Fish: Marillion тобының бұрынғы вокалисі және жеке мансабы

Кіріспе

Шотланд әншісі, Marillion тобының бұрынғы жетекші әншісі.

Рок, нео-прог, арт-рок. 1981 жылдан 1988 жылға дейін Marillion нео-прог тобының жетекші әншісі және лирика авторы болды. Жеке карьерасында Фиш заманауи поп және дәстүрлі халық музыкасын зерттеді.

Фиштің дауысы "ерекше" және "Роджер Далтри мен Питер Габриэльдің біріктірілген үні" деп сипатталған, ал оның өлеңдері "поэзиялық проза" ретінде бағаланған. 2009 жылы Planet Rock радиосының тыңдаушылары жүргізген рок музыкасындағы ең ұлы дауыстар сауалнамасында Фиш 37-орынды иеленді. Фиш 2021 жылы Weltschmerz бойынша гастрольдік сапар жасады және "Vigil's End" туры аясында "A Vigil In A Wilderness of Mirrors" альбомінің 30 жылдығын тойлады. Фиш 2024 жылы қоштасу турынан кейін зейнетке шығуды жоспарлап отыр.

Ерте өмір

Дерек Уильям Дик 1958 жылғы 25 сәуірде Шотландияның Эдинбург қаласында дүниеге келді және Далкит қаласында өсті. Ол тұңғыш рет 1974 жылы Эдинбургтегі Ашер-холлда "Yes" тобының концертін тамашалады. Музыкаға деген құштарлығымен қатар, ол көп оқитын адам болды, оның әдеби шабыт көзі ретінде Джек Керуак, Трумэн Капоте, Роберт Бернс және Дилан Томас (олардың барлығы кейінірек Marillion тобының "Страуларда тұтану" альбомының обложкасында бейнеленген) болды. Fish бензин құю станциясында, бағбан болып жұмыс істеді, ал 1977 жылдан 1980 жылға дейін Селкирктегі Боухилл иелігінде орман шаруашылығында қызмет етті. Фохаберс қаласында тұрғанда, ол "Fish" лақап атын алды, бұл оның ваннада көп уақыт өткізгеніне ренжіген үй иесінен шыққан. Ол алғаш рет 1980 жылы әнші ретінде өнер көрсетті: "Мен әнші ретінде алғаш рет Gala [Galashiels] қаласындағы "Golden Lion" пабында өнер көрсеттім". 1980 жылдың ортасында Stone Dome Band тобына қабылдану үшін сәтті сынақтан өткеннен кейін, ол Church Laneham, Nottinghamshire қаласына көшті, содан кейін 1981 жылдың басында Marillion тобына қосылу мақсатымен Aylesbury қаласына барды.

Марлион

1981 жылы Fish Marillion тобына қосылды. Fish жеке мансабын жалғастыру үшін Marillion-нан кетті. Альбомға бірнеше танымал музыканттар үлесін қосты, оның ішінде бұрынғы Dire Straits гитарисі Хал Линдес көптеген тректерде гитара ойнады және альбомның үш әнін жазуға қатысты. Fish-тің Marillion-ға дейінгі кезеңдегі досы Фрэнк Ашер де өз үлесін қосты. Барабандарды Марк Бжезицки (Big Country) және Джон Кибл (Spandau Ballet) орындады, ал Джон Гиблин бас-гитарада, ал Луис Жардим қосымша перкуссияда тартысты. "Clutching at Straws" бағдарламасында өнер көрсеткен Тесса Найлс қосымша вокалмен көмектесті. Fish-тің кейінгі көптеген туындыларында ұзақ сөздік мәтіндер кездеседі, олардың қысқа үлгілерін Marillion-ның бұрынғы альбомдарында естіуге болады. Ол Genesis тобының негізін қалаушы Тони Бэнкспен Banks's Still және Soundtracks альбомдарында жұмыс істеді, "Shortcut to Somewhere", "Angel Face" және "Another Murder of a Day" тректерінде ән орындады, соңғысын бірлесіп жазды. Оның жеке мансабы бірдей танылу мен назарға ие болған жоқ, және көптеген адамдар үшін ол 1990 жылдың ақпанында шыққан "Vigil in a Wilderness of Mirrors" альбомынан кейін көп ұзамай көзге түспей қалды, бұл альбом Ұлыбритания альбомдар тізімінде 5-орынды иеленді. 1990 жылдың 9 шілдесінде Royal Albert Hall-да өткен "Vigil World Tour" аяқталғаннан кейін Fish EMI рекорд компаниясымен сотқа жүгінді, нәтижесінде жоғары сот оны жаңа музыка шығарудан шамамен бір жылға тоқтатып қойды. Ұзақ гастрольдер оған қымбатқа түсті, ал Шотландияның Хэддингтон қаласындағы үйіне жаңа студия салу туралы шешім қаржысын тез сарқып, оның сенімін және шығармашылық күшін әлсіретті. Жаңа лейбл Polydor үшін келесі әнді жазу перспективасы оны үрейлендірді. 1991 жылдың қазанында шыққан екінші альбомы "Internal Exile" түрлі стильдермен тәжірибе жасады, бірақ ешқашан нақты бағытқа енбеді. Альбомның музыкасы Fish-тің жеке орындаушы ретінде зерттегісі келген музыканың кең аймақтарын көрсетті, ең бастысы кельт музыкасы мен халық стильдері. Крис Кимсидің продюсер ретінде тартылуы жобаны құтқара алмады, өйткені ол жаңа салынған студиямен және индустрияға деген ащылық пен цинизммен күресіп жатқан Fish-пен келісуге тырысты. Polydor оның келісімінсіз альбомды шығарды, нәтижесінде жарнамалық кампания бұзылып, сатылым төмендеді, ал Ұлыбритания промоутері тур басталар алдында банкрот болды. Polydor жаңа студиялық альбомды қалады, бірақ Fish табандылық танытып, "Songs from the Mirror" атты кавер-версиялар альбомын шығаруға шешім қабылдады. Продюсері - Джеймс Кэссиди, оны Fish Джефф Уэйнс Спартак альбомында жұмыс істеп жатқанда кездестірді. Олар 1992 жылдың жазында жаздыруды бастады, сонымен бірге келесі студиялық альбомға материал жазды. "Suits" музыка бизнесі мен басшыларын циникалық тұрғыдан қарастырады, олар әлі де Fish-тің өмірге деген циникалық көзқарасын күшейте түсті. 1993 жылдың қаңтарында шыққан "Songs from the Mirror" альбомы Polydor-дың соңғы альбомы болды. Бірақ альбом Fish үшін бұрылыс болды және оны "Suits" сессияларына толық дайындады, ол гастрольдерде үнемі репетиция жасап, шоттар мен музыканттарды төлеу үшін күресті. Fish өзінің жеке дискілеу компаниясын құрды, Dick Bros., оның атасынан хабар алған медиумның кеңесі бойынша. Компанияға ол бастаған гараж бизнесі және Fish-тің әкесі балалық шағында басқарған бизнесі бойынша аталған. Бірінші релиз - Sushi, Battleside компаниясында бес ресми bootleg релизінен кейін шыққан концерттік альбом, бұл компания Polydor мен Dick Bros арасындағы олқылықты толтырып, Fish-ке өмірлік желі мен оның мансабынан кейінгі заңсыз концерттік bootleg-терге сапалы балама берді. Оның сенімділігі артып, 1994 жылы шыққан "Suits" альбомының жаңа әндеріне қуанды, олардың кейбіреулерін Джеймс Кэссиди жазды, ол "Songs from the Mirror" альбомын шығарғаннан бері классикалық дайындығы мен аранжировкалар бойынша тәжірибесі бар. Бұл өте құнды болды және оның қазіргі заманғы өндіріс техникасымен таныстығы мен тәжірибесі материалдың жаңа бағытқа бұруына және жеке мансабын жаңа дәуірге әкелетін серпінге ие болуына кепілдік берді. Гастрольдер басымдыққа ие болды және Fish жол жұмысының жаңа студиялық альбом жазудың есебінен жақсы екенін білді. Ол үзіліс жасап, екі "Ең жақсы" альбомын шығарды, "Yin" және "Yang", құрамында Marillion дәуірінен және жеке альбомдардан қайта жазылған материал бар, Fish-ке отын берді және ол өзінің мансабында ешқашан жете алмаған елдерге кіруге мүмкіндік берді. 1995 жылы шыққан бұл альбомдар оған екі жылға жуық уақыт бойы жол жүріп, тыныға отырып, жаңа материал жазуға мүмкіндік беретін жаңа жетістікке үміттенуге мүмкіндік берді. Бұл 1997 жылы Боснияда БҰҰ әскерлерінің алдында ойнап жүргенде болды, онда ол өзінің тәжірибесін қағазға түсіруге тиіс екенін сезінді. Fish прогрессивті рок жанрына көңіл бөлгенімен, регрессивті альбомға қатысуға ниеті жоқ болған Стивен Уилсонмен танысты. Fish бұл жағдайды қуана қарсы алып, Уилсонның ықпалын ашық қабылдады. Жазба сессиялары ашық болды және Уилсон мен Fish арасындағы денсаулықты шиеленіс жаңа әндер мен тәсілдерді тудырды, олар материалдағы өздерінің жеке ерекшеліктері үшін күресті. Грувтер мен циклдар ритмдік негіздерді олар "Progressive Nouveaux" деп сипаттаған нәрсеге жетеледі, Fish-тің бұрынғы туындыларымен байланысты драма мен кернеуді сақтап, бірақ оны жаңа жиек және агрессиямен жаңа заманауи ортаға енгізді. Calum Malcolm-ның миксі және Elliot Ness-тің инженерлік шеберлігі "Sunsets on Empire" альбомындағы жазбалардың сапасына сай техникалық сапаны қамтамасыз етті. Бірақ тағы да Fish-тің жоспарларын күйретуге жеткіліксіз жарнама мен жарнама мәселесі кедергі келтірді, ал альбомға лайық назар аудару үшін 22 елде 115 күндік тур ұйымдастырылды. Шығарылғаннан жеті ай өткен соң тур 1997 жылдың желтоқсанында шаршаған күйде аяқталды. Турдан болған шығындар мен үшінші тараптардан болған қарыздардың салдарынан Fish Dick Bros арқылы өзінің альбомдарын шығаратын тәуелсіз артист ретінде өмір сүре алмайтын болды. Ол әсерлі түрде банкрот болды және "Raingods with Zippos" альбомын жазуды қаржыландыру мүмкін болмады. Fish Miles Copeland-тан Францияда жазу семинарында қатысуға шақырылды. Әлемнің түкпір-түкпірінен келген 23 ән жазушымен бірге Fish өзін қайта таныды және ол жаңа әндермен оралғанда, өзінің мансабын қайта анықтау және жаңа альбомның қалған бөлігін жазу жұмысына кірісуге қуанды. Франциядағы сессиялардан алынған үш ән "Raingods with Zippos" жиынтығына енді, сонымен қатар Steven Wilson-ның гитарада орындаған Tony Turrell және Mark Daghorn-мен бірлесіп жазылған 25 минуттық "Plague of Ghosts" эпикалық туындысы және ескі досы Mickey Simmonds-пен бірлесіп жазылған екі трек кірді. "Raingods with Zippos" альбомы 1999 жылдың сәуір айында Roadrunner Records компаниясымен шығарылды. "Raingods" альбомы көбінесе Fish-тің 1990 жылғы дебютімен қатар оның ең ұлы жеке жетістіктерінің бірі деп есептеледі. 2001 жылдың мамырында Fish өзінің жаңа тәуелсіз лейблы Chocolate Frog Record Company-дегі алғашқы студиялық альбомын шығарды, ол John Wesley және John Young-пен бірлесіп жазылған "Fellini Days" альбомы болды. "Field of Crows" Fish-тің сегізінші жеке студиялық альбомы, алғаш рет 2003 жылдың желтоқсанында, содан кейін 2004 жылдың мамырында саудаға түсті. Альбом негізінен Bruce Watson және Irvin Duguid-пен бірлесіп жазылды. Fish 2003 жылдың 14 маусымында Глазго қаласындағы Hampden Park стадионында өткен World Bowl XI-де өнер көрсетті. Оның өнері "Caledonia" әнін орындаумен басталды. 2005 жылы ол "The Weakest Link" ойын-шоуының музыкалық нұсқасында жеңіске жетті, финалда Goldie Lookin Chain тобынан Eggsy-ді жеңіп, Eggsy-дің қайырымдылық қорымен және өзінің қорымен 18 750 фунт стерлинг бөлісті. 2007 жылдың 26 тамызында Fish Эйлсбери қаласындағы нарық алаңында өткен 'Hobble on The Cobbles' шоуында өнер көрсетті. Оған сахнада Marillion тобының классикалық құрамындағы төрт мүшесі (Mark Kelly, Steve Rothery, Ian Mosley және Pete Trewavas) бірге "Market Square Heroes" әнін орындады.

Fish joined Marillion in 1981. Fish left Marillion to pursue a solo career. Several well known musicians contributed to the album, including former Dire Straits guitarist Hal Lindes, who played guitar on most tracks and also contributed to the writing of three of the album’s songs. Frank Usher, a Fish companion from pre Marillion times, also contributed. Drums were played by Mark Brzezicki (Big Country) and John Keeble (Spandau Ballet), John Giblin contributed bass and Luís Jardim contributed additional percussion. Backing vocals came from Tessa Niles, who had appeared on Clutching at Straws. Many of Fish's later works contain lengthy spoken word lyrics, shorter examples of which can be heard on earlier Marillion albums. He has collaborated with Genesis founder Tony Banks on Banks's Still and Soundtracks albums, singing on the tracks "Shortcut to Somewhere", "Angel Face" and "Another Murder of a Day", co writing the latter. His solo career has never received the same recognition or attention, and to a lot of people he went missing soon after the Vigil in a Wilderness of Mirrors album, in February 1990, the album peaked at number 5 in the UK Albums Chart. After finishing the Vigil World Tour at Royal Albert Hall on 9 July 1990, Fish was to enter litigation with EMI records resulting in a High Court injunction that stopped him releasing new music for almost a year. The extensive touring cost him dearly and the decision to go ahead with building a new studio in his home in Haddington Scotland meant that funds were rapidly depleted along with his confidence and his creative energies. The prospect of writing the follow up for the new label, Polydor, filled him with dread. His second album Internal Exile released in October 1991, was flirting with styles but never got into a particular groove and locking into a direction. The album's music reflected Fish's indulgence in the vast regions of music that he wanted to explore as a solo artist; most notably Celtic music and folk styles. The acquisition of Chris Kimsey as producer could not save the project as he attempted to come to terms with a newly built studio and Fish plagued by bitterness and cynicism toward the industry. Polydor had rushed the album out with his acquiesence resulted in a fractured promotion campaign and low sales, and the UK promoter went bankrupt just as the tour was about to kick off. Polydor wanted a new studio album but Fish persisted and he decided to release an album of cover versions called Songs from the Mirror. Produced by James Cassidy, whom Fish met while both were working on Jeff Waynes Spartacus album. They started recording in summer 1992 while simultaneously writing material for the next studio album Suits, a cynical examination lyrically of the music business and executives who still fed Fish's cynical outlook on life. Songs from the Mirror, released in January 1993, became the last album on Polydor. But the album was a turning point for Fish, and fully prepared him for the Suits sessions, material which he had been rehearsing constantly on tour as he struggled to pay bills and musicians. Fish formed his own record company, Dick Bros. after advice from a medium who passed on messages from his grandfather. The Co. was named after the garage business he had started and Fish's father had run throughout his childhood. The first release was Sushi, a live album to follow the five official bootleg releases, on Battleside, a company that temporarily filled the gap between Polydor and Dick Bros., and provided Fish with a lifeline and a quality alternative to the illegal live bootlegs that had followed his career. His confidence had grown and was excited about the new songs on Suits released in 1994, some of which were co written by James Cassidy who had stayed on since producing the Songs from the Mirror album to assist employing his classical training and expertise with arrangements. It proved invaluable and together with his awareness and experience with modern production techniques the material was guaranteed to enter a new direction and to gain a momentum that would usher the solo career into a new era. Touring took precedent and Fish was well aware that road work was at the expense of writing a new studio album. He went for the break and opted for the two "Best of's", Yin and Yang, containing re recorded material from the Marillion era and solo albums, to give Fish the fuel and introduction to countries he had never managed to reach so far with his career. Released in 1995 these albums allowed him to stay on the road for nearly two years plugging away and hoping for the breakthrough that would give him the space to take a breath and write new material. It never happened until 1997 when, after a tour in Bosnia, playing to the UN troops he reached the stage where he had to get experiences out and onto paper. Fish was introduced to Steven Wilson, who although sympathetic to the progressive rock genre, had no intention of getting involved in a regressive album, which suited Fish fine and welcomed Wilson's influence with open ears. The writing sessions were open and new songs and approaches were generated from a healthy friction between Wilson and Fish as they fought for their identities in the material. Grooves and loops led the rhythmic foundations into what they described as "Progressive Nouveaux", still retaining the drama and tension associated with Fish's previous work, but taking it into a more modern setting with a new edge and aggression. With Calum Malcolm's mix and Elliot Ness engineering skills provided a technical quality to match the standard of the writing on Sunsets on Empire. But once again the problem of underfunded promotion and advertising was to foil Fish's plans and a 115 date tour in 22 different countries was set up to attempt to give the album the attention it deserved. Seven months after its release the tour ground to an exhausted conclusion in December 1997. With a combination of tour losses and bad debts from third parties, Fish could no longer survive as an independent artist releasing his albums through Dick Bros. He was effectively broke and financing the recording of the album Raingods with Zippos were beyond his means. Fish was asked to take part in a writing retreat in France by Miles Copeland. Together with 23 songwriters from all over the world, Fish rediscovered himself and when he returned with new songs he was excited and eager to get on with the job of redefining his career, and writing the rest of the new album. Three songs were taken from the sessions in France for the set up for Raingods with Zippos, together with a 25 minute epic called "Plague of Ghosts" written together with Tony Turrell and Mark Daghorn featuring Steven Wilson on guitar, and two tracks written with his old friend Mickey Simmonds. Raingods with Zippos was released by Roadrunner Records in April 1999. The Raingods album is often hailed as one of Fish's greatest solo achievements along with his 1990 debut. In May 2001, Fish released his first studio album on his new independent label the Chocolate Frog Record Company, Fellini Days, which Fish co wrote with John Wesley and John Young. Field of Crows was Fish's eighth solo studio album originally released in December 2003 and then to retail in May 2004. The album was mainly co written with Bruce Watson and Irvin Duguid. Fish appeared at World Bowl XI, 14 June 2003, Hampden Park, Glasgow. His performance included a rousing rendition of "Caledonia" before kick off. In 2005, he won a Celebrity Music edition of The Weakest Link, beating Eggsy of Goldie Lookin Chain in the final round, sharing £18,750 with Eggsy's charity and his own. On 26 August 2007, Fish performed at the 'Hobble on The Cobbles' show at the Market Square in Aylesbury. He was accompanied on stage by his four former Marillion bandmates from the classic line up (Mark Kelly, Steve Rothery, Ian Mosley and Pete Trewavas) for one song: "Market Square Heroes". This was the first time they had performed together in nearly two decades. In a press interview following the event, Fish denied this would lead to a full reunion, claiming that "Hogarth does a great job with the band We forged different paths over the 19 years." His album 13th Star was released on 12 September 2007 as a specially packaged pre release version available to order from his website. A UK tour for this album commenced in March 2008, supported by Glyder. In February 2008, Fish was confirmed to be the Friday night headline act at NEARFest X. He also appeared with BBC Radio 2's Bob Harris on GMTV to promote Childline Rocks, a charity concert. In 2008, Fish presented a Friday evening radio show, Fish on Friday, for digital radio station Planet Rock. When the station was faced with closure, Malcolm Bluemel (with the help of Fish, Tony Iommi, Ian Anderson and Gary Moore) helped save Planet Rock by buying the station. On 9 June 2008, Fish embarked on his first full North American tour in eleven years. At each stop, he hosted a pre show meet and greet with his fans. On 20 and 21 October 2012, Fish hosted Fish Convention 2012 in Leamington Spa. He performed two acoustic sets and two electric sets, including material from his then upcoming studio album, A Feast of Consequences. He also performed "Grendel", a fan favourite Marillion B side, twice. A Feast of Consequences was released in September 2013 to positive reviews, supported by the single "Blind to the Beautiful". Fish celebrated the 30th anniversary of the Marillion album Clutching at Straws on tour in 2018, alongside debuting material from his then upcoming studio album Weltschmerz. A three track EP, A Parley With Angels, was released in September 2018. In April 2020, Fish revived his Fish on Friday show in the form of a weekly live video podcast, initially broadcast on Facebook (later simulcast on Facebook, YouTube and Twitter). Created during the COVID 19 pandemic to keep in touch with his fans and share stories from his career, the show was voted as the Event of the Year by Prog magazine readers in 2021. Fish on Friday remains active as of 2023, with new episodes of the show broadcast weekly. In September 2020, Fish released Weltschmerz, his final studio album. The album was supported by the singles "Weltschmerz", "Garden of Remembrance" and "This Party's Over". The album received positive reviews and was commercially successful, having sold over 60,000 copies to date. In November 2023, Primary Wave Music struck a deal with Fish, to acquire the singer and lyricist’s master royalties and writer’s share for songs he wrote and performed with Marillion.

Музыкалық стиль

Кейде Фишты 1970 жылдардың басында Genesis тобының алғашқы жетекші әншісі Питер Габриэльмен салыстырып, оның дауысы тіпті "өте ұқсас" деп сипатталған. Музыка журналисі Дэвид Хепворт оның дауысын "Роджер Далтри мен Питер Габриэльдің біріктірілген дауысы" деп сипаттады.

Жазу белгілері

EMI Records-пен заңдық дауласып, Polydor компаниясымен сәтті болмаған келісімшарттан кейін Фиш 1993 жылы Хэддингтонда Dick Bros Record Company компаниясын құрды. Студияда Dream Disciples тобының "In Amber" (1994) және Там Уайттың "Man Dancin" (1996) әндері жазылды. Ол компанияны Roadrunner Records-қа сатуға дейін компанияны қаржыландыру үшін бірнеше "ресми бутлег" (bootleg) альбомын шығарды. 2001 жылы Chocolate Frog Records лейблін қайта құрылғанға дейін тағы бір қаржылық сәтсіздік кезеңі болды. 2005 жылы Snapper Music компаниясымен келісімшарт жасады, бірақ кейін Chocolate Frog Records-қа қайта оралды. 1990 жылдары бірнеше шығарылымдарды (релиздерді) жасаған жеке тәуелсіз дискілік компаниясы болғаннан кейін, Фиш Шотландиядағы үйінен "Weltschmerz" альбомын шығарғанда Official Charts Company компаниясымен келісімшарт жасаудан бас тартты. Фиш егер дискілік лейблмен серіктес болмаса, чарт ережелеріне сәйкес, чартқа іліге алмайды. Алғашқы сатылымдар көрсеткендей, ол сол аптадағы көшбасшы, тәуелсіз Idles тобынан кейін Ұлыбританияның орта апталық чартында 2-орынға ие болатын еді, бірақ ол топ-10-ға іліге алмады.

Марапаттар

2008 жылдың мамыр айында Fish’s Planet Rock шоуының «Fish on Friday» бағдарламасы Ұлыбританияның 2008 жылғы Sony Radio Academy Awards сыйлығының «Жылдың үздік музыкалық хабар таратушысы» номинациясында күміс жүлде алды. 2008 жылдың маусым айында Нью-Йорк радио фестивалінің сыйлығында Fish және Гэри Мур Planet Rock радиосындағы жеке бағдарламалары үшін «Тұрақты музыкалық бағдарлама» санатында Алтын әлем медалін бірлесіп жеңіп алды.

Актерлік өнер

Фишке 1986 жылы «Highlander» фильмінде роль ұсынылып, ол оны қабылдады. «Marillion» тобына да саундтрек жасау ұсынылды, бірақ ол топпен гастрольдік міндеттемелеріне байланысты кейіннен одан бас тартуға мәжбүр болды. 1988 жылы «The Comic Strip Presents» телесериалының «More Bad News» эпизодында Фиш алғаш рет теледидарда өзінің ролінде пайда болды. Оның алғашқы актерлік жұмысы – «Зорро» сериалының «Жаңа келгендер» (1991 жылдың 10 ақпанында көрсетілген) атты эпизодындағы қонақ ролі болды. Бірақ одан да маңызды рөлі – Джон Сешнспен бірге «Jute City» төрт бөлімдік 1991 жылғы BBC драмасындағы Джон Фергюсон рөлі болды. 1994 жылы ол 1745 жылғы якобит көтерілісі кезінде түсірілген «Арбаны қуу» фильмінде Ангус Камерон рөлінде ойнады. Сондай-ақ ол «Батыр жүрек» фильміндегі рөлден де қағылды. Ол Мель Гибсонмен Лондон қаласында екі күн өткізді, ол оны фильмге қатысуға шақырды, бірақ Фиш «Suits» альбомын насихаттауға уақыт бөлді. 1998 жылы ол ITV сериалы «The Bill»-дің 14-ші маусымының 44-ші эпизодында «Manhunt» атты Дэвид Лоусон рөлінде пайда болды және «The Young Person’s Guide To Becoming A Rock Star» сериалында Дирек Траутты ойнады. 2000 жылы ол Джон Ханнамен бірге «Rebus» детективтік сериалының бір эпизодында Барри Джадд рөлін сомдады. Сол жылы ол танымал шотланд детективтік телебағдарламасы «Taggart»-тың «Skin Deep» 48-ші эпизодында пайда болды. 2001 жылы ол «Die Another Day» Джеймс Бонд фильміне кастингтен өтті, бірақ рөлді алмады. Содан кейін ол қысқа ғұмырлы шотланд телекомедиясы «Snoddy» сериалының екі эпизодында ойнады. 2004 жылы Фиш Джеймс Несбит, Эдди Марсан және Аннет Кросбимен бірге «Quite Ugly One Morning» телефильмінде Финлей Прайс рөлін ойнады. Фиш 2002 жылы «9 Dead Gay Guys» қылмыстық комедиялық фильмінде лагерьтік гомосексуал Олд Ник рөлінде ойнады. 2005 жылы шыққан «The Jacket» фильмінде Фиш Адриен Броди мен Кира Найтлимен бірге психиатриялық ауруханадағы пациент Джимми Флейшер рөлінде ойнады, ал 2012 жылы «Electric Man» комедиялық драмасында Джимми ата рөлін сомдады.

Жеке өмір

1987 жылғы 25 шілдеде Фиш өзінің бірінші әйелі, неміс модель Тамара Новиге үйленді, ол "Кейли", "Леди Нина" және "Мырзаның кешірім сұрауы" музыкалық бейнефильмдерінде ойнаған. Олар 2003 жылы ажырасты. Осы некеден Тара Ровена (Таз) атты бір қызы дүниеге келді, ол 1991 жылғы 1 қаңтарда туды және 2012 жылы «Шотландияның Ұлттық моделі» номинациясына ие болды, бірақ Энни Леннокс қызына есе жіберді. Ажырасқаннан кейін Фиш Mostly Autumn тобының әншісі Хизер Финдлеймен қарым-қатынас жасады. 2009 жылғы сәуірде ол екінші әйелі Кэти Веббке үйленді. Бірақ бір жылдан кейін олар ажырасты. 2017 жылғы 14 қазанда Фиш үшінші әйелі Симон Рёслермен Шотландияның Шығыс Лотиан аймағындағы Аберлади шіркеуінде үйленді. 2008 жылы Фиш тамағындағы «клеткалардың қалыптан тыс өсуі» салдарынан кем дегенде алты ай ән айтудан жаңылғанын мәлімдеді. Кейін бұл қатерлі емес екені анықталды. Фиш – Эдинбург футбол клубы «Хиберниан» жанкүйері және теңіз ғылымдарына қызығушылық танытады. 2023 жылдың ортасында Фиш музыка индустриясынан зейнетке шыққаннан кейін 2024/2025 жылдары серіктесімен бірге Сыртқы Гебрид аралдарындағы Бернерей (Солтүстік Уист) аралындағы 35 акрлық шағын шаруашылыққа көшіп кету жоспарларын жариялады.

Саясат

Саясат туралы Фиш 1993 жылы: «Менде социалистік бейімділіктер көп, бірақ мен капиталистік өнеркәсіпте жұмыс істеймін. Саясатқа араласу өте қауіпті болуы мүмкін. Саясатқа қатысқанда көп есік жабылуы мүмкін».