Кіріспе

Солтүстік Америка теледидар жиіліктерінде 1-арна – 1948 жылы эфирден алынып тасталған бұрынғы (эфир арқылы) телеарна болды. Теледидар жұмысының тәжірибелік кезеңінде 1-арна төменгі VHF спектрінде бірнеше рет жылжытылды, ал FM хабар тарату жолағы үшін алғашқы 40 МГц бөлінуіне байланысты жолақтың барлығы бір кезде жоғары қарай жылды. FM 1946 жылы қазіргі жиіліктерге көшкеннен кейін, 1-телеарнаның соңғы тағайындалған жиілік диапазоны 44-50 МГц құрады. Бұл бөлу ұзаққа солмады. 1948 жылға дейін Құрлықтағы мобильді радио және теледидар хабар таратушылары бір жиілікті пайдаланып, араласуға себеп болды. Бұл ортақ бөлудің жұмыс істемейтіні анықталды, сондықтан FCC 1-арна жиіліктерін қоғамдық қауіпсіздік және құрлықтағы мобильдік пайдалану үшін қайта бөліп, 2–13 телеарналарын эксклюзивті түрде хабар таратушыларға берді. Ортақ жиілік мәселесінен басқа, VHF жолағының бұл бөлігі тіпті 2-арнаға (M жүйесіне) қарағанда радиожиіліктің (RFI) кедергісіне көбірек бейім болды (және белгілі бір дәрежеде қазір де солай). Мексика 1950 жылы алғашқы станциясын іске қосса, ал Канаданың алғашқы станциясы 1952 жылы эфирге шықты, сондықтан тарихи 1-арна (M жүйесі) – АҚШ-тың бөліну артефактісі болып табылады.

Қоғамдық теледидар

1946 жылы, кабельдік теледидар мен қоғамдық телеарналардың пайда болуына дейін, FCC 1-арнаны кішкентай қалалардағы төмен қуатты Қоғамдық телестанциялар үшін резервтеуге шешім қабылдады және бар болған 1-арналы станцияларды жоғары жиіліктерге көшірді. Қоғамдық телестанциялар шағын қалаларды қамтыды және оларға аз қуатты сәулелендіруге рұқсат берілді. Алайда, FCC 1948 жылдың ортасында барлық телестанциялардың құрылысын тоқтатқанға және 1-арнаның жиілік бөлігін алып тастағанға дейін, ешбір станция салынбады.

Ортақ (басты емес) бөлінген қаражат

1945 жылдан 1948 жылға дейін АҚШ-тағы телеарналар 1-арнаны және басқа арналарды бекітілген және ұялы байланыс қызметтерімен бөлісті. 1948 жылы FCC теледидар хабарларын тарату үшін VHF радиоспектрінің негізгі (ортақ пайдаланылмаған) бөлінуі қажет деп шешті. Аляска мен Гавайидегі (және кейбір теңіз арты аумақтарындағы) белгілі бір VHF жиіліктерін қоспағанда, FCC басқаратын VHF жолағы бүгінгі күнге дейін негізінен теледидар хабарларын таратуға бөлінеді. 1948 жылдың мамыр айында FCC ортақ пайдалану кезеңінде алынған таралу туралы білімге негізделген теледидар жолақтарын бөлу ережелерін ресми түрде өзгертті. 1-арна пайдаланған 44–50 МГц жолағы төмен қуатты, тар жолақты пайдаланушылармен алмастырылды. 1-арна басқа VHF теледидар жиіліктерін бірлесіп пайдалануды тоқтату мақсатында бекітілген және ұялы байланыс қызметтеріне (44–50 МГц) қайта тағайындалды. Телеарналар тізімін қайта нөмірлеудің орнына, 1-арнаны тізімнен алып тастау туралы шешім қабылданды.

Кабельді теледидар

Кабельдік теледидар жүйелерінде кейбір провайдерлер 4 және 5 арналардың арасында 1-арнаны 72–78 МГц жиіліктерінде қосымша пайдаланған (бұл 5 және 6 арналардың жиілігін 2 МГц-ға жоғары жылжытатын; алайда, бұл кабельдік теледидарға бейімделмеген теледидарларда 5 және 6 арналарды көруге кедерес келтіретін). 1-арна, қолжетімді болған жағдайда, кейбір кабельдік декодерлерде 99-арнаға (114–120 МГц жиілік диапазоны) бейімделген.