Кіріспе

1993 жылы шыққан британдық рок-топтың альбомы James

Laid – британдық рок-топтың бесінші студиялық альбомы. Ол 1993 жылдың 27 қыркүйегінде Fontana Records лейблы арқылы жарық көрді. Альбомның дыбысы, бұрынғы шығарылымдарымен салыстырғанда «төмендетілген», олардың Нейл Янгтың қосалқы тобы ретінде гастрольде болған жаңа тәжірибесімен шабыттандырылды. Брайан Иноны продюсер ретінде шақырып, James алты апта бойы Уэльстің Рексем қаласындағы The Windings және Уилтширдің Бокс қаласындағы Real World студиясында жазды. Бұл жазбалар нәтижесінде 1994 жылғы эксперименталды алтыншы студиялық альбом «Wah Wah» дүниеге келді. Laid – фолк және поп-рок альбомы, ол атмосферасы мен минималды аранжировкаларымен бұрынғы шығарылымдарын еске түсіреді. Альбомның жетекші синглы «Sometimes (Lester Piggott)» 1993 жылдың 30 тамызында жарық көрді. Әннің сәттілігіне байланысты James WOMAD фестивалі аясында АҚШ-қа гастрольдік сапар жасады. «Laid» альбомының екінші синглы ретінде 1993 жылдың 1 қарашасында шығарылды. Келесі айда топ Ұлыбританияда гастрольде болды, АҚШ-та Duran Duran тобына қолдау көрсетті, содан кейін өздігінен АҚШ-та гастрольдік сапарға шықты. Laid үш рет винилде қайта басылды; ол 2001 жылы CD-де қайта шығарылды, 2015 жылы жеке шығарылым ретінде және Wah Wah альбомымен бірге жинақ ретінде жарық көрді. Альбом музыка сыншыларынан жағымды пікірлер алды, олардың көпшілігі Иноның продюсерлік жұмысына назар аударды. Ол Ұлыбританияда үшінші орынға, Австралия мен АҚШ-та хит-парадтарға енді. Кейіннен ол Ұлыбритания мен АҚШ-та алтын сертификатқа ие болды, сондай-ақ Ұлыбританияда осы аттас ән де алтын сертификат алды. «Sometimes (Lester Piggott)» және «Laid» екеуі де Ұлыбританияның үздік 40 әніне енді, ал «Laid» Hot 100 хит-парадында 67-орынға жетті. Laid Les Inrockuptibles, NME және Select құрастырған үздік альбомдар тізіміне, ал осы аттас ән PopMatters және uDiscoverMusic жасаған онжылдықтың үздік әндері тізіміне енді.

Бастапқы және жазу

1992 жылы ақпанда шыққан Джеймстің төртінші студиялық альбомы «Seven» бүкіл әлемде миллион дана сатылды. Ол Ұлыбританиядағы хит-парадта екінші орынға көтерілді, ал төрт синглінің үшеуі – "Sound", "Born of Frustration" және "Ring the Bells" – Ұлыбритания синглдер тізімінің алпысқа дейінгі қатарына енді. "Born of Frustration" Америка Құрама Штаттарының Billboard Alternative Airplay тізімінде сәтті болды, онда ол бесінші орынға жетті. Топ 1992 жылы Ұлыбританиядағы жалғыз концертін Алтон Тауэрс ойын-сауық паркінде 30 000 көрерменге арнады. Осыдан кейін, басқа мүмкіндіктерді іздеген және қарындасын сағынған трубашы Энди Диаграм тобынан кетіп, топ алты мүшеден тұратын құрамда жұмысын жалғастырды. Джеймс Нил Янгтың АҚШ-тың батыс жағалауындағы тоғыз концертінде акустикалық жиынтықпен сүйемелдеді. Олар АҚШ-та гастрольдік сапарларын жалғастырып, электрлі емес, жоспарлағандай акустикалық концерттер берді. Бұл шешімнен олардың жазбалар компаниясы ашуланып, гастрольді қаржыландыруды тоқтатумен қорқытты, бірақ компания қызметкерінің бірі концертке қатысқаннан кейін пікірін өзгертті. Ұлыбританияға оралғаннан кейін Джеймс келесі альбомына материал жаза бастады.

Өндіріс

Джеймс продюсер Брайан Иномен 1986 жылғы дебюттік студиялық альбомы Stutter шыққаннан бері жұмыс істегісі келді. Вокалист Тим Бут Иноның "біраз жұмыс істегенін және бірнеше жылдан кейін қайта қоңырау шалатынын" айтты. Ино әйелі Джеймстің фанаты екенін айтқан соң, демалыс кезінде жазбаларды тыңдады. Ол "Sometimes (Lester Piggott)" әнінің қарапайым нұсқасын естігеннен кейін топқа қызығушылық танытты. 1992 жылдың тамызында Ино топқа телефон соғып, олардың музыкасын ұнатып, олармен жұмыс істеу үшін Ұлыбританияға келгенін айтты. Ино әндердің сапасын бағалау үшін репетицияларды жазды. Seven альбомын жазуға бірнеше ай кеткенмен салыстырғанда, алты апталық жазу кестесі спонтандылықты тудыруға және Иноның аптасына төрт күн ғана уақыты бар екенін ескерді. Феннер жазудың көп бөлігін жүргізді, оған және Иноға инженер Бен 'Джуд' Финдлей көмектесті. "P. S." әнін Стив 'Док' Уильямс Майк Джонстың көмегімен және Феннердің қосымша жазбасымен жазды. Буттың айтуынша, топтың Янгпен бірге жасаған акустикалық турлары альбомға әсер етті: "Жылаңашсың, осалсың, бірақ бұл керемет сезім. Бұл акустикалық жазба емес, бірақ дыбысы азайтты". "Out to Get You" әні Гленнидің октавалық ноталарымен, Готттың блюздік гитаралық бөліктерімен және Baynton Power-дің минималды перкуссиясымен альбомның қалған бөлігіне тон береді. Әннің бірінші тұлғадағы баяндаушысы өзінің параноялық сезіміне ұшыраған махаббатын айтады. "Sometimes (Lester Piggott)" - бұл альбомдағы ең рокқа жақын трек, оның қарқынды акустикалық ойнауы бар. Жазу кезінде Ино Бут ән салғанда "ақ болып, отырып қалды", кейін ол "өмірімдегі музыкалық жетістіктерімнің бірін басымнан өткіздім" деді. Бұл альбомдағы клавишник Марк Хантердің клавишамен қатар басқа аспапта (мелодика) ойнаған жалғыз әні. Халық музыкасынан әсер алған "Five O" трекі баяндаушының ұзақ мерзімді қарым-қатынастағы серігіне деген сенімі туралы. "Everybody Knows" депрессиядағы адамға көмектесу туралы, ал "Knuckle Too Far" тобының Durutti Column тобының Брюс Митчеллмен болған джем-сессиясынан пайда болды. Бастапқыда "Bruce Jam" деп аталған, Гленни бұл нұсқаның "өте қарапайым және ештеңе жоқ" екенін айтты. Бут "Low Low Low" әнінің адам мен маймылды бір ген ғана ажыратады деген идеяға әсер еткенін айтты: "Мен адамдарды маймыл ретінде көруден бастап, қандай күні мені ұстағаныңызға байланысты оларды құдай ретінде көруге ауысамын". Әншілер әнді попқа ұқсайды деп ойлап, оны тастап жіберді, бірақ Ино оларды жұмысты жалғастыруға ынталандырды. Буттың асығыс вокалы "басқа бір адаммен қарым-қатынас жасаудың қызықты сезімін" бейнелеуге тырысудың нәтижесі. "Lullaby", бастапқыда "Just Human" деп аталған, Буттың досының бала кезінде бастан өткерген зорлық-зомбылықтың салдарына тоқталады. Альбом "Skindiving" әнімен аяқталады, бұл белгілі бір көңіл күйге терең бойлау туралы. Джеймс 1993 жылдың 8 шілдесінде Лондонның Финсбери Паркінде Янгты қолдады. Содан кейін топ 1993 жылдың 28 тамызында WOMAD фестивалінде өнер көрсетіп, фестивальмен бірге АҚШ-ты аралап шықты. "Sometimes (Lester Piggott)" әні 1993 жылдың 30 тамызында "America" және "Building a Charge" әндерімен бірге сингл ретінде шығарылды. "Sometimes (Lester Piggott)" әнінің клибін Тим Поуп түсірді. Ол әннің су тақырыбын кеңейтіп, Pinewood Studios су қоймасында әннің мәтінін орындаған топты бейнелейді. Макдона видеода қосымша гитарист ретінде ойнады. Laid альбомы 1993 жылдың 27 қыркүйегінде Ұлыбританияда Fontana Records арқылы шығарылды. Олар тамақ әкелген жетекшілерін күтіп, банан жеп отырды. Гленни әуелей жұрттың "біздің жұмысымызды сату арқылы өзімізді жезөкшелікпен айналысу деп түсінуі мүмкін" деді. Ән, сондай-ақ "America" әні, альбомның жапондық нұсқасына енгізілді. "Laid" әні 1993 жылдың 1 қарашасында "Wah Wah Kits", "The Lake" және "Seconds Away" әндерімен бірге сингл ретінде шығарылды. Келесі аптада синглдің екінші нұсқасы, оның ішінде "Laid", "Five O", "Say Something" және "Sometimes (Lester Piggott)" әндерінің тікелей нұсқалары жарық көрді. "Laid" клибіне Занна режиссерлік етті, онда Бут кір жуу залында қолқаппен бұғатталған, ал топтың басқа мүшелері кіреді және шығады. 1993 жылдың желтоқсан айында топ екі жылдан кейін Ұлыбританияда алғашқы гастроліне шықты. "Sometimes (Lester Piggott)", "Say Something" және "Laid" әндері топтың бірінші және төртінші жинақ альбомдарына, The Best Of (1998) және Fresh as a Daisy – The Singles (2007) енді. "Out to Get You", "Five O" және "Laid" әндері топтың үшінші жинақ альбомына, The Collection (2004) енді. "Sometimes (Lester Piggott)", "Say Something" (екі нұсқасы) және "Laid" әндерінің клиптері The Gathering Sound (2012) жинағына енгізілді. Laid альбомы 2001 жылы CD-де қайта шығарылды, оған "Laid", "Sometimes" және "Five O" әндерінің тікелей нұсқалары және "Say Something" әнінің ремиксі қосылды. Laid альбомы 1999, 2015 және 2020 жылдары винилге қайта басылды. Ол 2015 жылы көптеген баламалы режімдермен, демо жазбаларымен және радио сессияларымен бірге делюкс бокс-сет ретінде шығарылды. Сонымен қатар, сол жылы Laid альбомы бокс-сеттен алынған ең жақсы үзінділермен бірге жеке шығарылды.

Қабылдау

Laid музыка сыншыларынан жағымды пікірлер алды. AllMusic сыншысы Нед Раггет альбомның тыныш дыбысының «күтілгеннен төмендетудің ғана емес, топ үшін шығармашылық өлшемқатар, тіпті олардың көркемдік шыңы» болғанын жазды. Entertainment Weekly жазушысы Йозеф Вудард «Бұл шырынды альтернативада еңкейген номерлер арманды интерлюдиялармен және қызықты сезімталдықпен үйлеседі» деді. The Washington Post-тың Марк Дженкинс Эноның «топтың алғашқы жұмысының нәзіктігін қайта жаңғыртуға» жасаған тырысынан ләззат алды, ал альбом «тікелей алдыңғыларындай бос емес» екенін айтты. San Diego Union Tribune тілшісі Джеймс Герберт Буттың «қатал бақылаулары мен жаралы трубадур вокалы барлық 13 тректе де естіледі», бірақ олар негізінен «атмосферамен толған, көбірек ойлы әуендерге қосылған» және Эно «атмосфералық тәжірибелерге тым көп берілді» деп атап өтті. «Sometimes (Lester Piggott)» әні Ұлыбританияда 18-орында, ал «Laid» әні Ұлыбританияда 25-орында болды. АҚШ-та «Laid» Billboard Alternative Airplay чартында үшінші орынға, Radio Songs чартында 57-орынға және Hot 100 чартында 61-орынға жетті. «Laid» 2021 жылы BPI-дан платина сертификатын алды және PopMatters және uDiscoverMusic құрастырған онжылдықтың ең жақсы әндерінің тізіміне енді. Clash «Out to Get You» және «Sometimes (Lester Piggott)» әндерін Джеймстің ең жақсы 10 әнінің тізіміне қосты.

Марапаттар

+ Лаидтың жарияланымдар тізіміндегі марапаттары (Дереккөз) Les Inrockuptibles Жылдың альбомдары 28 NME 20 жылдан кейін: 1993 жылдың альбомдары 28 Select Жылдың альбомдары 26