Маратха тайпалары және Бхонсле әулеті

Кіріспе

Маратха руы
руы

Бхонслелер (немесе Бхонсале, Бхосале, Бхосле) – Маратха руы жүйесіндегі белгілі бір топ.

Алғашқы мүшелері

Бхонслелердің ең алғашқы мүшелері – Мудходжи Бхонсле және оның туысы Рупаджи Бхонсле, олар Хингани ауылының басшысы (pāṭīl) болған. Бұл тармақ содан бері Хинганикар Бхонсле деп аталады. Біраз уақыттан кейін бір тармақ бөлініп, Кадевалит ауданының аудандық басқарушысы (десмұхи) лауазымына ата-бабаларының құқығын талап етті: Ахмад Низам Шах I (1490-шы жылдардың басында) тұсында Сурьяджи Бхонсле, ал оның ұлы Шарафджи Бхонсле Даниял Мирзаның (1599) аймақты жаулап алуы кезінде. Тарихи деректерде бұл киелі орын Малоджиден бастап кең қамқорлыққа ие болғаны айтылған. Ваджпейи де Дере теориясын толығырақ зерттеуді ұсынады: «Екі-үш ғасырдың ішінде мал өсірушілерден атты әскербасыларға айналу мүмкін емес емес». Сонымен қатар, Махараштраның дәстүрлі брахман қауымы оған жиі қарсылық көрсетті. Таққа отыру рәсімін кейінге қалдыруға мәжбүр болған Шиваджи өзінің хатшысы Баладжи Авджи Читнисті Мевардың Сисодияларына патшалық шежірелерді тексеруге жіберді; Авджи оң нәтижемен қайтып келді – Шахжи Мокал Сингхтің жартылай раджпут туысы Чачо Сисодияның ұрпағы болып шықты. Чачо сияқты адамдар иерархияның төменгі сатысындағы жеке касталарға жатқызылды – тіпті олармен бірге тамақ ішуге де жарамсыз деп есептелді және раджпут ганайаттарынан шеттетілді. Таққа отыру идеясы Бхатттың ұсынысы болуы мүмкін, өйткені ол бұрынғы кездесуде Шиваджидің «таза патшалық отбасында» туғанын жариялаған еді. Сюзан Бейли бұл оқиғаны касталық жүйедегі өзектіліктің көрінісі ретінде қарастырады. Деректер көрсетіп тұрғандай, тіпті сонда да Шиваджидің мәртебесінің жоғарылатылуы брахмандар тарапынан оның енді тирандықпен билік етпеуіне уәде бергеннен кейін ғана қабылданды. Содан кейін киелі жіп буу рәсімі ('маунжибанданам') Кшатрия дәстүрі бойынша қайта неке ('мантра вива') және таққа отыру рәсімінен ('абхишека') бұрын Ведалық рәсімдер тізбесі өтті – Шиваджидің Кшатрия патшасы ретінде қайта тууының жарқын және қымбат публиктік көрсетілімі. Пешва дәуіріндегі брахмандар Бхатттың Шиваджидің талаптарын қабылдауын қабылдамады және Шиваджи мен оның мұрагерлерін мазалаған барлық жамандықтардың себебі ретіне дхармалық емес таққа отыру рәсімін айыптады – бұл барлық маратхаларды шудралар деп санауға бейімділіктің жалпы брахмандық сезімімен үйлеседі; тіпті Бхатттың Шиваджидің таққа отыруындағы рөлі үшін Маратха брахмандары тарапынан құлаққа шалды деген де пікірлер бар! Г. С. Сардесай бұл тектің «нақты дәлелденбегенін» айтады. Стюарт Н. Гордон ешқандай баға бермейді, бірақ Бхаттты «жаратқыш брахман» деп сипаттайды.

The earliest accepted members of the Bhonsles are Mudhoji Bhonsle and his kin Rupaji Bhonsle, who were the village headman (pāṭīl) of Hingani — this branch has been since known as Hinganikar Bhonsles. A branch seem to have split soon, who went on to claim an ancestral right to the post of district steward (deśmukhī) of Kadewalit: Suryaji Bhonsle during the reign of Ahmad Nizam Shah I (early 1490s), and his son Sharafji Bhonsle during the conquest of the region by Daniyal Mirza (1599). Historical records indicate that this shrine received extensive patronage from Maloji onwards. Vajpeyi too advocates that Dhere's theory be probed in greater detail — "[f]rom pastoralist big men to warlords on horseback, is not an impossible distance to cover in two to three centuries." Also, he was often opposed by the orthodox Brahmin community of Maharashtra. Compelled to postpone his coronation, Shivaji had his secretary Balaji Avji Chitnis sent to the Sisodiyas of Mewar for inspection of the royal genealogies; Avji returned with a favorable finding — Shahji turned out to be a descendant of Chacho Sisodiya, a half Rajput uncle of Mokal Singh. People like Chacho were categorized into separate caste groups at the lower end of the hierarchy—even unfit for inter dining with—, and excluded from Rajput ganayats. It is very plausible that the idea of coronation was Bhatt's suggestion — during the previous encounter, he had already proclaimed Shivaji to have born into a "pure royal family". efn|Susan Bayly views the episode to reflect fluidity in the caste system. indicate that even then, Shivaji's upgradation of status was only accepted by Brahmins after he had promised them to not rule tyrannically anymore. Then came the sacred thread ceremony ('maunjibandhanam') followed by remarriage according to Kshatriya customs ('mantra vivah') and a sequence of Vedic rituals before the eventual coronation ('abhisheka') — a public spectacle of enormous expense that heralded the rebirth of Shivaji as a Kshatriya king. Brahmins of the Peshwa period rejected Bhatt's acceptance of Shivaji's claims and blamed the non dharmic coronation for all ills that plagued Shivaji and his heirs—in tune with the general Brahminical sentiment to categorize all Marathas as Shudras, carte blanche; there have been even claims that Bhatt was excommunicated by Maratha Brahmins for his role in the coronation of Shivaji! G. S. Sardesai notes that the descent is "not authentically proved". Stewart N. Gordon does not pass any judgement but notes Bhatt to be a "creative Brahmin".

Князьдік мемлекеттер

Сатара мемлекеті, Кольхапур мемлекеті, Танжавур мемлекеті, Нагпур мемлекеті, Аққалкот мемлекеті, Савантвади мемлекеті және Барши Бхонсльдер билеген маңызды мемлекеттердің ішінде болды.