Конго Республикасындағы Inga–Shaba электр қуатын беру желісі
Inga–Shaba HVDC
Инга-Шаба жоғары кернеулі тұрақты ток желісі: ДР Конгодағы Инга су электр стансасын Шаба кен аймақтарымен байланыстырады. 1982 ж. салынған, әлемдегі ең ұзын HVDC желісі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Inga–Shaba EHVDC Intertie (ресми: Inga–Shaba Extra High Voltage D. C. Intertie; лақап аты: Inga–Shaba және Inga–Kolwezi) – Конго Демократиялық Республикасындағы ұзақ, жоғары кернеулі тұрақты токпен электр қуатын беру желісі. Бұл желі Конго өзенінің сағасындағы Инга су электр стансасын Шаба (Катанга) кен аймақтарымен байланыстырады. Оны негізінен америкалық «Morrison Knudsen International» инженерлік компаниясы, ал түрлендіргіш жабдықтарды «ASEA» компаниясы жеткізді. Құрылысы 1982 жылы аяқталды және құны 900 миллион АҚШ долларын құрады. Көп жылдар бойы бұл жүйе әлемдегі ең ұзын тұрақты ток желісі болып келді.
Electric power transmission line
The Inga–Shaba EHVDC Intertie (officially: The Inga–Shaba Extra High Voltage D. C. Intertie; nickname: Inga–Shaba and also referred to as Inga–Kolwezi) is a long high voltage direct current overhead electric power transmission line in the Democratic Republic of Congo, linking the Inga hydroelectric complex at the mouth of the Congo River to mineral fields in Shaba (Katanga). It was primarily constructed by Morrison Knudsen International, an American engineering company, with the converter equipment supplied by ASEA. Construction was completed in 1982 and it cost US$900 million. The scheme was, for many years, the longest HVDC line in the world.
Тарих
Инга-Шаба HVDC 1970 және 1980 жылдары АҚШ-тың үшінші әлем елдеріндегі ең маңызды міндеттемелерінің бірі болды. Дегенмен, құрылыс жұмысы Оңтүстік Заирдегі көтерілісшілердің шабуылдары, ауқымды логистикалық қиындықтар, үлкен шығындардың артуы және қаржыландырудың кешігуімен тоқталды. Инга су электр станциясының гидроэнергетикалық әлеуетін пайдаланып, Киншасаның жанындағы Селода бір ауыстыру станциясын салғаннан кейін, Мобуту Сесе Секо басқарған Заир үкіметі теориялық тұрғыдан сепаратистік бейілімдегі Катанга, содан кейін Шаба провинциясына электр қуатының ағынын бақылай алды, бірақ бұл мүмкіндікті ешқашан пайдаланбады. Брюссельдегі «La Libre Belgique» газетінде бельгиялық электр мердігері Tractionel Шабаға жақын жерде төмен қуатты генераторлық станцияларды пайдалану арқылы тиімдірек шешімдер бар екенін айтқан, бірақ америкалық консорциум – негізгі мердігер Morrison Knudsen International, сондай-ақ швед ASEA, итальяндық Sadelmi Cogepi және ирландтық GE еншілес компаниясы – оған көңіл бөлмеді. Жоба бастапқыда 250 миллион АҚШ доллары көлеміндегі келісімшарт ретінде жоспарланған, бірақ Шаба провинциясындағы күтпеген қарулы қақтығыстарға байланысты шығындардың артуы соңғы құнын 1 миллиард АҚШ долларынан асырды, ал кейбір ресми емес бағалаулар 1,3 миллиард АҚШ долларына дейін жетті, оның ішінде толыққанды операциялар мен техникалық қызмет көрсету шарты да бар. Инга-Шаба жобасының құрылысы Энергетика министрлігі мен Société nationale d'électricité (SNEL) компаниясына Заирдегі әлеуетті инвесторлар мен шетел фирмаларын тарту арқылы одан әрі дамуға мүмкіндік берді; алайда, Мобуту үкіметіндегі ықпалды шенеуніктер құрылыс кезеңіндегі бірнеше маңызды кезеңдерде сыйлықтар алған болуы мүмкін деген пікірлер айтылды. Республика шетелдегі қаржы институттарына қарызға батқандықтан, Инга-Шаба жобасы бұрынғы Заирдің қарыздық жүктемесінің шамамен 20% құрады, оның жалпы сомасы сол кезде сенімді дереккөздердің мәліметінше 5 миллиард долларды құрады.
The Inga–Shaba HVDC represented one of the United States' most important third world commitments of the 1970s and 1980s. However, construction progress was plagued by rebel insurgency in Southern Zaire, massive logistical challenges, large cost overruns, and financing delays. By utilizing the hydroelectric potential of the Inga Dam and by constructing one switching station near Kinshasa at Selo, the Government of Zaire under Mobutu Sese Seko was theoretically able to control the flow of power to secession prone Katanga, then Shaba, province, but never actually exercised this option. It was reported in La Libre Belgique, a Brussels newspaper, that Tractionel, a Belgian electrical contractor, had argued that more economical alternatives were available nearer Shaba, using low head generator plants, but had been overlooked in favor of the American consortium, consisting of Morrison Knudsen International as a prime contractor, and Swedish ASEA, Italian Sadelmi Cogepi and Irish GE subsidiary as sub contractors. The project was initially conceived as a US$250 million contract but cost overruns, partly due to unanticipated armed conflict in Shaba Province, pushed the final price up over US$1 billion, with unofficial estimates ranging as high as US$1.3 billion, inclusive of a comprehensive Operations and Maintenance Contract. Construction of the Inga–Shaba Project provided the Ministry of Energy and the Société nationale d'électricité (SNEL), with the means to promote further development activity throughout Zaire, by attracting potential investors and overseas firms; however, there have been suggestions that well placed officials in the Mobutu government may have accepted gratuities at various critical junctures during the construction phase. As the Republic became more indebted to overseas financial entities, the Inga–Shaba Project ultimately accounted for approximately 20% of the former Zaire's debt burden, the total amount of which was $5 billion at the time, according to a variety of credible sources.
Бағыт
Он жылдық жоба Конго өзенінің сағасындағы Ингадан, атап айтқанда Африканың ең ірі үш су электр станциясының бірі – Инга бөгетінен, сол кезде Шаба деп аталған, қазіргі Катанга мыс өндіру аймағына дейін электр беру желісін жобалау және салуды қамтыды. Ол Село (Киншасаның жанындағы), Киквит, Кананга және Каминадағы ажырату станциялары арқылы Kolwezi Инверторлық станциясына қуат жеткізді.
The ten year project entailed design and construction of a electrical transmission line from Inga at the mouth of the Congo River, specifically from the Inga Dam, one of Africa's three largest hydroelectric complexes, to the distant copper mining region then known as Shaba, today Katanga. It featured switching stations at Selo (near Kinshasa) , Kikwit , Kananga and Kamina , prior to delivering power to the Kolwezi Inverter Station .
Электродтар
Inga статикалық инверторлық стансасының электроды станциядан 39 километр қашықтықта орналасқан және 0,24 Ом кедергісі бар сызықтық жерге қосылатын электрод ретінде жобаланған, ал Kolwezi статикалық инверторлық стансасының электроды станциядан 11 километр қашықтықта орналасқан және 0,14 Ом кедергісі бар үш тармақты жер жұлдызы электрод ретінде жобаланған.
The electrode for the Inga static inverter plant is situated 39 kilometres away from the station at and designed as linear ground electrode with a resistance of 0.24 ohm, while the electrode of Kolwezi static inverter plant, which is situated 11 kilometres away from the station at is designed as three legged ground star electrode with a resistance of 0.14 ohm.
Технология
Бұл схема бастапқыда шведтік ASEA қосалқы мердігері ұсынған тиристорлы клапандармен жабдықталған, бірінші кезеңде ±500 киловольт симметриялық биполярлы кернеуде 560 мегаватт қуатты тарату үшін жобаланған. Бұл 500 кВ жоғары ток желісін іске қосудағы алғашқы жоба болмаса да (Cahora Bassa ±533 кВ схемасы 1977 жылы аяқталды), бұл полюске тек бір ғана он екі импульстік көпірді қолданатын алғашқы мұндай схема болды. Осының салдарынан, оның тиристорлық клапандары сол кезде әлемдегі ең жоғары кернеуге арналған болды және 2007 жылы ±450 кВ, бір конвертерлік NorNed схемасы аяқталғанға дейін солай болып қала берді. Inga Shaba тиристорлық клапандары әр клапанда сериялы түрде қосылған 258 тиристордан тұрады және ауамен оқшауланған, ауамен салқындатылған. 2010 жылғы мәліметтер бойынша, желі Киншасадан шамамен солтүстік-шығысқа қарай Бандуду провинциясының астанасы Бандудуға дейін толыққанды жұмыс істеді. 2009 жылы ABB компаниясына конвертерлік жабдықты жаңарту және модернизациялау жөнінде келісімшарт тапсырылды. Бұл жаңарту 2013 жылы аяқталуға тиіс.
This scheme, equipped from the outset with thyristor valves provided by Swedish subcontractor ASEA, was designed to transmit 560 megawatts, in the first phase, at a symmetrical bipolar voltage of ±500 kilovolts. Although not the first 500 kV HVDC project in operation (the ±533 kV Cahora Bassa scheme having been completed in 1977) it was the first such scheme to use only a single twelve pulse bridge per pole. Consequently, its thyristor valves were the highest rated in the world (in terms of voltage) at the time and remained so until the completion, in 2007, of the ±450 kV, single converter NorNed scheme. The thyristor valves for Inga Shaba had 258 thyristors in series in each valve and were air insulated and air cooled. As of 2010, the line was still functional as far as Bandundu, the capital of Bandundu province, approximately northeast of Kinshasa. In 2009 ABB was awarded a contract to refurbish and modernise the converter equipment. This upgrade is due to be completed in 2013.