Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құрып кеткен Американдық хоккей лигасының командасы
Defunct American Hockey League team
Сент-Джонс Мейпл Лифс – Америка хоккей лигасының екінші лига командасы. Олар 1991 жылдан 2001 жылға дейін Мемориал стадионында, ал 2001 жылдан 2005 жылға дейін Майл Уан стадионында, Канаданың Ньюфаундленд және Лабрадор провинциясындағы Сент-Джонс қаласында ойнады. Команда сонымен қатар аналық NHL командасы – Торонто Мейпл Лифс есімімен "Бейби Лифс" деп аталатын. 1980-ші және 1990-шы жылдары AHL Атлантикалық Канадада күшті өкілдікке ие болды, бұл негізінен бірнеше Ұлттық хоккей лигасының канадалық франшизаларының өскелең ойыншыларына канадалық долларымен жалақы төлеуді жалғастыру ниетімен байланысты болды. 2004 жылға қарай Сент-Джонс аймақтағы соңғы команда болып қалды, содан кейін ол Онтариоға көшірілді.
The St. John's Maple Leafs were a minor ice hockey team in the American Hockey League. They played in St. John's, Newfoundland and Labrador, Canada, at Memorial Stadium from 1991 to 2001, and at Mile One Stadium from 2001 to 2005. The team was also colloquially known as the "Baby Leafs" after their parent NHL team, the Toronto Maple Leafs. While the AHL had a strong presence in Atlantic Canada in the 1980s and 1990s, largely due to the desire of several National Hockey League Canadian franchises to continue to pay players sent down to the minors in Canadian dollars, by 2004, St. John's was the last remaining team in the region prior to its relocation to Ontario.
Тарих
Лифс AHL франшизасы 1978 жылы Нью-Брансуик провинциясының Монктон қаласында «Нью-Брансуик Хоукс» ретінде құрылды, онда олар 1982 жылға дейін ойнады. Франшизаның Сент-Катаринес, Онтариодағы «Сент-Катаринес Сэйнтс» (1982–1986) және Ньюмаркет, Онтариодағы «Ньюмаркет Сэйнтс» (1986–1991) қалаларындағы тоқталымдары болды. «Сент-Джонс Мейпл Лифс» 1991 жылы құрылды, осы кезде Торонто Мейпл Лифс AHL-дің ферма командасын Сент-Джонсқа көшірді, соның нәтижесінде Ньюфаундленд пен Лабрадордағы алғашқы кәсіби хоккей командасы пайда болды. Команда алғашқы ойындарын «Мемориал стадионында» өткізді. «Сент-Джонс Мейпл Лифс» командасы 1991 жылғы 8 мамырда толық сатылған трибуналар алдында өзінің бірінші ойынын өткізді, онда «Фредериктон Канадиенс» командасын 5:3 есебімен жеңді. Команда алғашқы маусымында Кальдер Кубогының финалына өтті, бірақ жеті ойындық серияда «Адирондак Ред Уингс» командасына 4:3 есебімен жеңіліп қалды. «Лифс» 1992–1993 және 1996–1997 маусымдарында дивизион чемпионы атанды және 1993–1994 жылғы AHL маусымында тұрақты маусымның титулын жеңіп алды. 1993 жылы Сент-Джонс қаласының муниципалдық қызметкерлері, соның ішінде «Сент-Джонс Мемориал стадионының» жұмысын қамтамасыз ететін қалалық қызметкерлер ереуілге шығуға дауыс берді. Ойын күні алдында «Мейпл Лифс» командасы стадионға автобуспен келді, онда оларды ереуілшілердің пикеті күтіп алды, олар автобусты қоршап алып, команда мен олармен бірге келген адамдармен бірге шайқауға кірісті. Жергілікті полиция автобус пен «Мейпл Лифс» командасының зардапсыз қашып кетуіне көмектесті. Оқиғадан кейін «Лифс» ұзаққа созылған сыртқы турға шықты, ал Торонто Мейпл Лифс команданы провинциядан шығарып тастаумен қорқытты. Олар 2001 жылы Сент-Джонс қаласының орталығында салынған «Mile One Centre» аренасына көшкенге дейін он маусым бойы «Мемориал стадионында» ойнады. «Мейпл Лифс» Сент-Джонста болған уақытында табысты команда болды және AHL Кальдер Кубогы плей-оффында бірнеше рет өнер көрсетті (2000, 2003 және 2004 жылдары плей-оффқа қатыса алмады). 2005 жылғы 29 сәуірде «Мейпл Лифс» өзінің соңғы ойынын өткізді, Манитобаның Виннипег қаласындағы «MTS Centre» аренасында плей-оффтың жартылай финалдық кезеңінің бесінші ойынында «Манитоба Мус» командасына 4:0 есебімен жеңіліп қалды. «Лифс» командасының үйдегі соңғы ойыны жартылай финалдың екінші ойынында 6:1 есебімен жеңіске жетті. 2005 жылғы плей-оффтағы жеңіліс АХЛ-дің Атлантика Канадасындағы 34 жылдық қатарынан келе жатқан қатысуының соңына белгі салды, ол 1971 жылы Нова-Шотландияның Галифакс қаласындағы «Нова Скотия Вояджерс» командасымен басталған еді. 2005 жылы «Сент-Джонс Мейпл Лифс» командасының ең жақын қарсыласы Портленд Пирайтс болды. Сапар шығындарын азайту мақсатында, бас клуб команданы 2005–2006 маусымда Торонтоға көшіруді шешті, онда команда «Торонто Марлис» деп аталды.
The Leafs' AHL franchise was established in Moncton, New Brunswick, in 1978 as the New Brunswick Hawks, where they played until 1982. The franchise had stops in St. Catharines, Ontario, as the St. Catharines Saints (1982–1986) and Newmarket, Ontario, as the Newmarket Saints (1986–1991). The St. John's Maple Leafs were established in 1991 when the Toronto Maple Leafs moved its AHL farm team to St. John's, becoming the first professional ice hockey team in Newfoundland and Labrador. The team initially played their home games at Memorial Stadium. The St. John's Maple Leafs played their inaugural game on May 8, 1991, in front of a sold out crowd, where they defeated the Fredericton Canadiens 5–3. The team made it to the Calder Cup finals in their inaugural season, losing a seven game series to the Adirondack Red Wings four games to three. The Leafs were crowned division champions for the 1992–93 and 1996–97 seasons, and won the regular season title during the 1993–94 AHL season. In 1993, municipal workers for the City of St. John's voted to strike including the city staff operating the St. John's Memorial Stadium. Prior a game in February, the Maple Leafs team arrived at the stadium on a bus, where they were met by a picket line of strikers who then surrounded the bus and began rocking it with the team and personnel on board. Local police were able to intervene, allowing the bus and Maple Leafs to escape unharmed. Following the incident, the Leafs took an extended road trip and the Toronto Maple Leafs threatened to pull the team out of the province. They remained at Memorial Stadium for ten seasons until moving to the newly built Mile One Centre in downtown St. John's in 2001. The Maple Leafs were a successful team throughout their time in St. John's and made multiple appearances in the AHL Calder Cup playoffs (missing the playoffs in 2000, 2003, and 2004). On April 29, 2005, the Maple Leafs played their final game, losing 4–0 to the Manitoba Moose in game five of the division semifinal round of the playoffs at the MTS Centre in Winnipeg, Manitoba. The Leafs' final home game was a 6–1 victory in game two of the semifinals. Their 2005 playoff loss marked the end of 34 consecutive seasons of the AHL's presence in Atlantic Canada, which began in 1971 with the Nova Scotia Voyageurs in Halifax, Nova Scotia. By 2005, the nearest opponent of the St. John's Maple Leafs were the Portland Pirates at a distance of In an effort to reduce travel costs, the parent club, ultimately decided to relocate the team to Toronto for the 2005–06 season, where it became known as the Toronto Marlies.
Жабдықтар менеджері
Шэннон (Шак) Коуди 14 жасында өткен жергілікті сайыста жеңіске жеткеннен кейін «Сент-Джонс Мейпл Лифс» командасының алғашқы шана жабдықтарын жеткізуші болды. Коуди команданың жабдықтарды басқарушысы болды және команда Торонтоға көшкенге дейін осы қызметте қалды. Кейін Коуди Квебек аға жасөспірімдер хоккей лигасының «Сент-Джонс Фог Девилс» және Америка хоккей лигасының «Сент-Джонс АйсКэпс» командаларында жұмыс істеді. Коуди провинцияның кәсіби спорт командаларымен жұмыс істегендігі үшін НЛ-де жақсы танымал болды. Коуди 2021 жылдың 24 наурызында қайтыс болды, осыған байланысты Коудимен бірге жұмыс істеген НХЛ ойыншылары мен қызметкерлері құрмет көрсетті.
Shannon (Shaq) Coady was the original stick boy for the St. John's Maple Leafs, after winning a local contest at the age of 14. Coady became the team's equipment manager, and he remained in that role until the team's relocation to Toronto. Coady went on to work for the St. John's Fog Devils of the Quebec Major Junior Hockey League, and the American Hockey League's St. John's IceCaps. Coady was a well known figure in NL, due to his work with the province's professional sports teams. Coady died on March 24, 2021, prompting tributes from NHL players and personnel, who had worked with Coady.
Талисман
Сент-Джонс Мейпл Лифс командасының талисманы "Бадди" есімді пуффин болды. Бадди оны таныстырған жылды еске алу үшін 92 нөмірлі Мейпл Лифс үй формасын киді. Пуффин дизайны Лифс командасының екінші маусымы үшін талисманды іздеу бойынша жанкүйерлер арасында өткізілген сайыстан таңдалды. Бадди 2005 жылы команда кеткенге дейін талисман болып қызмет етті. Кейін Бадди Сент-Джонс АйсКепс командасының талисманы ретінде қайта таныстырылды, ол өзінің таныс 92 нөмірі бар АйсКепс үй формасын киді. Бадди сондай-ақ ECHL лигасындағы Ньюфаундленд Граулерс командасының талисманы болды. Костюм ішіндегі адам, Крис Эбботт, 2022 жылдың 1 ақпанында Сент-Джонс қаласында қайтыс болды.
The St. John's Maple Leafs' team mascot was a puffin named "Buddy." Buddy wore a Maple Leafs home jersey with the number 92 to commemorate the year he was introduced. The puffin design was selected from a fan contest to create a mascot for the Leafs' second season. Buddy remained the mascot until the team's departure in 2005. Buddy was reintroduced as the mascot for the St. John's IceCaps wearing an IceCaps home jersey with his familiar number of 92. Buddy also served as the mascot for the Newfoundland Growlers of the ECHL. Chris Abbott, the man in the costume, died in St. John's on February 1, 2022.
Медиа
Сент-Джонс Мейпл Лифс ойындары VOCM жаңалық радиосынан (кейінгі маусымдарда CJYQ арқылы) және 2001 жылы Rogers Communications сатып алған Cable Atlantic жергілікті телеарнасынан көрсетілді. Брайан Роджерс 1994 жылы Джордж МакКлареннен осы қызметті қабылдағаннан бастап, Сент-Джонс Мейпл Лифс командасының көп жылғы дауысы болды.
St. John's Maple Leafs games were broadcast by VOCM news radio, (and by CJYQ in later seasons) and on local television by Cable Atlantic, which was acquired by Rogers Communications in 2001. Brian Rogers was the long time voice of the St. John's Maple Leafs, after taking over the role from George MacClaren in 1994.