АҚШ Әскери-теңіз күштерінің оқу эскадрильясы

Кіріспе

VT 4 Әскери-теңіз күштерінің оқу эскадрильясы

VT 4 оқу эскадрильясы – АҚШ Әскери-теңіз флотының оқу эскадрильясы. 1950 жылдары Негізгі оқу тобы (BTG 9) ретінде құрылған, эскадрилья 1960 жылдың 1 мамырында Тренингтік эскадрилья 4 (VT 4) деп қайта аталды және Флорида штатындағы Пенсакола теңіз әуе базасында орналасқан.

Жалпы ақпарат

АҚШ Әскери-теңіз күштерінің (USN) ұшу офицерлеріне (NFO) E-2 Hawkeye, E-6 Mercury, EP-3 Aries және P-8 Poseidon ұшақтарына дайындалу үшін жоғары біліктілік курсы. Эскадрильяның радио шақыру белгісі – Buck.

Тарих

Оның бастапқы міндеті T 2 Buckeye ұшағының T 2A нұсқасын пайдалана отырып, негізгі реактивтік оқу бағдарламасында АҚШ Әскери-теңіз флоты мен АҚШ Теңіз жаяу әскерінің студент теңіз авиаторларына ұшу нұсқауларын беру болды. 1965 жылы 4-оқу эскадрильясы T 2B ұшағына ауысты және оның миссиясы Әскери-теңіз оқу командасының оқушы ұшқыштарға әуедегі оқ-дәрі мен тасымалдаушы біліктілігі бойынша негізгі ұшқыштық нұсқаулық беру үшін жалғыз орынға айналды. 1971 жылы 4-оқу эскадрильясы T2C ұшағына ауысты. Эскадрильяның миссиясы тағы да өзгертілді, ол негізгі реактивтік бағдарламаның барлық кезеңдерінде ұшуды оқытуды қамтамасыз ету үшін. 1972 жылдың қыркүйегінде 4-оқу эскадрильясы TF 9J-ді сатып алды, ол негізгі және озық реактивтік ұшқыштарға ұшуға нұсқау берді. Бұл миссия әскери-әуе оқу командасында бірегей болды, өйткені студент ұшқыштар VT 4-те реактивтік ұшақта алғашқы ұшуды бастан кешірді және кейіннен әскери-әуе ұшқыштары болып тағайындалды. 1973 жылдың қарашасында TA 4J ұшағы ескірген TF 9J ұшағының орнына озық ұшу оқуына енгізілді. 1975 жылдың желтоқсанынан бастап VT 4 одақтас шетелдік әскери ұшқыштарға ұшу нұсқауларын беру міндетін қосымша алды. Ұшу оқуларына Кувейт, Испания, Сингапур және Индонезиядан келген студент ұшқыштар қатысты. Ұшқыштарды даярлаудан басқа, VT 4 тағы екі маңызды тапсырманы орындады. 1973 жылдан 1978 жылға дейін VT 4 АҚШ Әскери-теңіз академиясының және Әскери-теңіз резервтегі офицерлерді даярлау корпусының мичмандарына жазғы реактивтік бағыт-бағдар ұшуларын ұсынды. 1975 жылдан 1979 жылға дейін VT 4 теңіздік ұшу хирургтарын даярлаудан жауапты болды. 1985 жылдың желтоқсан айында VT 4 миссиясы шабуылдан кейінгі оқудан CNATRA-да E 2/C 2 орта білім берудің жалғыз орыны болып өзгертілді. Бұл рөлде эскадрилья көп моторлы оқу құбыр желісінен, бейресми түрде "проп құбыр желісі" деп аталатын, білікті студенттік әскери-теңіз авиаторларын даярлады, оларды E 2 Hawkeye және C 2 Greyhound ұшақтарын ұшуға таңдадық. VT 4-тің түлектері әскери-теңіз авиаторы ретінде қанаттарын және атауларын алып, флотты ауыстыру эскадрильясына өтетін болды. 1992 жылдың қаңтар айында VT 4 миссиясы E 2/C 2 жоғары оқу орнына айналды. Бұл тапсырманы орындау үшін VT 4 T2C ұшағын ұшырды. 1996 жылы VT 4 маңызды өзгерістерге ұшырады. Жыл сайын 36 оқушыдан тұратын шағын Әскери-теңіз флотының алдыңғы қатарлы E 2 / C 2 ұшқыштарды даярлау эскадрильясынан, ол 450 оқушыдан тұратын бірлескен Негізгі және Орташа әскери ұшу офицері / Навигаторлар оқу эскадрильясына айналды. Инструкторлардың қатары 14 әскери-теңіз ұшқышынан 71 әскери-теңіз, теңіз және әуе күштері ұшқыштарына және NFO/навигаторларға дейін өсті. Эскадрилья T2C-ден T34C Turbo Mentor және T1A Jayhawk-қа ауысты. VT 4 сонымен қатар Германия, Италия, Сауд Арабиясы, Норвегия және Даниядан келген студенттік навигаторларды оқытады. 1996 жылдың сәуірінен қыркүйекке дейін эскадрильяда NFO/NAV және озық ұшқыштарды оқыту бір мезгілде жүргізілді. Қыркүйекте соңғы CQ бөлінісінен кейін миссия толығымен NFO / NAV оқуларына ауысты. 1996 жылдың 30 қыркүйегінде соңғы VT 4 әскери-теңіз авиаторлары қанаттарын алды. 2003 жылдың қаңтар айында VT 4 Т-6А "Texan II" ұшағында нұсқаушыларды бағдарлау ұшуларын бастады, ол Т-34С-ті негізгі кезеңнің оқу бағдарламасы ретінде алмастыруға арналған Әуе күштері мен Әскери-теңіз флотының бірлескен платформасы. T 6A "Texan II" - екі орындық, бір қозғалтқыш, толық аэробтық жаттықтыру ұшағы. Ол қысыммен жабдықталған пилот кабинасы, G толеранттылығын арттыру жүйесі және екілік нөлдік экзекциялық орындықтармен жабдықталған. T 6A-да студенттерге флоттағы экскурсияларда кездесетін жағдайлармен танысуға көмектесетін заманауи цифрлық кокпит қолданылады. 2003 жылдың тамызында VT 4 T 6A "Texan II" ұшағында алғашқы оқу ұшуын жасады. 2005 жылдың сәуірінде VT 4 T 6A "Texan II" ұшағына ауысуды аяқтады және өзінің соңғы T 34C "Turbomentor" студенттік ұшуын жасады. 2010 жылдың желтоқсан айында VT 4 деактивацияланды және барлық VT 4 оқытушылары мен студенттері VT 10 құрамына енді. VT 4 2013 жылдың маусым айында қайта іске қосылды, енді T 39 Sabreliner ұшағын ұштырмайды және TRAWING SIX-ке көп экипажлы симуляторды (MCS) енгізді. VT 4 - бұл E 2 Hawkeye, E 6 Mercury, EP 3 Aries, P 3 Orion және P 8 Poseidon-ға арналған барлық NFO-лардың қанатты эскадрильясы, бұл жауапкершілікті сол типті/модельді/сериялы (T/M/S) әуе кемелері үшін тиісті флотты ауыстыру эскадрильяларынан (FRS) босату. Құрылғаннан бері VT 4 600 000 ұшу сағатын жинақтады. Эскадрилья 42 мың әуе кемесімен қонуды тіркеді.

Its original mission was providing flight instruction for US Navy and US Marine Corps Student Naval Aviators in the basic jet training syllabus utilizing the T 2A version of the T 2 Buckeye aircraft. In 1965, Training Squadron FOUR transitioned to the T 2B aircraft and its mission was modified to become the Naval Air Training Command's sole site for providing student pilots with basic jet flight instruction in aerial gunnery and carrier qualification. In 1971, Training Squadron FOUR transitioned to the T 2C aircraft. The squadron mission was changed once again, to provide flight training in all phases of the basic jet syllabus. In September 1972, Training Squadron FOUR acquired the TF 9J providing flight instruction in both basic and advanced jet training. This mission was unique in the Naval Air Training Command in that student pilots experienced their first flight in a jet aircraft in VT 4 and remained aboard to be subsequently designated Naval Aviators. November 1973 saw the introduction of the TA 4J to replace the aging TF 9J for advanced flight training. Beginning in December 1975, VT 4 had the added mission of providing flight instruction for allied foreign military pilots. Flight training has been given to student pilots from Kuwait, Spain, Singapore and Indonesia. In addition to pilot training, VT 4 has had two other significant missions. From 1973 to 1978, VT 4 provided summer jet orientation flights for midshipmen of the United States Naval Academy and the Naval Reserve Officers Training Corps. From 1975 to 1979, VT 4 was also responsible for the training of Naval Flight Surgeons. In December 1985, VT 4's mission was changed from strike training to the sole site of E 2/C 2 intermediate training in CNATRA. In this role, the squadron carrier qualified Student Naval Aviators from the multiengine training pipeline, informally called the "prop pipeline," who we selected to eventually fly the E 2 Hawkeye and C 2 Greyhound aircraft in the Fleet. Graduates of VT 4 would receive their wings and designations as Naval Aviators and proceed to the Fleet Replacement Squadron. In January 1992, VT 4's mission became the E 2/C 2 advanced training site. To accomplish this mission VT 4 flew the T 2C. During 1996, VT 4 underwent significant change. From a small all Navy Advanced E 2/C 2 pilot training squadron with a student throughput of 36 per year, it became a joint Primary and Intermediate Naval Flight Officer/Navigator training squadron with an annual student throughput of 450. Instructor ranks grew from fourteen Navy pilots to 71 Navy, Marine Corps and Air Force pilots and NFO/Navigators. The squadron transitioned from flying the T 2C to flying the T 34C Turbo Mentor and T 1A Jayhawk. VT 4 also instructs student navigators from Germany, Italy, Saudi Arabia, Norway and Denmark. From April to September 1996 the squadron had primary NFO/NAV and advanced pilot training being conducted simultaneously. Following the final CQ detachment in September, the mission converted entirely to NFO/NAV training. On 30 September 1996, the last VT 4 Naval Aviators earned their wings. In January 2003, VT 4 initiated instructor orientation flights in the T 6A "Texan II", the joint Air Force/Navy platform slated to replace the T 34C as the Primary phase syllabus trainer. The T 6A "Texan II" is a single engine, two seat trainer which is fully aerobatic. It features a pressurized cockpit, a G tolerance enhancement system and dual zero zero ejection seats. The T 6A utilizes a state of the art digital cockpit to help familiarize students with what they will encounter in their fleet tours. In August 2003, VT 4 marked its first training flight in the T 6A "Texan II". In April 2005, VT 4 completed the transition to the T 6A "Texan II" and flew its last T 34C "Turbomentor" student sortie. In December 2010, VT 4 was deactivated and all VT 4 instructors and students became a part of VT 10. VT 4 was reactivated in June 2013, no longer flying the T 39 Sabreliner and has introduced the Multicrew Simulator (MCS) to TRAWING SIX. VT 4 is the winging squadron for all NFOs destined for the E 2 Hawkeye, E 6 Mercury, EP 3 Aries, P 3 Orion and P 8 Poseidon, relieving the respective Fleet Replacement Squadrons (FRS) for those type/model/series (T/M/S) aircraft of that responsibility. Since its establishment, VT 4 has amassed over 600,000 flight hours. The squadron has logged 42,000 carrier landings.