Джон Пол Джонс: Led Zeppelin тобының бас гитаршысы және музыканты

Кіріспе

Ағылшын музыканты (1946 жылы туған)

Джон Болдуин (1946 жылдың 3 қаңтарында туған), көбінесе Джон Пол Джонс деген сахналық атымен танымал, – ағылшын музыканты, ән жазушы және продюсер. Ол Led Zeppelin рок-тобының басисті және клавишашысы болған. 1968 жылы Джимми Пейджпен бірге топ құруға дейін ол сессиялық музыкант және аранжировщик болып жұмыс істеген. 1980 жылы барабаншы Джон Бонэмнің қазасынан кейін Led Zeppelin тобы тарады, ал Джонс жеке карьерасын бастады. Ол Дейв Гроул, Джош Хомм және Ален Йоханнеспен бірге Them Crooked Vultures супертобы сияқты әртүрлі жанрдағы музыканттармен ынтымақтастық етті. 1995 жылы ол Led Zeppelin тобының құрамында Рок-н-ролл даңқы залына енгізілді.

Алғашқы жылдар

Джон Болдуин 1946 жылдың 3 қаңтарында Кент штатының Сидкуп қаласында дүниеге келген. Оның музыкалық әсері Биг Билл Брунзидің блюзінен, Чарльз Мингустың джазынан, Сергей Рахманиновтың классикалық фортепианосына дейін кең ауқымды болды. Әке-шесі жиі гастрольдік сапарларда болғандықтан, Болдуин ерте жасында интернатқа жіберілді. Ол Лондонның Блэкхит қаласындағы Крайст колледжінде музыканы формалды түрде оқыды. 14 жасында Болдуин жергілікті шіркеудің хормейстері және органшысы болды. Сол жылы ол алғашқы бас гитарын – Dallas Tuxedo қатты корпусты электр бас гитарын сатып алды, содан кейін бірнеше бас гитараларды айырбастап, ақырында 1962 жылғы Fender Jazz Bass бас гитарасын сатып алды, оны 1976 жылға дейін пайдаланды. Чикаголық музыкант Фил Апчерчтің "You Can't Sit Down" альбомындағы шебер ойнауы, әсіресе есте қаларлық бас солосы, оны осы аспапты таңдауға шабыттандырды деп Джонс айтады.

Сессия жұмысы

Болдуин 15 жасында алғашқы тобы The Deltas-қа қосылды. Содан кейін ол лондондық джаз-рок тобы Jett Blacks үшін бас-гитарада ойнады, бұл коллективке гитарист Джон Маклафлин кірді. Оның үлкен жетістігі 1962 жылы болды, оны сәтті британдық топ The Shadows-тың Джет Харрис пен Тони Михан екі жылға жұмысқа алды. Болдуинге ұсыныс жасамас бұрын, Харрис пен Михан "Diamonds" (Джонстың болашақ топтасы Джимми Пейдж ойнаған трек) әнімен 1-орынға ие болған еді. Болдуиннің The Shadows-пен ынтымақтастығы Led Zeppelin тобының құрылуына кедергі келтіруге жақын болды, өйткені тараптар 1963 жылдың қазанында топтан кеткен бассист Брайан Локингтің орнына Болдуинді тағайындау мүмкіндігін талқылады, бірақ ақырында Джон Ростилл таңдалып алынды. 1964 жылы Миханның ұсынысымен Болдуин Decca Records студиясында сессиялық музыкант ретінде жұмыс істеуге кірісті. Сол кезден бастап 1968 жылға дейін ол жүздеген жазу сессияларында ойнады. Көп ұзамай ол студиялық жұмысын кеңейтіп, клавишада ойнап, аранжировка жасап, студиялық жұмыстың жалпы басшылығын жүзеге асырды, нәтижесінде оның қызметіне сұраныс арта түсті. Ол Rolling Stones ("Their Satanic Majesties Request" альбомында Джонстың саптық аранжировкасы "She's a Rainbow" әнінде естіледі), Herman's Hermits, Donovan ("Sunshine Superman", "Hurdy Gurdy Man" және "Mellow Yellow"), Jeff Beck, Françoise Hardy, Cat Stevens, Rod Stewart, Shirley Bassey, Lulu және тағы да көптеген артистермен жұмыс істеді. Dusty Springfield-пен бірге жазбалар жасағаннан бөлек, Джонс оның "Talk of the Town" атты концерттік сериясында бас-гитарада ойнады. Donovan-ның "Sunshine Superman" әніне жасаған аранжировкасы мен орындауының нәтижесінде продюсер Микки Мост оны Том Джонс, Nico, Wayne Fontana, The Walker Brothers және басқалармен жұмыс істеген көптеген жобаларында таңдаулы аранжировщик ретінде пайдаланды. 1967 жылы Мост, музыкалық жетекші ретінде, Джонсқа Herman's Hermits тобының "Mrs. Brown, You've Got a Lovely Daughter" атты фильміне музыка жазуды тапсырды, ол 1968 жылдың қаңтарында шықты. Джонстың студиялық жұмысының ауқымы жүздеген сессияны қамтыды, сондықтан ол жылдар өткен соң "Мен қатысқан сессиялардың төрттен үш бөлігін есімде сақтай алмаймын" деді. Сессиялық музыкант ретінде жұмыс істеген кезінде Болдуин Джон Пол Джонс сахналық есімін қабылдады. Бұл есімді оған 1959 жылғы "John Paul Jones" фильмінің плакатын көрген досы Эндрю Лоуг Олдхэм ұсынған. Джон Пол Джонс ретінде ол өзінің алғашқы жеке жазбасын – Ли Хейзлвуд жазған және Олдхэм продюсерлік еткен "Baja" / "A Foggy Day in Vietnam" синглын 1964 жылдың сәуір айында Pye Records лейблы арқылы шығарды. Джонс сессиялық музыкант ретінде күніне екі-үш сессияны аяқтап, аптасына алты-жеті күн жұмыс істейтінін айтты. Алайда 1968 жылға қарай ол ауыр жұмыс жүктемесінен шаршап қалды: "Мен айына 50-60 шамасында жұмыс істейтінмін, бұл мені өлтіре бастады".

Baldwin joined his first band, The Deltas, at the age of 15. He then played bass for jazz rock London group, Jett Blacks, a collective that included guitarist John McLaughlin. His big break came in 1962, when he was hired by Jet Harris and Tony Meehan of the successful British group the Shadows for a two year stint. Shortly before hiring Baldwin, Harris and Meehan had just had a number 1 hit with "Diamonds" (a track on which Jones' bandmate to be Jimmy Page had played). Baldwin's collaboration with the Shadows nearly prevented the future formation of Led Zeppelin, when the parties engaged in talks about the possibility of Baldwin replacing their bassist Brian Locking, who left the band in October 1963, but John Rostill was ultimately chosen to fill the position. In 1964, on the recommendation of Meehan, Baldwin began studio session work with Decca Records. From then until 1968, he played on hundreds of recording sessions. He soon expanded his studio work by playing keyboards, arranging and undertaking general studio direction, resulting in his services coming under much demand. He worked with numerous artists including the Rolling Stones on Their Satanic Majesties Request (Jones' string arrangement is heard on "She's a Rainbow"); Herman's Hermits; Donovan (on "Sunshine Superman", "Hurdy Gurdy Man", and "Mellow Yellow"); Jeff Beck; Françoise Hardy; Cat Stevens; Rod Stewart; Shirley Bassey; Lulu; and numerous others. As well as recording sessions with Dusty Springfield, Jones also played bass for her Talk of the Town series of performances. His arranging and playing on Donovan's "Sunshine Superman" resulted in producer Mickie Most using his services as choice arranger for many of his own projects, with Tom Jones, Nico, Wayne Fontana, the Walker Brothers, and many others. In 1967, Most, as music supervisor, also tasked Jones with arranging the music for Herman's Hermits' theatrical film Mrs. Brown, You've Got a Lovely Daughter, released in January 1968. Such was the extent of Jones' studio work – amounting to hundreds of sessions – that he said years later that "I can't remember three quarters of the sessions I was on." It was during his time as a session player that Baldwin adopted the stage name John Paul Jones. This name was suggested to him by a friend, Andrew Loog Oldham, who had seen a poster for the 1959 film John Paul Jones in France. He released his first solo recording as John Paul Jones, "Baja" (written by Lee Hazlewood and produced by Oldham) / "A Foggy Day in Vietnam", as a single on Pye Records in April 1964. Jones has stated that, as a session musician, he was completing two or three sessions a day, working six or seven days a week. However, by 1968 he was feeling burned out by the heavy workload: "I was arranging 50 or 60 things a month and it was starting to kill me."

Құрылу

Сессиялық музыкант ретінде жұмыс істеген кезінде Джонс гитарист Джимми Пейджпен жиі кездесетін. 1966 жылдың маусым айында Пейдж The Yardbirds тобына қосылды, ал 1967 жылы Джонс осы топтың "Little Games" альбомына үлес қосты. Келесі қыста Донованның "The Hurdy Gurdy Man" альбомын жазу кезінде Джонс Пейджке гитарист жоспарлаған кез келген жобаға қатысуға ниетті екенін айтты. Сол жылы The Yardbirds тобы тарады, Пейдж пен басист Крис Дрейя Скандинавияда бұрыннан жоспарланған Yardbirds концерттерін аяқтады. Жаңа топ құрылар алдынан Дрейя фотосуретке түсу үшін кетіп қалды. Джонстың әйелінің ұсынысымен, вокалист Роберт Плант және барабаншы Джон Бонэм оларға қосылып, квартет құрды. Бастапқыда Скандинавиядағы концерттер үшін "New Yardbirds" деп аталған топ, көп ұзамай Led Zeppelin деп танылды.

Үлестер

Джонс топтың классикалық бас партияларына, әсіресе "Ramble On" және "The Lemon Song" (Led Zeppelin II), сондай-ақ "Black Dog" (Led Zeppelin IV) сияқты уақыт өлшемдерін өзгертуге жауапты болды. Led Zeppelin тобының ритм секциясының жартысы болған Джон Бонхэмбен бірге Джонс фанк пен соул музыкасының ырғақтық үлгілерін бағалап, олардың музыкалық үйлесімділігін күшейтті. Global Bass журналына берген сұхбатында Джонс осы ортақ музыкалық қызығушылық туралы былай деді:

«Иә, біз екеуміз де Motown және Stax музыкасының, жалпы соул музыкасының және Джеймс Браунның жанкүйерлері едік. Міне, осы себепті мен әрдайым Zeppelin тобының "свинг" ойнайтын санаулы топтардың бірі екенін айтамын. Бізде сол кезде керемет ырғақ болды. Адамдар біздің концерттерімізге келіп, билеп, қатты қуанды. Әйелдердің билегенін көру керемет еді. Мұндайды Black Sabbath концерттерінде немесе басқа да жерлерде көре алмайсыз. Біз сол тұрғыдан алғанда ерекше едік. Біз керемет топ едік. Біз қара нәсілді поп музыкасының барлық ықпалын рок музыкасын жаңа деңгейге көтерудің кілті ретінде пайдаландық». 1975 жылы ол 1960-шы жылдардың басынан бері The Shadows тобымен бірге қолданған Fender Jazz Bass-ын концерттік турлардан шығарғаннан кейін, Джонс турларда қолдану үшін арнайы жасалған Alembic бас-гитараларына көшті. Дегенмен, ол студияда Jazz Bass-ты пайдалануды жалғастырды және 2010 жылғы сұхбатында сол бас-гитарасы әлі де бар екенін айтты. Джонстың клавишада ойнау шеберлігі Led Zeppelin тобын қарапайым хард-рок тобынан гөрі әртүрлі музыкалық стильдерді қосатын топқа айналдырды. Клавишада ойнаудың жарқын мысалдары: Mellotron-да ойналған нәзік "The Rain Song" (Houses of the Holy); Clavinet-те ойналған фанки "Trampled Under Foot" (Physical Graffiti); және де "Kashmir" әнінің шығыс үлгілері, сонымен қатар Mellotron-да ойналған (Physical Graffiti). Концерттерде Джонстың клавишада ойнайтын басты нөмірі – "No Quarter" болды, ол көбінесе жарты сағатқа дейін созылып, кейде "Amazing Grace", Хоакин Родригоның "Concierto de Aranjuez" (Miles Davis-тің "Sketches of Spain" шығармасына шабыттандырған), сондай-ақ Рахманинов сияқты композиторлардың классикалық шығармаларының вариацияларын қамтыды. Джонстың топқа қосқан үлесі тек бас-гитарамен ғана шектелмеді, ол мандолина, флейта және алты және он екі сапты гитарадан тұратын ерекше үш мойынды акустикалық аспапты да пайдаланды. Джонс клавишада және мандолинада ойнағанда топтың дыбысын толықтыру үшін көбінесе бас педальдарын қолданды. 1977 жылы АҚШ бойынша гастрольдік сапарда Джонс Сэнди Деннидің студиялық нұсқасында орындаған "The Battle of Evermore" әнін өзі орындады.

Yeah, we were both huge Motown and Stax fans and general soul music fans, James Brown fans. Which is one of the reasons why I've always said that Zeppelin was one of the few bands to "swing". We actually had a groove in those days. People used to come to our shows and dance, which was great. To see all the women dancing, it was really brilliant. You didn't necessarily see that at a Black Sabbath show or whatever: So we were different in that way. We were a groovy band. We used all our black pop music influences as a key to the rock that went over the top. After retiring his Fender Jazz Bass (which he had been using since his days with The Shadows in the early 1960s) from touring in 1975, Jones switched to using custom designed Alembic basses for touring. However, he still preferred to use the Jazz Bass in the studio and in a 2010 interview mentioned that he still had that bass at the time. Jones' keyboard skills added an eclectic dimension that realised Led Zeppelin as more than just a hard rock band. Keyboard highlights include the delicate "The Rain Song" (Houses of the Holy) played on a Mellotron; the funky "Trampled Under Foot", played on a Clavinet (Physical Graffiti); and the eastern scales of "Kashmir", also played on a Mellotron (also on Physical Graffiti). In live performances, Jones' keyboard showpiece was "No Quarter", often lasting for up to half an hour and sometimes including snatches of "Amazing Grace", Joaquín Rodrigo's "Concierto de Aranjuez", which had inspired Miles Davis' Sketches of Spain, and variations of classical pieces by composers such as Rachmaninoff. Jones' diverse contributions to the group extended to the use of other instruments including mandolin, recorder, and an unusual triple necked acoustic instrument consisting of a six and a twelve string guitar. Jones often used bass pedals to supplement the band's sound while he was playing keyboards and mandolin. On the band's 1977 tour of the United States, Jones would sing lead vocals on "The Battle of Evermore," filling in for Sandy Denny, who had sung on the studio version.

Профиль

Led Zeppelin-нің барлық мүшелері сахнадан тысқы шалқып кетулерімен танымал болғанымен (бұл таңбаның асыра айтылғаны туралы да таластар бар), Джонс топтың ең тыныш және сақты мүшесі ретінде кеңінен танылды. Джонс өзінің топтастарымен бірдей жолда көңіл көтергенін, бірақ оны жасырын ұстағанын айтты. Ол Винчестер соборының хормейстері болуға қызығушылық танытқанын айтқандығы бірнеше дереккөздерде факт ретінде келтірілді. Кейін Джонс өзінің тартыншақтығын былай түсіндірді: "Мен топқа зиян келтіргім келмеді, бірақ отбасымның демалысын бұзуды да қаламаймын. Сол кезде біз көп гастрольдік сапарлар жасадық. Біздің бәріміз шаршап, қысымға түстік, содан кейін жағдай шиеленісіп кетті. Топқа қосылғанда, оның осылай ұзаққа созылатынын ойламадым, шамамен екі-үш жыл, содан кейін музыканттық мансабымды жалғастырып, киноға музыка жасаймын деп жоспарладым." Ән бір адамның трансвеститтің қонақ бөлмесіне алып келіп, ол марихуанамен толтырылған темекіні жағып ұйықтап, бөлмені өртеп жіберуі туралы. "Royal Orleans" - Led Zeppelin мүшелері Нью-Орлеанға келгенде тұратын қонақ үйдің аты еді, себебі онда автограф сұраушылар көп емес еді. 2007 жылы "Mojo" журналына берген сұхбатында Джонс осы әңгіменің сенімділігін нақтылады: "Трансвеститтер шын мәнінде Ричард Коулдың достары болды; жақсы, достық адамдар едік, бәріміз бірге барда болдық. Мен трансвеститті қыз деп қателескенім - жалған, мұндай оқиға басқа елде, басқа біреуге орын алған. Қалай болғанда да, Стефани бөлмеме келді, біз бір-екі рет темекі шектік, мен ұйықтап қалдым, сосын бөлмеге от жағып жібердім, әдеттегідей, ха-ха, оянғанда бөлме өрт сөндірушілерге толы еді!" Кейін Джонс Диаманда Галас, R. E. M., Jars of Clay, Heart, Ben E. King, Питер Габриэль, Foo Fighters, Ленни Кравиц, Cinderella, The Mission, La Fura dels Baus, The Harp Consort, Брайан Ино, Butthole Surfers және Uncle Earl сияқты әртістермен бірлесіп жұмыс істеді. Ол Пол Маккартнидің жазуларында және бейнеклиптерінде қатысты, сондай-ақ "Give My Regards to Broad Street" фильмінің саундтрегіне үлес қосты. 1985 жылы Джонс режиссер Майкл Виннерден "Қоңырау көмекке шақыру" фильміне саундтрек жазуды сұрады, онда Джимми Пейдж екі тректе ойнады. Джонс екі әнге вокалмен үлес қосты. Ол 1994 жылы шыққан "The Sporting Life" альбомында әнші Диаманда Галаспен бірге жазды және гастрольдік сапарлар жасады (Джон Пол Джонсқа бірлескен авторлық құқық берілді). 1985 жылы Джонс Пейдж пен Плантпен Live Aid концертінде бірге өнер көрсетті, барабанда Фил Коллинз бен Тони Томпсон болды. Бұрынғы топ мүшелері 1988 жылғы 14 мамырда Atlantic Records-тің 40 жылдығына арналған концертте қайтадан бірікті. Пейдж, Плант және Джонс, Джон Бонхамның ұлы Джейсонмен бірге кешті аяқтады. 1992 жылы Джонс R. E. M. альбомының оркестрлеуін жасады. 1995 жылы Heart тобы "The Road Home" атты акустикалық альбом шығарды. Оны Джонс продюсерлік етті және бірнеше аспапта ойнады. Сондай-ақ 1995 жылы Эндрю Лоуренс Кингтің Гарпа Консорты Джонстың өзінің композициясы бойынша 17 ғасыр стиліндегі үш испан тіліндегі әнді шығарды, онда гарп, гитара, гитара, лирон, виола да гамба және перкуссия сияқты барокко аспаптары қолданылды (бұл 10 минуттық "Amores Pasados" атты CD Гарпа Консортының алғашқы альбомы "Luz y Norte"мен бірге шықты).

While all members of Led Zeppelin had a reputation for off stage excess (a label that has been claimed was exaggerated), Jones was widely seen as the quietest and most reserved member of the group. For his part, Jones has claimed that he had just as much fun on the road as his bandmates but was more discreet about it, He joked that he was interested in becoming the choirmaster of Winchester Cathedral, which was reported as fact in several sources. Jones later explained his reservations:

blockquote|I didn't want to harm the group, but I didn't want my family to fall apart either. We toured a huge amount in those early days. We were all very tired and under pressure and it just came to a head. When I first joined the band, I didn't think it would go on for that long, two or three years perhaps, and then I'd carry on with my career as a musician and doing movie music. The song is about a person who mistakenly takes a drag queen up to his hotel room, who then falls asleep with a joint of marijuana in hand, lighting the room on fire. "Royal Orleans" was the name of a hotel where the members of Led Zeppelin would stay when they visited New Orleans, because not as many people asked for autographs there. In an interview he gave to Mojo magazine in 2007, Jones clarified the reliability of this rumour, stating:

blockquote|The transvestites were actually friends of Richard Cole's; normal friendly people and we were all at some bar. That I mistook a transvestite for a girl is rubbish; that happened in another country to somebody else Anyway 'Stephanie' ended up in my room and we rolled a joint or two and I fell asleep and set fire to the hotel room, as you do, ha ha, and when I woke up it was full of firemen! Jones subsequently collaborated with artists including Diamanda Galás, R. E. M., Jars of Clay, Heart, Ben E. King, Peter Gabriel, Foo Fighters, Lenny Kravitz, Cinderella, The Mission, La Fura dels Baus, The Harp Consort, Brian Eno, the Butthole Surfers, and Uncle Earl. He appeared on sessions and videos for Paul McCartney and was involved in the soundtrack of the film Give My Regards to Broad Street. In 1985, Jones was asked by director Michael Winner to provide the soundtrack for the film Scream for Help, with Jimmy Page appearing on two tracks. Jones provides vocals for two of the songs. He recorded and toured with singer Diamanda Galás on her 1994 album, The Sporting Life (co credited to John Paul Jones). In 1985, Jones joined Page and Plant for the Live Aid concert, with Phil Collins and Tony Thompson on drums. The former members again re formed for the Atlantic Records 40th Anniversary concert on 14 May 1988. Page, Plant and Jones, with John Bonham's son Jason, closed the event. In 1992, Jones arranged the orchestration on the R. E. M. album Automatic for the People. In 1995, the band Heart released a live acoustic album called The Road Home. It was produced by Jones, and featured him playing several instruments. Also in 1995, Andrew Lawrence King's Harp Consort released a set of three Spanish language songs in 17th century style of Jones's own composition, accompanied by baroque instruments including harps, chitarrone, guitars, lirone, viola da gamba and percussion (this 10 minute CD, titled Amores Pasados, was coupled with The Harp Consort's debut record, Luz y Norte).

2000 жылдан қазіргі уақытқа дейін

Zooma, оның тұңғыш жеке альбомы, 1999 жылдың қыркүйегінде Роберт Фрипптің DGM лейблінде жарық көрді, ал 2001 жылы The Thunderthief альбомы жарық көрді. Екі альбом да гастрольдермен бірге өтті, онда ол Ник Беггс (Chapman Stick) және Терл Брайант (барабан) есімді музыканттармен бірге ойнады. 2004 жылы ол Глен Филлипс (Toad the Wet Sprocket тобының фронт-мене) және Nickel Creek тобының мүшелерімен бірге Mutual Admiration Society тобының құрамында гастрольде болды. Джонс Foo Fighters тобының In Your Honor альбомындағы екі тректе ойнады. Ол "Another Round" әнінде мандолинада, ал "Miracle" әнінде фортепианода орындады, екеуі де акустикалық дискіде бар. Топтың фронт-мене Дейв Гроль (Led Zeppelin-дің жанкүйері) Джонстың қонақ ретіндегі өнерін «өмірімде маған болған екінші ең үлкен қуаныш» деп сипаттады. Ол сондай-ақ рекордтық продюсер ретінде жұмыс істейді, The Mission's Children альбомын, The Datsuns тобының екінші альбомы Outta Sight, Outta Mind (2004) және Uncle Earl's Waterloo, Tennessee альбомын (2007 жылдың наурыз айында Rounder Records-те жарық көрді) продюсерлікке көмектесті. 2007 жылдың мамырында ол Робин Хичкок пен Руби Райтпен бірге Лондонда Pink Floyd тобының негізін қалаушысы Сид Барретке арналған құрмет көрсету кешінде "Gigolo Aunt" әнін мандолинада орындады. Ол 2007 жылы Боноруда Бен Харпер және The Roots тобының барабаншысы Questlove-пен бірге фестивальдің дәстүрлі Super Jam-нің бөлігі ретінде өнер көрсетті. Джонс фестиваль барысында "Look at Miss Ohio" әні мен Джонни Кэштің "Jackson" әнінің каверін Джиллиан Уэлчпен бірге мандолинада орындады. Ол сондай-ақ "Dazed and Confused" әнін орындаған Ben Harper & the Innocent Criminals тобының сахнасында пайда болды. Джонс Gov't Mule тобының алғашқы бөлігін "Moby Dick" және "Livin Lovin Maid" әндерін бас гитарада орындап, содан кейін "Since I've Been Loving You" және "No Quarter" әндерінде клавиатурада ойнады. Джонс 2007 жылы альбомын шығарған әйелдерден құралған блюграсс тобы Uncle Earl-мен мандолинада өнер көрсетті. Мандолинада шеберлік танытқан Джонс 2007 жылдың сәуірінде Солтүстік Каролинадағы МерлФестте Виннипегтің энергетикалық Duhks тобымен Led Zeppelin-нің "Whole Lotta Love" әнін орындады. Джонс 2007 жылдың 10 желтоқсанында Лондонның O2 Arena-сында өткен Led Zeppelin тобының қайта қосылу концертінде Ахмет Эртегунге арналған құрмет көрсету кешінде Led Zeppelin тобының қалған мүшелерімен бірге өнер көрсетті. 2008 жылы Джонс Nickel Creek тобының әншісі, скрипкашы Сара Уоткинстің тұңғыш жеке альбомын продюсерлікке көмектесті. Бұрыңғыдай, Джонс 2004 жылдың соңында Уоткинс, Глен Филлипс және Nickel Creek тобының қалған мүшелерімен бірге "Mutual Admiration Society" атты ынтымақтастық аясында гастрольде болды. 2008 жылдың 10 ақпанында Джонс "The Pretender" әніне оркестрлік бөлікті дирижерлік етіп, Foo Fighters тобымен бірге "Грэмми" сыйлықтарын тапсыру салтанатында өнер көрсетті. 2008 жылдың 7 маусымында Джонс пен Джимми Пейдж Wembley стадионында Foo Fighters тобының концертінде бірге болды. Джонс Sonic Youth және Такехиса Косугимен бірге Мерс Каннингхэмнің Nearly 90 музыкасын сахнаға шығарды, ол 2009 жылдың 16-19 сәуірінде Бруклин музыка академиясында өтті. 2009-2010 жылдары ол Дейв Гроль және Queens of the Stone Age тобының фронт-мене Джош Хомммен бірге Them Crooked Vultures деп аталатын супертоптың мүшесі болды. Үштік алғашқы концертін 2009 жылдың 9 тамызында Чикагодағы Metro клубында өткізді, ал алғашқы альбомы 2009 жылдың 17 қарашасында жарық көрді. 2011 жылдың ақпан және наурыз айларында ол Марк Энтони Тернедждің "Анна Николь" операсында сахнадағы оркестрде, "Плейбой" модельі Анна Николь Смит туралы, Лондонның Ковент-Гардендегі Корольдік опера театрында өнер көрсетті. 2011 жылдың тамызында ол Рединг және Лидс фестивальдерінде Seasick Steve-пен бірге өнер көрсетті. 2012 жылдың 16 қыркүйегінде Джонс Лондонның Корольдік Альберт залында Sunflower Jam қайырымдылық концертіне Queen гитарисі Брайан Мэй, Deep Purple домбырашысы Ян Пейс және Iron Maiden және Alice Cooper әншілері Брюс Дикинсонмен бірге қатысты. 2012 жылдың қарашасында Джонс Норвегияның авангардтық/импровизациялық Supersilent тобымен Ұлыбританияда гастрольде болды. 2012 жылдың 6 желтоқсанында Джонс Лондонның Сесил Шарп Хауста Робин Хичкокпен 'Biscotti' ретінде бас, гитара және мандолинада өнер көрсетті. 2013 жылдың 30 сәуірінде Джонс BBC телешоуында Later with Jools Holland бағдарламасында тікелей эфирде пайда болды, ол Seasick Steve-тің жаңа альбомы Hubcap Music-тің "Down on the Farm" әнінде бас ойнады. 2013 жылдың 1 мамырында Джонс Лондонның Камден қаласындағы Roundhouse-та өткен концертте Seasick Steve-пен бірге болды. Seasick Steve Джонсты «барлық уақыттағы ең жақсы рок-топтың» мүшесі ретінде таныстырды, ол бас, мандолина және сталь гитара ойнады және вокалмен қамтамасыз етті. 2013 жылдың 29 маусымында Джонс Rokia Traoré-мен бірге Glastonbury 2013 фестивалінде Pyramid Stage-ті ашты. Ол сондай-ақ фестивальдің West Holt's сахнасында Seasick Steve-ті қолдады. 2013 жылдың қараша айында Джонс Оңтүстік-Шығыс АҚШ-та жеті күндік гастрольдік сапарға қатысты, онда ол Dave Rawlings Machine тобымен мандолинада ойнады. Атлантадағы концертте (2013 жылдың 21 қарашасы) Led Zeppelin-нің "Going to California" әні орындалды. Джонс 2014 жылдың күзінде Dave Rawlings Machine тобымен де гастрольде болды. 2015 жылдың 5 және 6 қыркүйегінде Джонс, Queen барабаншысы Роджер Тейлормен бірге Milton Keynes қаласында Foo Fighters тобымен бірге Queen тобының "Under Pressure" әнін орындады, осы кезде Тейлор Хокинс пен Дейв Гроль ән айтты. Әдеттегі жанрдан тыс шығып, ол 2015 жылы John Potter, Anna Maria Friman, Ariel Abramovich және Jacob Herringman-ның Amores Pasados альбомы үшін үш лютня әнін жазды. 2019 жылы Джонс финляндиялық виолоншист Anssi Karttunenмен бірге "Sons of Chipotle" атты жаңа топ құрды. Топ сол жылдың қыркүйегінде Токиодағы Pit Inn клубында өткен екі тікелей концертте дебют жасады. Токиодағы концерттерде оларға музыканттар Jim O'Rourke және Otomo Yoshihide қосылды. Топтың 2020 жылдың наурыз айында Теннесси штатының Ноксвилл қаласындағы Big Ears фестивалінде өтуі жоспарланған алғашқы АҚШ концерті COVID-19 індетіне байланысты жойылды.

Zooma, his debut solo album, was released in September 1999 on Robert Fripp's DGM label and followed up in 2001 by The Thunderthief. Both albums were accompanied by tours, in which he played with Nick Beggs (Chapman Stick) and Terl Bryant (drums). In 2004, he toured as part of the group Mutual Admiration Society, along with Glen Phillips (the front man for the band Toad the Wet Sprocket) and the members of the band Nickel Creek. Jones plays on two tracks on Foo Fighters' album In Your Honor. He plays mandolin on "Another Round" and piano on "Miracle", both of which are on the acoustic disc. The band's frontman Dave Grohl (a big Led Zeppelin fan) has described Jones' guest appearance as the "second greatest thing to happen to me in my life". He has also branched out as a record producer, having produced such albums as The Mission's album Children, The Datsuns' second album Outta Sight, Outta Mind (2004) and Uncle Earl's Waterloo, Tennessee album of Old time music, released in March 2007 on Rounder Records. In May 2007, he accompanied Robyn Hitchcock and Ruby Wright in performing the song "Gigolo Aunt" at a tribute for Pink Floyd founder Syd Barrett in London, which he did on mandolin. He played at Bonnaroo 2007 in a collaboration with Ben Harper and The Roots' drummer Questlove as part of the festival's all star Super Jam, which is the festival's annual tradition of bringing together famous, world class musicians to jam on stage for a few hours. Jones appeared and played mandolin with Gillian Welch during the festival during the song "Look at Miss Ohio" and a cover of the Johnny Cash song "Jackson". He also appeared during the set of Ben Harper & the Innocent Criminals where they played a cover of "Dazed and Confused". Jones then closed Gov't Mule's first set, playing part of "Moby Dick" and then "Livin Lovin Maid" on bass, then proceeded to play keyboards on the songs "Since I've Been Loving You" and "No Quarter". Jones also performed on mandolin with the all female bluegrass group Uncle Earl, whose album he had produced in 2007. Mandolin slinging Jones jammed on Led Zeppelin's "Whole Lotta Love" with Winnipeg's energetic Duhks at April 2007's MerleFest in North Carolina. Jones played in the Led Zeppelin reunion show at London's O2 Arena on 10 December 2007 with the other remaining members of Led Zeppelin as part of a tribute to Ahmet Ertegun. In 2008, Jones produced Nickel Creek singer fiddler Sara Watkins' debut solo album. As previously mentioned, Jones toured with Watkins, Glen Phillips, and the rest of Nickel Creek in late 2004 in a collaboration entitled Mutual Admiration Society. On 10 February 2008, Jones appeared with the Foo Fighters on the Grammy Awards conducting the orchestral part to the song "The Pretender". On 7 June 2008, Jones and Jimmy Page appeared with the Foo Fighters to close out the band's concert at Wembley Stadium. Jones performed with Sonic Youth and Takehisa Kosugi, providing the stage music for Merce Cunningham's Nearly 90, which ran 16–19 April 2009 at the Brooklyn Academy of Music. In 2009–2010 he was part of a supergroup with Dave Grohl and Queens of the Stone Age frontman Josh Homme named Them Crooked Vultures. The trio played their first show together on 9 August 2009 at the Metro in Chicago, and their first album was released on 17 November 2009. In February and March 2011 he appeared in the onstage band in Mark Anthony Turnage's opera Anna Nicole, about the Playboy model Anna Nicole Smith, at the Royal Opera House, Covent Garden, in London. In August 2011, he appeared at Reading and Leeds Festivals to play alongside Seasick Steve. On 16 September 2012, Jones appeared at the Sunflower Jam charity concert at the Royal Albert Hall, London, performing alongside guitarist Brian May of Queen, drummer Ian Paice of Deep Purple, and vocalists Bruce Dickinson of Iron Maiden and Alice Cooper. In November 2012, Jones toured the UK with the Norwegian avant garde/improvisational band Supersilent. On 6 December 2012, Jones performed on bass, guitar and mandolin with Robyn Hitchcock as 'Biscotti' at Cecil Sharp House, London. On 30 April 2013, Jones appeared live on the BBC TV Show Later with Jools Holland, playing bass for Seasick Steve on "Down on the Farm" from Seasick Steve's new album Hubcap Music. On 1 May 2013, Jones appeared with Seasick Steve at a concert at the Roundhouse in Camden, London. Introduced by Seasick Steve as a member "of the best rock band ever", Jones played bass, mandolin, and steel guitar, and provided vocals. On Saturday 29 June 2013, Jones played guitar whilst appearing with Rokia Traoré, who opened the Pyramid Stage that morning at Glastonbury 2013. He also supported Seasick Steve on the West Holt's stage at the same festival. During November 2013, Jones joined a seven day tour of the Southeast US, playing mandolin with the Dave Rawlings Machine. The Atlanta show (21 November 2013) included a rendition Led Zeppelin's "Going to California." Jones also toured with the Dave Rawlings Machine in autumn 2014. On 5 and 6 September 2015, Jones, along with Queen drummer Roger Taylor, joined Foo Fighters on stage in Milton Keynes to perform a cover of Queen's "Under Pressure," with Taylor Hawkins and Dave Grohl singing. Stepping outside his normal genre, he composed three lute songs for the 2015 album Amores Pasados by John Potter, Anna Maria Friman, Ariel Abramovich and Jacob Herringman. In 2019 Jones formed a new band called the "Sons of Chipotle" with the Finnish cellist, Anssi Karttunen. The group premiered with a duo of live concerts at the Pit Inn in Tokyo, Japan in September of that year. For the Tokyo shows they were joined by musicians Jim O'Rourke and Otomo Yoshihide The band's first scheduled U. S. date at the Big Ears Festival in Knoxville, Tennessee was cancelled in March 2020, due to the COVID 19 outbreak.