Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық хоккейші және жаттықтырушы
American ice hockey player and coach
Джон Пол Куннифф (9 шілде 1944 – 10 мамыр 2002) – американдық НХЛ хоккей жаттықтырушысы және бұрынғы кәсіби ойыншы. Ол 1972 және 1976 жылдар аралығында Дүниежүзілік хоккей лигасының 65 ресми ойынында ойнаған. Куннифф 2003 жылы АҚШ Хоккей даңқы залына енгізілді.
John Paul Cunniff (July 9, 1944 – May 10, 2002) was an American NHL hockey coach and former professional player who appeared in 65 World Hockey Association regular season games between 1972 and 1976. Cunniff was inducted into the United States Hockey Hall of Fame in 2003.
Әуесқой мансап
Кунниф Массачусетс штатының Оңтүстік Бостонында дүниеге келді және Бостон колледжінде оқыды, онда ол екі мәрте All American сол жақ қанаты болды, 1964 жылы «Жылдың жаңашылы» атанды және екі рет Beanpot MVP атанған тұңғыш хоккейші болды (1964 және 1965 жылдары); бұл рекорд 39 жыл бойы сақталды. Ол өте нәтижелі ойыншы болды, тек 75 ойында 71 гол мен 82 нәтижелі пас беріп, Бостон колледжінің барлық кезендегі ең көп ұпай жинаған ойыншысының рекордын орнатты. Оның 1966–67 жылғы 67 ұпайы елдегі ең жоғары көрсеткіш болды және «Бөркілер» командасының NCAA чемпионатының финалына өтуіне көмектесті. Ол екі рет All America құрметіне ие болды, үш рет All East және үш рет All New England құрамаларына ілікті. Ол Бостон сарайындағы Beanpot турнирінің тарихи құрамасына енді. Кунниф 1963 жылдан 1966 жылға дейін «Бөркілер» командасының 2-нөмірімен ойнады және 75 университет ойынында 153 ұпай (71 гол және 82 нәтижелі пас) жинады. Ол 1965 және 1966 жылдары All America құрметіне ие болды. 1967 жылы Венада өткен шайбалы хоккейден әлем чемпионатында АҚШ ұлттық құрамасына қосылды, сондай-ақ 1968 жылы Гренобльдегі Олимпиадада АҚШ құрамасы сапында өнер көрсетті.
Cunniff was born in South Boston, Massachusetts and attended Boston College, where he was a two time All American left wing, and was the 1964 Rookie of the Year, and was the first hockey player ever to be named the Beanpot MVP twice ('64 & '65); a record that lasted for 39 years. He was a dominant scorer, his 71 goals and 82 assists in just 75 games established a Boston College career point record. His 67 points in 1966–67 were the best in the nation, and helped the Eagles reach the NCAA Championship finals. Twice he won All America honors, was a three time All East selection, and a three time All New England choice. He was named to the All Time Boston Garden Beanpot Tournament Team. Cunniff wore #2 for the Eagles from 1963 to 1966 and registered 153 points—71 goals and 82 assists—in 75 collegiate games. He earned All America honors in 1965 and 1966. He joined the U. S. National team in 1967 for the Ice Hockey World Championship tournament in Vienna and also played for the U. S. at the 1968 Olympics in Grenoble.
Кәсіби мансап
Джон Кунниф Detroit Red Wings, Boston Bruins және Quebec Nordiques ұйымдарымен, сондай-ақ 1972–1974 жылдары Дүниежүзілік хоккей лигасының (WHA) New England Whalers командасының құрамында табысты кәсіби хоккейші карьерасын өткізді. Кунниф WHA-ның тұңғыш чемпионатында жеңіс одісқан New England Whalers командасында ойнады. 1975 жылы ол АҚШ ұлттық құрамасына қайта оралып, хоккейден әлем чемпионатында өнер көрсетті.
John Cunniff enjoyed a successful professional playing career with the Detroit Red Wings, Boston Bruins, and Quebec Nordiques organizations, and as a member of the New England Whalers in the World Hockey Association in 1972–74. Cunniff played on the New England Whalers team that won the WHA's inaugural championship. He returned to the U. S. national team for the 1975 hockey world championship tournament.
Жаттықтырушылық мансап
Кунниф Солтүстік Америка хоккей лигасы мен Жаңа Англия хоккей лигасынде ойыншы/жаттықтырушы ретінде қызмет етті. Ол 1979 жылы ойыншы мансабы аяқталғаннан кейін 1981 жылы «Хартфорд Уэйлерс» командасына көмекші жаттықтырушы болып қосылды. Келесі маусымда «Бингемтон Уэйлерс» командасының бас бапкері болып тағайындалды және 1982–83 жылғы НХЛ маусымында «Хартфорд Уэйлерс» командасын баптады. Содан кейін ол 1987–88 жылғы Стэнли кубогында Терри О’Райлимен бірге «Бостон Брюинз» ұйымына көмекші жаттықтырушы болып қосылды. 1989–1991 жылдары «Нью-Джерси Девилс» командасының бас бапкері болды, «Олбэни Ривер Ратс» командасын баптады және 2000 жылы «Девилс» командасымен бірге Стэнли кубогына ие болды. «Девилс» ұйымымен өткізген 13 маусымында ол екі маусым (1989–90 және 1990–91) НХЛ клубының бас бапкері болды. «Девилс» ұйымына қосылғанға дейін ол үш маусым бойы «Бостон Брюинз» клубында көмекші жаттықтырушы болды. Сонымен қатар, ол 1982–83 жылдары «Хартфорд Уэйлерс» командасын 13 ойынға бас бапкер ретінде жетектеді. Куннифтің АҚШ хокейдегі мол тәжірибесі 1994 жылы Норвегияның Лиллехаммер қаласында өткен Қысқы Олимпиада ойындарында көмекші жаттықтырушы, 1998 жылы Жапонияның Нагано қаласында өткен АҚШ ерлер Олимпиадалық хоккей командасының көмекші жаттықтырушысы және 2002 жылы Юта штатының Солт-Лейк-Сити қаласында өткен АҚШ ерлер Олимпиадалық хоккей командасының көмекші жаттықтырушысы қызметтерін қамтиды. Кунниф 1996 жылғы Хоккей әлем чемпионатында чемпион атанған АҚШ құрамасының көмекші жаттықтырушысы болып тағайындалды. Ол Халықаралық хоккей федерациясы (IIHF) ерлер әлем чемпионатында төрт АҚШ Ұлттық құрамасының (1982, 1991, 1992 және 1993) көмекшісі болды және IIHF жасөспірімдер әлем чемпионатында екі АҚШ Ұлттық жасөспірімдер құрамасының (1992 және 1993) көмекшісі болды. Сонымен қатар, Кунниф 1981 жылы Канада кубогы турнирінде АҚШ құрамасының көмекшісі болды. Кунниф бес маусым бойы (1996–2001) Ұлттық хоккей лигасының «Нью-Джерси Девилс» командасының төменгі лигадағы серіктесі «Олбэни Ривер Ратс» клубының бас бапкері болды. Ол 2000–01 жылдары АХЛ-де ең ұзақ уақыт бас бапкер болып қызмет етті. «Олбэни» клубының бас бапкері ретінде 187–169–39 көрсеткішінге жеткеннен кейін, 2001 жылы «Нью-Джерси» клубының скауты болып тағайындалды. 1997 жылы Кунниф Массачусетс хоккей даңқы залына енгізілді, АҚШ хокеюінің жаттықтырушы білім беру бағдарламасына қосқан зор үлесі үшін 1998 жылғы Уолтер Яцюк сыйлығының иегері атанды және 2002 жылы қайтыс болғаннан кейін АҚШ хокеюінің ерекше жетістіктері сыйлығымен марапатталды. Ол керемет стратегияшы, инновациялық жаттықтырушы және талантты бапкер, ол халықаралық (орыс/еуропалық) жаттығулар мен ашық ойынды НХЛ-дің ең үздік ойыншыларын сәтті баптау және дамыту үшін алғашқылардың бірі болды. Ол әскери стратегия, басшылық және мотивациялық жаттығулар туралы көп оқығанымен танымал болды. Ол Нью-Йорктің Олбани қаласында тамақ ішек қатерінен қайтыс болды және Массачусетс штатының Дорчестер қаласындағы Седар Гроув зиратында жерленген. Ол Массачусетс хоккей даңқы залына және АҚШ хоккей даңқы залына енгізілді. 1978 жылы Бостон колледжінің Varsity клубының Атлетика даңқы залына енгізілді, ал оның жейдесі Бостон колледжінің Конте форумының төбесіне ілінді.
Cunniff served as a player/coach in the North American Hockey League and New England Hockey League before joining the Hartford Whalers as an assistant coach in 1981 after his playing career had ended in 1979. He was named head coach of the Binghamton Whalers the following season and coached the Hartford Whalers during the 1982–83 NHL season. He then joined the Boston Bruins organization as assistant coach of the Bruins with Terry O'Reilly in the 1987–88 Stanley Cup appearance. He was head coach of the New Jersey Devils from 1989 to 1991, coached the Albany River Rats, and his name was engraved on the Stanley Cup with the Devils in 2000. His involvement in 13 seasons with the Devils organization includes serving as head coach of the NHL club for two seasons (1989–90 and 1990–91). Prior to joining the Devils' organization, he was an assistant coach with the Boston Bruins for three seasons. In addition, he guided the Hartford Whalers for 13 games as head coach in 1982 83. Cunniff's extensive experience with USA Hockey includes serving as an associate coach during the 1994 Winter Olympic Games in Lillehammer, Norway, as an assistant coach for the 1998 U. S. Olympic Men's Ice Hockey Team in Nagano, Japan, and as an assistant coach for the 2002 U. S. Olympic Men's Hockey Team in Salt Lake City, Utah. Cunniff was named assistant coach for the United States team that captured the championship in the 1996 World Cup of Hockey. He was an assistant coach for four U. S. National Teams (1982, 1991, 1992 and 1993) at the International Ice Hockey Federation (IIHF) Men's World Championships, and was an assistant on two U. S. National Junior Teams (1992 and 1993) at the IIHF World Junior Championships. In addition, Cunniff was an assistant coach for Team USA in the 1981 Canada Cup tournament. Cunniff served as head coach of the Albany River Rats—the top minor league affiliate of the National Hockey League's New Jersey Devils—for five seasons (1996–2001). He finished in 2000 01 as the AHL's longest tenured head coach at the time. After posting a record of 187 169 39 as head coach with Albany, Cunniff transitioned to New Jersey's scouting staff in 2001. Cunniff was inducted into the Massachusetts Hockey Hall of Fame in 1997; was named the 1998 Walter Yaciuk Award Winner for his outstanding contribution to USA Hockey's coaching education program and in 2002; was posthumously honored with the USA Hockey Distinguished Achievement Award. A superb strategist, innovative trainer, and excellent coach, he was among the first U. S. hockey coaches to incorporate international (Russian/European) training and open play making to successfully coach and mentor some of the best NHL players. He was well known for his voracious reading of military strategy, leadership, and motivational training. He died from esophageal cancer in Albany, New York and is buried at Cedar Grove Cemetery in Dorchester, Massachusetts. He was inducted into the Massachusetts Hockey Hall of Fame and the U. S. Hockey Hall of Fame. He was inducted into the Boston College Varsity Club Athletic Hall of Fame in 1978, and his number was retired to the rafters of the Conte Forum at Boston College.