Кіріспе

Кевин Койн (27 қаңтар 1944 – 2 желтоқсан 2004) – ағылшын музыканты, әнші, композитор, кинорежиссер, сонымен қатар ән мәтіндері, әңгімелер мен өлеңдердің авторы. Ол Англияның Дерби қаласында дүниеге келді және Германияның Бавариясындағы Нюрнберг қаласында қайтыс болды. Койн блюз әсерімен құрастырылған ерекше гитаралық композициялары, вокалының күштілігі және психикалық ауруларға қатысты зұлымдықтарды суреттейтін өлеңдері үшін сыншылардың жоғары бағасын алды. Стинг пен Джон Лайдон сияқты музыканттар өзін Койннің жанкүйері деп атады. 1970 жылдардың ортасында, "Полиция" тобы құрылмас бұрын, Койннің тобында гитарист Энди Саммерс болды. BBC диджейі Энди Кершоу Койнды "үздіксіз жақсарып келе жатқан ұлттық қазына" және Ұлыбританияның ең ұлы блюз дауыстарының бірі деп сипаттады. Койн көп жыл бойы өзінің көптеген альбомдарының обложкаларын жасады. 1980 жылдары Германияға көшкеннен кейін, оның толық көлемді суреттерге жасаған жұмысы жеке дамыды.

Алғашқы жылдары

Жасөспірім және жас шағында Койн 1957 жылдан 1961 жылға дейін Джозеф Райт өнер мектебінде оқыды, содан кейін 1961 жылдан 1965 жылға дейін Дерби өнер мектебінде графика және кескіндеме пәндерін оқыды. Сол жерде ол Ник Кэдвортпен (фортепиано, акустикалық гитара) танысты. Оның американдық блюзшілерге деген құштарлығы артып, ән жазу өнерімен қатар гитарада ойнау және вокал таланты дамыды. Өнер саласындағы білімін аяқтағаннан кейін Койн өмірін түбірінен өзгеретін жұмысты бастады – 1965 жылдан 1968 жылға дейін Ланкаширдегі Престон қаласының жанындағы Уиттингем ауруханасында әлеуметтік терапевт және психиатриялық медбике болып жұмыс істеді, сосын Лондондағы "The Soho Project" жобасында есірткіге тәуелділерге кеңес берді. Алғашында Койн Клэг деп таныстырылды (Dandelion лейблының алғашқы шығарылымында оларды жаңылысқанша тек "Клэг" деп атаған), бірақ топ көп ұзамай атын Сирен деп өзгертті.

Белгілі өнер иесі

1973 жылы ол BBC-дің "The Old Grey Whistle Test" бағдарламасында "I Want My Crown" және "House on the Hill" әндерін гитарист Гордон Смит пен перкуссионист Чили Чарльзбен бірге орындады. 1975 жылы Койн және оның тобы Стокгольмде өткен "Евровидение" ән байқауына қарсылық білдіру үшін ұйымдастырылған баламалы фестивальде өнер көрсетті; концерттен түсірілген кадрлар кейін 1976 жылы "Музикфильмен" фильмі ретінде жарық көрді. 1975 жылдың соңында және 1976 жылы Койн драматург Сну Уилсонмен бірлесіп "Англия, Англия" мюзиклін аяқтады, ол "Крей егіздерінің бейнесі" деп сипатталды. Дасти Хьюз режиссерлік еткен мюзикл 1977 жылы тамызда Лондонның Холборн ауданындағы Jeannetta Cochrane театрында қойылды. Ол фашизм мен британдық ұлтшылдықтың арасындағы байланысты көрсетіп, кейіннен Ұлттық фронттың пайда болуына және Маргарет Тэтчердің сайлануына жол ашты. 1977 жылдың 18 тамызынан 24 қыркүйегіне дейін ол Шепард Буш қаласындағы Буш театрында ойналды. 1978 жылы Койн Дерби өнер мектебінің түлегі Иан Брейкуэллмен бірлесіп, Ноттингемширдегі Рэмптон қауіпсіз ауруханасында Брейкуэллдің суретшілерді орналастыру тобының жұмысына негізделген "Институт" атты фильм түсірді. Мансабының басында Койн Elektra Records компаниясының негізін қалаушы Жак Холцманмен кездесуден бас тартты (Койннің Siren тобы Америкада Elektra лейблінде болғандықтан) Джим Моррисонды Doors тобында алмастыру мүмкіндігін талқылау үшін. "Маған былғары шалбар ұнаған жоқ!" – деді Койн себебі ретінде. Койннің бірінші жеке альбомы, негізінен оның дауысы мен гитарасынан тұратын "Case History" (1972) Peel's Dandelion лейблінде шықты. Койн Майк Олдфилдтен кейін Virgin Records компаниясымен келісімшартқа қол қойған екінші суретші болды. Койн "Eastbourne Ladies" әнін Desert Island Discs бағдарламасында орындаған Джон Лайдон және Ричард Брэнсонға шабуыл жасаған "Having a Party" әнін жазған Меконс сияқты лейблдегі әріптестерімен жақсы қарым-қатынаста болды. Музыкалық тұрғыдан "блюз бен мюзик-холл комедиясының, панк әсерімен үйлесімді" деп сипатталған 1973 жылғы альбомда "Eastbourne Ladies" және психиатриялық мекемедегі өмір туралы "House on the Hill" сияқты көптеген танымал әндер болды. Осы жазба Койннің беделін қалыптастырды. 1976 жылы Койн Zoot Money, Andy Summers, Steve Thompson және Peter Woolf қатысқан "In Living Black and White" концерттік альбомын шығарды. Үш концерттен алынған бұл альбомда Диланның "Knocking on Heaven's Door" әнінің кавер нұсқасы бар. 1979 жылы Койн мен әнші Дагмар Краузе шығарған "Babble" альбомы "Жалғыз ғашықтарға арналған әндер" деген қосымша атаумен шықты, ал Q журналы Койн мен Краузедің дауыстары бір-бірін өте жақсы толықтыратынын, сондықтан әндердің өзара алмасу сипатында екенін атап өтті. Келесі тур кезінде Койн пьесаның театрлық қойылымында екі ғашықтың арасындағы қиын қарым-қатынас "Мурлар қылмыскерлері" фильміне негізделген болуы мүмкін екенін айтқанда дау туды. Лондонның Стратфорд ауданындағы Корольдік театрдағы екі қойылым Ньюэм кеңесі тарапынан The Sun және Evening Standard газеттерінде жарияланған жағымсыз пікірлерден кейін қысқа мерзімде тоқтатылды. Шоу ақырында Кеннингтон ауданындағы Овал Хаус театрында төрт күн бойы сахналанды. NME журналы үшін шоуды сынға алған Пол Ду Нойер былай деп жазды: "Babble" – махаббат пен әдемілікке орын қалдырмай, бір қарым-қатынастың шындығын ерекше мұқият зерттейді. Форматы да сәйкесінше қатал. Сценада шам, үстел және орындықтар орнатылған, Койн мен оның серіктесі Дагмар Краузе екі жақта тұрады, тек Боб Уорд пен Брайан Годдинг электр және акустикалық гитарада қосымша музыкамен ырғақ береді. Американдық әнші-сазгер Уилл Олдхэм "Babble" альбомы "өмірімді өзгертті" деп мәлімдеді және ол әндердің екеуін өзі орындады. Оллхэм сондай-ақ тек "Babble" әндерінің кавер нұсқаларын орындайтын The Babblers атты қосалқы жобаны құрды. Клаудия Страувен мен Вольфганг Крейзедің "Herz Aus Feuer" (1979) атты қысқаметражды фильміне Берлинде өткен "Babble" қойылымынан алынған үзінділер енгізілді. Питер Киртли гитарада және Стив Булл клавишатурада ойнаған "Politicz" альбомы 1982 жылы жарық көрді. AllMusic журналының сыншысы Дин МакФарлейн бұл альбомды "Британдық әнші-сазгердің эксперименталды жазбаларының бірі, оның ең жақын шығармалары, терең жеке әндері мен дәстүрден алыстататын әдістері бар" деп сипаттады. Сол жылы Койн өзінің тобымен (Питер Киртли (гитара), Стив Лэмб (бас), Стив Булл (клавишатура) және Дейв Уилсон (барабан)) Берлин қабырғасының алдындағы Темподромда концерт берді. Концерт кейіннен 2008 жылы "At the Last Wall" DVD-де шығарылды (Dockland Productions, Meyer Records).

Өлім

2002 жылы өкпе фиброзымен ауырған Койн 2004 жылы Германиядағы үйінде қайтыс болды. Оның артында әйелі Хелми және ұлдары Евгений, Роберт және Нико қалды. The Guardian газетінде жарияланған некрологында Алан Клейсон: "Virgin компаниясының баспасөз қызметі оны "анти-жұлдыз" деп атады. Егер ол Top 40 тізімінде көзге түспесе, Койн ән жазушылардың ән жазушысы ретінде танылды және Zoot Money, Andy Summers, Carla Bley, Robert Wyatt сияқты музыканттармен ынтымақтастық етті. Сонымен қатар, ол Джонни Роттен мен Стингтің құрметіне де ие болды. Койн сол дәуірдегі Ник Дрейк, Мелани Сафка және Джеймс Тейлор сияқты басқа суретшілерге қарағанда әлдеқайда қарапайым және өзіне бейілді болмады. Олардың негізінен акустикалық альбомдары ауыр металл, джаз-рок және осыған ұқсас жанрлардың жанкүйерлеріне емес, көбінесе өзін-өзі күмәндандыратын жасөспірімдерге арналған еді. Бұл жанрлар 1970 жылдардың басындағы рок музыкасын басып алған."

Саналы бағалау

Койнді танымал музыка тарихшылары мен академиктер назардан тыс қалдырғанмен, Джордж МакКейдің 2013 жылғы "Шакин' All Over: Popular Music and Disability" кітабында Койннің жұмысы туралы сын пікірлер бар. Кітап Койннің сөзімен ашылады: «"мен" деген сөзбен рифмаланған кез келген нәрсе» ("Fat Girl" әнінен, 1977 жылғы In Living Black and White альбомынан). Оны «попқа әлеуметтік жұмыс тәсілімен» қараған «үлкен ағылшын әнші-күйші» деп сипаттаған Маккей 1978 жылғы "Having a Party" әнін поп индустриясының құрылымын бұзып жатқан экономикасы туралы әндер контекстінде талқылайды. Ол сондай-ақ Койннің «жұлдызға қарсы» статусы мен оның инновациялық «анти» гитара ойнауын атап өтеді: «Инструментті «дұрыс» ойнауға шамасы келмеуі немесе одан бас тартуы, ән салғанда басқа дауыстарды естуі – лирикалық мазмұнынан бөлек, осы көркемдік таңдаулардың әрқайсысының өзінде мәдени мүгедектік жатыр». 2017 жылдың 15 маусымында Койннің есімін еске алу үшін Дерби университетінің өнер мектебінде көк тақта орнатылды. 2018 жылдың қаңтар айында Амбергтегі Alte Feuerwache қалалық галереясында Койннің жұмыстарының көрмесі өтті. Стефан Войт құрастырған 70 беттік каталогпен бірге көрме 2018 жылдың 9 маусымынан 5 тамызына дейін Шамдағы Städtische Galerie Cordonhaus-та ұйымдастырылды. 2024 жылы Койн Арнау Ле Гуффлек пен Николас Мугтың «Underground: The Illustrated Bible of Cursed Rockers and High Priestesses of Sound» кітабында енгізілді. BBC дискожокейі Энди Кершоу Койнді «күнінен-күні жақсарып келе жатқан ұлттық қазына» және Ұлыбританияның ұлы блюз дауыстарының бірі деп сипаттады.