Стэн Риджуэй: Музыкалық өмір және «Voodoo қабырғасы» тарихы
Stan Ridgway
Стен Риджуэй – американдық әнші, әндер жазушы, фильмдерге музыка жазатын композитор. Wall of Voodoo тобының негіз қалаушысы, өзіндік даусымен танымал. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Станард "Стэн" Риджуэй (1954 жылдың 5 сәуірінде туған) – американдық әнші-әндер авторы, сондай-ақ кино және теледидар музыкасын жазатын композитор. Ол өзінің ерекше дауысымен, көркем лирикалық мәтіндерімен және әртүрлі жеке альбомдарымен белгілі. Ол "Wall of Voodoo" тобының алғашқы солисі және негізін қалаушы мүшесі болды.
Stanard "Stan" Ridgway (born April 5, 1954) is an American singer songwriter, and film and television composer known for his distinctive voice, dramatic lyrical narratives, and eclectic solo albums. He was the original lead singer and a founding member of the band Wall of Voodoo.
Ерте өмір
Стэн Риджвей Калифорния штатының Барстоу қаласында, "биік шөлде" дүниеге келді және Лос-Анджелесте өсті. Ол 12 жасында көше табельдерін ұрлағаны үшін алғаш рет қамауға түскенін айтады, сонымен қатар бала кезінде қуыршақтармен сөйлейтін өнерге бейім болған. Риджвей бала кезінен халық музыкасына құмарлық танытып, 14 жасқа келгенше ата-анасын банджо сатып алуға көндірген.
Stan Ridgway was born in Barstow, California, in the "high desert", and raised in Los Angeles. He claims to have been a budding ventriloquist who spent his first night in jail at the age of 12 for stealing street signs. Ridgway also had a childhood fascination with folk music, pestering his parents until they bought him a banjo at the age of 14.
Вуду қабырғасы
Топқа алғашқы концертінен бұрын Риджвей ат қойды, бұл атау досының Kalamazoo Rhythm Ace барабан машинасын жаздырып, үстіне қосымша дыбыс жатқызу кезінде айтқан сөзіне сілтеме жасады. Бұл барабан машинасын дауысты актер Даус Батлер сыйлық ретінде берген еді. Студияда жасалған музыканы тыңдап отырғанда, Риджвей көптеген барабан машиналарын және Farfisa органмен толы жазбаларды Фил Спектордың "Wall of Sound" дыбыс қабырғасымен салыстырды, сонда досы бұл дыбыстың "вуду қабырғасы" сияқты естілетінін айтты, содан бері осы ат қалыптасып қалды. "Wall of Voodoo" тобының музыкасы жаңа толқын мен 1960 жылдардағы Эннио Морриконенің спагетти-вестерн саундтректерінің үйлесімі болды. Музыканың ерекшелігін перкуссиялық және текстуралық тәжірибелер арттырды, яғни барабан машиналарын ыдыс-аяқтар, табалар және түрлі асүй құралдарымен, шикі электрониканы бір-бірімен байланысқан мелодиялық үлгілермен және тартылған спагетти-вестерн гитарасымен үйлестіру. Мұның үстіне, Риджвейдің ерекше вокалдық стилі және ғылыми фантастика мен кино-нуар жанрларының күшті ықпалымен жазылған, американдық арманның ішіндегі ирониямен күрескен қарапайым адамдар мен кейіпкерлердің көзқарасынан айтылған, өте көркемделінген, киноға тән повестьтері қосылды.
The band was named by Ridgway before their first show, in reference to a comment made by a friend, while recording and overdubbing a Kalamazoo Rhythm Ace drum machine, which was a gift from voice actor Daws Butler. While listening to some of the music created in the studio, Ridgway jokingly compared the multiple drum machine and Farfisa organ laden recordings to Phil Spector's Wall of Sound, whereupon the friend commented it sounded more like a "wall of voodoo" and the name stuck. Wall of Voodoo's music was a mix of new wave and Ennio Morricone's Spaghetti Western soundtracks of the 1960s. Adding to the music's distinctiveness was percussive and textural experimentation, i. e. mixing drum machines with unconventional instruments such as pots, pans and various kitchen utensils, raw electronics with interlocking melodic figures as well as twangy spaghetti western guitar. On top of the mix was Ridgway's unusual vocal style and highly stylized, cinematic narratives heavily influenced by science fiction and film noir, sung from the perspective of ordinary people and characters wrestling with ironies inside the American Dream.
Жеке мансап
Риджвей 1983 жылы, сол жылы АҚШ фестивалінде "Wall of Voodoo" тобының өнер көрсеткеннен кейін көп ұзамай жеке карьерасын бастады. Микки Рурк, Мэтт Диллон және Дэннис Хоппер ойнаған Фрэнсис Форд Копполаның "Rumble Fish" фильміне Police тобының Стюарт Коплендпен "Don't Box Me In" әнін жазғаннан кейін, ол өзінің алғашқы жеке альбомын шығарды – "The Big Heat" (1986), оған Еуропаның (соның ішінде Ұлыбританияның) топ-5 хиттерінің бірі "Camouflage" енді. Содан кейін "Partyball" (1991), "Black Diamond" (1995), "Anatomy" (1999), "The Way I Feel Today" (1998) – биг-бенд стандарттарының жинағы, және "Holiday in Dirt" (2002) – жазылмаған және бұрын жарияланбаған әндердің жинағы жарық көрді. Риджвейдің "Snakebite: Blacktop Ballads and Fugitive Songs" (2005) альбомында "Talkin' Wall Of Voodoo Blues Pt. 1" әні бар, ол оның бұрынғы тобының тарихын әңгімелеу арқылы баяндайды. "Holiday in Dirt" альбомы дерлік киножоба болды, оның шығарылуымен бірге әртүрлі тәуелсіз режиссерлер түсірген 14 қысқа фильм көрсетілді, әр фильм альбомдағы әндердің бірінің визуалды түсіндірмесі болды. Фильмдердің жинағы 2005 жылдың ақпанында DVD форматында шықты. 1994 жылы Риджвей "Drywall" деп аталатын триомен жаңа жобада жұмыс істей бастады. Трионың қалған мүшелері – Риджвейдің әйелі, клавишник және вокалист Пиетра Векстун ("Hecate's Angels" тобынан, бұрын Риджвеймен "Mosquitos" және "Partyball" жобаларында жұмыс істеген) және "Rain Parade" тобының бұрынғы барабаншысы Иван Найт. 1995 жылы "Drywall" өзінің алғашқы альбомын шығарды ("апокалиптикалық құжаттар трилогиясының" біріншісі) – "Work the Dumb Oracle". Сол жылы Карлос Грассо режиссерлік еткен "The Drywall Incident" атты қысқаметражды фильм жарық көрді. 1996 жылы "The Drywall Incident" фильміне кеңейтілген, инструменталды саундтрек альбомы шықты. Риджвей мен Векстун жаңа музыкалық бағыттарды зерттеп, көбінесе инструменталды және оркестрлік шығармалар жиынтығын құрастырды. Бұл композиция постмодерн сюрреалистік суретші Марк Райденнің суреттерінің көрмесіне қосылды. Альбом 2003 жылы "Blood – Miniature Paintings of Sorrow and Fear" деген атпен CD форматында шықты, суретшінің бірегей 3 панельдік дизайнында жасалған 7,500 данадан тұратын шектеулі басылым тез сатылып кетті. Риджвей Векстунның "Hecate's Angels" тобында банджо мен гармоникада ойнайды. Стен Риджвей мен "Drywall" 2006 жылы "Barbeque Babylon" альбомын шығару үшін қайта бірікті, ол "The AARP Is After Me" синглімен үшінші "апокалиптикалық құжат" болды. Жаңа "Drywall" құрамында гитара мен бас гитарада Рик Кинг, барабанда және перкуссияда Брюс Зелесник бар. 2008 жылы Риджвей мен Векстун "Silly Songs for Kids Vol. 1" альбомын шығарды, онда дуэт пен саксофонист және ағаш үскілігін ойнаушы Ральф Карни еңбек етті. Риджвей сонымен қатар продюсер Хэл Уилнердің, Фрэнк Блэк пен "The Catholics" тобының, "The Flesh Eaters", "The Divine Horsemen", "The Ray Campi Quartet", "The Fibonaccis" және Роджер МакГинннің альбомдары мен жобаларына қатысты.
Ridgway embarked on a solo career in 1983, shortly after Wall of Voodoo's appearance at the US Festival that same year. After collaborating on the song "Don't Box Me In" with Stewart Copeland from the Police for the soundtrack to Francis Ford Coppola's Rumble Fish, starring Mickey Rourke, Matt Dillon and Dennis Hopper, he released his first proper solo album, The Big Heat (1986), which included the top 5 European (including UK) hit "Camouflage". Partyball (1991), Black Diamond (1995), and Anatomy (1999), The Way I Feel Today (1998), a collection of big band standards, and Holiday in Dirt (2002), a compilation of outtakes and previously unreleased songs. Ridgway's album Snakebite: Blacktop Ballads and Fugitive Songs (2005), features the narrative song, "Talkin' Wall Of Voodoo Blues Pt. 1", a history of his former band in song. Ridgway's album Holiday in Dirt was a quasi cinematic project, with the release of the album accompanied by a showing of 14 short films by various independent filmmakers, each film a visual interpretation of one of the songs on the album. A compilation DVD of the films was released in February 2005. In 1994, Ridgway began work on a new project in the form of a trio called Drywall, the other members of the trio being Ridgway's wife, keyboardist/vocalist Pietra Wexstun of the band Hecate's Angels (who had previously worked with Ridgway on Mosquitos and Partyball), and former Rain Parade drummer Ivan Knight. In 1995, Drywall released its first album (first of a "trilogy of apocalyptic documents"), titled Work the Dumb Oracle. A short film directed by Carlos Grasso, titled The Drywall Incident, was released the same year. An extended, instrumental soundtrack album for The Drywall Incident was released in 1996. Ridgway and Wexstun also collaborated and forayed into new musical territory, composing a suite of mostly instrumental and orchestral pieces to accompany an exhibition of postmodern surrealist artist Mark Ryden's paintings after being introduced by a mutual friend, Sean P. Riley, who toured with Wall of Voodoo on their 1982 "Call of the West – Tour of Virtue" as the band's merchandiser. The album was released on CD in 2003 as Blood – Miniature Paintings of Sorrow and Fear in a unique 3 panel packaging design by the artist, which quickly sold out of its limited pressing of 7,500. Ridgway plays banjo and harmonica in Wexstun's group Hecate's Angels. Stan Ridgway and Drywall regrouped in 2006 to release the album Barbeque Babylon, the third "apocalyptic document" with the single "The AARP Is After Me". The new Drywall lineup features Rick King on guitars and bass and Bruce Zelesnik on drums and percussion. In 2008, Ridgway and Wexstun released Silly Songs for Kids Vol. 1, a collection of children's songs that feature the duo and also saxophonist and woodwind player Ralph Carney. Ridgway has also contributed to albums and projects by producer Hal Willner, Frank Black and the Catholics, the Flesh Eaters, the Divine Horsemen, The Ray Campi Quartet, the Fibonaccis, and Roger McGuinn.