried to avoid cities. These roads were often drawn on maps in blue in the old style Rand McNally road atlas, hence the book title. Living out of his van, he visited small towns such as Nameless, Tennessee; Hachita, New Mexico; and Bagley, Minnesota, to find places in America untouched by fast food chains and interstate highways. The book records his search for something greater than himself and includes memorable encounters in roadside cafés. This memoir was very popular, making the New York Times bestseller list in 1982–83 for 42 weeks. It was also the winner of a Christopher Award in 1984. PrairyErth: A Deep Map (1991) is an account of the history and people of Chase County, Kansas. This work introduced the concept of a deep map. River Horse (1999) is Least Heat Moon's account of a four month coast to coast boat trip across the U. S. in which he traveled almost exclusively on the nation's waterways from the Atlantic to the Pacific. During this nearly 5,000 mile journey, he followed documented routes recorded by early explorers such as Henry Hudson and the Lewis and Clark expedition. Columbus in the Americas (2002) is a brief history of Christopher Columbus's journeys. Roads to Quoz (2008) is another "road book." This covers "not one long road trip, but a series of shorter ones" taken over the years between books. Robert Sullivan of the New York Times Book Review commented that Least Heat Moon celebrates "serendipity and joyous disorder." Specifically, he attempts to illustrate a hybrid relationship between humans and the environment and how each entity influences the other. Nature is presented more as an active character in Least Heat Moon's narratives as opposed to a backdrop.
Өз-өзіне деген психология
"Көк жолдар" ең алдымен АҚШ-тың 50 штатының 38-ін қамтитын физикалық саяхатымен есте қалса да, кітаптың мәні – "Жылылықсыз айдың" ішкі саяхаты. Көк жолдар "Жылы Айға" өзі кім екенін, кім болуды қалағанын және айналасындағы әлемге қалай сәйкес екенін ойлауға кеңістік және еркіндік берді. Жұмысынан айырылып, некесінің бұзылуынан бастау алған өзінің "өзін табу" іздеуі, шынымен де, көп кешігіп жүрмейтін жолға түсті. "Көк жолдар" Джон Стейнбектің "Чарлимен саяхат" және Джек Керуактың "Жолда" шығармаларының араласуындай. "Көк жолдардың" саяхаттық әңгіме ретіндегі бір қыры – американдық мәдениеттің бір көрінісі, ол Бит буынының жазбаларының және тіпті Романтизм дәуірінің саяхатнамаларының сезімдерін қайталайды, бірақ бұл 1970 жылдардың соңында болды. Оның рухани шындықты іздеу үшін ашық жолға шығуы, АҚШ тарихындағы белгілі бір дәуірдің (1950-1970 жылдар) мәдени көзқарасын бейнелеген дәстүрді жалғастырды. Бұл дәстүрдің бір бөлігі уақыт өте келе жоғалып кетті.
Although Blue Highways is remembered primarily for the physical trek, which covers about 38 of the 50 states in the U. S., the quintessence of the book is the internal journey that Least Heat Moon takes. The blue highways allowed Least Heat Moon the space and the freedom to reflect upon who he was, who he wanted to be, and how he fit into the greater world around him. Initiated by the loss of his job and the unraveling of his marriage, his own search for “self” quite literally took him down the road less traveled. Blue Highways has been likened to a cross between John Steinbeck's Travels with Charley, and Jack Kerouac's On the Road. One aspect of Blue Highways as a travel narrative is that it is a snapshot of American culture that echoes the sentiments of Beat Generation writings and even Romantic Era travelogues, but does so in the late 1970s. His decision to strike out on the open road in search of spiritual truths continued a tradition that captured the cultural outlook of a certain era in U. S. history (the 1950s–1970s). To a certain extent this tradition has been lost.