Кіріспе
Вирджиния штатындағы тәуелсіз қала Вильямсбург – АҚШ-тың Вирджиния штатындағы тәуелсіз қала. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 15 425 адамды құрайды. Вирджиния түбегінде орналасқан Вильямсбург Хэмптон-Роудс қалалық аймағының солтүстік бөлігінде жатыр. Батысында және оңтүстігінде Джеймс-Сити округі, шығысында Йорк округімен шектеседі. Ағылшын қоныс салушылары 1632 жылы Вильямсбургті Миддл Плантейшн деп атады, ол Джеймс және Йорк өзендері арасындағы жотадағы бекінілген қоныс болды және Джеймстаун штаб-пәтерінен ішкі жағына орналасқан. Қала 1699 жылдан 1780 жылға дейін Вирджиния колониясы мен Вирджиния Ұлттық Достастығының астанасы ретінде қызмет етті және Америка революциясына әкелген Вирджиниядағы саяси оқиғалардың орталығы болды. 1693 жылы құрылған Уильям және Мэри колледжі – АҚШ-тағы екінші ескі жоғары білім беру мекемесі және Оңтүстіктегі тоғыз колониялық колледждің жалғыз мекемесі. Оның түлектерінің арасында үш АҚШ президенті және елдің ерте тарихындағы көптеген маңызды тұлғалар бар. Қаланың туризмге негізделген экономикасы қаланың қайта жаңартылған тарихи аймағы – Колониалдық Вильямсбургке байланысты. Жақын жердегі Джеймстаун және Йорктаунмен бірге Вильямсбург жыл сайын төрт миллионнан астам туристі тартатын Тарихи үшбұрыштың бөлігін құрайды. Қазіргі Вильямсбург – сонымен қатар колледж қаласы, онда көбінесе Уильям және Мэри колледжінің студенттері, оқытушылары мен қызметкерлері тұрады.
Williamsburg is an independent city in Virginia, United States. As of the 2020 census, it had a population of 15,425. Located on the Virginia Peninsula, Williamsburg is in the northern part of the Hampton Roads metropolitan area. It is bordered by James City County on the west and south and York County on the east. English settlers founded Williamsburg in 1632 as Middle Plantation, a fortified settlement on high ground between the James and York rivers, and farther inland than their headquarters at Jamestown. The city functioned as the capital of the Colony and Commonwealth of Virginia from 1699 to 1780 and became the center of political events in Virginia leading to the American Revolution. The College of William & Mary, established in 1693, is the second oldest institution of higher education in the United States and the only one of the nine colonial colleges in the South. Its alumni include three U. S. presidents as well as many other important figures in the nation's early history. The city's tourism based economy is driven by Colonial Williamsburg, the city's restored Historic Area. Along with nearby Jamestown and Yorktown, Williamsburg forms part of the Historic Triangle, which annually attracts more than four million tourists. Modern Williamsburg is also a college town, inhabited in large part by William & Mary students, faculty and staff.
Шығу тегі
1607 жылы ағылшын қоныстанушылары Вирджиния колониясын құру үшін Джеймстаунға келгенге дейін, болашақта Уильямсбургке айналатын аймақ Поухатан конфедерациясының аумағының бір бөлігі болды. 1630 жылдарға қарай ағылшын қоныстары Вирджиния түбегінің төменгі (шығыс) бөлігінде басымдыққа ие болды, ал Поухатан тайпалары жақын маңдағы ауылдарын тастап кетті. 1622 жылғы үнділердің қырғынынан кейінгі соғыстан соң, 1630 және 1633 жылдар аралығында ағылшын отаршылары түбекке қорғаныс қабырғасын (палисад) тұрғызып, оның бойындағы маңызды күзет бекеті ретінде Орта плантациясы деп аталатын елді мекенді салды. Вирджиния колониясының алғашқы астанасы Джеймстаун 1676 жылы Бэкон көтерілісі кезінде өртенді. Губернатор Уильям Беркли бақылауды қайта алғаннан кейін, Джеймстаундағы әкімшілік ғимараттың қайта құрылуын күтіп, 12 миль (19 км) қашықтықтағы Орта плантацияда уақытша үкіметтік штаб-пәтер орнатылды. Буржуаздар палатасының мүшелері «уақытша» орналасқан жердің ылғалды және масалармен толы Джеймстауннан гөрі қауіпсіз және ыңғайлы екенін анықтады. Жоғары білім беру мектебін құру отаршылардың ұзаққа сосқан арманы болды. 1622 жылғы үнділердің қырғынынан кейін Генрикуста жасалған алғашқы әрекет сәтсіз аяқталды, себебі колонияның дамыған бөлігінің шетінде орналасқандықтан шабуылға ұшырау қаупі жоғары болды. 1690 жылдары отаршылар қайтадан мектеп ашуға тырысты. Олар бірнеше жыл Англияда лоббилік жұмыс істеген Джеймс Блэр деген дін қызметкерін тағайындады және, ақырында, қалаған жаңа мектептің патшалық жарғысын алды. Ол сол кездегі монархтардың құрметіне Уильям және Мэри колледжі деп аталды. Блэр Вирджинияға оралғаннан кейін, 1693 жылы жаңа мектеп қауіпті жерде, Орта плантацияда құрылды. Сабақтар 1694 жылы уақытша жайларда басталды, ал көп ұзамай колледж ғимаратының құрылысы басталды, ол кейіннен Wren ғимаратына айналды.
Williamsburg астанасы ретінде
Төрт жыл өткен соң, 1698 жылы, Джеймстаундағы қайта салынған штат үйі тағы өртенді, бұл жолы жағдай кездейсоқ болды. Үкімет тағы да "уақытша" Орта плантацияға көшті және жақсы климаттан өзге, енді колледждің мүмкіндіктерін де пайдаланды. Колледж студенттері Бургестер палатасына ұсыныс жасады және 1699 жылы отарлық астана Орта плантацияға тұрақты түрде көшірілді. Жаңадан ауыл құрылып, Орта плантация Англия королі III Уильямның құрметіне Уильямсбург деп аталды, бұл қаланың жаңа мәртебесіне сай болды. Уильямсбург отарлық астана болып бекітілгеннен кейін, Капитолий ғимаратын салу және Теодоррик Блэндтің жоспары бойынша қаланы жобалау жұмыстары дереу басталды. Оның жоспарында колледждің бар болған ғимараттары мен жаңадан салынған Брутон шіркеуі басты орындар ретінде пайдаланылды, ал жаңа Капитолий ғимараты колледжге қарама-қарсы орналастырылды, оларды Глостер герцогы көшесі жалғастырып тұрды. 1710 жылы Вирджинияға вице-губернатор болып келген Александр Спотсвуд бірнеше шатқалдарды толтырып, көшелерді тегістеді, сондай-ақ қосымша колледж ғимараттарын, шіркеуді және қару-жарақ сақтау қоймасын салуға көмектесті. 1722 жылы Уильямсбургке "қоғамдық қала" ретінде патшалық жарғы берілді (қазір АҚШ-тағы ең көне жарғы деп саналады). Шындығында, бұл боронды қала еді. Орта плантация 1634 жылы құрылған кезде Джеймс Сити округіне қосылды, осы кезде отардың халқы шамамен 5000 адамды құрады. (Бірнеше жылдан кейін Джеймс Сити және Вирджинияның басқа округтары өз аттарын өзгертті; Джеймс Сити округі кейін Джеймс Сити қауапы деп аталды). Ортаңғы қырлы жота негізінен Чарльз өзені округінен бөліп тұрды, ол король I Чарльз Англия азаматтарының құрметінен айырылғаннан кейін Йорк округі деп аталды. Орта плантация (кейін Уильямсбург) дамыған сайын шекаралар сәл өзгертілді. Колониялық кезеңнің көп бөлігінде екі округтің арасындағы шекара Глостер герцогы көшесінің ортасынан өтті. Осы кезеңде және 1776 жылы Вирджиния және АҚШ құрылғаннан кейін шамамен 100 жыл бойы, практикалық қиындықтарға қарамастан, қала екі округ арасында бөлініп келді. Уильямсбург АҚШ-тағы алғашқы канал жобасының орны болды. 1771 жылы Вирджинияның соңғы патшалық губернаторы Лорд Данмор Джеймс өзеніне апаратын Арчер арығын Йорк өзеніне апаратын Куинс арығымен байланыстыру жоспарларын жариялады. Бұл Вирджиния түбегі арқылы су жолын құруға тиіс еді, бірақ жоба аяқталған жоқ. Бұл каналдың қалдықтары Колониялық Уильямсбургтегі губернатор сарайының арт жағындағы жерде көрінеді. 1770 жылдары АҚШ-тағы алғашқы психиатриялық аурухана, Ақыл-есі бұзылған және психикалық аурулары бар адамдарға арналған аурухана қалада құрылды. Қазіргі уақытта Шығыс мемлекеттік ауруханасы деп белгілі, ол 1770 жылдың 4 маусымында Вирджиния отарлық заң шығарушы органының шешімімен құрылды. "Ақылы бұзылғандарды, ақылдан адасқандарды және басқа да ақыл-есі нашар адамдарды күтіп-бағу туралы" заң Бургестер палатасына аурухананың жұмысын және қабылдауды бақылау үшін 15 мүшеден тұратын директорлар кеңесін тағайындауға рұқсат берді. 1771 жылы мердігер Бенджамин Пауэлл колледждің жанындағы Фрэнсис көшесінде 24 науқасты қабылдай алатын екі қабатты ғимарат салды. Жобаға "науқастардың серуендеуі мен ауа алуы үшін аулалар" және науқастарды қаладан шығармау үшін қоршаулар кірді. Оқ-дәрі оқиғасы 1775 жылдың сәуір айында Дунмор мен Вирджиния отаршылары арасында Уильямсбургтегі қоймада сақталған оқ-дәріге байланысты дау-жанжал ретінде басталды. Көтерілістен қорқып, Дунмор әскерилерге қоймадан оқ-дәрілерді алып кетуге бұйрық берді. Патрик Генри басқарған Вирджиния жасақтары "ұрлыққа" жауап ретінде Уильямсбургке қарай жорық жасады. Қарсы тұру орын алды, Дунмор жасақтар шабуыл жасаса, қаланы қиратумен қорқытты. Дау ұнтақ үшін төлем жасалып шешілді. Бұл Америка революциясының басталуындағы маңызды кезең болды. Ұлыбританиядан тәуелсіздік алғаннан кейін 1776 жылы Америка революциялық соғысы басталды. 1776 жылдың 25 шілдесінде Уильямсбургте тәуелсіздік туралы декларация жарияланды және "зеңбіректердің оқтары мен шағын қарулардың атылуымен, кешкі жарықтармен [отшашу] қарсы алынды". Соғыс кезінде Вирджинияның астанасы 1780 жылы сол кездегі губернатор Томас Джефферсонның ұсынысымен Ричмондқа көшірілді, ол Уильямсбургтің орналасқан жері британдық шабуылға осал екенін қорқынышты сезінді. Уильямсбург соғыс кезінде көптеген маңызды конгрестердің өткізілген орны болды.
Құлдырау және азаматтық соғыс
Уильямсбург 1780 жылы Вирджинияның жаңа мемлекетінің астанасы мәртебесінен айырылды және Джеймстаун сияқты емес, құлдырауға ұшырады. Тағы бір фактор – саяхат: 18-шы және 19-шы ғасырдың басында колониядағы көлік көбінесе каналдар мен кеме жүзе алатын өзендер арқылы жүзеге асырылды. Уильямсбург "биік жерде" салынғандықтан, көптеген алғашқы АҚШ қалаларынан айырмашылығы, маңызды су жолында орналасқан жоқ. 1830 жылдары салына бастаған теміржолдар да әлі қалаға келмеген еді. Уильямсбург үкіметтік іс-әрекеттерге байланысты бизнес қызметін жоғалтса да, Уильям мен Мэри колледжі, сондай-ақ Ақыл-есі бұзылғандар мен психикалық аурулар үшін арналған мемлекеттік ауруханасы өз жұмысын жалғастырып, кеңейді. Соңғысы Шығыс мемлекеттік ауруханасы деп аталды. Американдық Азамат соғысының (1861–1865) басында Конфедерация армиясына шақырылғандар Уильям мен Мэри колледжінің студенттік қатарын азайтты. 1861 жылдың 10 мамырында факультет соғыс аяқталғанға дейін колледжді жабуға дауыс берді. Колледж ғимараты 1862 жылы Одақ күштері тарапынан өртеліп жанып кеткенге дейін Конфедерацияның казармасы және кейіннен аурухана ретінде пайдаланылды. Уильямсбург аймағы 1862 жылдың көктемінде Жарым аралдағы науқан кезінде, Ричмондты шығыстан, Форт Монродан басып алуға бағытталған Одақ күштерімен шайқасқа түсті. 1861 жылдың соңы мен 1862 жылдың басында Конфедерацияның шағын қорғаныс күштері генерал Джон Б. Магрудер басқаратын Жарым арал армиясы ретінде белгілі болды. Ол басқыншыларды өз күштерінің мөлшері мен күші туралы жаңылыстырып, шабуылдарын тойтарып, алдын алды. Кейіннен жарты арал арқылы Одақтың баяу жылжуы Конфедерацияның Ричмондтағы астанасында қорғаныс құрылысын салу үшін бағалы уақытты қамтамасыз етті. 1862 жылдың мамыр айының басында, Одақ әскерлерін бір айдан астам уақыт ұстап тұрған қорғаушылар Уорвик желісінен (Йорктаун мен Малбери аралы арасындағы жарты аралға созылып) тыныштай кері шегінді. Генерал Джордж Макклелланның Одақ әскерлері шегініп келе жатқан Конфедерация күштерін қуып жету үшін жарты аралға шыққанда, генерал Джеймс Лонгстрит басқарған және генерал Дж. Е. Б. Стюарттың атты әскері қолдаған артқы күзет күштері олардың батысқа қарай жылжуын Уильямсбург желісінде тоқтатты. Бұл қаланың шығысында орналасқан 14 бекініс жүйесі болды, оның ішінде жермен қаланған Форт Магрудер (сонымен қатар № 6 бекініс деп те аталады) Уильямсбургке шығыстан келетін екі маңызды жолдың тоғысқан жерінде орналасқан. Уильям мен Мэри колледжінің президенті Бенджамин С. Эуэлл жобалау және құрылысқа жетекшілік етті. Ол Джеймс-Сити округінде фермаға ие болды және 1861 жылы колледж жабылғаннан кейін Конфедерация армиясының офицері болып тағайындалды. 1862 жылдың 5 мамырында Уильямсбург шайқасында қорғаушылар Одақ күштерін шегінген Конфедерация күштері Ричмондтың сыртқы қорғанысына жету үшін жеткілікті уақытқа тоқтата алды. Ричмондты қоршау жеті күндік шайқаста (1862 жылдың маусым-шілде айларында) аяқталды. Макклелланның Ричмондты басып алу кампаниясы сәтсіз аяқталды. Ал осы арада, 1862 жылдың 6 мамырында Уильямсбург Одақтың қолына көшті. Колледждің Брэффертон ғимараты бір уақыт қаланы басып алған Одақ гарнизонының қолбасшысының жатысы ретінде пайдаланылды. 9 қыркүйекте Пенсильванияның 5-ші кавалериясының мас сарбаздары колледж ғимаратын өртеп жіберді, Конфедерация снайперлері оны жасырынған жер ретінде пайдалануына жол бермеу үшін деп есептеледі. Уильямсбург 1865 жылдың қыркүйегіне дейін жалғасқан Одақ оккупациясы кезінде көп зақым көрді.
XIX ғасырдың аяғы
1881 жылы Коллис П. Хантингтонның Чесапик және Огайо темір жолы (C&O) аймақ арқылы өзінің жартылай аралдық тармағын салды, соның нәтижесінде Уильямсбургте және оның төңірегінде алты станция ашылды. Жартылай аралдық тармақ Вирджиния жартылай аралының фермерлері мен саудагерлері үшін қуандыратын жаңалық болды, және олар темір жолды ынталы түрде қарсы алды, себебі ол жолаушылар тасымалына және тауар жіберуге көмектесті. Уильямсбургте Глостер герцогы көшесінен және тіпті ескі Капитолий ғимаратының қираған жерлерінен рельстер төселді. (Бұл рельстер кейін ауыстырылды, ал Коллис Хантингтонның жылжымайтын мүлік компаниясы, Old Dominion Land Company, осы жерді Вирджинияның ескіліктерін сақтау қауымдастығының алға құрметтеушісіне сыйлады.) Темір жолдың басты мақсаты – Батыс Вирджиниядан шыққан битумды көмірді шығысқа қарай, Ньюпорт-Ньюс қаласына тасымалдау болды. Жаңа көмір терминалдарын пайдаланып, көмір үлкен көмір тасымалдау кемелеріне тиеліп, Хэмптон Роудс портынан Жаңа Англияға және әлемнің түкпір-түкпіріне экспортталды. Президент Юэллтің күш-жігерінің арқасында Уильям және Мэри колледжінде білім беру жалғасты, бірақ 1882 жылдан 1888 жылға дейін қаржылық қиындықтарға байланысты оқыту уақытша тоқтатылды. Юэллдің колледжді және оның бағдарламаларын қайта жаңғыртуға жасаған тырыстары Уильямсбургте және колледжде аңызға айналды, және АҚШ Конгресі мен Вирджиния штатының қаржылық көмегімен ақыры сәтті аяқталды. 1888 жылы колледж Вирджиния штатының Бас Ассамблеясынан 10 000 доллар көмек алды және мұғалімдер даярлайтын мектеп ашты; 1906 жылы Бас Ассамблея колледж жарғысын өзгертіп, колледж ғимараттары мен жерлеріне иелік етті және оны қаржыландыру жауапкершілігін өз мойнына алды. Юэлл 1894 жылы қайтыс болғанға дейін колледждің құрметті профессоры ретінде Уильямсбургте қалды. 1890 жылдардың басында C&O жер агенті Карл М. Берг, бұрынғыда орталық штаттарда ферма шаруашылығымен айналысқан норвегиялық америкалық, Шығыс Вирджинияның қолайлы климаты мен Азамат соғысынан кейінгі жер бағасының төмендеуі елдің солтүстік бөлігінде ферма шаруашылығымен айналысқан скандинавиялықтарға тартымды болатынын түсінді. Ол хабарламалар тарата бастады және жер сатуға кірісті. Көп ұзамай аймақта норвегиялық, швед және даттық текті америкалықтардың көптеп шоғырланғаны байқалды. Джеймс-Сити округіндегі Уильямсбургтен батысқа қарай орналасқан, темір жол бойындағы Вайдэн сайдингі деген жер Норге деп аталды. Осы азаматтар мен олардың ұрпақтары жергілікті жағдайдың қолайлы екенін анықтады, және олардың көптегені қоғамдағы жетекші саудагерлерге, шеберлерге және фермерлерге айналды. Осы көшіп келген америкалықтар ескі отарлық астанаға жаңа күш пен ынта әкелді.
Жаңғыру
Уильямсбург ХХ ғасырдың басында ұйқылы шағын қала болып қала берді. Кейбір жаңа құрылыстар отарлық дәуірдегі ғимараттармен үйлесіп кеткен, бірақ қала Вирджинияның басқа, қарбалас, ұқсас мөлшердегі қалаларға қарағанда кем прогрестік болды. Жергілікті әңгімелерде тұрғындардың осылай қалағанын айтады, бұл туралы Вирджиния түбегінде ұзақ жылдар бойы жұмыс істеген журналист, жазушы және тарихшы Парк С. Руз кішісінің еңбектерінде жазылған. 1912 жылдың 26 маусымында Richmond Times Dispatch газеті қалаға "Лотосбург" деген ат қойып, редакциялық мақала жариялады, себебі "Уильямсбургте сейсенбі сайлау күні болды, бірақ ешкім есіне алмады. Сайлау комиссиясы сайлау бюллетендерін басып шығару үшін оянуға ұмытты, үміткерлер сайлауға түсіп жатқанын, ал сайлаушылар тірі екенін ұмытты". Бірақ мұндай бейқамдық болғанмен, бір шіркеу пасторы Уильямсбургтің болашағын кеңейтіп, оған жаңа мақсат беруді армандады, оның көп бөлігін үлкен, тірі музейге айналдыруды жоспарлады. ХХ ғасырдың басында Уильямсбургтің Брутон шіркеуінің пасторы доктор В. А. Р. Гудвин елдегі ең ірі тарихи қалпына келтіру жобаларының бірін бастады. Гудвин бастапқыда өзінің тарихи шіркеу ғимаратын сақтап қалуды мақсат етті. Ол 1907 жылы, Вирджиниядағы Епископальдық шіркеудің құрылғанына 300 жыл толуына орай, бұл мақсатына жетті. Бірақ 1923 жылы Нью-Йорк штатының солтүстігінде бірнеше жыл қызмет еткеннен кейін Уильямсбургке оралғаннан кейін, ол отарлық дәуірдегі көптеген басқа ғимараттардың да нашарлап жатқанын байқады. Гудвин өзінің шіркеуіндегідей үлкен қалпына келтіруді армандады. Оның қаражаты көп болмағандықтан, Standard Oil компаниясының мұрагері және меценаты Джон Д. Рокфеллер мен оның әйелі Эбби Олдрич Рокфеллердің қызығушылығын және қаржылық қолдауын алу үшін көптеген көздерден қолдау іздеді. Олардың бірлескен күш-жігері нәтижесінде Колониялық Уильямсбург құрылды, қаланың көп бөлігі қалпына келтіріліп, Американың ерте тарихы мен тәуелсіздік күресіне қатысқандарды дәріптейтін тарихи аймақ дамыды. Колониялық Уильямсбург – Вирджиниядағы ең ірі туристік орталық және тарихи үшбұрыштың (Джеймстаун және Йорктаунмен бірге, оларды Колониялық паркуэй біріктіреді) іргетасы. ХХІ ғасырда Уильямсбург өзінің көрікті жерлерін жаңартуды және жетілдіруді жалғастырып келеді. Қазіргі заманғы балаларды қызықтыру және қаладағы афроамерикандықтардың тарихын жақсырақ түсіндіру үшін жаңа мүмкіндіктер жасалған. Гудвиннің жұмысы басталғанына бір ғасыр өткен соң, Колониялық Уильямсбург әлі де дамуда. Колониялық Уильямсбургке қоса, қаланың теміржол станциясы да интермодальдық жолаушылар орталығына айналдырылды. Жақын жердегі Джеймс-Сити округінде 1908 жылғы Норвегтегі C&O теміржолының жолаушылар мен жүк станциясы сақталды және 2006 жылы CSX Transportation компаниясының көмегімен Уильямсбург аймақтық кітапханасының Крокер бөлімшесіне көшірілді. Тарихи аймақтан тыс басқа да маңызды орындарға Картер Гроув және Гунстон Холл жатады. 1932 жылы Уильям және Мэри колледжінің студенттеріне қызмет ету үшін католик шіркеуі салынды. Ескі Сент-Бед Уолсингэмдегі біздің ханымға арналған ұлттық қасиетті орынға айналдырылды.
Жақында болған тарих
Республикалық президент Джеральд Форд пен демократтық қарсыласы Джимми Картер арасындағы үш пікірталасның үшіншісі 1976 жылғы 22 қазанда Уильям және Мэри колледжінің Фи Бета Каппа Ескерткіш залында өтті. Бұл тарихи орынға, сондай-ақ АҚШ-тың екі жүз жылдық мерекесіне құрмет ретінде, екі кандидат та Америкадағы "жаңа рух" туралы айтты. 1983 жылы Уильямсбургте 9-шы G7 саммиті өтті. Қатысушылар өсіп келе жатқан қарыз дағдарысын, қаруды бақылауды және Кеңес Одағы мен G7 (кейіннен G8) арасындағы ынтымақтастықты күшейтуді талқылады. Кездесу соңында Мемлекеттік хатшы Джордж П. Шулц 1983 жылдың соңында Батыс Германияда американдық Першинг II ядролық зымырандарының орналастырылатынын растайтын мәлімдеме жасады. 2007 жылғы 3 мамырда Ұлыбританияның королевасы Елизавета II Джеймстаун мен Уильямсбургке сапар шекті. Ол бұрын 1957 жылы Уильямсбургке келген болатын. Президент Джордж У. Буш сияқты көптеген әлемдік көшбасшылар Джеймстаунның 400 жылдығын атап өту үшін келді. Мереке 2005 жылы мерейтойға дайындық шараларымен басталды және 2007 жыл бойы штатта аталып өтті, бірақ ресми шаралар мамыр айының бірінші аптасында өтті. 2009 жылғы 5 ақпанда президент Барак Обама Air Force One ұшағымен алғаш рет қаладағы Демократтар палатасының басқосуына қатысып, олардың "Мәселелер конференциясында" сөз сөйледі.
География
АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 24 шаршы километрді құрайды, оның ішінде 23 шаршы километрі жер, ал 1 шаршы километр (1,8%) су. Уильямсбург Вирджиния түбегіндегі Джеймс және Йорк өзендері арасындағы тік жарлы жерде орналасқан. Квинс Крик және Колледж Крик қаланы ішінара айналып өтеді. Джеймс Сити округі батыс және оңтүстік жақта, ал Йорк округі солтүстік және шығыс жақта орналасқан. Вирджиния штатындағы барлық қалалар сияқты, Уильямсбург та екі округтен заңды түрде тәуелсіз. Қала I-64 дәлізінде, Ричмондтан оңтүстік-шығысқа қарай 72 километр (45 миль), ал Норфолктен солтүстік-батысқа қарай 60 километр (37 миль) қашықтықта жатыр. Ол Хэмптон Роудстың солтүстік-батыс бұрышында орналасқан, бұл елдегі халық саны бойынша 37-ші ірі мегаполис, онда 1 576 370 адам тұрады. Хэмптон Роудс аймағында Норфолк орталық бизнес айманы ретінде танылса, Вирджиния Бич жағажай курорты және Уильямсбург негізінен туризм орталықтары болып есептеледі.
Климат
Уильямсбург ылғалды субтропиктік климат аймағында орналасқан, мұнда қыстары салқыннан жұмсаққа дейін, ал жаздары ыстық және ылғалды болады. Ішкі аймақта орналасқандықтан, қыстары Норфолкке қарағанда сәл салқын, ал көктем күндері сәл жылырақ. Дегенмен, оңтүстік-шығысқа қарай қалалық құрылыстардың көп болуына байланысты ең төменгі температура мұнда орташа есеппен салқынырақ. Маусымдық қар жауынның орташа мөлшері, ал жаз айлары көбінесе сәл ылғалды болады.
2020 жылғы халық санағы
+Вильямсбург қаласы, Вирджиния Демографиялық сипаттама (NH = Испандық емес) Нәсіл / Этностық топтарPop 2000Pop 2010Pop 2020% 2000% 2010% 2020Ақ нәсілділер (NH) 9,3529,9527,37077.9570.7447.78Қара немесе африкалық американдықтар (NH) 1,5931,9185,64813.2813.6336.62Солтүстік Америка үнділері немесе Аляска тумалары (NH) 3135200.260.250.13Азиялықтар (NH) 5468024974.555.7%3.22Тынық мұхиты аралдарының тумалары (NH) 64250.050.030.16Басқа нәсіл (NH) 1523530.130.160.34Аралас нәсілділер/Көп нәсілділер (NH) 1533935971.282.793.87Испан немесе Латиноамерикандықтар (кез келген нәсіл) 3029411,2152.526.697.88Барлығы 11,99814,06815,425100.00%100.00%100.00%Ескерту: АҚШ халық санағы испан/латиноамерикандықтарды этникалық категория ретінде қарастырады. Осы кестеде латиноамерикандықтар нәсілдік категориялардан тыс қалдырылып, жеке категорияға жатқызылған. Латиноамерикандықтар кез келген нәсілге жата алады.
Note: the US Census treats Hispanic/Latino as an ethnic category. This table excludes Latinos from the racial categories and assigns them to a separate category. Hispanics/Latinos can be of any race.
2010 жылғы халық санағы
Халық санауы бойынша, Тайдуотер аймағындағы күшті әскери присутностьтің салдарынан Тайдуотер акценті жылдар бойы біртіндеп жоғалып барады. Туристік орындарға 18-ғасырғы колониялық дәуірдің тұрмыс салтын және мәдениетін көрсететін, тірі тарих мұражайы – Колониялық Уильямсбург кіреді. Осы аймақта Вирджиния штатының алғашқы капитал ғимараты, Губернатор сарайы, Брутон шіркеуі (Америка Құрама Штаттарындағы үздіксіз жұмыс істеп келе жатқан ең көне шіркеу), Пейтон Рэндольф үйі (Континенталдық Конгрестің алғашқы президенті Пейтон Рэндольфтің үйі) және Уильям мен Мэри колледжі орналасқан. Басқа да орындарға Эбби Олдрич Рокфеллер халықтық өнер мұражайы, Вильямсбург шарап зауыты (Вирджиниядағы ең ірісі), Вильямсбург ботаникалық бағы, Штаттық соттардың ұлттық орталығы және Вирджиния музыка мұражайы кіреді. Уильямсбургте екі ойын-сауық паркі бар: Буш Гарденс Уильямсбург және Уотер Кантри АҚШ. Президенттер саябағы – 43 президенттің мүсіндері мен бейнелері көрсетілген білім беру орталығы болды. 2010 жылы қаржылық қиындықтарға байланысты Президенттер саябағы жабылды.
Білім
Уильямсбург Джеймс Сити округі бойынша мемлекеттік мектептер Уильямсбургтегі келесі мектептерді басқарады: Мэтью Уэйли мектебі, Беркли орта мектебі, Джеймс Блэр орта мектебі, Лафайетт жоғары мектебі және Уорхилл жоғары мектебі. Уильямсбург және Джеймс-Сити ауылдық аймағында Уильямсбург христиан академиясы (христиандық Халықаралық бакалавриат мектебі), Уолсингэм академиясы (балабақшадан 12-сыныпқа дейінгі жеке католик мектебі), Уильямсбург Монтессори мектебі және Провиденс классикалық мектебі сияқты бірнеше жеке мектептер де қызмет көрсетеді. Қала 1693 жылы құрылғаннан бері Уильям және Мэри колледжіне орын беріп келеді, бұл оны Американың екінші ең көне колледжіне (Гарвард университетінен кейін) айналдырады. Техникалық тұрғыдан университет бола тұра, Уильям және Мэри Корольдік жарғыға ие болған АҚШ-тың алғашқы мекемесі және Лондондағы Қару колледжінен герб алған жалғыз мекеме болды. Кампус тарихи ауданмен шектес, ал Глостер көшесі герцогының басындағы Рен ғимараты Уильямсбург колониясын жаңартуға кіріскен В. А. Р. Гудвин мен Джон Д. Рокфеллердің отбасы қалпына келтірген алғашқы ғимараттардың бірі болды. Колледж студенттерінің 70% астамы жартылай жұмыс істейді немесе қоғамдық жұмыстарға қатысады. Студенттер жыл сайын Уильямсбургке 300 000 сағаттан астам ерікті еңбек етеді.
Медиа
Уильямсбургті негізінен екі газет қамтамасыз етеді: «Вирджиния Газеті» және «Уильямсбург Йорктаун Күнделікті газеті». «Газет» Уильямсбургте екі апта сайын жарияланады және 1736 жылдан бастап Потомак өзенінің оңтүстігінде жарық көрген алғашқы газет болды. Оның баспагері – Мэрилендте де осындай кәсіптері болған Уильям Паркс. 1750 жылы Паркс қайтыс болғаннан кейін, оның дүкенінің шебері Уильям Хантер 1751 жылы газетті қайта іске қосты. «Daily Press» газеті жақын орналасқан Ньюпорт Ньюсте жарияланады және жергілікті, аймақтық және ұлттық жаңалықтарды қамтиды. Уильям мен Мэри колледжінде екі студенттік газет бар: студенттік төлемдермен қаржыланатын кампус газеті «The Flat Hat» және тәуелсіз кампус газеті «The Virginia Informer». Уильям мен Мэри студенттері көптеген басқа да басылымдар шығарады және өздерінің WCWM радиостанциясын басқарады. «Hampton Roads Magazine» – Уильямсбург пен Хэмптон Роудс аймағы үшін екі айда бір рет шығатын аймақтық журнал. Уильямсбургке Хэмптон Роудс айманында орналасқан мұнаралары бар түрлі AM және FM радиостанциялары қызмет көрсетеді. Уильямсбург Норфолк-Портсмут-Ньюпорт Ньюс тағайындалған нарық аймағына (DMA) кіреді, ол елдегі 42-ші ірі аймақ болып табылады және 712 790 үйді қамтиды (АҚШ-тың жалпы санының 0,64%).
Көлік
Уильямсбург Interstate 64 және U.S. Route 60 тас жолдарының жанында орналасқан, олар қаланы солтүстік-батыста Ричмондпен және оңтүстік-шығыста Норфолкпен байланыстырады. 199-шы мемлекеттік тас жолы, ресми түрде Humelsine Parkway деп аталады, бұрынғы Колониалды Уильямсбург президентінің құрметіне аталған, қаланы жартылай шеңбермен қоршап тұрады. 5-ші мемлекеттік тас жолы қаланы Джеймс өзенінің солтүстік жағалауындағы Джеймс өзенінің плантацияларымен, 295-ші мемлекетаралық тас жолымен және Ричмондпен байланыстырады. 31-ші мемлекеттік тас жолы Джеймстаунға және ақысыз Джеймстаун паромдық өткеліне жол ашады. Колониалдық Парквей Джеймстаун мен Йорктаунға төмен жылдамдықты байланыс ұсынады, ол туннель арқылы Колониалды Уильямсбургтің астынан өтеді. Автобустардан басқа, коммерциялық көлік құралдарына Парквейде кіруге рұқсат жоқ. Қаланың қоғамдық автобус жүйесі, Уильямсбург аймақтық көлік басқармасы (WATA), көлік орталығында орналасқан орталық хабына ие. Мүгедектерге қолжетімді автобус бағдарларының желісі қалаға, Джеймс-Сити округіне және Уильямсбург аймағына жақын Йорк округінің көп бөлігіне қызмет көрсетеді, аптаның жеті күні сағат сайын, ал жұмыс күндері таңдамал бағдарларда жарты сағат сайын қызмет көрсетеді. WATA басқаратын бағдарларға сабақтар кезінде Уильям мен Мэри кампусының айналасындағы маршрут кіреді. Жүйе сонымен қатар паратранзит қызметтерін ұсынады және Йорктаун өзен жағалауындағы көңіл көтеру орталығында троллейбустардың көшірмелерін пайдаланады. WATA Ньюпорт Ньюстың солтүстік-батысындағы Ли Холлдағы және Уильямсбург көлік орталығындағы Hampton Roads Transit (HRT) автобус жүйесімен байланысады. Жүру Уильямсбургтегі маңызды көлік түрі болып табылады, 2006 және 2010 жылдар аралығында жұмысқа баратын адамдардың шамамен бестен бірі осы тәсілді қолданды. Walk Score, қалалардың жаяу жүргіншілерге бейімділігін бағалайтын алгоритмдік веб-сайт, қаланы "өте жаяу жүруге қолайлы" деп сипаттайды. Көптеген ерекшеліктер болмаса, Глостер көшесінде (Duke of Gloucester Street) моторлы көлік құралдарына рұқсат берілмейді, ол Колониалды Уильямсбург пен Саудагерлер алаңының сауда ауданынан өтеді. Қала сонымен қатар велосипедшілерге қолайлы, 1992 жылдан бері аймақта 48 шақырымнан астам велосипедтік инфрақұрылым салынды. Аяқталғаннан кейін Вирджиния астанасы жолы велосипедшілер мен жаяу жүргіншілер үшін Колониалдық Парквей арқылы Ричмондқа дейін асфальтталған жолмен қосылатын болады. Вирджиния түбегіндегі негізгі әуежай – Уильямсбургтен жиырма минуттық жерде орналасқан Ньюпорт Ньюс/Уильямсбург халықаралық әуежайы. Норфолк халықаралық әуежайы мен Ричмонд халықаралық әуежайы да қаладан жолаушыларға қызмет көрсетеді. Амтрак Уильямсбургке күніне үш рейспен Амтрак станциясында тоқтайды. Бұл бағыт Вирджиния түбегінен батысқа қарай Ричмондқа және одан әрі созылады. Ричмондтағы Солтүстік-Шығыс және Оңтүстік-Шығыс жоғары жылдамдықты теміржол дәліздерімен байланыс құру мүмкіндігі де қарастырылуда. Greyhound компаниясы қалааралық автобус қызметтерін ұсынады.
Коммуналдық қызметтер
Уоллер Милл су қоймасы Уильямсбург қаласының негізгі су көзі болып табылады. 350 акр көлемдегі және 1,5 миллиард галлон су сыйымдылығы бар бұл су қоймасы 1945 жылдан бері пайдаланылуда. Қала, оны қоршаған су жиналатын алаптың үлкен бөлігіне ие. Құрғақшылық жағдайында бұл көз Уоллер Миллдегі құдықтан алынатын жер асты суларымен және ұзақ мерзімді келісім бойынша Ньюпорт Ньюс су жүйесінен алынатын тазартылмаған сумен толықтырылуы мүмкін. Қала тұрғындарға кәрі су қызметтерін ұсынады және кәрі суды Hampton Roads санитарлық округінің аймақтық тазарту станцияларына тасымалдайды.
Шығармашылықта
Вильямсбург, Вирджиния, Дж. К. Роулингтің «Сиқырлы әлеміндегі» Америка Құрама Штаттарының Сиқырлы Конгресінің екінші орналасқан жері болды.