Кіріспе

Ағаш талшықтары мен термопластиктерден жасалған композиттік материалдар.

Ағаш-пластик композиттері (АПК) – ағаш талшықтарынан/ағаш ұнынан және полиэтилен (ПЭ), полипропилен (ПП), поливинилхлорид (ПВХ) немесе полилакты қышқылы (ПЛА) сияқты термопластиктерден жасалған композиттік материалдар. Ағаш талшықтары мен пластиктен басқа, АПК құрамында басқа лигноцеллюлозалық және/немесе органикалық емес толтырғыштар да болуы мүмкін. АПК – табиғи талшықты пластик композиттері (ТТПК) деп аталатын материалдардың кеңірек санатының бір бөлігі болып табылады, олар целлюлоза негізіндегі талшықты толтырғыштарды, мысалы, қағаз массасының талшықтарын, жержаңғақ қабығын, кофе қабығын, бамбукты, сабанды, дигестатты және т.б. қамтуы мүмкін. Химиялық қоспалар полимер мен ағаш ұнын (ұнтағын) біріктіруге және оңтайлы өңдеу шарттарын жасауға мүмкіндік береді.

Тарих

WPC жасау процесін ойлап тапқан және патенттеген компания 1960 жылы Милан қаласындағы Covema болды, оны Террагни ағайындары (Дино және Марко) құрды. Covema WPC-ді «Plastic Wood» саудалық атауымен атады. «Пластикалық ағаш» өнертабысынан кейін бірнеше жыл өткен соң, Icma San Giorgio компаниясы термопластиктерге (WPC) ағаш талшығы/ағаш ұнын қосудың алғашқы процесін патенттеді.

Қолданылуы

Кейде композитті ағаш деп те аталатын WPC, құрылыс материалы ретінде табиғи ағаштың көп жылдық тарихымен салыстырғанда жаңа материал болып табылады. Солтүстік Америкада WPC ең көп сыртқы террасалық едендерге қолданылады, сондай-ақ қоршаулар, қоршаулар, ландшафттық ағаштар, қаптама және сайдинг, саябақ орындықтары, қалыптау және жиектеу, Woodpecker WPC сауда белгісімен құрастырылған үйлер, терезе және есік жақтаулары, және үй ішіндегі жиһазға қолданылады. WPC алғаш рет 1990 жылдардың басында террасалық нарыққа енгізілді. Өндірушілер WPC-нің қоршаған ортаға ыңғайлырақ және консерванттармен өңделген немесе шіруға төзімді ағаш түрлерінен жасалған қатты ағашқа қарағанда аз күтімді қажет ететінін мәлімдейді. Бұл материалдарды ағаш түйіршігінің бейнесімен немесе одан тысқары қалыптауға болады.

Өндіріс

WPC-лер ағаш ұнтағы мен қыздырылған термопластикалық шайырды мұқият араластыру арқылы өндіріледі. Материалды қажетті пішінге экструзиялау – ең көп қолданылатын өндіріс әдісі, бірақ инъекциялық қалыптау да пайдаланылады. WPC-лер жоғары тығыздықтағы полиэтилен (HDPE), төмен тығыздықтағы полиэтилен (LDPE), поливинилхлорид (PVC), полипропилен (PP), акрилонитрилбутадиенстирол (ABS), полистирол (PS) және полилакты қышқылы (PLA) сияқты бастапқы немесе қайта өңделген термопластиктерден жасалуы мүмкін. PE негізіндегі WPC-лер ең көп таралған. Түс беретін заттар, байланыстырғыштар, УЛ-стабилизаторлар, көпіршік түзетін заттар, көбіктің көлемін арттыратын заттар және майлау заттары сияқты қоспалар, түпкілікті өнімді қолданылатын салаға бейімдеуге көмектеседі. Экструзияланған WPC-лер қатты және қуыс профильдер түрінде жасалады. Автокөлік есік панельдерінен бастап ұялы телефон қаптамаларына дейін инъекциялық қалыптау арқылы жасалған көптеген бөлшектер де өндіріледі. Кейбір өндіріс орындарында құрамдас бөліктер біріктіріліп, жаңа материалдың гранулаларын шығаратын экструдерде өңделеді. Содан кейін гранулалар қайтадан балқытылып, соңғы пішінге келтіріледі. Басқа өндірушілер дайын өнімді араластыру және экструзияның бір қадамында аяқтайды. Органиқалық материалдың қосылуының арқасында WPC-лер экструзия және инъекциялық қалыптау кезінде дәстүрлі пластиктерге қарағанда әдетте әлдеқайда төмен температурада өңделеді. WPC-лер, мысалы, толтырылмаған материалға қарағанда төмен температурада өңделеді. Көпшілігі шамамен температурада жануды бастайды. WPC-ні тым жоғары температурада өңдеу, инъекциялық қалыптау кезінде тым ыстық материалды тым кішкентай қақпа арқылы итеруден туындайтын қиылу, жану және түс өзгеру қаупін арттырады. Композициядағы ағаш пен пластиктің арақатынасы WPC-нің балқыма ағыны индексін (MFI) анықтайды, көбінесе ағаш мөлшері көп болғанда MFI төмендейді.

Артықшылықтары мен кемшіліктері

WPC коррозияға ұшырамайды және шіруге, ыдырауға, теңіз жәндіктерінің шабуылына жоғары төзімді, бірақ материалдың ішіне енген ағаш талшықтары суды сіңіреді. Судың сіңуі PLA сияқты суы бар матрицасы бар WFC-де көбірек байқалады және сонымен қатар механикалық қаттылық пен беріктіктің төмендеуіне әкеледі. Ылғалды ортадағы механикалық қасиеттерін ацетилдеу арқылы жақсартуға болады. WPC жақсы өңделеді және оны дәстүрлі ағаш өңдеу құралдарымен қалыптастыруға болады. WPC көбінесе тұрақты материал ретінде қарастырылады, өйткені оны қайта өңделген пластиктен және ағаш өнеркәсібінің қалдықтарынан жасауға болады. Бұл материалдар пайдаланылған және тасталған материалдардың қызмет ету мерзімін ұзартса да, олардың өзінің де белгілі бір қызмет ету мерзімі бар; қосылған полимерлер мен жабысқыштар WPC-ні пайдаланғаннан кейін қайта өңдеуді қиындатады. Дегенмен, оларды бетон сияқты жаңа WPC-де оңай қайта өңдеуге болады. Ағашқа қарағанда, материалды кез келген қажетті пішінге келтіру мүмкіндігі артықшылық болып табылады. WPC элементін иіліп, берік қисықтарды жасау үшін бекітуге болады. Бұл материалдардың тағы бір маңызды артықшылығы – оларды бояу қажеттігінің жоқтығы. Олар әртүрлі түстерде шығарылады, бірақ сұр және топырақ түстерінде кеңінен қол жетімді. Құрамында 70% целлюлоза болса да (бірақ 50/50 арақатынасы жиі кездеседі), WPC-нің механикалық қасиеттері таза полимерлерге көбірек ұқсайды. Таза полимерлер қосымша еріткіштерсіз полимерлендіріледі. Бұл WPC-нің ағашқа қарағанда төмен беріктігі мен қаттылығы бар екенін және олар уақыт пен температураға байланысты өзгеретінін білдіреді. Ағаш бөлшектері саңырауқұлақтың шабуылына осал, бірақ қатты ағаш сияқты емес, ал полимерлік компоненті UV сәулесінен зақымдануға бейім. Мұздату-еру циклдары беріктік пен қаттылықты азайтуы мүмкін, бірақ бұл сала бойынша сынақтар әлі де жүргізілуде. Кейбір WPC формулалары әртүрлі заттардың бояуына сезімтал.

WPC сэндвич тақталары

WPC тақталары жақсы көрсеткіштерді көрсетеді, бірақ монолитті композиттік тақталар салыстырмалы түрде ауыр (көбінесе таза пластиктен ауыр), бұл олардың қолданылуын оңай салмақ қажет емес салалармен шектейді. Сэндвич құрылымды композиттік түріндегі WPC, дәстүрлі ағаш-полимер композиттерінің артықшылықтарын және сэндвич панельдер технологиясының жеңілдігін біріктіреді. WPC сэндвич тақталары ағаш-полимер композиттік қаптамалардан және әдетте төмен тығыздықтағы полимерлік ядродан тұрады, бұл панельдің беріктігін тиімді түрде арттырады. WPC сэндвич тақталары негізінен автокөлік, көлік және құрылыс салаларында қолданылады, бірақ жиһаз өндірісі саласы да дамып келеді. Жаңа, тиімді және көбінесе өндіріс желісіне енгізілген процестер, дәстүрлі пластик жамылғылармен немесе монолитті WPC панельдермен салыстырғанда, төмен құнмен күштірек және қаттырақ WPC сэндвич тақталарын өндіруге мүмкіндік береді.

Қоршаған ортаға әсері

WPC-нің қоршаған ортаға тигізетін әсері жаңартылатын және жаңартылмайтын материалдардың арақатынасына тікелей байланысты. Көбінесе қолданылатын мұнай негізді полимерлер жаңартылмайтын шикізаттарға тәуелділігі мен пластиктің ыдырамайтын қасиеті салдарынан қоршаған ортаға зиянды әсер етеді.

Өрт қаупі

WPC құрамында қолданылатын пластик түрлері ағашқа қарағанда өрт қаупі жоғары, себебі пластик химиялық жылудың жоғары мөлшерінде болады және еріп кетуі мүмкін. Композиттің құрамына пластик қосылуы WPC-нің ағаштан гөрі өрт қаупін арттыруы мүмкін. Кейбір қағидаларды сақтаушылар WPC-нің өртке төзімділігіне алаңдаушылық білдіріп жатыр.