Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Домендік атаулар жүйесі
Domain name system
Microsoft DNS – Microsoft Windows операциялық жүйелерінде қамтылған домендік атаулар жүйесі қызметтерінің іске асырылуының атауы.
Microsoft DNS is the name given to the implementation of domain name system services provided in Microsoft Windows operating systems.
Шолу
Microsoft Windows NT-дегі Домендік атаулар жүйесінің қолдауы, сондай-ақ оның туындылары Windows 2000, Windows XP және Windows Server 2003 екі клиент және бір серверден тұрады. Кез келген Microsoft Windows машинасының құрамында қарапайым DNS сұрауларын орындау үшін DNS іздеу клиенті болады. Ал кейбір машиналарда динамикалық DNS клиенті орнатылған, ол машиналардың атауларын және IP-адрестерін тіркеу үшін динамикалық DNS жаңарту операцияларын жүзеге асырады. Ал кейбір машиналар DNS серверін іске қосады, ол DNS деректерін жариялауға, DNS іздеу клиенттерінен келіп түсетін сұрауларды өңдеуге және DNS жаңарту клиенттерінен келіп түсетін жаңарту сұрауларын өңдеуге арналған. Серверлік бағдарламалық құрал тек Windows серверлік нұсқаларымен ғана бірге жеткізіледі.
The Domain Name System support in Microsoft Windows NT, and thus its derivatives Windows 2000, Windows XP, and Windows Server 2003, comprises two clients and a server. Every Microsoft Windows machine has a DNS lookup client, to perform ordinary DNS lookups. Some machines have a Dynamic DNS client, to perform Dynamic DNS Update transactions, registering the machines' names and IP addresses. Some machines run a DNS server, to publish DNS data, to service DNS lookup requests from DNS lookup clients, and to service DNS update requests from DNS update clients. The server software is only supplied with the server versions of Windows.
DNS іздеу клиенті
Қолданбалар DLL көмегімен DNS іздеуін жүзеге асырады. Олар DLL-дегі кітапхана функцияларын шақырады, олар өз кезегінде DNS серверлерімен (UDP немесе TCP арқылы) барлық байланысты басқарады және іздеудің соңғы нәтижелерін қолданбаларға қайтарады. Microsoft-тың DNS клиенті сонымен қатар DNS Клиент қызметі (DNSCACHE деп те аталады) түрінде жергілікті кэштеуді қолдауға мүмкіндік береді. DNS серверлерімен тікелей байланыс орнатуға тырысқаннан бұрын, кітапхана режімдері алдымен машинадағы DNS Клиент қызметіне жергілікті IPC қосылысын орнатуға тырысады. Егер қызмет бар болса және қосылыс орнатылса, іздеуді жүргізу жұмысын DNS Клиент қызметіне тапсырады. DNS Клиент қызметі өзі DNS серверлерімен байланысады және алған нәтижелерді кэштейді. Microsoft-тың DNS клиенті бірнеше DNS серверімен байланыса алады. Нақты алгоритм операциялық жүйенің нұсқасына және қызметтік жинағының деңгейіне байланысты өзгереді; бірақ, әдетте, барлық байланыс басымдық берілген DNS серверімен жүзеге асырылады, ол жауап бермей қалған жағдайда, байланыс бірнеше баламалы DNS серверлерінің біріне ауысады.
Applications perform DNS lookups with the aid of a DLL. They call library functions in the DLL, which in turn handle all communications with DNS servers (over UDP or TCP) and return the final results of the lookup back to the applications. Microsoft's DNS client also has optional support for local caching, in the form of a DNS Client service (also known as DNSCACHE). Before they attempt to directly communicate with DNS servers, the library routines first attempt to make a local IPC connection to the DNS Client service on the machine. If there is one, and if such a connection can be made, they hand the actual work of dealing with the lookup over to the DNS Client service. The DNS Client service itself communicates with DNS servers, and caches the results that it receives. Microsoft's DNS client is capable of talking to multiple DNS servers. The exact algorithm varies according to the version, and service pack level, of the operating system; but in general all communication is with a preferred DNS server until it fails to answer, whereupon communication switches to one of several alternative DNS servers.
Басқа жүйелерден айырмашылықтары
Linux дистрибутивтері мен Unix-тің әртүрлі нұсқаларында атауларды шешудің бірыңғай қабаты бар. Атауларды шешушіні хост-файлы немесе Желілік ақпараттық қызметті (NIS) пайдалану үшін, Атау қызметін ауыстыруды (Name Service Switch) конфигурациялау арқылы басқаруға болады.
Linux distributions and various versions of Unix have a generalized name resolver layer. The resolver can be controlled to use a hosts file or Network Information Service (NIS), by configuring the Name Service Switch.
Динамикалық DNS жаңарту клиенті
DNS сұраулары DNS деректерін оқыса, DNS жаңартулары оларды жазады. Windows жұмыс станциялары мен серверлері DNS серверлеріне динамикалық DNS жаңарту сұрауларын жіберуге тырысады. Windows-та жұмыс істейтін жұмыс станциялары өздерінің аттары мен IP-адрестерін DNS серверлеріне тіркеуге тырысады, соның арқасында басқа машиналар оларды аты бойынша таба алады. Windows Vista-дан (және Windows Server 2008) бұрын, бұл тіркеуді DHCP клиенттік қызметі жүзеге асырады. Осылайша, Vista-ға дейінгі машиналарда DHCP клиенттік қызметін іске қосу қажет, тіпті егер DHCP машинаны конфигурациялау үшін қолданылмаса да, машинаның атын және адресін DNS сұраулары үшін динамикалық түрде тіркеу үшін. DHCP клиенттік қызметі атау және адрес деректерін олар өзгерген кезде тіркейді (администратор қолмен немесе DHCP жалға алуын беру немесе кері қайтарып алу арқылы автоматты түрде). Windows Vista (және Windows Server 2008) жүйесінде Microsoft тіркеу функциясын DHCP клиенттік қызметінен DNS клиенттік қызметіне көшірді. Microsoft Windows-ты іске асыратын серверлер өздерінің аттары мен IP-адрестерінен басқа, LDAP және Kerberos қызметтерінің орналасқан жері сияқты басқа да ақпаратты тіркеуге тырысады.
Whilst DNS lookups read DNS data, DNS updates write them. Both workstations and servers running Windows attempt to send Dynamic DNS update requests to DNS servers. Workstations running Windows attempt to register their names and their IP addresses with DNS servers, so that other machines may locate them by name. Prior to Windows Vista (and Windows Server 2008), this registration is performed by the DHCP Client service. It is thus necessary to run the DHCP Client service on pre Vista machines, even if DHCP isn't being used to configure the machine in order to dynamically register a machine's name and address for DNS lookup. The DHCP Client service registers name and address data whenever they are changed (either manually by an administrator or automatically by the granting or revocation of a DHCP lease). In Windows Vista (and Windows Server 2008) Microsoft moved the registration functionality from the DHCP Client service to the DNS Client service. Servers running Microsoft Windows also attempt to register other information, in addition to their names and IP addresses, such as the locations of the LDAP and Kerberos services that they provide.
DNS сервері
Microsoft Windows Server операциялық жүйелері DNS Server қызметін іске қоса алады. Бұл кэштеу, динамикалық DNS жаңарту, аймақтарды беру және DNS хабарламасын қоса алғанда, көптеген түрлі DNS қызметтерін ұсынатын монолиттік DNS сервері. DNS хабарламасы аймақ жаңартылған кезде екінші серверлердің белгілі бір тобын хабардар ету үшін итеру механизмін жүзеге асырады. Microsoft-тың "DNS Server" қызметі алғаш рет Windows NT 3.51 нұсқасында Microsoft-тың BackOffice қызметтері жинағына қосымша ретінде пайда болды, бірақ сол кезде тек сынақ мақсатында қолдануға арналған деп белгіленді. Ол BIND конфигурациялық файлдарымен үйлесімсіздігімен, әсіресе DNS жол таңбаларын (wildcards) қолдамауымен және IPv6 іске асырылуындағы айырмашылықтарымен белгілі болды. Осы қызмет енгізілгеннен бері Microsoft BIND және басқа да іске асырулармен аймақтық файл форматы, аймақтарды беру және басқа DNS протоколының ерекшеліктері тұрғысынан үйлесімділікті жақсартуға күш салды. 2004 жылғы мәлімет бойынша, DNS деректерін жариялау үшін бұл төртінші ең танымал DNS сервері болды (BIND 9 нұсқасы 8 және 4 нұсқаларынан бөлек есептелгенде). Басқа DNS серверлері сияқты, Microsoft DNS сервері әртүрлі деректер базасының артқы жақтарын қолдайды. Microsoft-тың DNS сервері осындай екі артқы жақты қолдайды. DNS деректері негізгі файлдарда (аймақтық файлдар деп те аталады) немесе тікелей Active Directory деректер базасында сақталуы мүмкін. Соңғы жағдайда, Active Directory (DNS сервері емес) деректер базасын бірнеше машинада көшіруді (репликация) жүзеге асырғандықтан, деректер базасын кез келген серверде өзгертуге болады ("көп бас репликациясы"), ал аймақты қосу немесе жою бірден тиісті Active Directory "көшіру аймағына" кіретін барлық басқа DNS серверлеріне таратылады. (Бұл BIND-тен өзгеше, онда мұндай өзгерістер жасалған кезде файлдағы аймақтар тізімін әрбір жеке серверде қолмен жаңарту қажет.) Microsoft-тың DNS серверін графикалық интерфейс ("DNS Management Console") немесе командалық қатар интерфейсі (dnscmd құралы) арқылы басқаруға болады. Windows Server 2012 нұсқасында DNS серверін басқаруға арналған толыққанды PowerShell провайдері пайда болды.
Microsoft Windows Server operating systems can run the DNS Server service. This is a monolithic DNS server that provides many types of DNS service, including caching, Dynamic DNS update, zone transfer, and DNS notification. DNS notification implements a push mechanism for notifying a select set of secondary servers for a zone when it is updated. Microsoft's "DNS Server" service was first introduced in Windows NT 3.51 as an add on with Microsoft's collection of BackOffice services, but at the time was marked to be used for testing purposes only. It became notorious for incompatibility with BIND configuration files, in particular by lacking support for DNS wildcards and differing in its IPv6 implementation. Since the introduction, Microsoft has taken care to improve interoperability with BIND and other implementations in terms of zone file format, zone transfer, and other DNS protocol details. As of 2004, it was the fourth most popular DNS server (counting BIND version 9 separately from versions 8 and 4) for the publication of DNS data. Like various other DNS servers, Microsoft's DNS server supports different database back ends. Microsoft's DNS server supports two such back ends. DNS data can be stored either in master files (also known as zone files) or in the Active Directory database itself. In the latter case, since Active Directory (rather than the DNS server) handles the actual replication of the database across multiple machines, the database can be modified on any server ("multiple master replication"), and the addition or removal of a zone will be immediately propagated to all other DNS servers within the appropriate Active Directory "replication scope". (Contrast this with BIND, where when such changes are made, the list of zones, in the file, has to be explicitly updated on each individual server.) Microsoft's DNS server can be administered using either a graphical user interface, the "DNS Management Console", or a command line interface, the dnscmd utility. New to Windows Server 2012 is a fully featured PowerShell provider for DNS server management.
Ортақ мәселелер
Windows Server 2003 және Microsoft Windows 2000 Service Pack 3-тен бұрын Microsoft-тың DNS серверінде ең көп кездесетін мәселе – кэштің ластануы еді. Microsoft-тың DNS серверінде кэштің ластануын дұрыс басқаруға арналған механизм болғанымен, ол әдепкі бойынша өшірілген болатын. 2004 жылы кең таралған мәселе Microsoft DNS серверінің Windows Server 2003 нұсқасының EDNS0 мүмкіндігін пайдалануымен байланысты болды, көптеген қауіпті қабырғалар осы мүмкіндікке төтеп бере алмады.
Prior to Windows Server 2003 and Microsoft Windows 2000 Service Pack 3, the most common problem encountered with Microsoft's DNS server was cache pollution. Although Microsoft's DNS Server had a mechanism for properly dealing with cache pollution, the mechanism was turned off by default. In 2004, a common problem involved the feature of the Windows Server 2003 version of Microsoft's DNS server to use EDNS0, which a large number of firewalls could not cope with.