Оңтүстік Мельбурн футбол клубы тарихы

Кіріспе

Саут Мелбурн футбол клубы – Австралияның Виктория штатындағы Мелбурн қаласының Альберт Парк ауданында орналасқан жартылай кәсіби футбол клубы. Қазіргі уақытта клуб Ұлттық премьер-лигасы Викторияда өнер көрсетіп, ойындарын Лейксайд стадионында өткізеді. Клуб 1959 жылы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін грек мигранттары тарапынан Оңтүстік Мельбурн Геллас (Νότια Μελβούρνη Ελλάς) деген атпен құрылған, негізі грек қауымдастығында болды. Клуб төрт Австралия ұлттық чемпионатын, бірнеше Виктория штаты лигасының титулдарын, көптеген Докерти кубогын жеңіп алды және 2000 жылғы ФИФА клубтар әлем чемпионатында Океания атынан қатысты. Маркони Сталионс клубымен бірге, олар Ұлттық футбол лигасының барлық маусымдарында бақ сынасқан екі клубтың бірі болды. Халықаралық футбол тарихы және статистика федерациясы бұл клубты 20 ғасырдың Океания клубы деп таныды.

Құрылу

Оңтүстік Мельбурн 1959 жылы үш күресіп жатқан Мельбурн футбол клубының бірігуімен құрылды – тарихы 1900 жылдардың басына дейін жететін ең көне клуб South Melbourne United, гректер қолдаған Yarra Park Aias (Ajax) және Hellenic. Бірігу ұсынысын бастаушы және Hellenic президенті Тео Мармарас жаңа клубтың алғашқы президенті болды. Клубтің бірінші жарысы. Келесі жылы клуб Виктория штатының Бірінші лигасына көтеріліп, алғашқы жылында бесінші орынға ие болды. Бірқатар тиімді трансферлер жасалды – шотландиялық тәжірибелі ойыншы Томми Андерсон (George Cross), Эрни Акерли (Manchester United), Лео Дамианакос (Kalamata), Джим Пирголиос (Panathinaikos) және бұрын Panathinaikos және Apollon Athens клубтарында ойнаған Андреас Руссис. 1965 жылы Оңтүстік Мельбурн 35 жастағы бұрынғы АЕК Афина клубының жұлдызы Костас Несторидисті ойыншы-жаттықтырушы ретінде шақырды. Бұл көрермендер санының едәуір өсуіне және 1966 жылы төртінші лига титулына әкелді. Бірақ Армстронгтың көп гол соққаннан кейін Оңтүстік Мельбурн 1972 жылы чемпионатты жеңіп алды. Жұлдызды жаңа ойыншылар Джимми Маккей, Питер Оллертон және Дункан Каммингс қатысуымен клуб Виктория штатының Бірінші лигасының соңғы жылында 1976 жылғы чемпионатты жеңіп аяқтады. Ең жақсы ойыншыларының (Армстронг, Борн, Маккей, Уокер) жаппай кетуі команданың алғашқы жылында он бірінші орынға түсуіне себеп болды, бірақ жаттықтырушы Дейв Маклареннің жаңа ойыншыларды шақыруы 1978 жылы клубқа құрметті үшінші орын берді. 1979 жылы Оңтүстік Мельбурн лига кестесінің соңғы сатысында қалды. Оскар Крино, Даг Браун, Бобби Рассел және Джон Йзендорн сияқты бірқатар мықты ойыншылар клубқа бедел берді, бірақ комитет мәселелері мен жаттықтырушылардың ауысуы команданың тұрақтап, тұрақтылыққа қол жеткізуіне мүмкіндік бермеді. Бірақ жаңадан құрылған NSL турнирінде титулды жеңу үшін финалдық кезеңді де жеңу қажет болды. Клуб жергілікті қарсыласы Heidelberg United командасын Оңтүстік дивизия плей-оффында жеңіп, Grand Final-да Sydney Olympic командасын ұтып, 1984 жылғы ұлттық чемпионатты жеңіп алды. Brunswick Juventus және Preston командалары финалдық кезеңнен шығарылды. Бас жаттықтырушы Брайан Гарвидің жасаған күрделі өзгерістері нәтижесінде Пол Тримболи, Дэвид Хили, Кимон Талиадорос және Гарри Мишель сияқты бірқатар жас ойыншылар шақырылды. 28 қараша 1981 жылы South Melbourne Hellas және Melbourne Hakoah клубтары бірігіп, South Melbourne үшін екінші команда құратынын жариялады, ол Виктория штатының Бірінші лигасына қатысып, South Melbourne негізгі командасына ойыншы дайындаушы клуб ретінде жұмыс істейтін болады. Hakoah клубының 54 жылдық тарихы үшін 35 000 доллар төленді. Бұл бірігу 1981 жылғы маусымның ортасынан бастап Middle Park стадионының екі жалға алушысы арасында талқыланып келді. Екі клуб 1961 жылдан 1981 жылға дейін Middle Park стадионын бөлісіп пайдаланды. Melbourne Hakoah қаржылық қиындықтар мен көрермендердің қолдауының жетіспеуін клубтың South Melbourne ұсынысын қабылдауға мәжбүрлеген екі басты себеп деп атады.

South Melbourne was formed in 1959 with the amalgamation of three struggling Melbourne soccer clubs—South Melbourne United, the oldest of the three clubs with a history dating back to the early 1900s—the Greek backed Yarra Park Aias (Ajax), and Hellenic. Theo Marmaras, initiator of the merger proposal and president of Hellenic, became the first president of the new club. the club's inaugural year of competition. The club was promoted to the Victorian State League First Division the following year, where it finished fifth in its first year. With a number of astute signings—Scottish journeyman Tommy Anderson (George Cross), Ernie Ackerley (Manchester United), Leo Damianakos (Kalamata), Jim Pyrgolios (Panathinaikos) and Andreas Roussis, formerly of Panathinaikos and Apollon Athens In 1965, South Melbourne secured the services of 35 year old former AEK Athens star, Kostas Nestoridis as player coach. The result was a significant increase in crowd attendances and a fourth league title in 1966. but with Armstrong scoring goals aplenty, South Melbourne went on to win the championship in 1972. and with star recruits Jimmy Mackay, Peter Ollerton and Duncan Cummings, capped off its final year in the Victorian State League by winning the 1976 championship. A mass exodus of its best players (Armstrong, Bourne, Mackay, Walker), saw the team slump to eleventh place in its inaugural year, but a recruiting drive by coach Dave Maclaren gave the club a respectable third in 1978. It was not to last as South Melbourne finished at the bottom of the league table in 1979. Some solid player signings such as (Oscar Crino, Doug Brown, Bobby Russell and John Yzendoorn) gave the club some respectability, but a combination of committee problems and a string of coaches, never allowed the team to settle and gain consistency. but in a newly restructured NSL competition, it also had to win the finals series to win the title. The club powered past local rivals Heidelberg United in the Southern Division play offs, and edged out Sydney Olympic in the Grand Final to win the 1984 national championship. it was knocked out of the finals series by local rivals Brunswick Juventus and Preston. A major overhaul by coach Brian Garvey saw a number of new signings being made, including youngsters Paul Trimboli, David Healy, Kimon Taliadoros and Harry Micheil. On 28 November 1981, South Melbourne Hellas and Melbourne Hakoah announced that they had merged to form a second team for South Melbourne which would compete in the Victorian State League and act as a feeder club to the South Melbourne senior team. The price paid for 54 years of Hakoah history was $35,000. The merger had been an ongoing discussion between the two co tenants of Middle Park from the middle of the 1981 season. The two clubs had shared Middle Park from 1961 until 1981. Melbourne Hakoah cited financial strains and lack of crowd support as the two prime reasons why the club was forced to accept the offer from South Melbourne.

1990 95 жыл

Клубтың сәттілігі келесі маусымда да жалғасты, клуб екінші ұлттық чемпионатты жеңіп, қарсыласы Мельбурн Хорватияны пенальтилер сериясында тікелей жеңді. Бұл матчты көптеген жанкүйерлер Австралия футболының ең керемет ойындарының бірі деп бағалады, себебі негізгі уақытта есеп 1:1 болды. Хорватия командасы басымдық танытқанмен, шабуылшы Джо Палацидс Пол Тримболидің әсерлі пасынан кейін гол соғып, ойынның соңғы минутында теңдестірді. Команда құрамында Пол Фернандес, Майкл Петерсен, Пол Уэйд, Мехмет Дуракович, Пол Тримболи және Кон Буцианис сияқты Австралияның ең талантты футболшылары бар болды. Бірақ келесі жылы бұл жетістікті қайталау мүмкін болмады, себебі клуб алдын ала финалда болашақ чемпион Аделаида Ситиден жеңіліп қалды. Бұрынғы ойыншы Джим Пирголиос 1992/93 маусымында Пускастың орнына бапкерлік қызметке тағайындалды, сол маусымда клуб тұрақты чемпионатта ұпай кестесінде көшбасшы болды. Оңтүстік Мельбурн финалдық серияда Аделаида Сити және Маркони Фэрфилд командаларынан жеңіліс тапты, соңғысы 7:0 есебімен ойынды жеңіп алды. 1993/94 маусымында клуб екінші орынды иеленді, бірақ Мельбурн Хорватия және Аделаида Ситидің кедергісінен финалға өте алмады. 1994/95 маусымында клуб Пирголиос орнына бұрынғы "Соккэрус" құрамасының бапкері Франк Арокты шақырды. Сол маусымдағы алғашқы ойын клубтың Мидл Парктегі соңғы ойыны болды, одан кейін жаңа стадион, 14 000 орындық Лейксайд стадионы салынып біткенше клуб уақытша Олимпиада паркіне көшті. Клуб турнир кестесінде алтыншы орынды иеленді, бірақ алдын ала финалда Мельбурн Найтс командасынан 3:2 есебімен жеңіліп, қайтадан жарыстан шығарылды. Бұл матчта Марк Видука хет-трик жасады. Арок 1995/96 маусымындағы көңіл көншітпейтін нәтижелерден кейін клубты тастап кетті, осыдан кейін Оңтүстік Мельбурн 1989 жылдан бері алғаш рет финалға ілікпеді.

Атауы мен эмблемасы өзгертілді

1996 жылы Футбол Австралиясы, елдің барлық клубтарымен бірге, футболды Австралияның бағытында жылжыту және оның эмигранттар тамырымен тікелей клуб деңгейіндегі байланысын үзу мақсатында клубтардың эмблемаларын және аттарын өзгертуді талап етті. Осының салдарынан Оңтүстік Мельбурн Геллас Оңтүстік Мельбурн Лейкерс болып қайта құрылды. Жаңа аты мен эмблемасы көптеген грек жанкүйерлеріне ұнаған жоқ. Атының өзгеруі американдық НБА командасы Л.А. Лейкерстің назарын тартып, олар заңдық шаралармен қорқытты. Жаңа бапкер және бұрынғы капитан Анже Постекоглу басшылығымен клуб 1996/97 маусымында қайта жанданды, кестеде үшінші орынға шығып, алдын ала финалда Сидней Юнайтедтен жеңіліске ұшырады. Клуб онжылдықтың соңында жарқын өнер көрсетіп, 1998 және 1999 жылдары Австралия чемпионы атанды. Бұған Пауль Тримболи, Воган Ковени, Кон Блацис және бұрынғы ПАОК жұлдызы Джон Анастасиадис үлкен үлес қосты. 1998 жылғы ірі финалда Оңтүстік Мельбурн лигаға жаңа келген Карлтонды 2:1 есебімен жеңіп, көрермендерді қызу шабытқа бөледі. Бұл жеңіске 1999 жылы Сидней Юнайтедке қарсы өткен финалда 3:2 есебімен жеңіске жетіп, 1960 жылдардағы даңқты күндерінен бері алғаш рет екі мәрте жеңіске жетті. Бұл жеңіс Гелластың төртінші және соңғы ұлттық чемпионаты болды. Осы кезде Оңтүстік Мельбурн «Лейкерс» атауын тастап, Оңтүстік Мельбурн Футбол Клубы болып қайта аталды және қазіргі көк-ақ қалқанды, жұлдыздары бар (әр жұлдыз ұлттық чемпионатты білдіреді) жаңа эмблеманы қабылдады. Олар 1999 жылы Океания клубтық чемпионатымен төртінші отандық титулын жеңіп алды, бұл оларды 2000 жылғы ФИФА клубтар әлем чемпионатында Бразилияда өнер көрсетуге мүмкіндік берді. Оңтүстік Мельбурн үш ойында да жеңіліске ұшырады. Жеңіліске ұшырағанына қарамастан және турнирдегі жалғыз кәсіби емес клуб болғанына қарамастан, клуб өнер көрсетуімен әріптестерінің арасында құрметке ие болды, сондай-ақ сол кезде Австралия футбол клубтары үшін өте қажет болған әлемдік аренада танымал болды. Бразилиядан оралғаннан кейін Оңтүстік Мельбурн 1999/2000 маусымында финалға өте алмады, алты финалдық орыннан тыс қалды. Жаңа маусым басталғанға дейін Постекоглу Австралия жастар құрамасының бапкері лауазымына тағайындалып, Оңтүстік командасының бұрынғы ойыншысы және команда мүшесі Майк Петерсен оны алмастырды. Бірақ «Вулвз» командасына қарсы өткен жартылай финалдың екі ойынында да 2:1 есебімен жеңіліске ұшырады, яғни реванш үшін Оңтүстік Мельбурн алдын ала финалда жеңіске жетуі керек еді. Олар бұл міндетті орындап, Сидней Олимпикке қарсы өткен ойында 2:0 есебімен жеңіске жетті, бірақ финалда көңіл көншітпейтін ойын көрсетіп, соңғы минутта жандануға қарамастан, тағы да 2:1 есебімен жеңіліске ұшырады. Ақырында, финалда Олимпик Шаркс командасы жеңімпаз атанды. 2002/03 маусымында Кранчевичтің орнына бұрынғы ойыншы Дэнни Райт келді, бірақ клуб финалға бір ұпай жетпей қалды. 2003/04 маусымында Стюарт Манро бапкер болды, клуб бесінші орынға ие болды, бірақ Аделаида Юнайтедке қарсы өткен қосымша уақыттағы айып соққысымен жеңіліске ұшырады, бұл Оңтүстіктің NSL-дегі соңғы ойыны болды. NSL-дің құлауы және қаржылық басқарудың нашарлығы салдарынан Оңтүстік Мельбурн өз еркімен басқаруға түсті және командасының көп бөлігін жоғалтты. Мельбурнға А лигасының командасына бір ғана лицензия берілді, ол жаңа франшизаға берілуі күтілді, ал клубтың қаржылық жағдайы өте қиын болғандықтан, Оңтүстік Мельбурн жаңа жарысқа қатысуға өтініш бермеуді шешті.

In 1996, the club was required by Soccer Australia, along with clubs all over the country, to change its emblem and name in an attempt to move soccer into the Australian mainstream and away from direct club level association with its migrant roots. As a consequence, South Melbourne Hellas reappeared as South Melbourne Lakers. Its new name and emblem was not well received by many of its Greek supporters. The name change also drew attention from American NBA team, the L. A. Lakers, who threatened legal action. Under new coach and former captain Ange Postecoglou, the club bounced back in season 1996/97, finishing third on the table and eventually being eliminated by Sydney United in the Preliminary Final. The club capped off the end of the decade with impressive performances, becoming Australian champions in 1998 and 1999, thanks to performances by Paul Trimboli, Vaughan Coveny, Con Blatsis and former PAOK star John Anastasiadis. In the 1998 Grand Final, South Melbourne defeated league newcomer Carlton 2–1 with a controversial late chip by Boutsianis, sending the crowd into pandemonium. That win was followed up in 1999 with a come from behind 3–2 win against Sydney United in the Grand Final, which was the first time the club had gone back to back since the glory days of the 1960s. This win would be Hellas' fourth and final national championship. By now, South Melbourne had dropped the Lakers moniker and become South Melbourne Soccer Club, and sported a new emblem—the current blue and white shield with stars (each star representing a national championship). They followed up their fourth domestic title with the 1999 Oceania Club Championship, a win that qualified them for the 2000 FIFA Club World Championship in Brazil. South Melbourne lost all three games. Despite the losses and being the only non professional club at the tournament, the club gained some respectability amongst its peers with its performance, as well as some much needed exposure on the world stage, something that had been severely lacking for Australian soccer clubs at the time. On its return from Brazil, South Melbourne failed to make the finals in the 1999/2000 season, finishing well outside the top six finals spots. Before the new season started, Postecoglou left South Melbourne in order to take up the position of Australian youth coach, and was replaced by former South player and teammate Mike Petersen. but lost both legs of its major semi final against the Wolves 2–1, meaning South Melbourne would have to win the preliminary final in order to earn a rematch. They duly did so, with a 2–0 victory over Sydney Olympic, but put in a lacklustre performance in the Grand Final, with a late revival not being enough once more losing 2–1. eventually being eliminated by eventual champions Olympic Sharks in the finals. Krnčević was replaced by former player Danny Wright for the 2002/03 season, but the club failed to reach the finals by a point. Stuart Munro took over as coach for the 2003/04 season, with the club finishing fifth, eventually being eliminated by a penalty deep into extra time against Adelaide United in what turned out to be South's final game in the NSL. With the combined factors of the demise of the NSL, and poor financial management, South Melbourne fell into voluntary administration and lost most of its squad. With Melbourne being allocated just one licence for an A League team, which was widely expected to go to a new franchise, and with the club in extreme financial difficulty, South Melbourne chose not to lodge an application to join the new competition.

Викториялық жарысқа қайта оралу

2005 жылы Виктория премьер-лигасына «Оңтүстік Мельбурн» футбол клубы ретінде қатысып, бұрынғы ойыншы және жаңа бапкер Джон Анастасиадис басқарған жаңа командамен клуб VPL жартылай финалына жетіп, ескі қарсыласы «Хайдельберг Юнайтед» клубынан жеңілді. Маусым үйдегі ойындарға келетін көрермендер санының өзгеруімен, «Престон Лайнз» жанкүйерлерімен туған тәртіпсіздіктерге ұлттық БАҚ назар аударғанымен, маусым басында құлдырауға ұшырауы мүмкін деп есептелген жас және дарынды команданың жақсы ойындарымен де ерекшеленді. 2006 жылы «Оңтүстік Мельбурн» мықты үй ойындарының арқасында үшінші орынды иеленді, оның ішінде ескі қарсыласы «Мельбурн Найтс» клубын 7:0 есебімен ойсыратып жеңді. Олар «Грин Гулли» және «Алтона Мэджик» командаларын қатарынан екі аптада жеңіп, финалға өтті. Сондай-ақ клуб «Саншайн Джордж Крос», «Мельбурн Найтс» және «Данденонг Тандер» клубтарының бұрынғы басқарушысы Крис Тейлормен екі жылдық келісімшарт жасасты. «Оңтүстік Мельбурн» маусымды төртінші орында аяқтады.

Ұлттық Премьер Лига дәуірі

2014 жылы клуб National Premier Leagues Victoria жарысына қатысты, ол бұрынғы Виктория премьер-лигасын алмастырды. «Оңтүстік» тамаша маусым өткізіп, 2000–01 жылғы NSL титулынан бері алғашқы лига титулын жеңіп алды. NPL ұлттық финал сериясында «Оңтүстік Мельбурн» «Оңтүстік Хобартты» 1–0 есебімен жеңіп, бірақ жартылай финалда «Солтүстік-Шығыс MetroStars» командасына 2–1 есебімен ұтылып қалды. 2015 жылы клуб NPL Виктория чемпионатында жеңіске жетті, бірақ «Ұлы финалда» «Bentleigh Greens» командасына есе жіберді. «Оңтүстік Мельбурн» сондай-ақ Dockerty кубогын ұтып алды, бірақ 2015 жылғы FFA кубогының 32-ші турынде «Palm Beach» командасына ұтылды. Содан кейін «Оңтүстік Мельбурн» келесі маусымға Matthew Foschini, Matt Millar және Marcus Schroen сияқты ойыншыларды шақырды. «Оңтүстік» 2016 жылғы маусымды жаман бастады, FFV Community Shield турнирінде «Bentleigh» командасына 3–0 есебімен ұтылып, бірақ NPL Виктория маусымын жарқын түрде ашты, Lakeside стадионында 3000-нан астам жанкүйердің алдында дәстүрлі қарсыласы «Heidelberg United» командасын 6–0 есебімен жеңді. 30 наурыз 2016 жылы «Оңтүстік Мельбурн» Lakeside стадионын 40 жылға жалға алғанын хабарлады, клуб енді «өзінің жаңа әкімшілік кеңселерiн, мұражайын, футзал алаңын және бистро / әлеуметтік бөлмесін эксклюзивті аймақтарында салуға мүмкіндік алды». «Оңтүстік Мельбурн» 2016 жылғы FFA кубогының іріктеу кезеңдерінен соңғы іріктеу кезеңінде жеңіліп, қарсыласы «Bentleigh Greens» командасына 4–0 есебімен ұтылды. Клуб лигада үшінші орынды иеленді, бірақ финалдық серия арқылы Чемпионатты жеңіп алды, «Hume City» командасын 3–0 есебімен, ал кейін «Oakleigh Cannons» командасын 3–2 есебімен жеңді. «Оңтүстік Мельбурн» 2016 жылдың қазан айында Lakeside стадионындағы эксклюзивті аймақтарында құрылыс жұмыстарын бастады, жобаға жаңа әлеуметтік клуб, футзал алаңы және клуб кеңселері кірді. 2017 жылы «Оңтүстік Мельбурн» лигада дәстүрлі қарсыласы «Heidelberg United» командасынан кейін екінші орынды иеленді. Финалдық серияда «Hellas» жартылай финалда пенальти сериясымен жеңімпаз атанған «Bentleigh Greens» командасына ұтылды. 2017 жылғы FFA кубогының ұлттық кезеңдеріне жеткеннен кейін «Оңтүстік Мельбурн» «Edgeworth», «Sorrento» және «Gold Coast City» командаларын жеңіп, жартылай финалға өтті, онда Lakeside стадионында «Sydney» командасын қабылдады, бірақ А лигасының чемпиондары алдында 5–1 есебімен жеңіліске ұшырады, бұл ойынды шамамен 6000 адам тамашалады. 2018 жылғы маусым алдында бас жаттықтырушы Крис Тейлор мен клуб төрт жарым маусымнан кейін жолдарын айырды. Оның орнына «Оңтүстік Мельбурн» U20 командасының жаттықтырушысы Саша Колман келді. Маусым соңында клуб Кон Тангалакисті тұрақты бас жаттықтырушы қызметіне тағайындағанын хабарлады, ол бұрынғы маусымда уақытша міндеттерді орындаған болатын. Содан кейін клуб үш рет NPL Алтын бут иегері және бес рет клубтың Алтын бут иегері Милос Луичті клубқа бес жыл қызмет еткеннен кейін қимасты. Маусымның басында клуб екі жеңіске, тең түсуге және төрт жеңіліске ұшырады, нәтижесінде «South Melbourne» командасы 11-ші орында қалды, бас жаттықтырушы Кон Тангалакис отставкаға кетті, ал аға көмекші жаттықтырушы Эстабан Квинтас 2019 жылғы маусымды аяқтау үшін уақытша тағайындалды.

In 2014, the club entered the National Premier Leagues Victoria competition, which replaced the old Victorian Premier League. South had a fantastic season, taking out their first league title since their 2000–01 NSL title. In the NPL National Finals Series, South Melbourne beat South Hobart 1–0 at the South Hobart Ground, but lost to North Eastern MetroStars in the semi final 2–1. In 2015, the club retained the NPL Victoria premiership, but lost to rivals Bentleigh Greens in the Grand Final. South Melbourne also won the Dockerty Cup, but lost to Palm Beach in the 2015 FFA Cup Round of 32. South Melbourne then recruited the likes of Matthew Foschini, Matt Millar and Marcus Schroen for the following season. South got season 2016 off on a bad note, losing the FFV Community Shield 3–0 to Bentleigh, but opened the NPL Victoria season on an emphatic note, beating traditional rivals Heidelberg United 6–0 in front of over 3,000 fans at Lakeside. On 30 March 2016, South Melbourne announced that it had secured a 40 year lease of Lakeside Stadium, with the club now "able to commence building its new administrational offices, museum, futsal court and bistro / social room in its exclusive areas." South Melbourne bowed out of the 2016 FFA Cup qualifying rounds at the final qualifying round, losing 4–0 to rivals Bentleigh Greens. The club finished in third place in the league, but went on to win the Championship through the finals series, beating Hume City 3 0 and then Oakleigh Cannons 3–2 in the grand final. South Melbourne began construction on its exclusive areas at Lakeside Stadium in October 2016, with the development including the building of a new social club, futsal court and club offices. In 2017, South Melbourne finished runners up in the league behind traditional rivals Heidelberg United. In the finals series, Hellas lost to eventual champions Bentleigh Greens in a penalty shoot out in the semi final. After reaching the 2017 FFA Cup national stages, South Melbourne defeated Edgeworth, Sorrento and Gold Coast City to reach the semi finals where they hosted Sydney at Lakeside Stadium, eventually going down 5–1 to the reigning A League champions in front of almost 6,000 people. On the eve of the 2018 season, manager Chris Taylor and the club parted ways after four and a half seasons. He was replaced by South Melbourne Men's U 20 manager Saša Kolman. In the off season, the club announced that Con Tangalakis had been appointed as the senior head coach on a permanent basis, after guiding them to survival while on an interim basis the season prior. The club then farewelled three time NPL Golden Boot and five time club Golden Boot winner Milos Lujic after five years of service to the club. After a start to the season, which saw the club manage two wins, a draw and four losses, leaving Sout Melbourne in eleventh place, senior coach Con Tangalakis offered his resignation, and senior assistant coach Estaban Quintas was appointed in a caretaker role to see out the 2019 season.

Стадион

1959 жылы құрылғаннан бастап, «Геллас» командасы өз алаңындағы ойындарын «Мидл Парк» стадионында өткізді. 18 000 орындық сыйымдылығы бар стадион 1960 жылы толығымен жабық аренаға айналды, ал 1961 жылдың мамыр айында «Оңтүстік Мельбурн Геллас» және «Мельбурн Хакоа» клубтары, «Альберт Парк» басқармасының берген қаржысымен бірлесіп салған трибуна ашылды. 1977 жылы «Саут-Мельбурн» клубының штаттық лигадан Ұлттық лигаға өтуіне байланысты стадион көрермендермен толы болды. 1993 жылы Виктория штатының үкіметі Австралия Гран-приін «Формула-1» жарысын Мельбурнге өткізу үшін сәтті ұсыныс жасады, соған сәйкес жарыс жолы «Альберт Парк» аумағында салынуға тиіс болды. «Саут-Мельбурн» командасы трассаның құрылысынан кейін өз алаңынан көшірілуге мәжбүр болды. 1994 жылдың 23 қазанында «Мидл Парк» стадионындағы соңғы матч өтті, онда «Оңтүстік Мельбурн» командасы дәстүрлі қарсыласы «Хайдельберг Александр» клубын 4:1 есебімен жеңіп, стадионды толық толтырған жанкүйерлердің алдында өнер көрсетті. 1995 жылы «Оңтүстік Мельбурн» командасы «Лейксайд» стадионына көшті. Стадион 14 000 адамға арналған сыйымдылықпен салынды. Бір жағында 3 000 орындық трибуна орналасқан, онда әлеуметтік клуб, қабылдау орталығы және әкімшілік кеңселері бар, ал қалған үш жағында ағаш орындықтары бар ашық террасалар салынды. Бір кезде стадионның сыртқы бөлігіне екі қабатты қосымша трибуна салу жоспарланған, бірақ оның жобасы ғана жасалды. «Оңтүстік Мельбурн» командасының үй стадионы болғаннан бөлек, бұл аренада «Соккерус», «Жас Соккерус», Австралияның әйелдер құрама командасы «Матильдас», сондай-ақ Виктория штатының Жоғары лигасының (қазіргі Ұлттық Жоғары лигасы Виктория) финалдық және шешімді матчтары өтті. Бұл стадион Грекия, Франция және Бразилия ұлттық футбол құрамаларының жаттығу базасы ретінде де пайдаланылды. 2008 жылдың мамыр айында штат үкіметі «Лейксайд» стадионының «Олимпиадалық парктен» Виктория жеңіл атлетика федерациясын көшіру аясында толық қайта жаңартудан өтетінін хабарлады. «Виктория спорт институты», Виктория жеңіл атлетика федерациясы және «Оңтүстік Мельбурн» футбол клубы стадионды бірлесіп пайдаланатын болады. «Major Projects Victoria» жобаға 60 миллион доллар бөлді. «Оңтүстік Мельбурн» командасы ескі «Лейксайд» стадионындағы соңғы матчын 2010 жылдың сәуір айында өткізді, ал жаңартылған аренаның құрылыс жұмыстары 2010 жылдың маусым айында басталды. Жаңарту барысында ескі трибуна «VIS» институтын орналастыру үшін қайта жаңартылды және заманауи спорт залы, бассейн және клуб бөлмелері салынды. Жеңіл атлетика бөлімі үшін клубтың түсіне сәйкес келетін көк түсті жарыс жолы салынды. Бүгінде «Лейксайд» стадионы Австралияның ең үздік стадиондарының біріне айналды.

From its formation in 1959, Hellas played its home game at Middle Park Stadium. The ground with an 18,000 seat capacity was a fully enclosed venue by 1960, and a grandstand built by South Melbourne Hellas and Melbourne Hakoah, partly with funds lent to it by the Albert Park management authority was opened in the May 1961. The stadium saw many sellout crowds as South Melbourne made the jump to state league club to National league in 1977. In 1993, the Victorian Government made a successful bid to bring the Australian Formula 1 Grand Prix to Melbourne with the agreement that the running track would be in Albert Park. South Melbourne were forced to move from their home ground due to the installation of the track. On October 23, 1994, the final match at Middle Park was played as South Melbourne hosted traditional rivals Heidelberg Alexander beating them 4–1 in front of a sold out crowd. South Melbourne moved to Lakeside Stadium in 1995. The stadium was built with a capacity of 14,000 people. A grandstand with an approximate capacity of 3,000 people was situated on one side, with a social club, reception centre and administrative facilities built in, while the other three sides of the ground consisted of open terraces with wooden seats. At one stage, a second two tiered stand for the outer side was proposed, but only preliminary plans were produced. As well as being the home of South Melbourne, the venue also hosted games by the Socceroos, Young Socceroos, Australia's national women's team the Matildas, and grand finals and finals matches of the Victorian Premier League (now National Premier Leagues Victoria). It has also been a training base for the Greece national football team, France national football team and the Brazilian football national team. In May 2008, the state government announced that Lakeside Stadium would undergo a major redevelopment, in order to accommodate an athletics track, as part of moving Athletics Victoria from Olympic Park. The Victorian Institute of Sport, Athletics Victoria and South Melbourne FC would share tenancy of the venue. Major Projects Victoria committed $60 million to the project. South Melbourne played its final match under the old Lakeside Stadium's in April 2010, and construction work on the remodelled venue began in June 2010. Under the remodelling, the old grandstand stand was refurbished to house the VIS and included a state of the art gym, swimming pool and clubrooms. A blue running track in reference to the home colour of the club was also constructed for the Athletics division. Today, Lakeside Stadium is one of Australia's premiere stadiums.

Қолдаушылар

Оңтүстік Мельбурн дәстүрлі түрде Австралиядағы ең көп жанкүйерге ие футбол клубтарының бірі болып келді, оның жанкүйерлері көптеген елдер мен штаттарда бар. Олардың жақтастары әрдайым дауыстап қолдау көрсетіп, тулар мен баннерлер арқылы адалдығын танытқан. Қазіргі уақытта негізгі жанкүйерлік топ – «Кларендон бұрышы» деп аталады, ол NSL-дің соңғы жылдарынан бері қалыптасқан және стадионның бір бұрышында орналасқан. Бұрынғыда «Хеллас» жанкүйерлері Оңтүстік Мельбурн гол соққысын орындаған қақпаның артына көптеп жиналатын.

А-лиганың мақсаттары

NSL жойылғаннан кейін ұлттық жарыстан шыққаннан бері клуб Австралиядағы футбол клубтарының ең жоғары лигасына оралуды мақсат тұтқан. 2007 жылдың 14 ақпанында «Саут-Мелбурн» А лигасының екінші Виктория клубы болуға ниетті екенін жариялады. 2008 жылдың маусым айында «Саут-Мелбурн» лигаға қосылу ниеті туралы хат жіберіп, «Оңтүстік Крест» консорциумының құрамында екінші Мельбурн лицензиясы үшін өтініш берді. Бірақ 2008 жылдың 26 қыркүйегінде Австралия футбол федерациясы қарсылас «Мельбурн Харт» ұсынысымен эксклюзивті келіссөздер бастағанын хабарлады, ол 2010/11 жылғы А лигасы маусымында жарысқа қатысты. 2013 жылдың наурызында клубтың қаржылық қиындыққа тап болған «Сентрал Кост Маринерс» клубының үлесін алу бойынша келіссөздер жүргізіп жатқаны белгілі болды, бірақ Майк Чарльзуорт басшылығымен «Маринерс» клубының меншік құрылымы консолидацияланғаннан кейін келіссөздер тоқтап қалды. 2013 жылдың сәуірінде клубтың «Мельбурн Харт» клубының 100 пайыз үлесін алуға бірнеше ұсыныс жасағаны мәлім болды, бірақ бұл ұсыныстар қабылданбады. Кейін «Мельбурн Харт» клубының басшылығы «Манчестер Сити» клубынан түскен ұсынысты қабылдады. 2016 жылдың қарашасында «Саут-Мелбурн» клубы А лигасының лицензиясын алуға үміткер екені хабарланды, егер ұсыныс қабылданса, клуб үй матчтарын «Лейксайд» стадионында өткізуді жоспарлаған. Осы жаңалықтан кейін клуб Бразилия және «Реал Мадрид» клубының легендасы Роберто Карлосты команданың бас бапкері лауазымына шартты түрде тағайындады. «Саут-Мелбурн» 2018 жылдың қыркүйегінде кеңейтілген А лигасына қосылуға өтініш берді, бірақ 2018 жылдың желтоқсанында жаңа консорциум «Батыс Мельбурн» таңдалғандықтан, тағы да сәтсіз аяқталды.

Жарыс кестесі

Оңтүстік Мельбурн 1977 жылы Ұлттық футбол лигасына (NSL) қосылмас бұрын сегіз премьерлік, екі Докерти кубогы және екі Ампол кубогын жеңіп алды. 1984 жылғы маусымда олар алғашқы NSL премьерлігі мен алғашқы чемпионатын жеңіп, екі ойындық финалда Сидней Олимпиадасын 4:2 есебімен ұтты. Олар тағы төрт премьерлік және үш чемпионат жеңіп алды, тек 1997–98 маусымында ғана қайтадан екі жүлделі болды. 2004 жылы NSL таратылғаннан кейін клуб, конкурс процедурасы мен бір штаттан бір команда ережесіне байланысты, жаңа құрылған ұлттық турнир – А лигасына қатыспады және Виктория жоғары лигасына қосылып, штаттық деңгейде ойнауға қайта оралды. Содан бері олар екі премьерлік және екі чемпионат жеңіп алды, соңғысы 2016 жылы болды.