1919 жылғы Бейсбол Чемпионаты және «Қарақшылар» скандалы

Кіріспе

1919 жылғы Бейсболдың жоғары лигасы чемпионатының сериясы

1919 жылғы Әлем сериясы – 1919 жылғы маусымның Бейсболдың жоғары лигасы (MLB) чемпионатының сериясы болды. Әлем сериясының 16-шы нұсқасы, ол Америка лигасының чемпионы «Чикаго Уайт Сокс» командасын Ұлттық лигасының чемпионы «Цинциннати Редс» командасымен кездестірді. Көптеген Әлем сериялары жеті ойынның ең жақсысы форматында өткенімен, 1919 жылғы Әлем сериясы тоғыз ойынның ең жақсысы форматында өтті (сондай-ақ , , және). MLB спорттың танымалдығын арттыру және көбірек кіріс табу мақсатында тоғыз ойындық форматты сынап көруге шешім қабылдады. 1919 жылғы Әлем сериясының оқиғалары көбінесе «Black Sox» скандалымен байланысты, онда «Чикаго» франшизасының бірнеше мүшелері ұйымдасқан қылмыстың қайраткері Арнольд Ротштейннің жетекшілігімен, серияны сәуегейлеу үшін құмар ойыншылармен сөз байласты. Бұл Бейсбол комиссары тағайындалмаған Әлем сериясының соңғысы болды. 1920 жылы франшиза иелері Кенесау Маунтин Лэндисті алғашқы «Бейсбол комиссары» лауазымына тағайындады. 1921 жылдың тамызында қылмыстық айыптан ақталғанға қарамастан, «Уайт Сокс» клубының сегіз ойыншысы серияны түзетуге қатысқандары немесе түзету туралы білгендері үшін ұйымдастырылған бейсболдан шеттетілді.

Чикагоның "Ақ сокс" клубы

1919 жылы екі жыл бұрын әлем чемпионатын жеңген «Чикаго Уайт Сокс» командасы Америка лигасының (АЛ) үздік көрсеткішіне ие болды. Олардың шабуылшысы, 30-ға жуықтаған ойыншысы, .319-дық орташа көрсеткішпен және .400-дық базаға шығу пайызымен жақсы ойнады. Оң жақ қорғаушы Немо Лейбольд 81 ұпай жинап, .302-лік орташа көрсеткішті көрсетті. Бірінші базадағы Чик Гандил .290, үшінші базадағы Бак Уивер .296, ал орталық алаңдағы Оскар «Хэп» Фельш .275-тік орташа көрсеткішпен ойнады және Джексонмен бірге командадағы ең көп хоум-рандардың авторы атанды – әрқайсысы 7 хоум-ран соқты (өйткені «өлген доп» дәуірі аяқталуға жақын болды). Тіпті әдетте «жақсы қорғаныс, нашар шабуыл» деп саналатын қақпашы Рэй Шалк та сол жылы .282-лік орташа көрсеткішпен ойнады, ал шортстоп Свед Рисберг .256 орташа көрсеткішпен және 38 RBI көрсеткішімен автоматты түрде шығарылмайтын ойыншы емес еді. Глисонның құрамында 1917 жылғы серияның қатысушылары, аутфилдер Шано Коллинз және инфилдер Фред Макмуллин сияқты екі күшті шабуылшы болды. 1919 жылғы питчинг құрамын екі аса шебер және өте перспективті жаңа ойыншы жетектеп тұрды. Кнукболшы Эдди Сикот 30-ға толғаннан кейін және «жарық допты» ашқаннан кейін АЛ-дың ең жақсы питчерлерінің біріне айналды; ол 1917 жылғы чемпиондар үшін 28 ойын жеңіп алды, ал 1918 жылы нашар ойнағаннан кейін 29–7 есебімен қайта оралды, лигадағы жеңістер саны бойынша көшбасшы атанды және Вашингтонның тәжірибелі «Биг Трэйн» Уолтер Джонсоннан кейін ең аз ресми ұпай жіберген питчерлердің қатарында екінші орын алды. Содан кейін 23–11 және 2.64 көрсеткішімен Клод «Лефти» Уильямс келді. 26 жасар жаңадан келген Дики Керр тек 17 ойынға қатысты, бірақ 13–7 және 2.88 көрсеткішімен жақсы нәтиже көрсетті. Айналымда төртінші болып 1917 жылғы серияда «Гиганттарды» үш рет жеңген, бірақ 1919 жылы 11–9 және 20 бастамадан 3.83 көрсеткішімен нашар ойнаған Урбан «Ред» Фабер келді. Ол ауырып, 1919 жылғы серияда ойнай алмады, бұл Глисонды тоғыз ойынға дейін ең үздік үш питчермен шектеді. Алайда, «Уайт Сокс» лагерінде бәрі де жақсы болған жоқ. Көптеген ойыншылар мен Комиски арасындағы шиеленіс жоғары болды, ол олардың ақшаны қысып алуымен байланысты болды, бұл екі қалалық аңызға енді: 1) ол Глисонға тұрақты маусымның соңғы күндері Цикотты отыз ойын жеңуіне жол бермеу үшін тоқтатуды айтты, бұл оған 10 000 долларлық үлкен бонус әкелген болар еді; 2) көптеген адамдар «Уайт Сокс» командасын «Қара Сокс» деп мазақ етті, өйткені Комиски олардың формаларын үнемі жууға төлемейді, ал олар тер, кір және тозаңнан қарарып кетті.

In 1919, the Chicago White Sox, who had won the World Series two years earlier, had the best record in the American League (AL). was still going strong in his early thirties, hitting .319 with a .400 on base percentage. Right fielder Nemo Leibold hit .302 with 81 runs scored. First baseman Chick Gandil hit .290, third baseman Buck Weaver .296, and center fielder Oscar "Hap" Felsch hit .275 and tied Jackson for the team lead in home runs with only seven (as the dead ball era was coming to a close). Even typical "good field, no hit" catcher Ray Schalk hit .282 that year, and shortstop Swede Risberg was not an automatic out with the .256 average and 38 RBI. Gleason's bench contained two impressive hitters, outfielder Shano Collins and infielder Fred McMullin, both veterans of the 1917 series. The 1919 pitching staff was led by a pair of aces and a very promising rookie. Knuckleballer Eddie Cicotte had become one of the AL's best pitchers after turning 30 and discovering the "shine ball;" he had won 28 games for the 1917 champions, and after an off year in 1918 had come back with a hefty 29–7, leading the league in wins and second in earned run average to Washington's veteran "Big Train" Walter Johnson. Next came Claude "Lefty" Williams, at 23–11 and 2.64. Twenty six year old rookie Dickie Kerr started only 17 games, but turned in a solid 13–7 and 2.88. Fourth in the rotation was Urban "Red" Faber, who had beaten the Giants three times in the 1917 series but had an off year in 1919 at 11–9 and 3.83 in 20 starts. He was ill and unable to pitch in the 1919 series, limiting Gleason to three top of the line starters for what could be nine games. However, all was not well in the White Sox camp. Tension ran high between many of the players and Comiskey given his penny pinching ways, memorialized in two urban legends: (1) that he told Gleason to shut down Cicotte in the last days of the regular season to prevent him from winning thirty games, a milestone which would have earned him a sizeable $10,000 bonus; (2) that many derided the White Sox as the "Black Sox" because Comiskey wouldn't pay to have their uniforms laundered regularly, and they became blacker and blacker due to accumulated sweat, grime and dirt.

Цинциннати қызылдары

1919 жылы «Цинциннати Редс» командасы «Ақ шоқтардан» айырмашылығын көрсетіп, жаңадан көзге шықты. Олар 1900 жылдан бері үшінші орыннан жоғары көтерілмеген, тіпті тек екі рет қана 1919 жылы Ұлттық лиганың (NL) жеңімпазы атанды. Жаңа басқарушы Пэт Моран басшылығымен, ол бұрынғысынан әлем чемпионатына жаңадан келген команданың жетекшісі ретінде танымал болған, 1915 жылғы «Филадельфия Филлис» командасының басшысы, «Редс» командасы 96–44 есебімен екінші орын алған «Гиганттардан» тоғыз ойынмен озып кетті және қалған алты командадан кем дегенде жиырма ойынмен алда болды. Олардың көрсеткіші .686-ды құрады, бұл 1910 жылдан бергі Ұлттық лигадағы ең жоғары көрсеткіштің екіншісі болды. «Редс» командасының ең жарқын жұлдызы – орталық шегінші Эдд Рауш болды, ол лигадағы соққы беру бойынша көшбасшы атанды (.321) және «Ақ шоқтардың» Джексоны сияқты, ең маңызды соққы беру көрсеткіштері бойынша өз лигасындағы алғашқы бестікке кірді. Үшінші базадағы ойыншы Хайни Гро команданың тағы бір үздік соққышы болды, ол .310 көрсеткішпен, .392 базаға шығу пайызымен және 79 ұпаймен ойнады. Бруклин командасымен онжылдықтың басында екі рет Ұлттық лиганың үздік соққышы атанған Джейк Дауберт, бірінші базадағы ойыншы, 79 ұпай жинап, .276 көрсеткішін көрсетті, ал қақпашы Айви Винго .273 көрсеткішін көрсетті. Команданың қалған бөлігі көп танылмады, оның ішінде екінші базадағы ойыншы Морри Рат, .264 соққысымен, бірақ күші жоқ, бірақ жақсы базаға шығу пайызымен, және қысқа топ ойыншысы Ларри Копф, .270 жеке соққысымен. Сыртқы шептегі ойыншылар нашар соққышылар болды, бұрынғы «Филлис» командасының жұлдызы, сол жақ шептегі ойыншы Шери Маги 56 ойында .215 көрсеткішін көрсетті, ал оң жақ шептегі ойыншы Эрл «Грейси» Нил .242 көрсеткішін көрсетті, бірақ күші жеткіліксіз болды. Бұл Моранды 1919 жылғы серияда сол жақ шептегі алаңға жаңадан келген Пат Дунканды қоюға итермеледі. Алайда «Редс» командасының тамаша питчингі болды. Команданың үш үздік питчеріне Ход Эллер (20–9, 2.39), Датч Рутер (19–6, 1.82) және Слим Салли (21–7, 2.06) кірді, олардың барлығы әртүрлі көрсеткіштер бойынша лига көшбасшылары болды. Оларды үш тағы бір питчер қолдады, олар да жетістікке жетті: Джимми Ринг 10–9 көрсеткішімен, бірақ 2.26, Рей Фишер 14–5 көрсеткішімен және 2.17, бес ойында жеңіліске ұшырамады, және кубалық Дольф Луке 10–3 көрсеткішімен және 2.63, бұрынғы және болашақ «Гиганттар» командасының ойыншысы, ол 1933 жылғы әлем чемпионатына Нью-Йорк үшін ұзақ ойын уақытында жеңіс әкелді. Бұл өте талантты және терең команда болды, бұл әлем чемпионатының форматы жетіден тоғызға дейін өзгертілгенде үлкен артықшылық берді.

In contrast to the White Sox, the 1919 Cincinnati Reds were upstarts. They had finished no higher than third since 1900, and then only twice, before winning the National League (NL) pennant handily in 1919. Under new manager Pat Moran, best known as the leader of another bunch of unlikely newcomers to the World Series, the 1915 Philadelphia Phillies, the Reds finished nine games in front of the runner up Giants at 96–44 and at least twenty games ahead of the other six, with the second highest NL won lost percentage since 1910 at .686. The Reds' greatest star was center fielder Edd Roush, who led the league in hitting at .321 and, like the White Sox's Jackson, was in the top five of their respective leagues in most important hitting categories. Third baseman Heinie Groh was the other great hitter on the team at .310 with a .392 on base percentage and 79 runs scored. Slick fielding first baseman Jake Daubert, a two time National League batting champion with Brooklyn earlier in the decade, also scored 79 runs and hit .276, while catcher Ivey Wingo hit .273. The rest of the team was unheralded, including second baseman Morrie Rath, a .264 hitter with no power but a good on base percentage, and shortstop Larry Kopf, a .270 singles hitter. The corner outfielders were decidedly weaker hitters, with former Phillies star left fielder Sherry Magee's .215 in 56 games and right fielder Earle "Greasy" Neale's .242 with little power. This would prompt Moran to start rookie Pat Duncan in left field in the 1919 series. The Reds' pitching was universally solid, however. The team's big three included Hod Eller (20–9, 2.39), Dutch Ruether (19–6, 1.82) and Slim Sallee (21–7, 2.06), all among the league leaders in various categories. They were backed by three other pitchers who were almost as successful: Jimmy Ring at only 10–9 but 2.26, Ray Fisher at 14–5 and 2.17 with five shutouts, and Cuban Dolf Luque at 10–3 and 2.63, former and future Giant who would win the last game of the 1933 World Series in long relief for New York. It was a deep and talented staff, a definite advantage in a World Series whose format had just been changed from best of seven to best of nine.

1-ойын

Бірінші ойын Цинциннатидің Редленд стадионында сағат 15:00-де басталды, трибуналарда 30 511 жанкүйер болды, ал стадион сыртындағы билет сатушылар билеттерді кем дегенде 50 доллардан саудалап табақтап жинады. Чикаго бірінші таймда есеп аша алмады. Иннингтің төменгі жағында Цикотт (серия басталған күні бұрын 10 000 доллар алған) табанына шығып, екінші тартуымен бастауыш соққышы Морри Ратты арқасынан соқты, бұл Арнольд Ротштейнге ойынды бұзу туралы алдын ала келісімнің белгісі болды. Дегенмен, ойын біраз уақытқа дейін тартысты болды, себебі заговоршылар өздеріне күдік тудырмау үшін жақсы қорғаныс көрсетті. Бірақ төртінші иннингте Цикотт "бақытсыздыққа ұшырады" (Минидің сөзіне сүйенсек), бірден бірнеше соққыға жол берді, нәтижесінде қарсылас питчері екі ауттан кейін үш базалық соққы жасады, ал «қызылдар» 1–1 есебін бұзып, бес ұпай жинады. Цикотт сол кезде алмастырылды, бірақ зиян істелді, ал «қызылдар» кейінгі иннингтерде тағы үш ұпай қосып, 9–1 есебімен жеңіске жетті. Спорт журналистері төртінші иннингте Цикотттың Рисбергке жасаған дұрыс емес лақтыруы, мүмкін екі аутты болдырмағандығына күдікпен қарады. Сол күні кешке жағдайдың дұрыс емес екеніне белгілер пайда болды. Тек Цикотт ғана алдын ала 10 000 долларын сұрап алған еді. «Ұйықшақ» Билл Бернс пен Махарг бұрынғы әлем чемпионы боксшы және Ротштейннің делдалы Абе Аттеллмен кездесті, бірақ ол келесі ойынға ставка жасау үшін келесі төлемді (20 000 доллар) ұстап қалды. Ертесіне таңертең Гандил Аттеллмен кездесіп, тағы да ақша талап етті, бірақ бұл да нәтижесіз болды.

2-ойын

Олар ақша алмағанмен, ойыншылар келісімді орындауға дайын еді. 2-ойынның бастапқы питчері "Лефти" Уильямс, Цикотт сияқты көзге түспеуге тырысты. Бастапқыда ойын нашар болғанмен, төртінші иннингте үш ойыншыны қатарынан доптан тыс жіберіп, үш рет ұтылып қалды. Содан кейін ол қайтадан дерлік жеңіліссіз тамаша ойнады, тек бір гол жіберді; бірақ Гандилдің басты рөліндегі ойыншылардың тиімділік танытпауы салдарынан White Sox 4:2 есебімен жеңіліске ұшырады. Аттл бәрібір төлеуге құштар емес еді, бірақ Бернс 10 000 доллар жинап, Гандилге берді, ол оны құпия сақтайтын топ мүшелеріне бөліп берді. Командалар келесі күні 3-ойын үшін Чикагодағы Комиски паркіне солтүстік-батыс бағытта аттанды, бұл серияда саяхат үшін демалыс күндері қарастырылмаған.

3-ойын

Сокс командасының үшінші ойындағы бастауыш ойыншысы Дики Керр бұл сөзді ұстамады. Бастапқы жоспар Керрді ұнатпайтын қастандықшылар үшін бұл ойынды ұтылуға ұшырату еді, бірақ қазір ойыншылар арасындағы келіспеушілік жоспардың күйреуіне әкелді. Бёрнс әлі де сенімді болды және соңғы қаражатын жинап, Цинциннатиге тікелей ставка жасады. Бұл шешім оны банкротқа дейін жеткізді, себебі Чикаго ойынның басында есепті алға шықты – тіпті Гандил өзі екі ұпай әкелді – ал Керр тамаша ойын көрсетіп, қызылдарды үш соққыға шектеді, 3–0 есебімен толық ойынды таза жеңіспен аяқтады.

4-ойын

Цикотт 4-ші ойында тағы да дөңгелекке шықты және 1-ші ойындағыдай жаман көрінбеуге ниеттенді. Алғашқы төрт иннингте ол және "Рэдс" командасының питчері Джимми Ринг ешқандай ұпай жібермеді. Бесінші иннингте бір ауттан кейін, Цикотт Пэт Дунканның баяу добын алаңға қабылдады, бірақ бірінші базаға қатемен лақтырып жіберді, нәтижесінде екі базалық қате туды. Келесі соққыны жасаған Ларри Копп сол жаққа бір ұпай соқты; Цикотт Джексоннан келген лақтыруды тоқтатып, допты шашып жіберді, соның салдарынан Дункан ұпай жинады. Үй стадионындағы көрермендер ардагер питчердің айқын қателігіне таң қалды. Содан кейін Цикотт "Майлы" Нилге екі базалық соққы жіберді, ол Коппты есепті 2:0-ға жеткізді; бұл Рингке жеткілікті болды, ол 3-ші ойында Керр көрсеткендей үш соққыдан тұратын таза ойын көрсетті. "Рэдс" командасы серияда 3:1 есебімен көш бастады. Ойыннан кейін "Спорт" Салливан ойыншыларға 20 000 доллар берді, оны Гандил Рисберг, Фелш және келесі күні 5-ші ойынды бастауға тиіс Уильямс арасында тең бөліп берді.

5-ойын

5-ші ойын жаңбырдың салдарынан бір күнге кейінге қалдырылды. Екі бастауыш тартушы, Уильямс және Цинциннатидің Ход Эллері, бастапқыда өте жақсы ойын көрсетті, екеуі де алтыншы кезеңнің басына дейін ешкімді бірінші базадан асырған жоқ. Сол кезде Эллер Фелш пен Джексон арасына түскен әлсіз соққыны берді. Фелш дұрыс лақтырмады, Эллер үшінші базаға жетті. Бастапқы соққышы Морри Рат содан кейін ішкі алаңға соққы беріп, Эллерді есепке енгізді. Содан кейін Хейни Грохқа қадам жасауға рұқсат берілді, ал Эдд Рауштің соққысы – Фелштің тағы да күмәнді ойынының нәтижесінде – тағы екі ұпай әкелді, Рауш та көп ұзамай ұпай жинады. Эллер жеткілікті жақсы тартты (ол тоғыз соққышыны шығарды, оның ішінде сол кездегі Әлем сериясының рекорды болған алты қатарынан соққышы, кейін 1966 жылғы Әлем сериясының ашылу ойынында Мо Драбоускимен теңестірілді), және бұл төрт ұпай сақталды, ал «Редс» командасы алғашқы әлем чемпионатына бір ойын ғана қалады.

6-ойын

Серия 6-шы ойынға Цинциннатиге оралды. "Уайт Сокс" командасының басым питчері Дики Керр, 3-ші ойындағыдай үстемдік танытпады. "Уайт Сокс" командасының үш қателігіне байланысты, "Редс" командасы Чикаго қарсы тұруға үлкермес бұрын 4-0 есебімен алға өтті, алтыншы иннингте ойынды 4-4 есебімен теңестірді, және осы есеп қосымша иннингтерге дейін сақталды. Оныншы иннингте Гандил Уиверді ойынға енгізіп, есепті 5-4-ке жеткізді, ал Керр ойынды аяқтап, өзінің және Чикагоның екінші жеңісін тіркеді.

7-ойын

Цикоттың 1-ші және 4-ші ойындардағы тұрақсыз ойыны туралы қауесеттер тарағанына қарамастан, «Ақ соқтар» клубының бас жаттықтырышы Кид Глисон 7-ші ойында өзінің үздік ойыншысына сенім артты. Бұл жолы ол оны алдамады. Чикаго ерте гол соқты, ал Цинциннати үшін бұл рет алғашқы болып қателік жасады. «Қызылдар» алтыншы таймда қысқа ғана уақытқа қарсылық көрсетті, бірақ 4–1 есебімен жеңіліп, серия қайтадан салыстырмалы түрде жақын болды. Бұл – Әлем сериясы тарихында 7-ші ойынның жеңімпазы серияны жеңіп алмаған жалғыз жағдай. Бұл Салливан мен Ротштейннің назарынан тыс қалмады, олар кенеттен алаңдады. Серия басталмас бұрын «Соқтар» үлкен фавориттер еді және олар жеңіске жетуге тырысып жатыр деген болжаммен көптеген адамдар олардың қатарынан екі ойынды жеңе алатынына күмәнданбады. Ротштейн жеке ойындарға тікелей ставка жасауға тым ақылды болды, бірақ Цинциннатиге серияны жеңуге 270 000 доллар салды. 8-ші ойынға бір күн бұрын жоспарланған стартер Уильямсқа Салливанның Гарри Ф деген танысы келді, ол егер бірінші таймда ойынды қасақана ұтылмаса, оның және оның әйелінің қауіпте болатынын жеткізді. Бүгінгі күнге дейін «Ақ соқтар» командасы тарихында 7-ші ойынды ойнаған жалғыз жағдай осы болды.

8-ойын

Уильямсқа айтылған нәрсе әсер етті. Бірінші иннингте ол тек қана орташа жылдам доптар лақтырып, Глисон оны "Үлкен" Билл Джеймспен алмастырғанға дейін қатарынан төрт бір соққыдан үш рет ұпай жіберіп алды, ол Уильямстың базадағы ойыншыларының біреуіне ұпай алуға мүмкіндік берді. Джеймс тиімсіз ойын көрсетті, және сегізінші иннингте "Sox" командасы қайта жиналғанмен, "Reds" командасы 10–5 есебімен жеңіске жетіп, серияны 5–3 есебімен аяқтады. Джексон сериядағы жалғыз хоум-ранды үшінші иннингте соқты, ал "Reds" командасы 5–0 есебімен көш бастағаннан кейін. Серия аяқталғаннан кейін бірден елдің барлық айманында ойындардың бұйырылғандығы туралы әңгімелер тарады. "Chicago Herald and Examiner" газетінің журналисі Хью Фуллертон, "White Sox" командасының серияны "жою" көрсеткен нашарлығына ашуланып, әлем сериясын ешқашан өткізбеу керек деп жазды.

Құрама жолдар

1919 жылғы әлем сериясы (5–3): Цинциннати Редс (Ұлттық лига) Чикаго Уайт Сокс (Американдық лига)

Ерекше орындары

Джексон .375 орташа көрсеткішімен барлық ойыншылардан көшпеді. Кейбіреулер оның шабуылдық күшінің басым бөлігі бұрыннан белгіленбеген және/немесе нәтижесі шешілген ойындарда танылғанын айтты. Ол сегізінші және шешуші ойында Серияның жалғыз хоум-ранын соқты, үшінші иннингте бір ойыншылық соққы жасады, сол кезде «Редс» командасы 5:0 есебімен алда болды. Оның ұпай есебін ашуға мүмкіндік берген жағдайдағы бес соққысы мына ойындарда тіркелді: 6-шы ойын, Керр тастаған алтыншы иннинг; 7-ші ойын, бірінші және үшінші иннингтер; 8-ші ойын, төрт ұпайлық сегізінші иннингте екеуі. Аяқ киімсіз Джо барлығы 12 соққы жасады, сол кезде бұл Әлем сериясының рекорды еді.

Цинциннати қызылдары

Грейси Нил (OF): 10-нан 28 соққы; .357 соққы орташасы; 3 ұпай; 2 қос соққы; 1 үш соққы; 4 RBI
Ход Эллер (P): 2 толық ойын (1 таза жеңіс); 2 жеңіс; 18 иннинг тастады; 13 соққы жіберді, 4 таңылған ұпай; 2 базаға шығу; 15 соққы; 2.00 ERA

Чикагоның "Ақ сокс" клубы

Джо Джексон (ОФ): 32 рет соққыдан 12; .375 орташа соққы көрсеткіші; есепті жағдайдағы ойыншылармен 12 рет соққыдан 5; 5 ұпай; 3 қос соққы; 1 хоум-ран; 6 RBI
Рей Шолк (С): 23 рет соққыдан 7; .304 орташа соққы көрсеткіші; есепті жағдайдағы ойыншылармен 3 рет соққыдан 2; 1 ұпай; 2 RBI
Бак Уивер (3B): 34 рет соққыдан 11; .324 орташа соққы көрсеткіші; есепті жағдайдағы ойыншылармен 5 рет соққыдан 1; 4 ұпай; 4 қос соққы; 1 үш соққы
Дикки Керр (П): 2 ойын (негізгі құрамда); 2 толық ойын (1 голсыз); 2 жеңіс; 19 иннинг тастады; 14 соққы жіберді; 3 таңылған ұпай; 3 база; 6 страйк-аут; 1.42 ERA

Қазіргі мәдениетте

1978 жылы Доусоннің фильмдер қорынан Pathé Newsreel табылған, онда осы оқиғаның бірнеше минуттық кадрлары, соның ішінде күдікті Cicotte–Risberg лақтыруы көрсетілген. 1925 жылы жарық көрген «Ұлы Гэтсби» кітабында Майер Вольфсхайм, екінші пландағы кейіпкерлердің бірі, 1919 жылғы әлем чемпионатын ұйымдастырғанын айтады. Бұл кейіпкер автор Ф. Скотт Фицджеральд бір рет кездескен Арнольд Ротштейнге сілтеме жасайды. 1974 жылғы «Крестный отец II» фильмінде Хайман Рот Арнольд Ротштейн 1919 жылғы әлем чемпионатын бұзғаннан бері бейсболды ұнататынын мәлімдейді. Ең танымал ойыншысы Шоусыз Джо Джексон болған, дисквалификацияланған сегіз ойыншы 1982 жылғы «Шоусыз Джо» романының және 1989 жылғы «Түстер өңірі» фильмінің басты кейіпкерлері болып табылады. 1988 жылғы «Сегіз адам» фильмі Элиот Асинофтың кітабы негізінде түсірілген. «Бордвок Империя» телесериалы оқиғаны егжей-тегжейлі талқылайды. «Mad Men» сериалының 5-ші маусымындағы 6-шы эпизодында («Алыс жерлер») Роджер Стерлинг ЛСД әсерімен ваннасында 1919 жылғы әлем чемпионатын тамашалап отырғанын көреді. «Жұма күні 13-і: Сериал» сериалының 2-ші маусымындағы 17-ші эпизодында («Мейфисто сақинасы») аталған лағып салынған зат – 1919 жылғы әлем чемпионатының жүзігі, ол иесіне кез келген құмар ойынында жеңімпазды айтады, бірақ оны киген адамды өлтіргеннен кейін ғана. Ойынның тарихы мен қатысқан командалар туралы ақпарат эпизодтың басында шаңғыны табуға тырысқан Микки кейіпкерінің телефон арқылы сөйлесуі арқылы қысқаша айтылады. Скандалдың тарихын Кэти Нолан «Ашулы тарих» сериалының алтыншы маусымында қайта баяндайды.