Кіріспе
Repco – австралиялық автокөлік инженериясы/бөлшек сауда компаниясы. Оның атауы "Replacement Parts Company" деген сөздің аббревиатурасы болып табылады және көп жылдар бойы қозғалтқыштарды жөндеумен және арнайы өндіріспен танымал болды, бұл оған жоғары бедел әкелді. Бүгінде ол негізінен қосалқы бөлшектер мен автокөлік аксессуарларын сатушы ретінде белгілі. Компания Джек Брабхам мен Денни Хулмнің 1966 және 1967 жылғы Жүргізушілер әлем чемпионатында жеңіске жеткеніне қуат берген Brabham Formula One машиналарын үшін қозғалтқыштарды жасауымен атақ алды. Brabham Repco сол екі жылда F1 Өндірушілердің халықаралық кубогын жеңіп алды. Repco қазір Австралия мен Жаңа Зеландияда қосалқы бөлшектер мен қосымша жабдықтарды сатуға маманданған дүкендер желісін басқарады.
Repco is an Australian automotive engineering/retailer company. Its name is an abbreviation of Replacement Parts Company and was for many years known for reconditioning engines and for specialised manufacturing, for which it gained a high reputation. It is now best known as a retailer of spare parts and motor accessories. The company gained fame for developing the engines that powered the Brabham Formula One cars in which Jack Brabham and Denny Hulme won the 1966 and 1967 World Championship of Drivers titles. Brabham Repco was awarded the International Cup for F1 Manufacturers in the same two years. Repco currently runs a series of stores across Australia and New Zealand specialising in the sale of parts and aftermarket accessories.
Тарих
Repco компаниясы Джефф Расселл тарапынан 1922 жылы құрылды және алғаш рет Виктория штатының Коллингвуд қаласында орналасқан ғимараттан Automotive Grinding Company деген атпен сауда-саттық бастады. Repco 1937 жылы Австралия қор биржасында (ASX) тіркелді. 1988 жылы Pacific Dunlop компаниясы оны сатып алды және тізімнен шығарды. 2001 жылдың қыркүйегінде Repco жеке капитал консорциумына сатылды, кейіннен ASX және Жаңа Зеландия биржасындағы екі тізімдегі компания ретінде қайта тіркелді. 2006 жылғы желтоқсанда CCMP Capital компаниясы барлық акцияларын сатып алғаннан кейін Repco қайтадан тізімнен шығарылды. 2013 жылдың 1 шілдесінде Repco және барлық Exego тобы (Ashdown Ingram, Mcleod Accessories және Motospecs) Genuine Parts Company компаниясына сатылды.
Демеушілік
2021 жылдан бері компания Батерст 1000 және Суперкарлар чемпионатының атау құқығын иеленуде. Бұрын ол Гарри Роджерс Моторспорт және Дик Джонсон жарыс командаларын, сондай-ақ 1979 жылғы «Аустралия айналымы» сынағын демеушілік еткен. 2024 жылы Repco D1NZ Ұлттық дрифтинг чемпионатының бас демеушісі атанды, бұл Моторспорт Жаңа Зеландия санкциялаған чемпионат, және Жаңа Зеландиядағы мотор спортын басқаруға FIA-мен бекітілген ресми бас орган.
Repco V8 қозғалтқышы
1964 жылы Австралия/Жаңа Зеландия Tasman Series 2500 см³ қуаты шектеуімен құрылды. Джек Брабхам Repco компаниясына қолайлы қозғалтқыш жасауды ұсынды, олар SOHC дизайнын Oldsmobile Jetfire 215 ci блогына негіздеп, әрбір цилиндрде алты цилиндрлік бас тіректері бар етті. Ұзын емес соққылы жазық коленвалмен біріктірілген Repco цилиндр басын, газбен жіберу білдегіштерін және екі сатылы тізбек/тінтірек газбен жіберу механизмін жобалады, 1965 жылы 2.5 л қозғалтқыш құрастырылды, оның цилиндр басы Commonwealth Aircraft компаниясында құйылды. 1963 жылы халықаралық автожарыс федерациясы FIA 1966 жылғы маусымнан бастап Формула 1 санатындағы ең үлкен қозғалтқыш қуаты екі есеге көбейтіліп, үш литрге дейін көтерілетінін жариялады. «Қуатқа қайта оралу» туралы шақырулар жасалғанмен, Ұлыбританиядағы негізгі қозғалтқыш жеткізушісі Coventry Climax жарыстық қозғалтқыштар жасаудан бас тартқандықтан, көптеген командалар дайындыққа келмеді. Джек Брэбхам Repco компаниясындағы инженер Фил Ирвингпен достығын пайдаланды. Ол 2,5 л қозғалтқыштың 3 л нұсқасын ұзын соққылы жазық коленвалды пайдаланып жобалауды және жасауды ұсынды. Repco басқармасы оның ұсынысына келісті, себебі күтілетін бәсекелес 2,75 л Coventry Climax FPF DOHC төрт цилиндрлі конфигурациядағы қозғалтқыш ескірген деп саналды, ал Cosworth DFV-ді жасау жоспары (оның демеушісі Ford компаниясы 1965 жылдың соңында жариялаған) әлі белгісіз болды. Фил Ирвинг басшылығымен Repco компаниясының шағын тобы F1 қозғалтқышын әзірледі, ол 2,5 л нұсқасынан SOHC бас үшін екі клапанмен жабдықталған. Бұл Repco 620 V8 машинасының бірінші артықшылығы оның ықшамдығы мен жеңілдігі болды, бұл оны 1,5 л Формула 1 шассиіне орнатуға мүмкіндік берді. 460 а.к. қуатымен Repco жаңа 3 л қозғалтқыштардың ең аз қуаттысы болды, бірақ басқалардан айырмашылығы ол үнемді, жеңіл және ықшам болды. Сондай-ақ, басқалардан айырмашылығы, ол сенімді болды және салмағы мен қуаты аз болғандықтан шассиге, аспаға, тежегіштерге және дөңгелектерге төмен жүктеме түсті. Бұл қозғалтқыштың британдық/американдық Rover V8/Buick 215 блогына негізделгендігі – жиі кездесетін жаңылыс пікір. Бұл қозғалтқыштың Oldsmobile нұсқасы, бірдей негізгі конструкцияны бөлісе отырып, Oldsmobile инженерлері дәстүрлі Olds V8 сияқты көрінуі үшін жасалған цилиндр басын және бұрышты клапан қақпақтарын қамтыды және жеке құрастыру желісінде шығарылды. Oldsmobile компаниясының жоғары қуатты, турбожүктемелі Jetfire нұсқасын шығару ниеті, бірінші кезекте цилиндр басының дизайнында Buick 215 машинасынан елеулі айырмашылықтарға әкелді: Buick әр цилиндрдің айналасында 5 бұрандалы схеманы қолданды, ал Oldsmobile 6 бұрандалы схеманы қолданды. Алтыншы бұранда бас түсетін жерге қосылды, әрбір цилиндр үшін бір қосымша бұранда, жоғары қысым нұсқаларында бас бүгілуін азайту үшін. Бұл Buick басқалары Oldsmobile блоктарына сәйкес келеді, бірақ керісінше емес. Oldsmobile 215 машинасының компрессиялық қатынасын өзгерту үшін басқаларды ауыстыру қажет болды, бірақ Buick 215 машинасының поршеньдерін ауыстыру жеткілікті болды, бұл арзан және оңай болды. General Motors компаниясы кейіннен Buick бөлшектер каталогында Oldsmobile үшін жасалған бөлшектер схемаларын пайдаланды, бұл алты шүмекті цилиндр блогын көрсетіп, одан әрі шатасуға себеп болды. Алюминий блогының кейінгі Rover нұсқалары және одан кейінгі Buick темір кіші блоктары цилиндрге 4 бұрандалы схемаға көшті.
Бір шанақты 16 клапанды машинаның төрт әлемдік атағы
1966 жылы Repco қозғалтқышы Джек Брэбхамға үш рет қатардан старттан озуға мүмкіндік берді. Ол BT19 машинасымен төрт рет қатарынан жеңіске жетіп, тоғыз жарыстық маусымда екі титулдың иегері атанды – бұл пилот пен конструктор үшін бірегей жетістік. Бұл оның үшінші титулы болды. 2995,58 см³ көлемді V8 Repco қозғалтқышының диаметрі мен поршеньнің ұзындығы 3,50 × 2,375" (88,9 × 60,3 мм) құрады. Бастапқы сынақтарда 7800 айналымда шамамен A көрсеткіші, ал 6500 айналымда крутящий момент алынды. Жарыс конфигурациясында шамамен 200 а.к. қуаты қолжеткізілді. 1967 жылы диаметр мен поршеньнің ұзындығы өзгеріссіз қалды. Сол жылы 8500 айналымда 200 а.к. қуаты жиі айтылды. Сынақ стендінде 8300 айналымда 200 а.к. көрсеткіші тіркелді. 1968 жылға 32 клапанды нұсқасы 9500 айналымда 220 а.к. қуатымен жоспарланды. Бірақ 9000 айналымда шамамен 200 а.к. қуатына ғана қол жеткізілді. 1967 жылы бәсекелестер алға жылжыды. Repco қозғалтқыштың 700 сериялы жаңа нұсқасын шығарды, енді ол Repco жобалаған блокпен жабдықталды. Брэбхам жыл басында екі рет старттан озуға қол жеткізді, бірақ содан кейін жаңа Ford Cosworth DFV V8 қозғалтқышы Lotus 49 машинасымен пайда болды, ол 9000 айналымда 220 а.к. қуатымен жаңа стандартты орнатты, ал Джим Кларк пен Грэм Хилл маусымның қалған бөлігінде барлық старттан озу мүмкіндігін алды. Lotus машинасының беріктігі жеткіліксіз болғандықтан, Brabham пилоттары екі рет жеңіске жетті. Брэбхам машиналарында жаңа бөлшектерді қолданды, бірақ бұл әрқашан тиімді болмады, сондықтан Денис Хюльме көптеген ұпай жинап, титулдың иегері атанды, ал Брэбхам конструкторлар титулын қайта жеңіп алды.
Екі жақты кремдік біліктегі 32- клапан
1968 жылы басқа командаларға да қолжетімді болған жаңа Ford қозғалтқышы Брэбхамды одан да көп қуат қажеттігіне көндірді. Кейіннен Брэбхам бір камералы қозғалтқыштың сенімділігі 1968 жылғы маусымда қуатты Cosworth қозғалтқыштарын ығыстыруға жеткілікті болуы мүмкін екенін айтты. 1968 жылы бәсекеге қабілеттілігін сақтау үшін Repco V8 қозғалтқышының жаңа нұсқасы жасалды, ол тісті дөңгелектермен басқарылатын екі жоғары жатқан білікке және цилиндр başına төрт клапанға ие болды. 9500 айналымға жету мақсаты қойылды, бірақ 9000 айналымға ғана қол жеткізілді. Маусым сәтсіз аяқталды, себебі ол клапан механизмінің шешілмейтін мәселелерінен туындаған өте сенімсіз болып шықты. Сонымен қатар, Индианаполис 500 жарысы үшін 4.2 литрлік модификациясы да болды. Брэбхамға дұрыс емес уақытта келген Йохан Риндт сол жылы екі поул позициясы мен екі мәуелі орынға ие болды, ал Брэбхамның өзі тек екі ұпай жинады. Repco жобасына Ұлыбритания мен Австралия арасындағы ұзақ коммуникация желілері кедергі келтірді, бұл мәселелерді түзетуді қиындатты. Repco бастапқыда жоспарланғаннан әлдеқайда көп ақша жұмсады және қозғалтқышының клиенттік нұсқаларын өте аз сатты, содан кейін жобаны тоқтатты. 1969 жылы заводтық Brabham командасы және көптеген жеке Brabham командалары да кең таралған Cosworth қозғалтқыштарын пайдаланды. Маусымды ашқан 1969 жылғы Оңтүстік Африка Гран-приіне жергілікті жүргізушілер Сэм Тингл мен Питер де Клерк ескі Brabham Repco машиналарымен қатысты, бірақ қозғалтқыш маркасының әлем чемпионаттарындағы соңғы қатысуында ұпай жиналмады. Сондай-ақ, 1960 жылдардың аяғында Оңтүстік Африка Гран-приінде және сол елдегі ұлттық F1 сериясында Repco қозғалтқыштарымен жабдықталған LDS машиналары қолданылды.
Басқа жарыстар
Repco компаниясы Brabham компаниясымен бірісуге дейін көп жылдар бойы Австралияның автожарыстарына қатысқан. Ең әйгілісі – 1950 жылдары Maybach Specials сериясының қозғалтқышын жасау, соның ішінде 1954 жылғы Жаңа Зеландия Гран-приінің жеңісі. Brabham Repco жобасы бастапқыда Tasman Series сериясына бағытталған, онда 1960 жылдардың ортасында Coventry Climax компаниясының ескірген FPF төрт цилиндрлі қозғалтқышы үстемдік құрған. Repco V8 қозғалтқышының 2,5 литрлік нұсқасы бұл серияда аса сәтті болған жоқ, бастапқыда FPF-ден артық қуатты өндірмеген. Дегенмен, ол бір рет Tasman Series кезеңінде жеңіске жетті, Джек Брэбхам 1967 жылы Тасманиядағы Лонгфорд трассасында өткен Оңтүстік Тынық мұхиты кубогында Repco қуатымен жабдықталған Brabham BT23A машинасымен жеңіске жетті. Brabham Repco машиналары сондай-ақ 1968 және 1969 жылғы Индианаполис 500 жарысына дайындалып, қатысты. 1969 жылы Питер Ревсон мұндай машинамен бесінші орынды иеленді. Ол сондай-ақ сол жылы USAC жарысында жеңіске жетті. V8 қозғалтқышының тағы бірнеше нұсқалары жасалды, соның ішінде спорттық автомобильдер жарысына арналған 4,3 литрлік және Америка Құрама Штаттары Автомобиль клубы жарыстарына арналған турбо зарядталған нұсқасы. Екі нұсқа да халықаралық деңгейде сәттілікке жете алмады, әсіресе турбо нұсқасы жеткіліксіз қуаты үшін ( "Puff, the Magic Dragon" сияқты) "Қайғылы Вагон" деп аталды. Спорттық автомобильдің қозғалтқышы (көлемі 5,0 литрге дейін ұлғайтылды) отандық жарыстарда үстемдік құрды, Австралия спорттық автомобильдер чемпионатында және оның алдындағы Австралия туристік кубогында бірнеше жеңіске жетті, әсіресе Фрэнк Матич жасаған және жарысқа қатысқан Matich спорттық машиналары және Гарри Купер жасаған және жарысқа қатысқан Elfin Sports Cars.
Жүргізушілер әлем чемпионаты нәтижелер
Жыл Команда Жүргізуші # GP WC 1966 Brabham Repco Джек Брабхам 9 Әлем чемпионы Brabham Repco Денни Хулм 7 4-орын 1967 Brabham Repco Денни Хулм 11 Әлем чемпионы Brabham Repco Джек Брабхам 11 2-орын Brabham Repco Гай Лижер 5 1968 Brabham Repco Джохен Риндт 12 12-орын Brabham Repco Джек Брабхам 11 23-орын Brabham Repco Сильвио Мозер 4 23-орын Brabham Repco Дэн Гурни 1 Brabham Repco Дейв Чарлтон 1 Brabham Repco Джон Лав 1 Brabham Repco Курт Ахренс кіші 1 LDS Repco Сэм Тингл 1 1969 Brabham Repco Питер де Клерк 1 Brabham Repco Сэм Тингл 1