Кіріспе
Вирджиния штатындағы тәуелсіз қала, АҚШ. Петербург – Вирджиния штатының тәуелсіз қаласы. 2020 жылғы халық санауы бойынша, қала халқы 33 458 адамды құрайды, оның көп бөлігі афроамерикандықтар. Экономикалық талдау бюросы Петербургті (Колониал-Хайтс қаласымен бірге) статистикалық мақсаттар үшін Динуидди округімен біріктіреді. Қала штаттың орталығы Ричмонд қаласынан 34 км (21 миль) оңтүстікке қарай орналасқан. Ол Аппоматтокс өзенінің (үлкен Джеймс өзеніне құятын саласы, ол шығысқа қарай ағып, Чесапик шығанағының оңтүстік бөлігімен және Атлант мұхитымен Хэмптон Роудс портына қосылады) құлау сызығында (АҚШ-тың Шығыс жағалауындағы өзендерде кеме жүрудің басталар орны) жатыр. 1645 жылы Вирджиния заң шығарушылар палатасы Хенри бекінісін салуға бұйрық берді, бұл аймаққа саудагерлер мен қоныс аударушыларды тартты. 1748 жылы Вирджиния заң шығарушы органының бекітуімен Петербург қаласы құрылып, үш ерте мекенжай біріктірілді. 1850 жылы заң шығарушы орган қаланың мәртебесін көтерді. Петербург көлік торабы ретінде өсіп, өнеркәсібі де дамыды. 1816 жылы ашылған Жоғарғы Аппоматтокс каналының кеме жүретін жүйесінің соңғы нүктесі болды, бұл 1815 жылғы қиратудан кейін көп бөлігі қайта жаңартылған қалаға жеткізілді. Аппоматтокс өзеніндегі порты толып қалғанда, инвесторлар 1838 жылы ашылған (кейін қала сатып алып, 1847 жылы Аппоматтокс темір жолы деп атаған) Джеймс өзеніндегі Сити-Пойнтқа дейін 13 км (8 миль) темір жол салды. Төменде талқыланғандай, бұл Американдық Азамат соғысынан бұрын салынған төрт темір жолдың бірі болды (кейбіреулері мемлекеттік субсидиялармен), жергілікті жүк тасымалдаушыларына артықшылық беретін жеке терминалдармен. 1860 жылы қаланың өнеркәсібі мен көлігі бірігіп, оны штаттың екінші ірі қаласы (Ричмондтан кейін) етті. Ол Вирджиниядағы Фармвилл қаласына дейін, Блю Ридж және Аппалачи тауларының етегіне, содан кейін Чесапик шығанағы мен Солтүстік Атлант мұхитына дейін сауда байланысын қамтамасыз етті. Американдық Азамат соғысы (1861–1865) кезінде Петербург темір жол желісінің арқасында Одақтың Ричмонд қаласындағы Конфедерацияның астанасын басып алу жоспарының маңызды бөлігіне айналды. 1864–1865 жылдардағы Петербургтің қоршауы, оның ішінде Кратер шайқасы және тоғыз айлық окоп соғысы қалаға зор зиян келтірді. Шабуыл алаңдарының бір бөлігі АҚШ Ішкі істер министрлігінің Ұлттық саябақтар қызметімен Петербург ұлттық шабуыл алаңы ретінде сақталды. Петербург 1866 жылға дейін темір жолдарын, соның ішінде қосылатын терминалды қайта жаңартып, бірақ Норфолк портына кемелердің көп бөлігі қатысы болғандықтан, бұрынғы экономикалық жағдайын толығымен қалпына келтіре алмады. Кіші темір жолдардың бірігуінен кейін CSX және Norfolk Southern темір жол желілері Петербургке қызмет көрсетеді. Петербург штаттағы ең көне афроамерикандықтардың қонысы Покахонтас аралында орналасқан. Қаладағы екі баптист шіркеуі, олардың қауымдары 18 ғасырдың соңында құрылған, АҚШ-тағы ең көне афроамерикандық қауымдар мен шіркеулердің қатарына жатады. Соғыстан кейінгі кезеңде, кейін Вирджиния мемлекеттік университеті ретінде дамыған тарихи афроамерикандық колледж Честерфилд округінің Эттрик қаласында құрылды. 20 ғасырда бұл және басқа да афроамерикандық шіркеулер 1950-1960 жылдардағы ұлттық Азаматтық құқық қозғалысының жетекшілері болды. Ричард Бленд колледжі, қазіргі таңда кіші колледж, бастапқыда Уильямсбургтің танымал Уильям және Мэри колледжінің филиалы ретінде құрылған. Петербург көлік торабы болып қала береді. Аймақтың тас жолдарына Interstate Highways 85, 95 және 1, 301 және 460 кіреді. CSX және Norfolk Southern темір жол жүйелері Петербургте көлік орталықтарын сақтайды. Амтрак қалаға күн сайын Солтүстік-Шығыс аймақтық жолаушылар пойыздарымен Норфолкқа, Вирджинияға және оңтүстік штаттарға қатынайды. 21 ғасырдың басында Петербургтің қоғамдық лидерлері қаланың тарихи көрікті жерлерін мұра туризмі үшін, сондай-ақ көлік инфрақұрылымымен қолжетімді өнеркәсіптік нысандарды насихаттайды. Федералды үкімет те ірі жұмыс беруші болып табылады, жақын маңдағы Форт Грегг Адамс, АҚШ армиясының Логистикалық орталығының үйі және армияның Логистикалық бөлімі, ординарлық, квартермейстерлік және көлік корпусы.
Petersburg is an independent city in the Commonwealth of Virginia in the United States. As of the 2020 census, the population was 33,458 with a majority black American. The Bureau of Economic Analysis combines Petersburg (along with the city of Colonial Heights) with Dinwiddie County for statistical purposes. The city is 21 mile (34 km) south of the commonwealth (state) capital city of Richmond. It is located at the fall line (the head of navigation of rivers on the U. S. East Coast) of the Appomattox River (a tributary of the longer larger James River which flows east to meet the southern mouth of the Chesapeake Bay at the Hampton Roads harbor and the Atlantic Ocean). In 1645, the Virginia House of Burgesses ordered Fort Henry built, which attracted both traders and settlers to the area. The Town of Petersburg, chartered by the Virginia legislature in 1748, incorporated three early settlements, and in 1850 the legislature elevated it to city status. Petersburg grew as a transportation hub and also developed industry. It was the final destination on the Upper Appomattox Canal Navigation System, which opened in 1816, to a city mostly rebuilt after a devastating 1815 fire. When its Appomattox River port silted up, investors built an 8 mile railroad to City Point on the James River, which opened in 1838 (and was acquired by the city and renamed the Appomattox Railroad in 1847). As discussed below, that became one of four railroads built (some with government subsidies) constructed (with separated terminals to the advantage of local freight haulers) before the American Civil War. In 1860, the city's industries and transportation combined to make it the state's second largest city (after Richmond). It connected commerce as far inland as Farmville, Virginia at the foothills of the Blue Ridge and the Appalachian Mountains chain, to shipping further east into the Chesapeake Bay and North Atlantic Ocean. During the American Civil War (1861–1865), because of this railroad network, Petersburg became critical to Union plans to capture the Confederate States national capital established early in the war at Richmond. The 1864–65 Siege of Petersburg, which included the Battle of the Crater and nine months of trench warfare devastated the city. Battlefield sites are partly preserved as Petersburg National Battlefield by the National Park Service of the U. S. Department of the Interior. Petersburg rebuilt its railroads, including a connecting terminal by 1866, although it never quite regained its economic position because much shipping traffic would continue to the Norfolk seaport. After the consolidations of smaller railroads, both the CSX and Norfolk Southern railway networks serve Petersburg. Petersburg has the oldest free black settlements in the state at Pocahontas Island. Two Baptist churches in the city, whose congregations were founded in the late 18th century, are among the oldest black congregations and churches in the United States. In the post bellum period, a historically black college which later developed as the Virginia State University was established nearby in Ettrick in Chesterfield County. In the 20th century, these and other black churches were leaders in the national Civil Rights Movement of the 1950s 1960s. Richard Bland College, now a junior college, was originally established here as a branch of Williamsburg's famed College of William and Mary. Petersburg remains a transportation hub. Area highways include Interstate Highways 85, 95, and U. S. Route highways with 1, 301, and 460. Both CSX and Norfolk Southern rail systems maintain transportation centers at Petersburg. Amtrak serves the city with daily Northeast Regional passenger trains to Norfolk, Virginia, and long distance routes from states to the South. In the early 21st century, Petersburg civic leaders promote the city's historical attractions for heritage tourism, as well as industrial sites reachable by the transportation infrastructure. The federal government is also a major employer, with nearby Fort Gregg Adams, as home of the United States Army's Sustainment Center of Excellence, and the Army's Logistics Branch, Ordnance, Quartermaster, and Transportation Corps.
Жергілікті халықтар
Покахонтас аралындағы археологиялық қазбалар нәтижесінде б.з.б. 6500 жылға дейін сонатын ежелгі американдықтардың қонысының іздері табылды, бұл архаикалық кезеңнің (б.з.б. 8000-1000 жылдар) алғашқы үштен бірін құрайды. Еуропалықтардың зерттеулері мен отарлаудан бұрын мыңдаған жылдар бойы осы аймақта жергілікті халықтардың түрлі мәдениеттері өмір сүрді. 1607 жылы англиялықтар Вирджинияға келген кезде, аймақты Поухатан конфедерациясының ірі тайпасы – Аппаматұк халқы мекендеген. Оларды воранс, Король Кокуносум және оның қарындасы, Патшайым Оппуссокионуске басқарды. Бұл алгонкин тілінде сөйлейтін халық кейіннен Рохоик өзенінің жанында (бұрын Роховик немесе Индиан Таун Рун деп аталған) қала салды. Қазіргі Петербург солтүстік-шығысқа қарай дамыды.
Негізін қалау
Петербург Аппоматтокс өзенінің құлау сызығындағы стратегиялық тұсқа негізделді және ағылшын отарлаушылары қоныстанды. 1635 жылға қарай олар Аппоматтокс өзенінің оңтүстік жағалауында, қазіргі Сикамор көшесіне дейін батысқа қарай және шамамен 2 километрге дейін жерді патенттеді. 1646 жылы Вирджиния колониясы Апаматук қаласынан шалқап жатқан жерде, сарқыраманың жанында Форт Генриді құрды. Ол диірмендерді және кейіннен өнеркәсіптің дамуын қамтамасыз ету үшін су энергиясын берді. Полковник Абрахам Вуд сол жылдары Аппалачи тауларына дейін батысқа қарай аймақты зерттеу үшін бірнеше танымал экспедицияларды осы жерден жіберді. 1675 жыл шамасында Вудтың күйеу баласы Питер Джонс, сол кезде форттың командирі және үндістермен сауда жасаған, жақын жерде Питерс-Пойнт деп аталған сауда орталығын ашты. Кеннон және Боллинг отбасылары, көрнекті темекі шаруалары және саудагерлер, сонымен қатар осы аймақта тұрып, жергілікті саясатқа қатысты. 1733 жылы полковник Уильям Бёрд II (сол кезде Ричмондқа негіз салған) Питерс-Пойнтта Петерсбург деп аталатын қала құру жоспарын жасады. Вирджиния Бас Ассамблеясы 1748 жылдың 17 желтоқсанында Петербургті және іргелес Блэндфордты ресми түрде біріктірді. Өзеннің солтүстігіндегі Уиттонтаун 1749 жылы қоныстанды және 1752 жылы Покахонтас болып тіркелді. Петербург 1762 жылы "Ескі қалаға" қосылып, сәл кеңейтілді.
Революциялық соғыс кезеңі
Американың Тәуелсіздік соғысы (1775–1783) кезінде британдықтардың колонияны қайта басып алуға жасаған соңғы әрекеті 1781 жылғы сәуірде Петербургтің шығысында басталған Бланфорд шайқасына әкелді. Вирджиния милициясы Аппоматтокс өзенінен солтүстікке шегіне барысында, жауды тоқтату үшін Pocahontas ағаш көпірінің тақтайларын алып тастады. Британдықтар Бланфорд пен Петербургті басып алғанымен, стратегиялық басымдықты қайта қалпына келтіре алмады. Лорд Корнуоллистің Каролинадан Вирджинияға келген әскері Йорк өзеніндегі Йорктаунды басып алып, Корольдік теңіз күштерінің флотымен кездесуді күтті. Бірақ көп ұзамай, американдық-француздық біріккен әскер оларды қоршап алып, қоршауға алды. Корнуоллис пен оның әскері, адмирал де Грасс басқаратын француз теңіз күштерінің Батыс Индия флоты солтүстікке келгенде, тұтқынға түсіп, оқшауланды. Олар Чесапик шығанағының аузындағы Кептер шайқасында жеңіске жетіп, британдық жабдықтау және эвакуация флотын кері шегінуге мәжбүр етті. 1781 жылғы қазан айында Лорд Корнуоллис Континенттік армияның генералы Джордж Вашингтон мен француз генералы граф де Рошамбоға бас иді. Екі жылға созылған сирек болатын қақтығыстар мен көптеген келісімдерден кейін, Тәуелсіздік соғысы Ұлыбританияның жаңа Америка Құрама Штаттарын ресми түрде мойындауымен аяқталды. Соғыстан кейін, 1784 жылы Петербург көршілес Блэндфорд (Бланфорд деп те аталады), Покахонтас және алыс жатқан Ревенскрофт қалаларын қосып алды, олар үлкен қаланың аудандарына айналды. 1798 жылы Гиллфилд аймағы да қосылды. Тұрғындардың Америка мүддесіне деген адалдығы 1812 жылғы соғыс (1812–1815) кезінде Петербург еріктілерінің милиция бөлімін құруға себеп болды, олар 1813 жылғы 5 мамырда Ұлы көлдер шекарасындағы Форт-Мейгс қоршауында көзге түсті. Төртінші президент Джеймс Мэдисон Петербургті "Одақтың кокадасы" деп атады (кейін қалаға "Кокада қаласы" деген лақап ат берілді), еріктілердің бас киімдерінде тағылған кокадалардың құрметіне.
Петербургтің еркін қара қауымы
Петербург қара нәсілділері Бірінші баптист (1774) және Гиллфилд баптист шіркеуін (1797) құрды, бұл қаладағы ең көне қара қауымдардың біріншісі және екіншісі, сондай-ақ елдегі ең көне қауымдардың екеуі. Бұл шіркеулер Петербургте құрылған алғашқы баптист шіркеулері болды. Вирджиниядағы көптеген бос қара нәсілділер заңдық шектеулердің күшеюіне қарамастан, өсіп келе жатқан қалалық қауымдастыққа көшіп келді. 1860 жылға дейін Петербург қара американдықтардың көпшілік құраған қаласы болды, бірақ құлдардың заңдық құқықтары шектеулі болды. 1850 мен 1860 жылдар аралығында Петербургтегі бос қара қауым 24%-ға өсті, алайда өнеркәсіптік өсім ақ нәсілді халықтың одан да көп өсуіне ықпал етті. 1860 жылы Петербургтегі халық санағында 18 366 адам тіркелді, олардың 9 342-сі ақ нәсілді, 5 680-і құл, ал 3 244-і бос қара нәсілділер еді. Осылайша, 1860 жылы барлық бос адамдардың шамамен 26%-ы қара нәсілділерді құрады, бұл Оңтүстік қалалары арасындағы ең жоғары көрсеткіш. Бос қара еркектер темекі бұраушылары, темір қорыту зауыттарындағы жұмысшылар, арба жүргізушілер, қайықшылар және такси жүргізушілер ретінде, сондай-ақ шеберлер – кірпіш қалаушылар, дөңгелек жасаушылар, шелекшілер және теміршілер ретінде жұмыс істеді. Бос қара әйелдер темекі зауыттарында сабақтарын бөліп шығарушылар, кір жуушылар, тігіншілер немесе жұмысшылар болып жұмыс істеді. Плантация иелері де жалдамалы құлдарды қалаға әкелді. Оңтүстік аймақтағы көптеген қалалардағыдай, ақ үйлерде де құлдар болды, бірақ олардың 40%-дан астамы тек бір қызметшіні ұстады. Покахонтас аралы (нақтырақ айтқанда, әдетте Аппоматтокс өзенінің солтүстік жағалауындағы жарты аралы) аймақтың бос қара тұрғындарының шоғырланған жеріне айналды. Су жолдарына қол жеткізілуі және қашқан құлдарға көмектесуге дайын тұрғындардың болуы осы ауданды Жер асты жолының маңызды нүктесіне айналдырды.
Соғыс алдындағы кезең
Антебеллум кезеңінде Петербург құл иелік ететін штаттардың он бірінші ірі қаласы және Америка қалаларының арасында өнеркәсіптік даму бойынша 49-орында болды. Комиссия саудагерлері (1860 жылы 39 фирма) жақын орналасқан Динуидди округінен, сондай-ақ солтүстік, оңтүстік және батыс аймақтарынан ауыл шаруашылығы өнімдерін сатып алып, қажетті жабдықтарды сатты. Петербургтің өнеркәсіпшілері мақта, темекі және металл өңдеп, өнімдерін аймақтан тысқа шығарды. Ричмонд пен Петербург әлемдегі ең ірі темекі сауда орталықтары болды, 1861 жылы Ричмонд штаттағы темекінің 61%-ын, ал Петербург 23%-ын сатты. Петербургтің мақта өнеркәсібі 1830 жылдары құрылғаннан бастап су энергиясына тәуелді болды. 1860 жылға қарай Эттик, Матоака және Аппоматтокс өзенінен ар жағындағы Баттерсиде Линч пен Каллендер диірмендерінің айналасында қалалар қалыптасты. Бұл диірмендер штаттағы осы өнеркәсіптің шамамен үштен бірін құрады. Қалада 1860 жылға қарай сумен жұмыс істейтін үш ұн диірмені мен бес темір қорыту зауыты болды. Қала, көбінесе ауыл шаруашылығымен айналысатын және ірі қалалары аз штаттың маңызды өнеркәсіптік орталығына айналды. 1813 жылдан бастап қала көшелерін жол төсеу арқылы жақсартты, бұл бизнеске қызығушылықты арттырды. 1816 жылы Жоғарғы Аппоматтокс каналы компаниясы Аппоматтокс сарқырамасын айналып өту үшін Жоғарғы Аппоматтокс каналы жүйесін аяқтады, бұл Фермвиллге дейін өзен бойымен қозғалысты жеңілдетіп, сондай-ақ мақта және ұн диірмендерін қуатпен қамтамасыз етті. Петербург өзен портының лайлануына жауап ретінде 8 шақырымдық Сити Пойнт теміржолын салды, ол қаланы Джеймс өзеніндегі Сити Пойнтқа қосты, онда ірі Чесапик шығанағы мен Норфолкке бағытталған кемелер тоқтай алатын. Сол онжылдықта Петербург теміржол торабына айналды. Вирджиния және Солтүстік Каролина заң шығарушы органдары 1830 жылы (алғашқы американдық теміржолы B.&O. ашылғанынан үш жыл өткен соң) 65 шақырымдық Петербург-Уэлдон теміржолын құруға рұқсат берді, ал оның «Оңтүстік депосы» 1833 жылы Солтүстік Каролинадағы Уэлдонға (көбінесе жүк) тасымалдауды бастады. Вирджиния заң шығарушы органы 1835 жылы Ричмонд-Петербург теміржолын бекітті, ал үш жылдан кейін ол Петербургтің Покахонтас ауданы мен Ричмондтың Манчестер ауданы арасында ашылды, бұл Манчестердің ақылы жолына қарағанда ыңғайлы және арзан байланыс құрады. 1846 жылы заң шығарушы орган Фармвилл және Линчбургке батысқа қарай бағытталған Саутсайд теміржолын құруға рұқсат берді. Ол батысқа қарай 124 шақырымға созылып, технологиялық тұрғыдан ескірген Жоғарғы Аппоматтокс каналын алмастырып, 1854 жылы Аппоматтокс теміржолын сатып алды. Петербургтің бизнес мүдделері жылдар бойы соңғы ірі желінің – Норфолк және Петербург теміржолының 1858 жылы аяқталған құрылысына кедергі келтіре алды. Бұл жол Петербургті Атлант мұхитының Норфолк портымен байланыстырып, Петербургтің өзінен де бұл қалада одан да көп өсімді қамтамасыз етті. 1851 жылы қала газ шамдарын орнатты және 1857 жылға қарай жаңа қалалық су жүйесін құрды. Осы азаматтық жетістіктердің барлығы темекі өнімдерін, мақта мен ұнды өндіру және банк ісіне негізделген маңызды бизнес қауымдастығын тартуға және сақтап қалуға көмектесті.
Америка Азаматтық соғысы
Америка Азамат соғысы кезінде Петербург Вирджиния штатындағы екінші ірі қала болды, астанасы Ричмондтан кейін, және Конфедерациядағы жетінші ірі қала еді. Петербург тұрғындарының арасында Конфедерациядағы кез келген қаламен салыстырғанда ең жоғары пайызбен еркін афроамерикандықтар және Атлантика орталық аймағындағы ең көп еркін афроамерикандықтар саны тіркелді. 1861 жылы Азамат соғысы басталғанда Петербург Конфедерацияның күшін қолдау үшін стратегиялық маңызға ие болды. Қала Конфедерация армиясына бірнеше жаяу әскер роталарын, артиллерия бөлімдерін және үш кавалерия отрядын жіберді. 1861 жылдың сәуір айында Петербургтен 300-ден астам еркін афроамерикандық өз еркімен Норфолк, Вирджиния қаласының бекіністерін салуға өз көшбасшыларымен бірге жұмыстанды. Құл иелері де көптеген афроамерикандық құлдардың еңбегін пайдаланды.
Петербургті қоршау
1864 жылы Петербург Одақ генералы Улисс С. Гранттың құрлықтағы науқаны барысында маңызды нысанаға айналды. Қаланың көптеген темір жолдары оны Конфедерация астанасы Ричмондқа тікелей байланыс жасауға мүмкіндік берді. Колд-Харбор шайқасындағы жеңілістен кейін Грант Ричмондтан шығысқа қарай жылжып, Джеймс өзенін кешіп, Петербургке қарай бет түзеді. Грант Петербургке келіп түсетін темір жол желілерін кесіп, Ричмондқа жабдықтауды тоқтатуды жоспарлады. 9 маусымда 18-ші корпустың басшысы Уильям Ф. "Балди" Смит бастаған әскерлер Петербургті қорғау үшін салынған Диммок желісіне – қорғаныс бекіністерінің бірнеше қатарына шабуыл жасады. Генерал Роберт Ли Солтүстік Вирджиния армиясымен келді, осылайша 292 күндік Петербург қоршауы басталды. Одақтың басшылығының қателіктері мен Конфедерация генералы Уильям Махоунның келгеніне байланысты одақ әскерлері Крейтер шайқасында ауыр жеңіліске ұшырап, 4000-нан астам жауынгерін жоғалтты. 1865 жылдың сәуір айының басында одақ әскерлері сол фланғын Уэлдон темір жолына (Солтүстік Каролина штаты) және Саутсайд темір жолына дейін жылжытуға қол жеткізді. Петербургтің маңызды темір жолдарының басылуы Конфедерация күштерін кері шегінуге мәжбүр етті, нәтижесінде қоршау одақ армиясының жеңісімен аяқталды. Петербургтің құлауы Ричмондты қорғау мүмкін емес екенін көрсетті. Ли өз әскерін Оңтүстік Каролинадағы конфедерациялық күштермен қосылу үшін оңтүстікке қарай бастады. Олардың саны жеткіліксіз болғандықтан, олар қоршауға алынып, 9 сәуірде Вирджиния штатындағы Аппоматтокс сотында капитуляциялауға мәжбүр болды.
Қайта құру дәуірі
Азамат соғысынан кейінгі жылдары көптеген босатылған құлдар Петербургке көшіп келіп, көптеген шіркеулер, кәсіпорындар мен мекемелер құрды. Бостандыққа шыққандар жөніндегі бюро (Freedmen's Bureau) 1869 жылдың желтоқсанында бұрынғы Конфедерация бөлімшесі болған Говардс Гроув ауруханасында психикалық денсаулық сақтау ауруханасын қоса алғанда, бостандыққа шыққандар үшін жаңа мекемелер ашты. АҚШ Федералдық үкіметі мен теміржол компаниялары қалаға зардап шеккен теміржолдарды жөндеді. Санкт-Джон епископ шіркеуі 1868 жылы Петербургте құрылды. 1870 жылы Бас Ассамблея Орталық психиатриялық аурухананы мемлекеттік ұйым ретінде бекітті, бұл екі нәсілдік қайта құру дәуіріндегі заң шығарушы органның жалпы халықтың әл-ауқатын арттыру мақсатындағы күш-жігерінің бір бөлігі болды. Заң шығарушы орган сондай-ақ мемлекеттің алғашқы тегін мемлекеттік білім беру жүйесін құрды.
Редюссер дәуірі
1880 жылдары қара республикашылар мен ақ популистердің коалициясы бірнеше жыл бойы штаттық заң шығарушы органда билік жүргізді. Бұл Петербургте екі маңызды мемлекеттік мекеме ашылуына себеп болды, себебі заң шығарушы орган білім беру және әлеуметтік қамтамасыздануға инвестиция жасады. 1882 жылы заң шығарушы орган жақын орналасқан Эттрик қаласында Вирджиния мемлекеттік университетін Вирджиния қалыпты және колледж институты ретінде құрды. Бұл Атлантика орталық аймағындағы толық мемлекеттік қаржыландырылатын, төрт жылдық тарихи қара колледждер мен университеттердің (HBCU) біріншілерінің бірі болды. Бұл, Қайта құру заң шығарушы органымен басталган, мемлекеттік білім беруді жақсартуға бағытталған күш-жігердің бір бөлігі болды. 1888 жылы университеттің алғашқы президенті Джон Мерсер Лэнгстон республикалық партия тікелей тізімі бойынша АҚШ Конгресіне сайланды, ол Вирджиния штатынан Конгресске сайланған алғашқы афроамерикандық болды. 1882 жылы штаттық заң шығарушы орган психиатриялық аурухананы Мейфилд фермасына көшіруге және онда жаңа кампус құруға рұқсат берді. Бүгінгі күні психикалық денсаулық сақтаудың түрлі қызметтерін ұсынатын Орталық мемлекеттік аурухана осы жерде орналасқан. 1894 жылы фейерверк фабрикасы жарылып, он бір адам қаза тапты.
ХХ ғасырдан бүгінгі күнге дейін
Петербургтың шектеулі географиялық аумағы және Ричмондқа жақын орналасуы – 20 ғасырдағы маңызды экономикалық өзгерістерге бейімделуіне кедергі келтірген құрылымдық мәселелер. 20 ғасырдың ортасындағы өнеркәсіптік және теміржол салаларын қайта құру сияқты факторлар қаладағы жұмыс орындарының санын азайтты. Бұған қоса, қала маңындағы құрылыс халықты қала сыртындағы жаңа тұрғын үйлерге көшіруге ықпал етті. Әлемдік соғыстар Петербургтің жанында ірі федералдық мекемелердің салынуына себеп болды, бұл жергілікті жұмыс орындарын құруға мүмкіндік берді. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін АҚШ армиясы Принс-Джордж округінде, Петербургтің шетінде Ли лагерін құрды, ол жаттығулар үшін пайдаланылды. Бұл нысан Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде де қолданылды. 1950 жылы лагерь Форт Ли болып қайта аталды және АҚШ армиясының жабдықтау корпусы орталығы мен мектебін орналастыру үшін қосымша ғимараттар салынды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Пикетт лагері Петербургтің батысында, Блэкстоунның шағын ауылдық қаласының жанында құрылды, ал Ричмонд қорғаныс жабдықтау орталығы көршілес Честерфилдте ашылды. Соғыстан кейінгі кезеңде осы объектілердің кейбіреулерінің мөлшері қысқартылды. 1950 жылдары Петербург АҚШ-тың тас жол жүйесіне дейінгі Ричмонд-Петербург тас жолының оңтүстік соңғы нүктесі болды. Осыдан бері Петербург жақын орналасқан Ричмондпен бәсекелесіп келеді, себебі астана экономиканың өзгеруіне байланысты аймаққа үстемдік етеді және өнеркәсіп салалары қайта құрылды.
Джим Кроу
19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында Вирджиния штатының Демократиялық партиясы басымдықтың артықшылығына ие болған заң шығарушы органы конституциялық өзгерістерді бекітті, осы арқылы көптеген афроамерикандықтар мен көптеген кедей ақтарды құқықтарынан айырды. Осылайша, олардың азаматтар ретіндегі құқықтарын пайдалану мүмкіндігіне елеулі нұқсан келді. Заң шығарушы орган сондай-ақ, нәсілдік сегрегацияны енгізген Jim Crow заңдарын қабылдады. Екінші дүниежүзілік соғыста елге және азаттыққа қызмет еткен көптеген афроамерикандықтар соғыстан кейінгі жылдары әлеуметтік әділдік, сегрегацияны жою және сайлау құқығын қайтару үшін күресті. 1949 жылы Петербург қаласының кәсіпкері және саясаткері, сол кездегі ең ірі қаламсап өндірушілердің бірі болған «Арнольд Пен Компани» президенті және иесі Ремми Арнольд Вирджиния губернаторы лауазымына үміткерлік науқанын бастады. Петербург қалалық кеңесінің мүшесі болған Арнольд барлық адамдарға, соның ішінде афроамерикандықтарға арналған қоғамдық тұрғын үйлер мен демалыс орындарына тең қолжетімділік және әділдік үшін бюджеттік қаражатты арттыруды, сондай-ақ Петербургтегі афроамерикандық мектептерге арналған қаржыландыруды ұлғайтуды қолғабысқан болатын. Джим Кроу Оңтүстігіндегі демократиялық саясаткер үшін ерекше жағдай ретінде, Арнольд этникалық қарамастан "барлық вирджиниялықтарға әділ қарауға" уәде берді. Ол Демократ ретінде АҚШ Конгресіне сайланған алғашқы афроамерикандық Артур Вергс Митчеллдің қолдауын алды. Ақырында Арнольд Демократиялық партияның ішкі сайлауында жеңіске жеткен Джон С. Батлға есе жіберді, ол губернаторлық сайлауда жеңіске ие болды. Көптеген афроамерикандықтар солтүстік штаттарға қоныс аударғаннан кейін де, 1960 жылы Петербург халқының 40 пайызы афроамерикандықтарды құрады. Штаттық сегрегация және Джим Кроу заңдарына сәйкес, осы азаматтарға қоғамдық кеңістіктер мен нысандарды еркін пайдалануға тыйым салынды.
Азаматтық құқық қозғалысы
Ірі қара шіркеулер, мысалы, Бірінші Баптист және Гиллфилд Баптист, Петербургтегі Азаматтық құқық қозғалысының моральдық орталығын құрады, ол ғасырдың ортасында күш алып, іс-қимыл орталығы болды. Гиллфилд Баптист шіркеуінің пасторы доктор Уайатт Ти Уокер 1950 жылдардың басында доктор Мартин Лютер Кингпен достық қарым-қатынас орнатқан, екеуі де Нью-Йорк штатындағы діни семинарияда оқыған кезде. 1957 жылы олар Оңтүстік Христиандық Көшбасшылық Конференциясын (SCLC) бірлесіп құрды, бұл Оңтүстіктегі қозғалыстың көшбасшылығы үшін маңызды күш болды. Уокер сондай-ақ Алабамадағы Монтгомериді жақсарту қауымдастығының үлгісі бойынша Петербургті жақсарту қауымдастығын (PIA) құрды. Уокердің және Кингтің жақын серіктестерінің айтуынша, Петербург маңызды рөл атқарды, ол ұлттық азаматтық құқық қозғалысының жоспасы сияқты болды. 1950 жылдардың басынан бастап Петербургтегі афроамерикандықтар мемлекеттік мектептер мен мекемелердегі сегрегацияны жою үшін күресті. 1958 жылы қалалық кеңес Уилкокс көлін, Петербургтегі танымал жүзу орнын, көлдің қоғамдық демалыс аймағының нәсілдік интеграциялануына жол бермеу үшін жапты. Ол ешқашан жүзу үшін қайта ашылмады. 1960 жылы автобус терминалында өткен отырыстар арқылы PIA автобус терминалының мейрамханаларының басшысы Петербургте және басқа да бірнеше қалалардағы түскі ас орындарындағы сегрегацияны жоюға келісті.
ХХ ғасырдың аяғындағы экономикалық құлдырау
Шағын сауда және өнеркәсіп шамамен 1980 жылдардың соңына дейін гүлденді. 1985 жылы қаладағы ең ірі темекі өндірушісі – Браун энд Уильямсон компаниясы қаладағы темекі фабрикасын жапқанда, қала ауыр соққыға ұшырады. Индустрияландырудың тоқтауы, теміржолдардың қайта құрылуы және осымен байланысты ұлттық экономикалық өзгерістер қалада көптеген жұмыс орындарының жойылуына әкелді, бұл солтүстік және орталық-батыстағы көптеген ескі өнеркәсіптік қалаларда болғандай жағдайды тудырды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін елдегі тас жолдардың салынуы қалалардың сыртындағы дамуға көмектесті, ал қала маңындағы жерлерге қоныстану мәселелерді күшейтті. Сонымен қатар, 1960 жылдары мектептердегі нәсілдік интеграцияға жауап ретінде көптеген орта таптың отбасылары негізінен ақ нәсілділер тұратын қала маңындағы жаңа үйлерге көшіп кетті. Олар Ричмонд аймағына да көшіп барды, онда экономика қаржы және бөлшек сауда салаларындағы жаңа жұмыс орындарымен кеңейді. Кейбір компаниялар өндірістік жұмыс орындарын оңтүстікке қарай, жалақысы төмен штаттарға немесе шетелге көшірді. Экономиканың төмендеуі Петербургтегі бәсекелестік пен нәсілдік шиеленісті күшейтті. Бұл 1968 жылдан 1980 жылға дейін жалғасты, ол кезде қалалық кеңестің қара нәсілді мүшелері ақ нәсілді әкімді олар мен ACLU-дың қаладағы ақ үстемдікті сақтауға бағытталған деп санайтын аудандарды қайта бөлу жоспары үшін расизмде айыптады. Он жылдар бойы қала басқаруын ақ нәсілді кәсіпкерлер мен банкирлер жүргізіп келді. Олардың көпшілігі эксклюзивті Уолнат Хилл ауданында үй сатып алуға жеткілікті бай болды және олардың туысқандары онда ұрпақтан-ұрпаққа дейін тұрды. 1980 жылы бір қара нәсілді кеңесші Петербург қалалық үкіметін сегрегациялық демократ Гарри Флод Байрд басқарған саяси ұйыммен салыстыра отырып, "Байрд машинасының кішкентай нұсқасы" деп сипаттады, ол ондаған жылдар бойы Вирджиния саясатын бақылады. 1968 жылы сәуірде Мартин Лютер Кингтің қазасынан кейін Петербург оның туған күнін мереке ретінде белгілеген алғашқы қала болды, ал 1983 жылы ол федералдық Мартин Лютер Кинг күні ретінде танылды, Оңтүстік Каролина штаты оны заңмен бекіткеннен кейін ол толыққанды ұлттық мерекеге айналды. Ақ нәсілділердің аннексияланған қала маңындағы аудандардан көшуі дерлік бірден басталды. Петербург қаласының тұрғындары ретінде олардың балалары Петербург қалалық мектептеріне баруға міндетті болды, ол ақ нәсілділер балаларын жеке мектептерге жіберуіне немесе қала маңына көшіп кетуіне байланысты басым түрде қара нәсілділерге айналды. Аннексияланған аудандардағы үлкен егістік жерлерді өнеркәсіптік дамыту жоспарлары іске аспады. 1985 жылы Петербург Принс-Джордж округінен көбірек жерді аннексиялауға тағы да тырысты. Бұл жолы жақын орналасқан Хопвелл қаласы, оның шекарасында салық салынатын өнеркәсіптің үлкен көлемі болған қала, Принс-Джордж округінің коммерциялық аумақтарын, соның ішінде Форт-Ли және көптеген әскери отбасылар тұратын базаға жақын маңдағы қала маңындағы аудандарды аннексиялауға тырысқан аннексияға қосылды. Принс-Джордж тұрғындарының көпшілігі Петербургтің бұрынғы аннексиясынан кейін округте қалу үшін көшіп кетті. Олар қалалардың өздерінің аудандарын аннексиялауға тағы да тырысуына қарсы болды. АҚШ Қорғаныс министрлігі де ұсынылған аннексияға қатаң қарсылық білдірді. Бес жылға созылған сот процесінен кейін, Принс-Джордж округіне өкілдік еткен адвокат Ричард Кранвеллдің қатысуымен Вирджиния соттары, соның ішінде Вирджинияның Жоғарғы соты, бірауыздан қалалар аннексия өз қалаларына пайда әкелмейтінін және Принс-Джордж тұрғындарына мемлекеттік қызметтер көрсету қажет емес екенін шешті. Ұзаққа созылған аннексиялық күрес округ пен қала үкіметтері арасындағы нәсілдік шиеленіске ықпал етті, бұл аймақтық ынтымақтастыққа кері әсер етті. Принс-Джордж округінде басым түрде ақ нәсілділер тұрады, ал Петербург қаласында шамамен бес бөлігі қара нәсілділерден тұрады. Осы шиеленіскен қарым-қатынастар аймақтық прогрессті баяулатты және бизнеске деген сенімді құртты, бұл аймақтағы экономикалық дамуға кедергі келтірді. 1980 жылдардың соңы мен 1990 жылдардың басында көптеген қалған бөлшек саудагерлер, соның ішінде Тальхаймерс, JC Penney және Sears Roebuck, 1989 жылы көршілес және басым түрде ақ Колониал-Хайтс қаласында ашылған жаңа Саутпарк сауда орталығына Петербургтегі ескі сауда аймақтарынан көшіп кетті. 1990 жылы дүкендер тізбегі банкрот болғандықтан Петербургтегі Миллер энд Роудс дүкені жабылды. Ку-клукс-клан Колониал-Хайтс қаласында шерулер өткізді. Жаңа сауда орталығы ашылғаннан кейін азаматтық құқық қорғаушы Кертис В. Харрис пен SCLC бастаған қара нәсілділер Саутпарк сауда орталығын шамамен бес жыл бойын бойкоттады. Бойкот Колониал-Хайтс қаласының әкімі Джеймс Макнир Харрис пен оның кеңесінің мүшелерімен сауда орталығы аумағында қара нәсілділерге жұмыс мүмкіндіктерін талқылау үшін кездескеннен кейін аяқталды. Макнир кейін Ричард Бланд колледжінің президенті болды. 20 ғасырдың соңында Петербург тарихи ғимараттарды қалпына келтіруге және өзінің тарихи орталығына әртүрлі дүкендер мен бизнес тартуға жұмыстады. 1993 жылғы Вирджиния торнадосы кезінде Петербург F4 торнадосына тап болды, ол қаланың орталық бөлігінен өтіп, көптеген қалпына келтірілген тарихи ғимараттар мен бизнеске ауыр зиян келтірді. Сол торнадо Колониал-Хайтс қаласында да болды, Walmart дүкенін қиратты.
21 ғасыр
2007 жылдан бері Петербург шағын қала ретінде дамуын жалғастырып келеді және оның коммерциялық қызметі өзгерді. Петербургтің орталық бөлігі, Ескі қала деп белгілі, тығыз ядрода жаңа кәсіпорындар ашылды: оларға тәуелсіз ресторандар, барлар мен кофеханалар кіреді. 1990 жылдардың басында жабылып, ұзақ жылдар бойы пайдаланылмаған Уолнат сауда орталығы бұзылды. Армия жақын орналасқан Грегг Адамс бекінісіндегі, АҚШ Армиясының Логистикалық Ұлттық Орталығындағы қызметін кеңейтті. 2005 жылғы базаларды қайта құру және жабу шараларынан кейін Армияның Логистикалық басқармасы, қару-жарақ, жабдықтау және көлік корпусы Форт-Эустистен осы бекініске көшірілді. 2016 жылы Петербург мемлекеттік аудит 12 миллион долларлық бюджет тапшылығын анықтағаннан кейін, жыл соңына қарай төлем қабілетсіздікке ұшырау қаупі туды, нәтижесінде мемлекеттік қызметтерге үлкен қысқартулар жасау туралы мәселе көтерілді. 2022 жылдың 22 тамызында Петербург қаласы мен Вирджиния штаты «Петербург үшін серіктестік» құруға келісіп, білім беру, қоғамдық қауіпсіздік, денсаулық сақтау және көлік мәселелерін жақсартуға бағытталған ортақ бағдарламаны іске қосты. Вирджиния штатының қазіргі губернаторы Гленн Янкин, Петербург қаласының қазіргі мэрі Сэм Пархам, жергілікті кәсіпорындар, жергілікті және штаттық құқық қорғау органдары, жергілікті мектептермен серіктес білім беру ұйымдары және аймақтық университеттер мен колледждер бұл серіктестікке қатысты. Аталған серіктестіктің аясында 42 жоба және 61 ұйым жұмыс істейді.
География
Петерсбург (37.21295, 77.400417) координаталарында орналасқан. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 60 км² құрайды, оның ішінде 59 км² құрлық және 1 км² (1,1%) су алабын құрайды. Петербург Аппоматтокс өзенінің құлау сызығында орналасқан, бұл Пьемонт аймағының (континенттік тау жыныстары) және Атлантика жағалау жазығының (жинақталмаған шөгінділер) кездесетін жерін көрсетеді. Құлау сызығы әдетте өзеннің тасты шекарасынан өтетін жерде анық байқалады, себебі онда тасылдар немесе сарқырамалар болады. Өзен кемелері одан әрі ішке жүзе алмайтындықтан, бұл орын кеме қатынасының бастапқы нүктесіне айналды. Порт қажеттілігі және су энергиясының мол болуы өзеннің құлау сызығынан өтетін жерлерде елді мекендердің дамуына ықпал етеді. Шығыс жағалауында, Нью-Йорк пен Джорджияның арасында шамамен ортасында орналасқан Петербург, Вирджиния штатының астанасы Ричмондтан оңтүстікке қарай 21 миль (34 км) қашықтықта және 95 және 85 тас жолдарының қиылысында жатыр. Қала Ричмонд-Петерсбург метрополиялық статистикалық аймағын (MSA) құрайтын 13 әкімшілік бірліктің бірі болып табылады. АҚШ Экономикалық талдау бюросы статистикалық мақсаттар үшін Петербург қаласын Колониал-Хайтс және Хоупвелл қалаларымен, сондай-ақ көршілес Динуидди және Принс-Джордж округтерімен біріктіреді. Петербург сонымен қатар "Аппоматтокс бассейні" деп аталатын Үш қала аймақтық экономикасының бір бөлігі болып табылады, оған оңтүстік-шығыс Честерфилд округінің бір бөлігі кіреді. Петербург Вирджиния штатының Ричмонд қаласынан оңтүстікке қарай 21,69 миль, Вирджиния штатының Эмпория қаласынан солтүстікке қарай 38,24 миль, Вирджиния штатының Норфолк қаласынан солтүстік-батысқа қарай 66,83 миль, Солтүстік Каролина штатының Роки-Маунт қаласынан солтүстікке қарай 91,68 миль және Солтүстік Каролина штатының Дарем қаласынан солтүстік-шығысқа қарай 118,99 миль қашықтықта орналасқан.
2020 жылғы халық санағы
+Петербург қаласы, Вирджиния – Расалық және этникалық құрам (NH = Испандық емес) Ескерту: АҚШ халық санағы испандықтар/латиноамерикандықтарды этникалық категория ретінде қарастырады. Осы кестеде латиноамерикандықтар нәсілдік категориялардан тыс қалдырылып, жеке категорияға жатқызылған. Латиноамерикандықтар кез келген расаға жатуы мүмкін. Раса / ЭтностықТұрғын 2010Тұрғын 2020% 2010% 2020Ақ раса (NH) 4,9025,17815.12%15.48%Қара немесе африкалық-американдық раса (NH) 25,41924,53078.41%73.32%Американың жергілікті халықтары немесе Аляска тумалары (NH) 871050.27%0.31%Азия раса (NH) 2633300.81%0.99%Тынық мұхиты аралдарының расасы (NH) 12300.04%0.09%Басқа раса (NH) 311900.10%0.57%Аралас раса/Көп расалы (NH) 4901,1251.51%3.36%Испан немесе латиноамерикандық (кез келген раса) 1,2161,9703.75%5.89%Барлығы 32,42033,458100.00%100.00%
2010 жылғы санақ
2010 жылғы АҚШ халық санағы бойынша қалада 32 420 адам тұрды. Олардың 79,1% - қара немесе африкалық американдықтар, 16,1% - ақ нәсілділер, 0,8% - азиялықтар, 0,3% - американдықтар, 0,1% - Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар, 1,8% - басқа нәсілділер және 1,8% - екі немесе одан көп нәсілділер. 3,8% -ы испаниялық немесе латиноамерикандықтар (барлық нәсілі бойынша). Қалада 13 799 үй шаруашылығы тіркелді, олардың 27,6% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 30,1% -ы бірге тұратын жұбайлар, 26,1% -ы күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер, ал 38,3% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 32,2% жеке адамдардан тұрды, ал 11,7% -ында 65 жастан асқан жалғыз адамдар тұрды. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,38 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 2,98 адамды құрады. Жас бойынша бөлінісі: 18 жасқа дейінгілер – 25,1%, 18-24 жас аралығындағылар – 8,9%, 25-44 жас аралығындағылар – 27,5%, 45-64 жас аралығындағылар – 22,9%, ал 65 жастан асқандар – 15,6%. Орташа жас 37 болды. Әр 100 әйелге 84,2 еркек сай келеді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 78,7 еркек сай келеді. Үй шаруашылығының орташа табысы 33 927 доллар, ал отбасының орташа табысы 40 300 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 30 295 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 23 246 доллар болды. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 18 535 долларға тең. Отбасылардың 22,4% және халықтың 27,5% кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 27,1% және 65 жастан асқандардың 15,8% кедейлікте өмір сүрді.
Қылмыс
2020 жылы қалада 24 қылмыс жасалды, нәтижесінде 100 000 адамға шаққанда 76,5 адам өлтірілді, бұл АҚШ-тағы екінші ең жоғары көрсеткіш.
Экономика
Петербургте Арнольд Пен Co., Севард Тронк Co., Титмус Оптика және Амстед Рейл Бренко подшипниктері жұмыс істейді. Қала Вирджиния штатының өнеркәсіптік орталығы ретінде ұзақ тарихқа ие. Бұл жерде көптеген темекі компаниялары, оның ішінде темекі индустриясының ірі компаниясы Браун & Уильямсон орналасқан. The Southern Chemical Co., Fleets Phoso содасын (әлемдік ауруханаларда қолданылады) алғаш рет шығарған компания, қаламен байланысты танымал бренд болды. 1990 жылдардың басында Walmart сауда желісі қаланың батысындағы көршілес Динуидди округінде ірі тарату орталығын ашты. 2012 жылдың қыркүйегінде Amazon.com электрондық сауда желісі де көршілес Динуидди округінде тауар жеткізу орталығын ашты. Бұл аймаққа жүздеген жаңа жұмыс орындарын әкелді.
Медиа
Петербург қаласы 1862 жылдан 1869 жылға дейін "The Daily Express" және "The Weekly Express" газеттеріне отан болды. Олардың орнын "The Daily Courier" газеті басты.
Көлік
Жоғарыда айтылғандай, Петербург CSX және Норфолк Саудн теміржол желілерінде орналасқан. Бұл желілер Amtrak пойыздарының қызметін ұсынады; Петербург станциясы Вирджиния штатының Эттрик қаласында орналасқан. Greyhound кеңсесі бар автобус станциясы бар. Greater Richmond Transit Company компаниясы Петербург пен Ричмонд қаласының арасында автобус қатынайды. Ричмонд халықаралық әуежайы қаладан солтүстікке қарай 30 шақырымнан кем жерде орналасқан және қала тұрғындарына қызмет көрсетеді. Сонымен қатар, жақын жерде Честерфилд округінің әуежайы орналасқан, ал Динвидди округінің әуежайы қаладан батысқа қарай бірнеше шақырым жерде жатыр. I 95 тас жолы I 85 тас жолымен тоғысады, соңғысы осы жерде аяқталады; бұл екі тас жол 1992 жылы жабылған Ричмонд-Петерсбург ақылы автожолының бұрынғы бағытын құрайды. I 295 тас жолының оңтүстік бөлігі қаланың оңтүстігінде орналасқан. Петербург аймақтық көлігі қала мен Үш қаланың қоғамдық көлік қажеттіліктерін қамтамасыз етеді.
Сәулет және өнер
Темекі компаниясы Браун энд Уильямсонның қаладан кеткенінен кейін Петербург өзінің бай архитектуралық мұрасын сақтауға көп инвестиция жасады. Қаланың тарихи аудандарындағы 18-шы, 19-шы және 20-шы ғасырларда салынған көптеген ғимараттары осы жерге ерекше сипат береді. «Тарихи Петербург қоры» және «Вирджиния ескерткіштерін сақтау қауымдастығы» сияқты ұйымдар қаланың көптеген ғимараттарын қалпына келтіру және маңызды аудандарды тану үшін жұмыс істеді. Петербургтің Ескі қала тарихи ауданы, басқа тарихи аудандар сияқты, Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген. Адамдар сақталған тарихи ғимараттарды, қала орталығының жаяуларға ыңғайлылығын, сондай-ақ архитектуралық әртүрлілігін бағалайды. Ғимараттар жаңа мақсаттарға бейімделуде. Көптеген мейрамханалар, арнайы дүкендер, сәнді пәтерлер мен коттедждер салынды, ал тағы да көбісі жобаланып жатыр. «Southern Living» журналы және HGTV телеарнасының «What You Get For The Money» бағдарламасы осы аймақты көрсетті. Бұл аймақ белсенді өнер орталығына айналды. Мұнда «Өнер лигасы» және «Сикамор Руж» атты сахналық өнер орталығы бар, ол «Петербург қауымдастығының кәсіби театры» деп аталады. «Sycamore Rouge» бес қойылымдық негізгі сахналық театр маусымын және «қара қорап» театрының маусымын ұсынады, сонымен қатар тікелей музыка мен кабаре қойылымдарымен толықтырылады. Қала әр айдың екінші жұмасында «Өнер күнін» тойлайды, онда көптеген орындар жергілікті суретшілердің туындыларын және тікелей музыканы көрсетеді. Көптеген тарихи мүліктер мен аудандар қала орталығымен байланысты. «Покахонтас аралы» – тарихи афроамерикандық қауымдастығы, ол Ұлттық тізілімде тарихи аудан ретінде тіркелген. Қаланың ең әдемі архитектуралық ескерткіштерінің бірі – 1767-1768 жылдары салынған Палладиан стиліндегі «Баттерси» үйі. Аппоматтокс өзенінің үстінде, қаланың батыс жағында орналасқан бұл үй де Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген. Үрбелеспейтін ұйым қаламен бірлесіп, мүлік үшін ұзақ мерзімді жоспарды әзірлеуде.
Спорт
Петербургте 1885 және 1951 жылдар аралығында Вирджиния лигасында ойнаған «Петербург Губерлері» және көптеген кіші лигалық бейсбол командалары болды. Петербург командалары Вирджиния лигасында 29 маусым, ал 1954 жылы Пьемонт лигасында ойнады. Петербург «Сент-Луис Кардиналз» (1923) және «Цинциннати Редс» (1954) командаларының филиалы болды. Бейсбол даңқына енген Сэм Райс 1914–1915 жылдары «Петербург Губерлері» командасы үшін ойнады. Петербургте жазғы студенттік бейсбол лигасы – Пляж жағалау лигасының «Петербург Генералдары» командасы орналасқан. «Генералдар» Петербург спорт кешенінде ойнады. Команда 2000 жылы құрылып, алғашқы маусымында лига чемпионы атанды.
Климат
Бұл аймақтың климаты ыстық, ылғалды жаздармен және көбінесе жұмсақ немесе салқын қыстармен сипатталады. Кёппен климаттық жіктеу жүйесі бойынша Петербург ылғалды субтропиктік климатқа ие, климат карталарында "Cfa" деп белгіленеді.