Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қоғамдық орта мектеп идеясы, 1972 жылғы жоспарға сәйкес, қаланы оқу класы ретінде пайдалану болды, осылайша студенттер қоғамның барлық ресурстарын пайдаланып, өздерінің оқу бағдарламаларын құра алатын "қабырғасыз мектепті" құруға мүмкіндік берді. Бұл тұжырым Анн-Арбор үшін жаңа болғанымен, жоспарлаушылар басқа қалаларда пайда болған ұқсас инновациялық бағдарламалардан, соның ішінде Чикаго қалалық зерттеулер орта мектебі (құрылған 1969 ж.), Филадельфия қаласының Паркуэй орта мектебі және Вашингтон қаласының Қабырғасыз мектебінен (құрылған 1971 ж.) шабыт алды. Бұл кезеңдегі либералды білім беру философиясын көрсететін алғашқы CHS ұсыныстарының мақсаттары: "әртүрлі студенттер мен оқытушылар тобына бірге оқуға және жұмыс істеуге мүмкіндік беру, сондай-ақ нәсіл, жыныс, жас, өмір салты және оқу жетістіктеріне негізделген көңілкестерлікпен күресу" және "жеке тұлға мен жауапкершілік сезімін қалыптастыруға көмектесу" болды. Жоспарда барлық сынып оқушыларын бірдей сабақтар мен бағдарламаларға орналастыруға баса назар аударылды, ал оның негізгі бөлігі Қоғамдық ресурстар бағдарламасы және Форум бағдарламасы болды – жас, жыныс және нәсіл бойынша біріктірілген оқушылардың кіші топтары, кеңес беру және мәдени зерттеулер үшін үй базасын қамтамасыз ететін. CHS 1972 жылдың қыркүйегінде, бұрын Джонс бастауыш мектебі орналасқан (1925 ж. салынған) бос орталық ғимаратты 100 000 долларға жөндеуден кейін ашылды. Бұл мектеп афроамерикандықтардың көпшілігін құрады және 1965 жылы нәсілдік сегрегацияны жою мақсатында аудандарды қайта бөлуге байланысты жабылды. Мектеп кеңесінің мүшелері сыныптарға Вьетнам соғысында қаза тапқан Анн-Арбор тұрғындарының есімдерін беруді ұсынды, бірақ бұл жоспар соғысқа қарсы болған жергілікті азаматтар мен мұғалімдердің наразылығын тудырды және іске асырылмады. Мектептің алғашқы деканы Диан Бодли Анн-Арбор Ньюс газетіне мектептің жалғыз ресми ережелері екі қауіпсіздік шарасы болатынын айтты: "студенттер мен оқытушылар лаунжынан басқа жерде темекі шегуге тыйым салынған және адамдар міндетті түрде аяқ киім киюі керек", бірақ тіпті олар да көп ұзамай күшін жойды. Алғашқы бітіру салтанаты, жақын жердегі Сент-Эндрюс епископ шіркеуінде өтті, дәстүрлі бітіру салтанатының мантағы мен көйлектері, үздік бітірушілері мен екінші үздік бітірушілерінен бас тартты. CHS-тің алғашқы жылдары қоғамдық білім беру тұжырымы гүлденді, студенттер 1974 жылдың күзінде Анн-Арбор қауымдастығында 569 Қоғамдық ресурстар курстарын жасады. Мектептегі бейәдет курстарға арманды талдау және шығыс философиясы сияқты алуан түрлі пәндер кірді. Мичиган университетінің зерттеушілері 1974 жылы мектепті талдап, "CHS-тегі жалпы тәуелсіздік жоғары" деген қорытындыға келді және "CHS – гуманистік принциптерді дамытуға арналған ұйым" екенін, ал "қоғамның ішіндегі максималды жекелік" оның ұраны болуы мүмкін екенін атап өтті. 1970 жылдар бойы оқушылар саны 300-ден аспады. Азаматтық құқықтар қозғалысының белсендісі және Мичиган штатындағы Уиллоу Ран орта мектебінің бұрынғы директоры доктор Р. Уайли Браунли мектептің екінші жылында CHS деканы болды. Уиллоу Ран орта мектебінде жұмыс істеген кезінде Браунли мектептегі нәсілдік шиеленіске келісімдік көзқарас танытты, бұл тәсіл оған жұмысынан айырылуына әкелді. Оның аз ұлтты студенттерге әділ қарау туралы талабы 1971 жылы Уиллоу Ран мектеп кеңесінің отырысынан кейін Мичиган Ку-клукс-кланының мүшелері тарапынан қарумен шабуылға ұшырап, қайыңмен қапталуына себеп болды, соның салдарынан ол ұлттық жаңалықтарға ілесіп отырды. 1974 жылы, Анн-Арбор қаласының Қоғамдық орта мектебінің басшылығын қабылдағаннан кейін көп ұзамай, Браунли студенттердің 60% -ын "саяси көңілі тоңған, жоғары жетістіктерге қол жеткізгендер" деп сипаттады, ал 40% -ын "академиялық көңілі тоңған" студенттер деп атады. 1973 жылдың қазан айында The Wall Street Journal газеті Community High-тің оқытушыларды жұмысқа алуда, студенттерге мансаптық кеңес беруде және сынып оқу бағдарламаларында "кең таралған және жалпыға ортақ" сексизм деп атаған CHS кеңесшісі Андрадес Смиттің күш-жігерін сипаттады. Газеттің хабарлауынша, "мектеп жүйесінің ішінде де, сыртында да белсенді феминистердің қысымы нәтижесінде осы жылдың басында оқытушылар үшін жасырын және ашық жыныстық кемсітушілік мәселелерін зерттейтін оқу семинарлары ұйымдастырылды". Бұл сананы көтеру семинарлары, әйелдер кәсіби мамандарының баяндамалары мен дәстүрлі жыныстық рөлдердің "рөлдерін ауыстыру" келесі жылы Анн-Арбор мектеп жүйесінде қабылданған бағдарламаның үлгісі болды. 1975 жылы CHS Мичиган штатындағы Солтүстік-Орталық колледждер мен мектептер ассоциациясынан аккредитация алған алғашқы балама мектеп болды. Жаңалықтарда хабарланғандай, аккредитациялық комиссия мектептің ерекшеліктеріне аз ғана таңырқады, мектеп ішінде темекі шекпейтін аймақтың болмауына және кейбір студенттердің үй жануарларын мектепке әкелу әдетіне сұрақтар қойды.
The Community High idea, according to the 1972 blueprint, was to use the city as classroom – thereby creating a "school without walls" where students could develop their own curricula by drawing on experiences and resource people throughout the community. Although the concept was new to Ann Arbor, planners took inspiration from similar innovative programs then springing up in other cities, including the Chicago High School for Metropolitan Studies (est. 1969), Philadelphia's Parkway High School, and Washington, D. C.'s School Without Walls (est. 1971). Reflecting the liberal educational philosophy of the period, other goals in the early CHS proposals were "to provide an opportunity for a heterogeneous group of students and faculty to learn and work together and to combat prejudices based on race, sex, age, lifestyle, and school achievement," and "to foster the development of identity and responsibility." The plan emphasized placing students of all grades in the same classes and programs, and had at its heart the Community Resources Program and the Forum Program, small units of students integrated by age, sex and race which would provide home bases for counseling and cultural studies work. CHS opened in September 1972, after a $100,000 renovation to an empty downtown building (constructed in 1925) that had formerly housed Jones Elementary School, a majority African American school which was closed in 1965 due to re districting for racial desegregation purposes. Although members of the school board proposed naming classrooms after Ann Arborites who had been killed in the Vietnam War, these plans angered local citizens and teachers who opposed the war, and were never implemented. The school's first dean, Dean Bodley, told the Ann Arbor News that the school's only formal rules would be two safety precautions: "no smoking except in the student teacher lounge and persons must wear shoes" – although even these were quickly abandoned. The first commencement, held at the nearby St. Andrew's Episcopal Church, banished caps and gowns, valedictorians and salutorians of traditional graduation ceremonies. The community based education concept flourished during CHS's first several years, with students developing 569 Community Resource courses in the Ann Arbor community during the fall of 1974 alone. Within the school itself, unorthodox course offerings included subjects as diverse as dream analysis and Eastern philosophy. A 1974 analysis of the school by University of Michigan researchers noted that "[o]verall autonomy in CHS is high," and concluded that "CHS is an organization dedicated to the development of humanistic principles 'Maximum individuality within maximum community' could well be its banner." Through the 1970s, enrollment remained in the high 300s. Dr. R. Wiley Brownlee, a civil rights activist and former principal of Willow Run High School in Michigan, became CHS dean in the school's second year. In his time at Willow Run High, Brownlee had taken a conciliatory approach to mounting racial tensions at the school, an approach that eventually cost him his job. His insistence on fair treatment for minority students had also propelled him into national headlines when, in 1971, he was assaulted at gunpoint, then tarred and feathered, by members of the Michigan Ku Klux Klan following a Willow Run school board meeting. In 1974, shortly after taking the reins at Ann Arbor's Community High, Brownlee characterized the student body as sixty percent "high achievers who are politically disenchanted" and forty percent students who were "academically disenchanted." In October 1973, The Wall Street Journal described Community High's efforts to overcome what CHS counselor Andrades Smith called "widespread and commonly practiced" sexism in the hiring of teachers, career counseling of students, and classroom curricula. As the Journal reported, "Partly as a result of pressure brought by militant feminists both inside and outside the school system, training seminars for teachers were organized earlier this year to explore subtle and overt sex discrimination at Community High." These consciousness raising workshops, which included talks by female professionals and "role reversals" of traditional sex roles, served as model for a program adopted the following year throughout the Ann Arbor school system. In 1975, CHS became the first alternative school in Michigan to receive accreditation from the North Central Association of Colleges and Schools. Accreditation officials, according to news reports, were mildly taken aback by the school's eccentricities, questioning the lack of any non smoking area within the school and some students' practice of bringing their pets to school.
Earthworks компаниясымен бірігу
1970-ші жылдардың ортасында CHS Энн-Арбордағы жалғыз балама орта мектеп емес еді. Earthworks High School, одан да тәжірибелі мәдениетке ие кіші мектеп, 1971 жылы "Pioneer II" деген атпен құрылған. Мектеп бастапқыда қаланың екі (сол кездегі) ірі дәстүрлі мектебінің бірі – Пионер орта мектебінің бөлімшесі болды, және ақырында CHS-пен біріктірілді. Көптеген студенттердің қатысуымен 1971 жылы Earthworks ұсынысында студенттердің "жаратылыспен, пайдалы, жауапкершілікпен және қуанышпен радикалды өзгеріске толы әлемде жұмыс істеуге дайындалуы керек" делінген, дәстүрлі институттар осы міндетті орындауға шамасы келмейтін еді. Оқушылар мен мұғалімдер "білім берудің авторитарлық моделінен" кетуге тырысқанын түсіндірді, онда мұғалімдер "білім берушілер" ретінде қарастырылады, олар сирек қателеседі. Мектеп тақтасы Энн-Арбордың Рим-католик шіркеуінің Сент-Томас мектебінен (қазіргі Габриэль Ричард) келген сынға қарамастан жобаны мақұлдады, ол жоспарды "басқаша нәрсе іздеген бір топқа қолдау көрсету арқылы кемсітушілікке ұшырату" деп атады. Әртүрлілік басты кедергілердің бірі болды. Бағдарлама ашылғанға дейін кейбір азаматтар мектеп тақтасын азшылық мәселелерін қарастырмағаны үшін сынады, ал алғашқы жылы тек бес оқушы азшылық өкілдері болды (үш афроамерикандық және екі азиялық). Қиындықтарға қарамастан, Earthworks 1971 жылдың қазан айында 108 оқушымен ашылды. Мектеп 995 Солтүстік Мейпл-роудтағы үш бөлмелі ғимаратта орналасқан, бұрынғы Фриц бастауыш мектебінің орны, қазір үстелдер мен орындықтардың орнына кілемдер мен матрастармен жабдықталған. "Еркін мектеп" принциптерін қолдана отырып, Earthworks оқушылары өздеріне бағыт-бағдар беретін Пионер орта мектебінен өз мұғалімдерін таңдады. Үш толық уақытты мұғалім мен бір әкімшіден басқа, олар Мичиган университетінен шамамен он оқытушыны, сондай-ақ қоғамдық ресурстардан елу адамды тартты. Жұмыс басталған алғашқы екі аптада оқушылар мен мұғалімдер бірқатар кездесулер мен "еркін сөйлесулерде" бірлесіп жұмыс істеді, оқу бағдарламасын жасады – студенттер өз білімдерін бақылауға, өз темпімен жұмыс істеуге және өздеріне қызықты нәрселерді орындауға мүмкіндік беретін бағдарлама. Хьюрон Вэлли кеңесшісі түсіндіргендей, пәндер "геометрия, алгебра, американдық тарихтан бастап орыс әдебиеті, органикалық бақша шаруашылығы және парапсихологияға (сыйыршылық) дейін – оны оқушы өзі оқытады". Кейбір дәстүрлі мектептер Earthworks-ті "хиппи балабақшасы" деп қысым жасады. Бірақ 1972 жылы Анн-Арбор Ньюс жүргізген сауалнамада студенттердің еркіндікке, билікке, жеке тұлғаға баса назар аударуға және өз білімдерін басқаруға қуанғаны байқалды, бірақ кейбіреулері мектептің ұйымдаспағандығына наразы болды және кейбір студенттердің радикалды құрылымның болмауынан өркендемейтінін сезді. 1977 жылдың соңына қарай Earthworks-тегі оқушылар саны елуге дейін азайды, екі толық уақытты мұғалім жұмыс істеді. Бағдарламаның Community High мектебіндегі бағдарламаны толықтыратындығын сезіне отырып, мектеп тақтасы екі орта мектепті 1978 жылы біріктірді, әр бағдарламадағы көптеген адамдар Earthworks сәйкестігі бірігуден жоғалады және CHS тым үлкен болады деп қорқыныш білдірді. Біріктірілгеннен кейін Earthworks CHS-де жеке білім беру бағытының атауы болды, және бағдарлама 1990-шы жылдардың соңына дейін көп салалы тәжірибелік оқыту класы ретінде, қоғамдық белсенділікке баса назар аудара отырып, жұмыс істеді.
Through the mid 1970s, CHS was not the only alternative high school in Ann Arbor. Earthworks High School, a smaller school with an even more experimental culture, had been founded as "Pioneer II" in 1971. The school was initially an offshoot of Pioneer High School, one of the city's two (at the time) large traditional schools, and it eventually was merged with CHS. Largely student driven, the 1971 Earthworks proposal declared that students must be equipped "to function creatively, contributively, responsibly and happily in a world whose central characteristic is radical change," a task at which traditional institutions were allegedly failing. Students and teachers explained that they sought to depart from "the authoritarian model of teaching," where teachers are considered "imparters of knowledge" who are seldom mistaken. The school board approved the project despite a rebuke from the board of Ann Arbor's Roman Catholic St. Thomas School (now Gabriel Richard), which called the plan "discriminatory by giving support to one group looking for alternatives." Diversity proved one of the main stumbling blocks. Before the program opened, some citizens attacked the school board for not considering minority issues, and in the first year, only five students were of minority background (three African American, and two Asian). Difficulties aside, Earthworks opened in October 1971 with 108 students choosing to attend. The school operated in a three room building at 995 North Maple Road, the former site of Fritz Elementary School, now furnished with rugs and mattresses instead of desks and chairs. Operating under "free school" principles, Earthworks students selected their own teachers from among those at the sponsoring Pioneer High School. In addition to three full time teachers and one administrator, they recruited about a dozen tutors from the University of Michigan, as well as fifty supporting resource people in the community. During the first two weeks of operation, students and teachers worked together in a series of meetings and "rap sessions" to develop a curriculum – one that centered on allowing students to control their own education, work at their own speed, and follow their own interests; and which utilized "contracts" setting out individual student goals and methods to achieve them. As the Huron Valley Advisor explained, subjects ranged "from geometry, algebra, and American history to Russian literature, organic gardening and parapsychology (witchcraft) – which is taught by a student." Some in the traditional schools derided Earthworks as "a hippy kindergarten." But a 1972 Ann Arbor News survey reported that students were pleased with the freedom, power, emphasis on individuality, and ability to control their own educations, although a few disliked the school's unorganized nature and felt that some students failed to thrive with the radical lack of structure. By the end of 1977, enrollment at Earthworks was down to fifty students, with two full time teachers. Feeling that the program would complement that at Community High, the school board merged the two high schools in 1978, despite qualms from many in each program that the Earthworks identity would be lost in the merger, and that CHS would grow too large. After its absorption, Earthworks became the name of a separate educational track at CHS, and the program continued to run through the late 1990s as a multidisciplinary experiential learning class emphasizing community activism.
1980 және 1990 жылдардағы қауымдастық деңгейі
1980 жылдары Қоғамдық орта мектептің бағдарламалары 1970 жылдардың шарықталу кезеңіндегідей жалғасты, тіпті 1970 жылдардың тәжірибелік білім беру философиясы штаттың және елдің басқа жерлерінде жойыла бастады. Осы онжылдықта мектептің Энн-Арбордағы беделі төмендеді және ол көбінесе бейімделуге қиындық тартатын жандар немесе есірткіге тәуелді адамдарға арналған пана ретінде танылды. Оның қарсыластары «Коммунистік орта мектеп» немесе «Қоғамдық орта мектепте сауығу» сияқты жағымсыз лақаптар тағып, жаман үн таратты. Бұл жаман репутацияның арқасында, келгеннің бәрі қалаған немесе қажеттілігі болса, оқуға қабылдана берді. Соның нәтижесінде, мектеп өз білім беру жолын құруға құштар студенттерге пана болды. Мектепте топтасушылық болған жоқ, және 17 жылдық тарихында студенттер арасында бар болғаны екі физикалық қақтығыс болды. 1991–92 оқу жылында CHS уақытша Энн-Арбордың шығысындағы Стоун мектебіндегі қосымша оқу орындарына көшірілді, ал орталық ғимараты жөнделіп, кеңейтілді. Алайда, бұл жыл CHS студенттері мен Стоун мектебінде бұрыннан орналасқан ересектерге арналған білім беру бағдарламаларының студенттері арасында туындаған бірқатар жанжалдармен қиындыққа толы болды. Баламалы орын CHS-тің орталық орналасуына байланысты бағдарламаларды сақтауды қиындатты. Дегенмен, 1980 жылдары мектеп қаланың дәстүрлі орта мектептерінің шектеулеріне наразы болған көптеген талапкерлерді тартуын жалғастырды. 1990 жылға қарай CHS өзінің ерекше, көбінесе беймәлім балама статусынан шығып, аймақтағы ең ізделісті және беделді білім беру ұсыныстарының біріне айналды. 1989 жылы мектепте алғаш рет студенттердің күту тізімі пайда болды, ал 1990 жылдардың ортасы мен соңында оның өсіп келе жатқан танымалдылығы мен дәстүрден тыс тәсілі тағы да штаттық ақпарат құралдарының назарына ілікті. CHS сонымен қатар қалалық саяси аренада да назар аудара бастады, нәтижесінде 1994 жылдың маусым айындағы Энн-Арбордың даулы мектеп кеңесі сайлауындағы басты мәселелердің біріне айналды.
Through the 1980s, Community High's programs continued on much as they had in the heady days of the 1970s, even as the experimental educational philosophies of the 1970s receded elsewhere in the state and the nation. During this decade, the school had a much lower profile in Ann Arbor, and it was often stereotyped as a haven for misfits or drug users, with its detractors affixing unflattering nicknames such as "Commie High" or "Community Get High School." This bad reputation meant that anyone who wanted or needed to be there could do so, and it became a haven, instead, for students with a strong desire to create their own educational direction. It was known as a place with no cliques, and by the seventeenth year of its existence, there had been a grand total of two physical confrontations between students in the school's entire history. During the 1991–92 academic year, CHS temporarily moved to alternate facilities at Stone School in eastern Ann Arbor while its downtown building was renovated and expanded. The year was marred by a series of conflicts that arose between CHS students and students in adult education programs already located at Stone School, and the alternate location made it difficult to maintain programs that depended on CHS's downtown setting. Still, through the 1980s the school continued to draw a steady stream of enthusiastic applicants dissatisfied with the strictures of the city's traditional high schools. By 1990, however, CHS had emerged from its status as a quirky, largely unknown alternative, on the road to becoming one of the most desirable and high profile educational options in the area. In 1989, the school had its first ever waiting list for students, and through the mid and late 1990s its growing popularity and unorthodox approach once again drew statewide media coverage. CHS also began to attract attention in the municipal political arena, eventually becoming one of the main issues in Ann Arbor's contentious school board election of June 1994.
1994 жылғы мектеп-лицей сайлауы
1994 жылы CHS мектеп кеңесінің сайлауы қатыгез және жік салатын жағдайға ұшырады. 1993 жылы Мичиган штатының жергілікті мүлік салығын шектеу туралы референдум қабылданғаннан кейін мектептерге бөлiнетiн қаржы мөлшері азайды. Сонымен қатар, қаланың екі дәстүрлі орта мектебінде оқушылар санының артуына байланысты мәселелер туды. 1991 жылдан бері Энн-Арбор мектеп кеңесінде 6–3 көпшілікті құраған консервативті білім беру тобы Citizens for Better Education (CBE) қаланың дәстүрлі орта мектептерін және «негіздерге оралу» білім беру әдісін жақтады. Дәстүрлі орта мектептерде студенттер саны күрт өскендіктен, CBE кеңесінің мүшелері CHS-тегі оқушылардың аздығы және оқушы басына жұмсалатын қаражаттың жоғары болуына қатысты сұрақтар қойды. Олар мектепті 100–200 оқушыға дейін кеңейтуді және оқушыға жұмсалатын қаражатты қаланың ірі мектептерімен теңестіруді ұсынды. Балама білім беруді қолдаушылар студенттер санын осы деңгейде кеңейту мектептің ерекше атмосферасын жояды деп қарсылық білдірді, ал оқушы басына жұмсалатын қаражаттың жоғары болуы CHS басқа орта мектептерден бір-екі сабаққа келген студенттерге ақысыз оқу орындарын ұсынуының нәтижесі екенін айтты. Алайда, олардың қазіргі мектептерге түсетін жүктемені азайту мақсатында жаңа балама мектеп ашу туралы ұсынысын кеңестің консервативті көпшілігі қабылдамады. Осылайша, 1994 жылғы маусымда өткен мектеп кеңесінің сайлауы балама мектептер мәселесіне толыққанды байланысты болды. «Жаңа шақыру» (New Challenge) деп аталған либералды кандидаттар үш CBE мүшесінің қайта сайлануына қарсы күш түсірді, Community High мектебінің ата-аналары мен студенттерінен күшті қолдау алды. «Жаңа шақырудың» үш үміткерінің екеуі – Диана Хокетт, Николас Румель және Энн Лизенга – қазіргі немесе соңғы CHS ата-аналары болды. Сонымен қатар, мектеп студенттері «Анн-Арбор студенттерінің саяси әрекеттері» (AASPA) деп аталған саяси әрекет комитетін құрды, ол «Жаңа шақыру» күш-жігеріне 1313 доллар және көптеген еріктілік сағаттарын жұмсады. Штат қызметкерлерінің мәлімдемесіне сәйкес, бұл комитет Мичиганда жасөспірімдер құрған және жергілікті сайлауға әсер етуге тырысқан алғашқы ұйым болды, соның нәтижесінде аймақтық баспасөз назарына ілікті. AASPA CHS-де сынып жобасы ретінде басталып, сол кездегі үш мемлекеттік Энн-Арбор орта мектебінің барлық студенттерін қамтыды. CBE мүшелері CHS студенттік тобын сынады, бірі оны Detroit Free Press газетінде «тар көзқарасты, шектеулі назардағы» деп айыптады, екіншісі «Community High қаланың қозғаушы күші бола алмайды» деп мәлімдеді. Бұл жарыс қала тарихындағы ең қызу және қымбат жарыстардың бірі болды, екі топ кабельдік теледидарда жарнамалар көрсетті (Анн-Арбор мектептерінің сайлауы үшін бұл алғашқы рет болды); «Жаңа шақырудың» жарнамасын тағы бір CHS ата-анасы және кино/бейне операторы Дейв Андерсон жасады. Екі қарсылас науқанға барлығы 32 000 доллар жұмсалды, бұл барлық бұрынғы науқандардан көп. Нәтижесінде «Жаңа шақыру» жеңіске жетіп, үш CBE мүшесін де жеңіп, Community High мектебінің қазіргі форматта жалғасуын қамтамасыз етті. Жаңа, либералды мектеп кеңесінің көпшілігі жақын арада «Жаңа мектеп» деп аталған тағы бір балама мектеп құру жоспарларын қайта қарастырды, бірақ бұл жоба төрт жылдық қиын операциядан кейін 2000 жылы тоқтатылды.
In 1994, CHS found itself at the center of a bitter and divisive school board election. Following the 1993 passage of a Michigan state referendum capping local property taxes, money for schools had grown tighter. At the same time, the city's two traditional high schools faced mounting problems with overcrowding. The conservative education group Citizens for Better Education (CBE), which had held a 6–3 majority on the Ann Arbor school board since 1991, favored the city's traditional high schools and a "back to basics" educational approach. With student populations increasing dramatically in size at the traditional high schools, CBE board members questioned both the small size and higher per pupil spending at CHS. They proposed expanding the school by 100 200 students, and equalizing its per pupil expenditures with those at the city's larger schools. Proponents of alternative education countered that expanding the student body so drastically would destroy the school's intimate ethos, and that the higher per pupil spending resulted from CHS offering many classroom places, uncompensated, to students from other high schools who commuted for one or two classes. However, their proposal for a new alternative school to take pressure off the existing high schools was quashed by the board's conservative majority. The June 1994 school board election thus hinged, in large measure, on the alternative schools issue. A liberal slate of candidates known as New Challenge took on the three CBE incumbents up for re election, mobilizing heavy support from Community High parents and students. Two of New Challenge's three candidates—Diane Hockett, Nicholas Roumel, and Ann Lyzenga—were current or recent CHS parents. Meanwhile, students at the school formed a political action committee called Ann Arbor Students for Political Action (AASPA) that contributed $1,313 and many hours of volunteer time to New Challenge efforts. The student PAC, according to state officials, was the first in Michigan formed by teenagers to influence a local race, and it garnered regional press coverage in the process. Though AASPA began as a class project at CHS, it grew to include 150 high school students, representing all three public Ann Arbor high schools of the time. CBE incumbents criticized the CHS student group – one decrying it in the Detroit Free Press as "narrow minded, with a narrow focus," another claiming that "Community High is not going to be the moving force in this town." The race was one of the most heated and expensive in the city's history, with the two slates running cable TV ads (a first for Ann Arbor school elections); the New Challenge ad was produced by another CHS parent volunteer, film/video professional Dave Anderson. The two opposing campaigns spent a combined $32,000, more than in any previous campaign. In the end, New Challenge swept to victory, defeating all three CBE incumbents and assuring the continuance of Community High School in its existing format. The new, more liberal school board majority soon revived plans to establish another alternative school, known simply as "The New School," although that project was curtailed in 2000 after four difficult years of operation.
Жазылу шайқастары
1989 жылдан қазіргі уақытқа дейін CHS-ге қабылдауға болатын студенттерден әлдеқайда көп үміткерлер келді. Мектеп басшылығының қай студенттерді қабылдайтынын анықтау процесі ақырында сасқаулық деңгейіне жетті. 1992 жылы лотерея қолданылды, бірақ 1993 жылдың наурыз айында «келгенімен қызмет етеді» әдісі мектеп алдындағы алаңда тәулік бойы кезекке тұруға әкеп соқты. 1995 жылы кезек үш күн бұрын құрылды, ал 1996 жылы бұл әдіс мектеп округі әкімшілік ғимаратының сыртында екі апталық кезекке себеп болды, онда жылжымалы үйлер, тасымалданатын дәретханалар, телеарналардың тікелей репортаждары және жергілікті баспасөз беттерінде сарказмға толы карикатуралар болды. 1991 жылдың мамырында мектеп кеңесі күту тізіміндегі афроамерикандық студенттерге басымдық беруге келісті, бұл CHS-тегі афроамерикандық студенттер санын арттыру мақсатында жасалды. Бірақ көптеген CHS студенттері 1990-шы жылдардың ортасындағы «келгенімен қызмет етеді» қабылдау әдісінің нәтижесінде студенттер құрамының әртүрлілігі азайғанын айтты, онда ата-аналары (немесе кейбір жағдайларда ата-аналарының хатшылары) жұмыстан көп күндік үзіліс алуға мүмкіндік алған жасөспірімдер басым болды. Дегенмен, 1997 жылы лотерея процедурасына оралу жыл сайынғы кезекке тұру салтын жойды. 2000-шы жылдардың басында өтінімдердің саны жыл сайын өсіп келе жатты, 108 орынға шамамен үш студент үміткер болып тіркелді. Сондай-ақ, Анн-Арбор орта мектебінің студенттері, егер олар лотерея арқылы Community High School-ға қабылданбаса, оқуға қатыса алады. Осындай студенттер негізінен Pioneer, Huron немесе Skyline орта мектептерінде оқиды, бірақ мектеп автобустары оларды күндізгі сабақ кезінде Community High School-ға және кері тасымалдайды. Сондықтан көптеген студенттер Community High School-да 2 немесе 3 курсты, ал қалғанын бастауыш орта мектепте оқиды. Түсу процедуралары өзгергеніне қарамастан, мектептің нәсілдік құрамы қаланың екі ірі дәстүрлі мектебінен кем әртүрлі. 2005 жылы CHS студенттерінің шамамен 15,2 пайызы нәсілдік азшылықтардан шыққан, бұл көрсеткіш Pioneer орта мектебінде 29,1 пайыз, ал Huron орта мектебінде 40,8 пайызды құрады. Бұрынғы деканы Питер Уэйс 2007 жылы жазғандай, CHS «Анн-Арбордағы ең аз әртүрлі мектептердің бірі» болып табылады. Соңғы он жылда жергілікті сыншылар CHS студенттеріне түсуге берілген өтінімдердің көп саны қаланың дәстүрлі орта мектептеріндегі күрделі мәселелерді көрсетеді деп мәлімдеді. Бірақ қаладағы басқа мектептердегі тығыздықтан туындаған себептерге байланысты, бұл мәселе 2008 жылы үшінші дәстүрлі мектеп – Skyline орта мектебінің ашылуымен шешіледі деп күтілді. 2009 жылғы түлектердің ACT нәтижелері Мичиган штатында екінші орында тұрды. Мектептің көптеген қоғамдық ресурстар бағдарламаларының бірі ретінде Анн-Арбордағы Google AdWords 2007 жылы CHS студенттері үшін арнайы курс әзірледі. 2008 жылы Альбукеркидегі (Нью-Мексико) жоспарлаушылар осы қалада «Анн-Арбордағы Community High School үлгісінде» құрылатын және CHS-ге жасалған жантықты зерттеу сапарлары арқылы дамытылатын «Ray of Hope» орта мектебі деп аталатын чартерлік мектеп ашуға өтініш берді.
From 1989 to the present, CHS has attracted far more applicant students than it can accommodate. The process for choosing which students may attend, determined by the school board, eventually reached farcical levels. A lottery was used in 1992, but in March 1993 a first come/first served method produced a twenty four hour line up on the school's front lawn. In 1995, the line formed three days ahead of time; in 1996, the method produced a two week line up outside the school district's administration building, complete with mobile homes, portable toilets, roving television news crews, and sardonic editorial cartoons in the local press. In May 1991, the school board had agreed that black students on the waiting list would receive priority, in order to boost CHS's relatively low numbers of African Americans. But many CHS students charged that the first come/first served admissions method of the mid 1990s was producing a less diverse student body, one composed of teenagers whose parents (or, in several cases, parents' secretaries) could afford to take many days off from work to hold down positions in line. The return to the lottery procedure in 1997, however, eliminated the frantic annual queuing ritual. By the early 2000s the number of applications was still growing each year, with approximately three students applying for each of the 108 slots for incoming freshmen. It should also be noted that Ann Arbor high school students who are not accepted into Community High School by way of raffle may still attend the school part time as a dual enrolled student. Dual enrolled students are primarily enrolled in classes at one of Pioneer, Huron, or Skyline High School, but school bus shuttles commute these students back and forth from Community High School at various times during the school day. As such, most students who dual enroll take 2 or 3 courses at Community High School, and the rest at their primary high school. Despite the enrollment procedure changes, the school remains less racially diverse than the city's two large traditional schools. Approximately 15.2 percent of the CHS student body came from racial minority backgrounds as of 2005, compared with 29.1 at Pioneer High and 40.8 percent at Huron High, making CHS, as former Dean Peter Ways wrote in 2007, "one of the least diverse schools in Ann Arbor." Over the past decade, a number of local critics have argued that the high number of applications for CHS student slots suggested serious weaknesses at the city's traditional high schools. But, to the extent that applicants are motivated by overcrowding at the city's other schools, the problem was expected to be ameliorated following the opening of Skyline High School, a third traditional school, in 2008. The class of 2009 had the second highest ACT scores in the state of Michigan. As one of the school's many Community Resource Program offerings, Ann Arbor based Google AdWords developed a class for CHS students in 2007. In 2008, planners in Albuquerque, New Mexico, filed an application to open a charter school in that city, named Ray of Hope High School, which would be "modeled after Community High School in Ann Arbor" and developed through intensive research visits to CHS.
Таңдалған кітаптар мен мақалалар
CHS Клэр В. Корнның "Балама американдық мектептер: іс-әрекеттегі идеалдар" (Итака: SUNY Press, 1991) кітабында еске алынған. Google Book Search арқылы кітаптың бір бөлігін қарауға болады. Р. Брюс Макферсон, Стивен Дэниелс және Уильям П. Стюарт, "Анн Арбордағы студенттерге арналған мүмкіндіктер", Phi Delta Kappan, 1973 жылғы наурыз, 469–70 беттер. Ларкин Плато, "Анн Арбор қауымдық мектебі балама білім ұсынады", Huron Valley Advisor, 6 наурыз 1974. Зенобия Джонс, "Үш таңдалған балама мектеп бағдарламаларын іске асыру тәсілдерін талдау", Ed.D. диссертациясы, Уэйн штаттық университеті, 1983.
CHS featured in Claire V. Korn's book Alternative American Schools: Ideals in Action (Ithaca: SUNY Press, 1991). Portions are viewable via Google Book Search. R. Bruce McPherson, Steven Daniels, and William P. Stewart, "Options for students in Ann Arbor," Phi Delta Kappan, March 1973, pp. 469–70. Larkin Plato, "Ann Arbor Community School offers alternative education," Huron Valley Advisor, 6 March 1974. Zenobia Jones, "An analysis of implementation procedures employed by three selected alternative school programs," Ed. D. dissertation, Wayne State University, 1983.