Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кеңес музыканты және актері (1962–1990)
Soviet musician and actor (1962–1990)
Рок
поп
пост-панк
жаңа толқын
панк-рок
альтернативті рок
Rock
pop
post punk
new wave
punk rock
alternative rock
Ол Ресейдегі рок музыкасының ең маңызды негізін қалаушыларының бірі деп есептеледі және жанрды бүкіл Кеңес Одағында танымал етуге үлкен үлес қосты. Бұрынғы Кеңес Одағының аумағында оның адал жанкүйерлері көп, ол ресейлік музыка тарихындағы ең ықпалды және танымал тұлғалардың бірі ретінде белгілі. Виктор Цой музыкасы мен өлеңдерін философиямен байланыстыру арқылы танымал болды.
He is regarded as one of the most important pioneers of rock music in Russia and is credited with popularizing the genre throughout the Soviet Union. He retains a devoted following throughout the former Soviet Union, where he is known as one of the most influential and popular people in the history of Russian music. Viktor Tsoi became popular by combining his music and lyrics with philosophy.
Ерте өмір
Виктор Робертович Цой 1962 жылғы 21 маусымда Ленинградтағы Кузнецовская көшесіндегі перзентханада дүниеге келді. Ол орыс тілінің мұғалімі Валентина Васильевна Цой мен Қазақстандағы Қызылордадан шыққан совет корей инженері Роберт Максимович Цойдың жалғыз баласы. Оның корейлік ата-аналары 1937 жылы Сталиннің Кореялықтарды депортациялауынан кейін Қазақстанға қуылған. Отбасының корей тегі Сонгжин, Хамгён, Кореяға (қазіргі Кимчаек, Солтүстік Корея) дейін жетеді, онда Виктордың арғы атасы Чой Ён Нам 1893 жылы дүниеге келген. Оның корей руы Вонджу Чое руы. Цой Московский Жеңіс саябағының жанында өсті. Отбасы Московский даңғылы мен Бассейная көшесінің қиылысындағы танымал "генералдың үйінде" тұрды (бұл ғимарат қазір сәулет ескерткіші). Біраз уақыт Цой анасы жұмыс істейтін Фрунзе көшесіндегі мектепте оқыды. 1974 жылдан 1977 жылға дейін Цой орта мектептегі өнер сыныбында оқыды, онда ол "Палата № 6" (Палата No 6, ағылшын тілінде: "No 6 палата") тобының мүшесі болды. 1977 жылдан бастап Серов атындағы өнер мектебінде оқыды, бірақ 1979 жылы үлгерімсіздігі үшін мектептен шығарылды. Содан кейін ол 61-ші СГПТУ, орта қалалық кәсіптік училищенің ағашын кесу шеберлігіне оқуға түсті. Жастық шағында ол Михаил Боярский мен Владимир Высоцкийдің, кейін Брюс Лидің жанкүйері болды, содан кейін ол өзінің бейнесін оның үлгісінде жасауға кірісті. Ол жекпе-жек спортын ұнататын және жиі Юрий Каспарянмен "қытайша" жаттығулар жасаған.
Viktor Robertovich Tsoi was born on 21 June 1962, in a maternity hospital on Kuznetsovskaya Street in Leningrad. He was the only child of Valentina Vasilyevna Tsoi , a Russian schoolteacher, and Robert Maximovich Tsoi, a Soviet Korean engineer from Kyzyl Orda, Kazakhstan, where his Korean parents had been exiled after Stalin's 1937 deportation of Koreans in the Soviet Union. The family's Korean ancestry can be traced back to Songjin, Hamgyong, Korea (present day Kimchaek, North Korea), where Viktor's great grandfather Choi Yong nam was born in 1893. His Korean clan is the Wonju Choe clan. Tsoi grew up in the vicinity of the Moskovsky Victory Park. The family lived in the notable "general's house" at the corner of Moskovsky Avenue and Basseynaya Street (the building is now an architectural monument). For some time Tsoi studied at a nearby school in Frunze Street, where his mother worked. From 1974 until 1977, Tsoi attended a secondary art school, where he was a member of the band Palata No. 6 (Палата № 6, English: "Ward No. 6"). From 1977, he attended the Serov Art School, until he was expelled in 1979 for poor performance. Afterwards, he attended SGPTU 61, a secondary city vocational school, where he studied to become a wood carver. In his youth, he was a fan of Mikhail Boyarsky and Vladimir Vysotsky, and later Bruce Lee, after whom he started modelling his image. He was fond of martial arts and often sparred "in Chinese" with bandmate Yuri Kasparyan.
Мансап
Цой 17 жасында ән жазуды бастады. 1970-ші және 1980-ші жылдары рок музыкасы көбінесе Ленинградқа шектелген, жасырын қозғалыс болды; Кеңес мемлекеті қолдаған Мәскеудің поп-жұлдыздары хит-парадтарды бағындырып, бұқаралық ақпарат құралдарында ең көп жарияланды. Дегенмен, рок музыкасы үкіметке ұнамады, сондықтан рок-топтарға аз қаржы бөлінді және бұқаралық ақпарат құралдарында сирек жарияланды. Ленинградтық Рок клубы – рок-топтарға өнер көрсетуге рұқсат етілген сирек қоғамдық орындардың бірі еді. 1970-ші жылдардың соңы мен 1980-ші жылдардың басында Цой Алексей Рыбинмен жақын дос болды. Хард-рок тобының мүшесі Рыбин («Пилигримы») және «№6 Палата» тобында бас гитарада ойнаған Цой, Андрей «Свин» Пановтың үйінде танысты, оның пәтерінде музыканттар мен адамдар жиі жиналатын, сондай-ақ оның панк-тобы «Автоматические удовлетворители» репетиция жасаған. Осы кезде Цой жазған әндерін кештерде орындауды бастады. Цой мен Рыбин «Автоматические удовлетворители» (Автоматические удовлетворители) тобының құрамында Мәскеуге барып, Артемий Тройцкийдің андеграунд концерттерінде панк-рок металл орындады. Андрей Тропиллоның мерейтойына арналған Ленинградтағы ұқсас қойылым кезінде Цой мен Рыбин алғаш рет Борис Гребенщиковпен кездесті. Кейін Гребенщиковтің жеке концертінен кейін олар тағы да кездесіп, Цой оған екі әнін орындады. Ленинградтың андеграунд сахнасында белгілі музыкант болған Гребенщиков Цойдың талантына қатты әсерленіп, оған жеке тобын құруға көмектесті.
Tsoi began writing songs at the age of 17. In the 1970s and the 1980s, rock music was an underground movement limited mostly to Leningrad; Moscow pop stars, endorsed by the Soviet state, ruled the charts and received the most exposure from the media. However, rock music was not popular with the government, and rock bands received little to no funding and were given little exposure by the media. The Leningrad Rock Club was one of the few public places where rock bands were allowed to perform. In the late 1970s and early 1980s, Tsoi was a close friend of Alexei Rybin. Rybin, a member of the hard rock band Piligrimy (Пилигримы), and Tsoi, who played bass guitar in the group Palata # 6 (Палата № 6), met at the house of Andrei "Svin" Panov, in whose apartment people and musicians often gathered, and also where his own punk band Avtomaticheskie udovletvoriteli rehearsed. By this time, Tsoi had begun to perform the songs he wrote at parties. Tsoi and Rybin, as members of Автоматические удовлетворители (Avtomaticheskie udovletvoriteli), went to Moscow and performed punk rock metal at Artemy Troitsky's underground concerts. During a similar performance in Leningrad on the occasion of Andrei Tropillo's anniversary, Tsoi and Rybin first met Boris Grebenshchikov. Later, after a solo concert by Grebenshchikov, they met up and Tsoi played two of his songs to him. Grebenshchikov, who had already been a relatively established musician in the Leningrad underground scene, was very impressed by Tsoi's talent and helped him start up his own band.
Киноның басталуы
Ленинград рок клубында Цой «Аквариум» тобының мүшелерімен бірге жеке орындаушы ретінде сахнаға шықты. Цойдың өлеңдері мен музыкасы көрермендерге ұнады. 1981 жылдың жазында Цой, Рыбин және Олег Валинский «Гарин и Гиперболоиды» тобын құрды. Бұл ат, Алексей Толстойдың «Инженер Гариннің гиперболоиды» атты классикалық орыс романына құрмет көрсету болды. Сол жылдың күзінде топ Ленинград рок клубының құрамына қабылданды. Біраз уақыттан кейін Валинский әскерге алынды, нәтижесінде Цой мен Рыбин ғана қалды, олар топты «Кино» деп атады. «Кино» тобы 1982 жылдың көктемінде алғашқы альбомын жазуға кірісті.
At the Leningrad Rock Club, Tsoi played as a solo artist supported by members of the band Aquarium. Tsoi's lyrics and music impressed the crowd. In the summer of 1981, Tsoi, Rybin, and Oleg Valinsky formed the band Garin i giperboloydy (Гарин и Гиперболоиды). The name was a homage to the classic Russian novel The Hyperboloid of Engineer Garin by Aleksey Tolstoy. In autumn of the same year, the band was admitted to membership of the Leningrad Rock Club. Not long after, Valinsky was conscripted into the army, leaving only Tsoi and Rybin, who renamed the band to Kino. Kino began recording its debut album in the spring of 1982.
Алғашқы альбомдары
Kino өзінің 45 атты тұңғыш альбомын 1982 жылдың көктемінде Андрей Тропильо студиясында жаздыра бастады. Aquarium тобының мүшелері де жазуға қатысты, ал Борис Гребенщиков альбомның жазылуын бағыттап тұрды. Жазға қарай альбом толықтай дайын болды. Оның ұзақтығы 45 минутты құрады, осыдан кейін альбом 45 деп аталды. Альбом белгілі бір деңгейде таратылып, Kino Мәскеу мен Ленинградтағы көптеген пәтердегі концерттерде өнер көрсетті. 1983 жылдың 19 ақпанында Kino және Aquarium бірлесіп концерт өткізді. Концерттен кейін Юрий Каспарян гитарист ретінде топқа шақырылды. Көктемде Рыбин Цоймен келіспеушіліктерге байланысты Kino тобынан кетіп қалды. Цой мен Каспарян жаз бойы бірлесіп репетиция жасады. Соның нәтижесінде Kino 46 альбомын жазды, ол бастапқыда «Начальник Камчатки» (Начальник Камчатки) үшін демо-нұсқа ретінде жоспарланған. 46 альбомы кеңінен таратылып, толыққанды альбом деп есептелді. 1983 жылдың күзінде Цой Пряжкадағы психиатриялық ауруханаға жатып, бір жарым ай бойы сонда болды. Осының нәтижесінде Цой әскерге шақырылмады. Ауруханадан шыққаннан кейін ол «Транквилизатор» әнін жазды. Цой 1986 жылдың жазында алғаш рет орындаған «Өзгерістер! / Біз өзгерістерді күтеміз» («Peremen! / My zhdyom peremen») әні тез арада маңызды саяси әнге айналып, Перестройка дәуірінің рухын бейнеледі. Ол 2020-2021 жылдардағы Белорусьтегі наразылықтар кезінде жиі қолданылатын, күшті саяси ән болып қала береді.
Kino began recording its debut album, 45, in the spring of 1982 at Andrei Tropillo's studio. Members of Aquarium also took part in the recording, with Boris Grebenshchikov directing the album. By the summer, the album was completely finished. Its duration was 45 minutes, after which the album was named 45. The album got some distribution and Kino performed in many apartment concerts in Moscow and Leningrad. On 19 February 1983, a joint concert with Kino and Aquarium took place. After the concert, Yuri Kasparyan was invited to join the band as a guitarist. In the spring, Rybin left Kino due to disagreements with Tsoi. Tsoi and Kasparyan spent the summer on joint rehearsals. As a result, Kino recorded the album 46, which was initially thought of as a demo for Nachalnik Kamchatki (Начальник Камчатки). 46 was widely distributed and was considered to be a full fledged album. In the fall of 1983, Tsoi went to a psychiatric hospital in Pryazhka, where he spent a month and a half. As a result, Tsoi was not conscripted into the army. After being discharged from the psychiatric hospital, he wrote the song "Trankvilizator" (Транквилизатор). "Peremen!/"My zhdyom peremen" ("Changes! "/"We are waiting for changes"), first performed by Tsoi in the summer of 1986, quickly became an important political song, an embodiment of the spirit of the Perestroika. It remains a powerful political song, prominently used during 2020–2021 Belarusian protests.
Атақ-даңққа қол жеткізу
1987 жыл «Кино» тобы үшін маңызды жыл болды. «Gruppa Krovi (Lang ru)» атты алтыншы альбомының шығуы «Киномания» деп аталатын құбылыстың бастауы болды. «Гласност» саясатының ашық атмосферасы Цойға ең саяси альбомы – «Gruppa Krovi»-ді жасауға мүмкіндік берді, сонымен қатар, бұрын ешкім ойнамаған музыканы жазуға жол ашты. Альбомдағы көптеген әндер Кеңес Одағының жастарын бағыттап, елде өзгерістер жасауға және жауапкершілікті өз қолына алуға шақырып, ұлттық дағдарысқа түскен әлеуметтік мәселелерді көтерді. Альбомның дыбысы мен мәтіні Цойды Кеңес жастарының нағыз батыры етіп, «Кино» тобын ең танымал рок-тобына айналдырды. КСРО-ның түрлі республикаларындағы жанкүйерлер оның орыс тіліндегі әндерін өздерінің ана тілдеріне аударды. Келесі бірнеше жылда Цой бірнеше сәтті фильмдерде ойнады және фильмдерін кинофестивальдерде көрсету үшін АҚШ-қа барды. Тағы бірнеше альбомдар шықты, олардың тақырыптары негізінен саяси болды, бұл топтың танымалдығын одан әрі арттырды. Цой үлкен жұлдыз болғанымен, қарапайым өмір салған. Ол «Камчатка» деп аталатын тұрғын үйдің қазандық бөлмесіндегі бұрынғы жұмысын сақтап қалды, қазір ол әншіге арналған музей-клуб ретінде қызмет етеді. Оның қазандықта жұмыс істегені көпті таңқалдырды. Цой бұл жұмысты ұнататынын және топты қаржылық тұрғыдан қолдау үшін ақша табу қажет екенін айтты, себебі олар мемлекеттік қолдау алмады және альбомдары «магнитзат» арқылы тегін көшіріліп, бүкіл елге таратылды. Бұл Цойды халыққа одан да жақындастырды, өйткені ол қарапайым адам екенін және оны түсінуге болатынын көрсетті. 1988-1989 жылдары Италия, Франция және Данияға гастрольдік сапармен барды. «Кино» тобының ең жарқын сәті 1990 жылы Мәскеудегі «Лужники» стадионында өткен концерт болды; 62 000 жанкүйер КСРО-ның ең сәтті рок-тобының жеңісін тойлау үшін трибуналарды толтырды. Бұл «Лужники» Олимпиада отының жағылған төрт реттен бірі болды.
1987 was a breakthrough year for Kino. The release of their 6th album Gruppa Krovi (Lang ru) triggered what was then called "Kinomania". The open political climate under glasnost allowed Tsoi to make Gruppa Krovi, his most political album, yet it also allowed him to record a sound of music that no one before him had been able to play. Most of the tracks on the album were directed at the youth of the Soviet Union, telling them to take control and make changes within the nation; some of the songs addressed the social problems crippling the nation. The sound and lyrics of the album made Tsoi a hero among Soviet youth and Kino the most popular rock band ever. In the diverse Soviet republics, fans translated his originally Russian lyrics into their native languages as well. Over the next few years, Tsoi appeared in several successful movies and also travelled to the United States to promote his films at film festivals. Several more albums were released, their themes were once again mostly political, further fueling the band's popularity. Even though Tsoi was a huge star, he still lived a relatively ordinary life. He kept his old job in the boiler room of an apartment building, called Kamchatka, which is currently a museum/club dedicated to the singer. The fact that he worked at a boiler plant surprised many people. Tsoi said that he enjoyed the work and he also needed the money to support the band, as they still received no government support and their albums were copied and passed around the nation via magnitizdat free of charge. This made Tsoi even more popular among the people because it showed that he was down to earth and they could relate to him. He also went on tour in 1988–1989 to Italy, France, and Denmark. Kino's finest hour came in 1990 with a concert at Moscow's Luzhniki Stadium; 62,000 fans filled the stands to celebrate the triumph of the USSR's most successful rock group. It also was one of the four times the Luzhniki Olympic Fire was ever lit.
Кинодағы рөлдері
1987 жылы «Кино» тобы басқа орыс рок-топтарымен бірге Сергей Соловьевтің «Асса» (Lang ru) фильмінде өздерінің рөлінде пайда болды. Дегенмен, фильмнің өзі рок музыкасымен ешқандай қатысы жоқ, ал «Кино» жай ғана соңында эпизодтық рөлде көрінеді. 1988 жылы Виктор Цой Рашид Нұғмановтың режиссерлік еткен, Александр Баранов пен Бахыт Килибаевтың сценарий жазған «Игла» фильмінің басты кейіпкері болды. Сюжет Моро деген кейіпкердің төңірегінде құрылған, ол өзіне берешек ақшаны алу үшін Алматыға (Қазақстан) оралады. Күтпеген кешігуді күтіп отырып, ол бұрынғы сүйіктісі Динаға барады және оның морфинге тәуелді болғанын біледі. Ол оған құтылуға көмектесуге және оның жағдайына кінәлі жергілікті есірткі мафиясымен күресуге шешім қабылдайды. Бірақ Моро Динаны пайдаланып отырған мафияның басшысы, «дәрігер» деген қатал қарсыласын табады. Цой фильмдегі рөлі үшін марапатқа ұсынылды. Ол қайтыс болғанға дейін кем дегенде 48 сағат бойы алкоголь ішпеген. Ол ұйықтап қалғанда Цой сағатына кем дегенде 100 км жылдамдықпен жүрген, нәтижесінде оның қара-көк түсті «Москвич-2141» машинасы қарсы қақпаға бұрылып, Слокадан 35 шақырым қашықтықтағы тас жолда «Икарус-250» автобусына соқтығысқан. Цой оқиға орнында қайтыс болды. Автобус жүргізушісі жарақат алмаған. Цойдың машинасы толығымен қираған, тіпті бір дөңгелегі табылмады. Виктор Цойдың қазасы көптеген жанкүйерлерді үлкен қайғыға батырды, тіпті кейбіреулері өз-өзіне қол жұмсады. 17 тамызда Совет Одағының ірі газеттерінің бірі «Комсомольская правда» Цой және оның ұлт жастары үшін маңызы туралы былай деді:
In 1987, the band Kino, along with other Russian rock bands, appeared as themselves in Assa (Lang ru), a film by Sergei Solovyov. However, the film as a whole has nothing to do with rock music, and Kino simply appears as a cameo in the end. In 1988, Viktor Tsoi starred as the protagonist in The Needle (Игла), directed by Rashid Nugmanov and written by Aleksandr Baranov and Bakhyt Kilibayev. The plot is centered around the character Moro, who returns to Almaty, Kazakhstan, to collect money owed to him. While waiting out an unexpected delay, he visits his former girlfriend Dina and discovers she has become a morphine addict. He decides to help her quit and fight the local drug mafia responsible for her condition. But Moro finds a deadly opponent in "the doctor," the mafia kingpin who is exploiting Dina. Tsoi was nominated for an award for his role in the film. he had not consumed alcohol for at least 48 hours before his death. At the time he fell asleep Tsoi was driving at a speed of at least 100 km/h, causing his dark blue Moskvitch 2141 to turn into the oncoming lane and collide with an Ikarus 250 bus, 35 kilometers on the highway from Sloka. Tsoi was pronounced dead at the scene. The bus driver was not injured. Tsoi's car was completely destroyed to the point that one of its tires was never found. The death of Viktor Tsoi was a shock to many fans, some even having committed suicide. On 17 August, Komsomolskaya Pravda, one of the main Soviet newspapers, had the following to say about Tsoi and his meaning to the youth of the nation:
19 тамызда ол Ленинградтағы Богословское зиратында жабық табытта жерленді. Қоштасу рәсіміне мыңдаған адам келді. Каспарян соқтығысу алдында Ленинградқа Цойдың вокалын жазған таспамен бірге кетіп қалды. «Кино» тобының қалған мүшелері желтоқсан айында «Қара альбомды» аяқтап, шығарды. Кейін бұл альбом топтың ең танымал туындысына айналды.
On 19 August, he was buried in a closed casket at the Bogoslovskoe Cemetery in Leningrad. Thousands of people came to the funeral. Kasparyan left for Leningrad prior to the collision, with a tape containing the only recording of Tsoi's vocals for the band's next album. The remaining members of Kino finished and released the Black Album in December. It later became the band's most popular creation.
Жеке өмір
Виктор әйелі Марианна Цой және ұлы Александрмен (1985 жылы туған) бірге өмір сүрді. Цой кедейлікте өмір сүрді, Марианна тіпті лайықты той киімін алуға шамалары жетпегенін айтты. Ол жұмыс істеген пәтер үйінің қазандық бөлмесі "Камчатка" деп аталды, қазір ол Цойға арналған мұражай және рок-клубқа айналған. Бұрын ол Украина КСР-інің Киев қаласында да жұмыс істеген, бірақ билік оның заңсыз жұмыс істейтінін анықтағаннан кейін Мәскеуге қайтарылды. "Асса" фильмінің түсірілімі кезінде Цой режиссердің ассистенті Наталья Разлоговамен танысты. Кейін Цой Разлоговаға ғашық болып, Марианнадан ажырасты. Бірақ ұлы Александр Цойдың қамы үшін олар ажыраспады.
Viktor lived with his wife, Marianna Tsoi, and his son Alexander (born 1985). Tsoi lived a poor life, with Marianna saying that they could not even afford a proper wedding dress. The apartment building boiler room he worked at was nicknamed "Kamchatka", and is now the site of a museum and rock club dedicated to Tsoi. He previously also worked in Kiev, Ukrainian SSR, however after the authorities found out he was working illegally, he was sent to Moscow. During the filming of Assa, Tsoi met Natalia Razlogova, the director's assistant. Tsoi later fell in love with Razlogova and separated from Marianna. However, they did not divorce, for the sake of their son, Alexander Tsoi.
Мұра
Виктор Цойдың портреттері бүгінде Ресейдің көптеген жерлерінде кездеседі, Санкт-Петербургтің қоршауларындағы граффитиден бастап, Мәскеудегі әйгілі Арбат көшесінің бір бұрышындағы Виктор Цойға арналған толық қабырғаға дейін – мұнда жанкүйерлер әлі де өз батырларын еске алу үшін жиналады. Цой қабырғаларын Минск, Беларусь және Қазақстанның кейбір аймақтарында да табуға болады. 2000 жылы елдің үздік рок-топтары бірігіп, Виктор Цойдың 38 жылдығына орай, «Кино» тобының ең жақсы әндерін орындап, құрмет көрсетті. 2012 жылы, Цойдың 50 жылдығында, «Кино» тобының қалған мүшелері оның автокөшкіш апатынан құтқарылған, бірақ нашар сапасы үшін бұрын пайдаланылмаған вокалын қолданып, «Атаман» (Ланг ру) әнін жазды. Барабаншы Георгий Гурьянов одан кейін көп ұзамай қайтыс болды, соның салдарынан «Атаман» – «Кино» тобы мен оның мүшелері жазған соңғы ән болды. 2020 жылдың 15 тамызында Виктор Цойдың қайтыс болуының 30 жылдығы тойланды. Цойдың естелігіне арнап, Санкт-Петербургтегі Сарай көпірі оның әндерінің сүйемелдеуімен көтерілді. Жанкүйерлер ел бойынша оның өлімін еске алды, әсіресе оның туған қаласы Санкт-Петербургте көптеген іс-шаралар мен концерттер ұйымдастырылды, сондай-ақ Мәскеудегі Цой қабырғасында. Күн бұрын Санкт-Петербургте оның естелігі үшін 4 метрлік ескерткіш орнатылды. Оңтүстік Кореяның YB рок-тобы 1999 жылғы «Korean Rock Remade» альбомында «Gruppa krovi» (Lang ru; ) әнін орындады. Оңтүстік Кореяда туған ресейлік қысқа трассалы конькиші Виктор Ан, Цойдың құрметіне ресейлік есімін «Виктор» деп таңдады.
Portraits of Viktor Tsoi are displayed today in many places around Russia, from graffiti on the fences of Saint Petersburg to an entire wall dedicated to Viktor Tsoi in a bylane of the famous Arbat Street in Moscow, where fans still gather to remember their hero. Other Tsoi Walls can also be found in Minsk, Belarus and in some regions of Kazakhstan. In 2000 some of the nation's top rock bands came together and released their interpretations of Kino's best songs as a tribute to Viktor Tsoi on what would have been his 38th birthday. In 2012, on what would have been Tsoi's 50th birthday, the remaining members of Kino gathered to record the song "Ataman" (Lang ru), with his vocals that were recovered from his car crash but never used because of its poor quality. The drummer Georgiy Guryanov died shortly after, making "Ataman" the last song recorded by Kino and its members. On 15 August 2020, the 30th anniversary of Tsoi's death was marked. In memory of Tsoi, the Palace Bridge in St. Petersburg was lifted to his songs. Fans across the country commemorated his death, especially in his home city of St. Petersburg where a number of events and concerts were organised, as well as at the Tsoi Wall in Moscow. The day before, a 4 meter tall monument dedicated to Tsoi was erected in St. Petersburg in his memory. The South Korean rock band YB covered the song "Gruppa krovi" (Lang ru; ) on their 1999 album Korean Rock Remade
Viktor An, a South Korean born Russian short track speed skater, chose his Russian name "Viktor" in honour of Tsoi.
Танымал мәдениет
Джоанна Стингрей оны "Tsoi Song" әнінде еске алды. 2012 жылдың 21 маусымында Google Цойдың 50 жылдық мерейтойын Цой қабырғасын еске түсіретін Google Doodle арқылы атап өтті. 2015 жылы Цойдың "Кукушка" (Lang ru) әнін орыс әншісі Полина Гагарина "Севастополь үшін шайқас" фильмі үшін орындады. 2018 жылы "Лето" фильмінде Цой рөлін Тео Ю ойнады. 2018 жылы Қазақстандағы Алматы қаласында Цойға ескерткіш орнатылды. 2019 жылғы Metro Exodus видеоойынында Ресей арқылы жүретін пойыз сегменттерінде Кино тобының бірнеше әні радиода естіледі. 2020 жылғы Cyberpunk 2077 видеоойынында әртүрлі жерлерде "цой жив" (Tsoi lives) деген граффитиді табуға болады. Grand Theft Auto IV ойынында оның "Группа Крови" әнін ойын ішіндегі Владивосток FM радиосынан естуге болады.
Joanna Stingray commemorated him in her song, "Tsoi Song". On 21 June 2012, Google commemorated Tsoi's 50th birthday with a Google Doodle reminiscent of the Tsoi Wall. In 2015, Tsoi's song "Kukushka" (Lang ru) was covered by Russian singer Polina Gagarina for the movie Battle for Sevastopol. In the 2018 film Leto, Tsoi was played by Teo Yoo. In 2018, a monument to Tsoi was erected in Almaty, Kazakhstan. In the 2019 videogame, Metro Exodus, multiple songs by Kino can be heard on the radio during segments set on a train as it travels across Russia. In the 2020 videogame, Cyberpunk 2077, graffiti reading "цой жив" (Tsoi lives) can be found in various locations. In the game Grand Theft Auto IV, his song Группа Крови can be heard on the in game Vladivostok FM radio.