Кіріспе

Италиялық актриса Делия Скала (шын аты Одетте Бедогни; 25 қыркүйек 1929 – 15 қаңтар 2004) – итальяндық балерина, актриса және әнші, ол комедия музыкалық жанрдың қалыптасу кезеңінде маңызды рөлдерді ойнады.

Мансап

Скала Бракчано, Лацио, Италияда Одетта Бедогни болып дүниеге келді. Ол жас кезінде отбасысы Миланға көшіп, онда жеті жыл бойы «Ла Скала» балет мектебінде балет өнерін оқыды. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін ол көптеген балеттерде өнер көрсетті, содан кейін «Делия Скала» сахналық есімімен кинофильмдерде ойнай бастады. Олардың қатарында «Қиын жылдар» (Anni difficili, 1948), «Неаполь миллионері» (Napoli milionaria, 1950), «Рим 11:00» (Roma ore 11, 1952), «Тауше пас ау грисби» (1954), «Джентльмендер туылмайды» (Signori si nasce, 1960) фильмдері бар. 1954 жылы Делия «Джове in doppiopetto» (Қос кеудешенді Юпитер) спектаклімен театр сахнасында дебют жасады. Бұл қойылым алғашқы «Commedia musicale» – итальяндық музыкалық жанр болып саналады, оны драматургтер Пьетро Гаринеи мен Сандро Джованнини, музыкант және ән жазушы Горни Крамердің қатысуымен құрды. Кейін Скала Вальтер Чиаримен бірге «Buonanotte Bettina» (Жақсы түң, Беттина, 1956), Карло Даппортомен «L'adorabile Giulio» (Сүйкімді Джулио, 1957), Нино Манфреди мен Паоло Панеллимен «Un trapezio per Lisistrata» (Лизистратаға арналған трапеция, 1958), «Делия Скала шоуы» (1960), Доменико Модуньомен «Rinaldo in campo» (Ринальдо далада, 1961), Джанрико Тедесчи мен Марио Каротенутомен «My Fair Lady» (1964) және Ренато Раскелмен «Il giorno della tartaruga» (Тасбақа күні, 1965) фильмдерінде ойнады. 1956 жылы Скала Нино Тарантомен бірге «Lui e Lei» (Ол және ол, 1956) телешоуында қатысты. 1959-1960 жылдары ол Нино Манфреди мен Паоло Панеллимен бірге «Canzonissima» телешоуын жүргізді. Италия мен Еуропада он екі жыл бойы үздіксіз өнер көрсеткеннен кейін, Скала шаршауды сезіне бастады. 1965 жылы, өзінің шыңында (ол Бродвейден ұсыныстар алған), ол кенеттен тікелей эфирде өнер көрсетуден бас тартты. 1966 жылы ол үйленді және отбасына көбірек уақыт бөлу үшін уақытша зейнеткерлікке шықты. 1968 жылы Скала Гаринеи мен Джованнини жазған «Делия Скала тарихы» шоуымен қайта оралды. 1970 жылы Ландо Бузанкамен бірге «Синьори и синьора» (Мырза мен ханым) атты өте табысты қойылымы жарық көрді. Тоғыз жылдық үзілістен кейін ол Дон Луриомен бірге «Che combinazione» (Қандай сәйкестік!) шоуында ойнады. 1980-1983 жылдары Скала Раимондо Вианелло мен Сандра Мондаинимен бірге Лидо ди Камайоредегі Буссоладомани аренасында қатерлі ісікке қарсы күрес пен зерттеулерді қолдау үшін «Una rosa per la Vita» (Өмірге бір гүл) шоуын ұйымдастырып, жүргізді. 1982 жылы Скала RAI телеарнасының «Casa Cecilia» (Чечилия үйі) сериалымен теледидарға оралды, онда ол үш маусым бойы өнер көрсетті. Оның соңғы телешоудағы рөлі 1996-1998 жылдары Canale 5 арнасында көрсетілген «Io e la mamma» (Мен және анам) комедиялық сериалында болды.

Жеке өмір

Скала кәсіби тұрғыдан үлкен табысқа жетті, бірақ оның жеке өмірі бақытсыздық пен қайғылы оқиғалармен толы болды. 1946 жылы 17 жасында ол Италияға нацистік фашистерге қарсы күреске партизандық күштерге қосылуға келген грек әскери офицеріне тұрмысқа шықты. Екі жылдан кейін олар ажырасып, 1956 жылы некелерін жойды. 1950 жылдардың ортасында Скала Formula One жарыс жүргізушісі Эухенио Кастеллоттимен қарым-қатынаста болды. 1957 жылы Модена жарыс жолында жылдамдық рекордын орнатуға тырысқанда оның Феррари машинасы апатқа ұшырап, ол қайтыс болды. 1967 жылы Пьеро Джаннотиге тұрмысқа шықты. Неке 1982 жылға дейін сақталды, содан кейін Джанноти Виареджио жағажайында велосипедпен жүріп жүргенде жүрек талмасынан қайтыс болды. 1985 жылы Скала үшінші рет өнеркәсіпші Артуро Фремураға тұрмысқа шықты. 2001 жылы күйеуі бауыр қатерінен қайтыс болғаннан кейін некелері аяқталды. 1974 жылы Делия Скалаға сүт безі қатері диагнозы қойылды және оған радикалды мастэктомия жасалды. Ол толық жазылғандай болғанымен, 2002 жылы ол қайтадан сол ауруға шалдықты. Скала 2004 жылы Тоскананың Ливорно қаласында қайтыс болды. Ол Ливорнодағы Миссерикордья зиратында жерленген. Оның қазасынан кейін Италия президенті Карло Азеглио Чиампи оны "жігер мен қатаң кәсібиліктің үлгісі" деп атап, оны "италиялық ойын-сауық тарихындағы ең сүйікті және танымал өнер иелерінің" қатарына қосты.