Кіріспе

Иоганн Штраус II-нің «Liebeslieder» вальсі, Op. 114 – Иоганн Штраус II-нің 1852 жылы жазған вальсі (Брамстың «Liebeslieder Walzer» және «Neue Liebeslieder» вальсімен шатастырмау керек). Вальс ойлап табылған кезде «Liebesgedichte» немесе «Махаббат өлеңдері» деп аталды, ал тұңғыш орындалуында тіпті «Liebesständchen» немесе «Махаббат серенадасы» деп жарияланды. Тұңғыш қойылым 1852 жылдың 18 маусымында композитор жетекшілігімен әйгілі Вена халық бағында (Volksgarten) өтті. «Либбеслидер» вальсі – 1849 жылдан бері өз шығармаларына Веналықтардың назарын аударуда қиындыққа тап болған Штраус-младшийдің шедеврлерінің бірі. Бұл вальс тіпті қатал және келісімсіз Веналық сыншы Эдуард Хансликті де әсер етті, ол «Wiener Zeitung» журналында былай деп жазды: «Бүгінгі би музыкасын жек көретін, көздері қысқа ойлы ескі адамдар, жас Иоганн Штраустың «Либбеслидерімен» ұятты түрде жомарттықпен құрмет көрсетілгені жөн». Қысқасы, бұл вальс – 3/4 өлшеміндегі махаббат серенадасы. Вальс оркестрдің скрипкалар бөлімінде пиццикатомен басталады, содан кейін толық «форте» дыбысы вальс бөлімдерінің басталуын хабарлайды. Бірінші тақырып – құштарлық сезімі, содан кейін күшті мелодияға айналады. Вальстің қалған бөлігінің көңіл-күйі, флейта 4-ші және 5-ші вальс бөлімдерін нәзік күймен орындай отырып, романтикалық көңіл-күй мен жеңілдік арасында ауысады. Шығарма барабан соққысы мен мыс құбырлардың керемет дыбысымен, күту сезімімен драматикалық түрде аяқталады. Вальс скрипкалық оркестрмен және скрипкалық квинтетпен де орындалады. Қызығы, мұндай аранжировкамен орындалғанда, осы аранжировкалардың көптегені «Ескі Вена музыкасы» деп аталады, себебі Штраустың осы вальстегі мелодиялары Ескі Венаның романтикалық сезімін оята алады.

Қызықты деректер

"Либеслидер әншілері" – Стивен Сондхайм және Хью Уилердің "А Little Night Music" мюзикліндегі хордың атауы.