Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1927–1987 шотландтық сәулет фирмасы
1927–1987 Scottish architectural firm
Gillespie, Kidd & Coia – шіркеулер мен университеттерде, сондай-ақ Кардростағы Әулие Петр семинариясында модернизмді қолдануымен әйгілі шотландтық сәулет фирмасы. 1927 жылы құрылғанмен, олар соғыстан кейінгі кезеңдегі жұмыстарымен көбірек танымал. Фирма 1987 жылы таратылды. 2007 жылы Глазгодағы The Lighthouse-та фирмаға арналған ірі ретроспективті көрме өтті.
Gillespie, Kidd & Coia was a Scottish architectural firm famous for their application of modernism in churches and universities, as well as at St Peter's Seminary in Cardross. Though founded in 1927, they are best known for their work in the post war period. The firm was wound up in 1987. In 2007, the firm was the subject of a major retrospective exhibition at The Lighthouse, Glasgow.
Шығу тегі
Шотланд сәулетшісі Джеймс Салмон (1805–1888) 1830 жылы Глазго қаласында кеңсе ашты. Джон Гафф Гиллеспи (1870–1926) 1891 жылы жұмысқа қабылданды, сол кезде кеңсе «Джеймс Салмон және Ұлы» деп аталды және оны ұлы Уильям Форрест Салмон басқарды. 1903 жылы кеңсе атауы «Salmon & Son & Gillespie» болып өзгертілді, негізін қалаушының немересі Джеймс Салмон (1873–1924) және Джон Гафф Гиллеспи серіктестер болды. Уильям Александр Кидд (1879–1928) 1898 жылы кеңсеге қосылды, 1918 жылы Гиллеспимен серіктес болды (Джеймс Салмон 1913 жылы кеңседен кетті). Кидд 1926 жылы Гиллеспи қайтыс болғаннан кейін жалғыз серіктес атанды. 1915 жылы 16 жасар Джакомо Антонио («Джек») Коя (1898–1981) «Gillespie & Kidd» кеңсесіне шәкірт ретінде келді. Коя Англияның Вулвергемптон қаласында итальяндық ата-аналардан дүниеге келді, Глазгода өсті. 1923 жылы ол Еуропаға саяхаттап, Лондонда жұмыс істеді, ал 1927 жылы Гиллеспинің қайтысынан кейін Киддтің шақыруымен серіктес ретінде қайта оралды. Кидд 1928 жылы қайтыс болды, соның салдарынан Коя сол кезде «Gillespie, Kidd & Coia» деп аталған кеңсеге ие болды.
The Scottish architect James Salmon (1805–1888) established a practice in Glasgow in 1830. John Gaff Gillespie (1870–1926) was hired in 1891, when the practice was known as James Salmon & Son, and was run by the son, William Forrest Salmon. The practice name was changed in 1903 to Salmon & Son & Gillespie, with James Salmon (1873–1924), grandson of the founder, and John Gaff Gillespie as partners. William Alexander Kidd (1879–1928) joined the firm in 1898, becoming a partner, with Gillespie, in 1918 (James Salmon had left the firm in 1913). Kidd became sole partner on Gillespie's death in 1926. In 1915, the 16 year old Giacomo Antonio ("Jack") Coia (1898–1981) joined the firm of Gillespie & Kidd as an apprentice. Coia was born in Wolverhampton, England, to Italian parents, and was raised in Glasgow. In 1923, he left for travel to Europe and work in London, returning as a partner in 1927, at Kidd’s request following Gillespie’s death. Kidd himself died in 1928 and Coia thus inherited the practice by then known as Gillespie, Kidd & Coia.
Алғашқы жылдар
Коя басшылықты қабылдаған кезде практикада жұмыс өте аз болды. Коя Глазго өнер мектебінің (GSA) құрамындағы Маккинтош сәулет мектебінде оқытушы болып жұмысқа орналасып, жаңа клиенттерді іздеуге кірісті. Глазго архиепископы Дональд Маккинтошқа жүгінгеннен кейін, ол 1931 жылы жаңа шіркеу салуға фирманың алғашқы тапсырысын алды. Рим-католик шіркеуі 1970 жылдардың басына дейін фирманың басты тапсырыс берушісі болып қала берді. 1938 жылы Томас Уорнет Кеннеди Коямен серіктес болып, Ардроссандағы Сент-Петр тізбектегі шіркеу және Глазго империясы көрмесі үшін Рим-католик павильонының жобаларын жасауға үлес қосты.
At the time Coia took over, the practice had little work. Coia took a teaching position at the Mackintosh School of Architecture within the Glasgow School of Art (GSA), and began to seek new clients. After approaching Donald Mackintosh, the Archbishop of Glasgow, he secured the practice's first commission for a new church in 1931. The Roman Catholic Church would remain the firm's principal client until the early 1970s. In 1938, Thomas Warnett Kennedy became a partner with Coia, contributing to designs for St Peter in Chains, Ardrossan, and the Roman Catholic pavilion for the Glasgow Empire Exhibition.
Соғыстан кейінгі кезең
1945 жылы «Gillespie, Kidd & Coia» фирмасы қайта құрылды, бірақ Кеннедисіз, ол кейін Канадаға эмиграциялады. Коя 17 жасар Иси Метцштейнді шәкірт ретінде жұмысқа алып, Рим католик шіркеуі үшін шіркеулер мен басқа да ғимараттарды жобалауды жалғастырды. Сәулет тарихшылары осы кезеңдегі фирманың жұмысын сапасы төмен деп бағалайды. Роджер Кояның жобаларды аяқтаудағы қиындықтарын айтады, бірақ оның «архитектуралық кеңселерді басқару қабілетімен» осы қиындықтар өтемеленді.
Gillespie, Kidd & Coia was revived in 1945, although without Kennedy, who later emigrated to Canada. Coia hired 17 year old Isi Metzstein as an apprentice and continued to design churches and other works for the Roman Catholic Church. The firm's work of this period is considered by architectural historians to be inferior. Rodger describes Coia's difficulty with seeing projects through, which was countered by his "flair for heading an architectural office".
Шіркеулер
Фирма 1930 жылдары қазіргі заманғы ықпалға ие шіркеулерді жобалауды бастады. 1934-1935 жылдар аралығындағы Гринвок қаласындағы Оринджфилдтегі Сент-Патрик шіркеуі сондай мысалдың бірі. Шотландия модернистік шіркеу сәулетімен толы, олардың барлығы дерлік Гиллеспи, Кидд және Коя фирмасына тиесілі. Сент-Мэри, Бонесс (1962), кейіннен бұзылған; Сент-Жозеф, Файфли (1964); Біздің Анамыздың Жақсы Кеңесі, Деннистон (1965); Сент-Бенедикт, Пасхахаус (1965); және Сент-Пол, Гленротес (1956) – бәрі де геометриялық ғимараттар, олар жаңа құрылыс техникаларын қолданды, мысалы, желімделген ламинатталған ағаш. Ал, Сент-Чарльз, Солтүстік Келвинсайд (1959); St Mary of the Angels, Фолкирк (1960); St Bride's, Ист-Килбрайд (1963), St Patricks, Килсит (1963); және Sacred Heart, Камбернолд (1964) сияқты шіркеулердің бәрі төртбұрышты, жүк көтергіш кірпіштен салынған, немесе Сент-Чарльз шіркеуінің жағдайында кірпіштің сыртқы қабырғасы бар бетон қаңқасынан тұрады. Бұл шіркеулер сыртынан қарапайым, бірақ ішкі жағынан керемет жарықпен безендірілген.
The firm was already designing churches with a modern influence in the 1930s. with St. Patrick's, Orangefield, Greenock forming an example from 1934 35. Scotland is peppered with modernist ecclesiastical architecture, virtually all from the firm of Gillespie, Kidd & Coia. St Mary's, Bo'ness (1962), since demolished; St Joseph's, Faifley, (1964); Our Lady of Good Counsel, Dennistoun, (1965); St Benedict's, Easterhouse, (1965); and St. Paul's, Glenrothes, (1956) were all geometric buildings with sweeping roofs, using new construction techniques, such as glued laminated timber. By contrast, churches including St Charles, North Kelvinside, (1959); St Mary of the Angels, Falkirk, (1960); St Bride's, East Kilbride, (1963), St Patricks, Kilsyth, (1963); and Sacred Heart, Cumbernauld, (1964) were all rectangular, load bearing brick, or in the case of St Charles', exposed concrete frame with brick curtain walling. These churches are very plain on the outside, but dramatically lit on the inside.
Қасиетті Петір семинариясы
Аргилл мен Бьюттегі Кардростағы Санкт-Петр семинариясы Гиллеспи, Кидд және Кояның ең маңызды туындысы саналады. Бірақ, ғимарат 1980 жылдары жабылып, содан бері қирап жатыр. 2019 жылдың қаңтар айында Глазго архиепископтығының коммуникациялар директоры Ронни Конвери ғимарат архиепископтыққа "мойында жаққан аң" сияқты болып көрінетінін, оны күтіп ұстауға, қорғауға және сақтандыруға міндетті екендерін, сондай-ақ оны сата алмайтындарын, сыйға бере алмайтындарын немесе бұза алмайтындарын айтты.
St. Peter's Seminary in Cardross, Argyll and Bute is regarded as Gillespie, Kidd & Coia's most significant work. However, since the building's closure in the 1980s it has been in a ruinous state. In January 2019 Ronnie Convery, director of communications of the Archdiocese of Glasgow, said that the building was an "albatross around the neck" of the archdiocese, which had the responsibility to maintain, secure, and insure it, and that they could not sell it, give it away, or demolish it.
Мектептер мен колледждер
Гиллеспи, Кидд және Коя бірнеше мектеп жобаларын жүзеге асырды, оның ішінде Камбернольд, Беллшилл және Глазгодағы Рим-католик мектептері мен Беарсдендегі Нотр-Дам колледжі (1969 ж., 2007 ж. ішінара бұзылды).
Gillespie, Kidd & Coia carried out several school commissions, including Roman Catholic schools in Cumbernauld, Bellshill and Glasgow, and the Notre Dame College in Bearsden (1969, partially demolished 2007).
Кеңселер және басқа да жұмыстар
Фирманың ең танымал кеңсе тапсырысы – Глазго қаласындағы Бьюкенен көшесіндегі BOAC ғимараты (1970). Фирма салыстырмалы түрде аз тұрғын үй жобаларын іске асырды, олардың ішінде Шығыс Килбрайд, Камбернольд (1961) және Стэнтонбери, Милтон-Кейнс (1976) қалаларындағы жобалары, сондай-ақ Думбартондағы (1967) арнайы тұрғын үйлер бар. 1962 жылы практика Bellshill перзентханасын (2003 жылы бұзылған) аяқтады, бұл жоба үшін Азаматтық сенім сыйлығына ие болды.
The firm's most prominent office commission was the BOAC building on Buchanan Street, Glasgow (1970). The firm undertook relatively little residential work, with projects in East Kilbride, Cumbernauld (1961), and Stantonbury, Milton Keynes (1976), as well as sheltered housing in Dumbarton (1967). In 1962, the practice completed Bellshill Maternity Hospital (demolished 2003), winning a Civic Trust Award.
Университет сәулеті
1960 жылдардың аяғынан бастап Гиллеспи, Кидд және Коя Англияда үш ірі университет жобасын, сондай-ақ Дунди университетінің Бонар залын (1976) іске асырды. Алғашқысы – Халл университеті студенттеріне арналған Йоркширдің Котингем қаласындағы "The Lawns" студенттер жатақханалары. 1968 жылы RIBA бронзалық аймақтық сыйлығымен марапатталды және 1993 жылы II санатқа енгізілді. 1971 жылдан 1979 жылға дейін олар Оксфордтың Уадхам колледжіне екі қосымша ғимарат салды. Олардың ішінде жаңа студенттік жатақхана мен колледж кітапханасы бар үлкен блок, сондай-ақ Корольдің қару-жарағы пабының артындағы кішкентай қосымша ғимарат бар. "Архитекторлар журналы" жазғандай, бұл "Блэкуэллдің" шағын музыка дүкенін қамтиды, ол "Оксфордтың көңілсіз көшесіне жаңа серпіліс әкелді". Кембридждегі Робинсон колледжі осы кезеңдегі ең маңызды ғимарат және олар жобалаған соңғы ірі құрылыс болды. 1974 жылы толыққандай жаңа колледжге арналған конкурста жеңіс алып, олардың ғимараты негізінен кірпішпен қапталған, сонымен қатар 1890 және 1900 жылдарға дейінгі ескі бақтарды қамтиды. 2022 жылы II* санатқа енгізілді.
From the late 1960s, Gillespie, Kidd & Coia executed three major university projects in England, as well as Bonar Hall at the University of Dundee (1976). The first was The Lawns, a group of student residences in Cottingham, Yorkshire for the University of Hull. It was awarded a RIBA Bronze Regional Award in 1968 and was listed Grade II 1993. From 1971 to 1979 they worked on two extensions to Wadham College, Oxford. These included one large block containing new undergraduate accommodation and a college library, and a smaller addition behind the King's Arms pub. This includes a small music shop for Blackwell's, described as "a refreshing, shocking contribution to the gloomy Oxford backstreet in which it stands" by the Architects' Journal. Robinson College, Cambridge was their most important building of this phase, and the last major building they designed. Winning a competition in 1974 for the entirely new college, their building is clad almost exclusively in brick, and incorporates existing gardens dating from the 1890s and 1900s. It was listed at Grade II* in 2022.