Америкалық бейсболдағы ырымдар және «Бамбино қарғысы»

Кіріспе

Америкалық бейсболдағы ырымдар

«Бамбино қарғысы» – «Бостон Ред Сокс» командасының 1918 жылдан 2004 жылға дейінгі 86 жылдық чемпиондық құрғақшылығынан туындаған, Бас лига бейсболындағы (MLB) ырымдық спорттық қарғыс. Қарғысқа ат қойылған «Бамбино» деп аталатын Бейб Рут, 1920 жылы «Нью-Йорк Янкилер» клубына сатылғанға дейін «Ред Сокс» командасында ойнаған. Кейбір жанкүйерлер қарғысты қастерлесе, көпшілігі оны әжуалықпен айтқан. Ұзақ жылдар бұрын «Ред Сокс» командасы кәсіби бейсбол франшизаларының ішінде ең табыстыларының бірі болған. Олар алғашқы он бес Дүниежүзілік серияның бесеуін жеңіп алды, соның ішінде 1903 жылғы біріншісін, сол кездегі кез келген басқа MLB командасынан көп. Осы кезеңде Рут «Ред Сокс» командасының үш чемпиондығына үлес қосты (1915, 1916, 1918). Алайда, Рут сатылғаннан кейін, бұрыннан жарқын болмаған «Янкилер» Солтүстік Америкадағы ең басым кәсіби спорт франшизаларының біріне айналды, басқа MLB командаларынан екі есе көп әлем чемпионаттарында жеңіске жетті. Бұл қарғыс жылдар бойы «Янкилер» – «Ред Сокс» бәсекелестігінің орталық тақырыбына айналды. 2004 жылы «Ред Сокс» командасы әлем чемпионатында жеңіске жеткенде қарғыстың жалғасып жатқан құбылысы туралы әңгіме аяқталды. «Ред Сокс» командасының чемпиондығы 2004 жылғы Американ лигасының чемпионат сериясында (ALCS) «Янкилерге» қарсы 0:3 есебімен жеңіліске ұшырағаннан кейін болды. MLB командасының алғашқы үш ойынды жоғалтқаннан кейін жеті плей-офф сериясының ең жақсысын жеңіп алған алғашқы және 2023 жылға дейін жалғыз жағдай осы болды. Бұл қарғыс Бостон мәдениетінің бір бөлігіне айналды, сондықтан қаланың Сторроу Драйвы үстіндегі Лонгфеллоу көпіріндегі «Қарғысты кері бұру» деген жазумен «қайта бұру» жол белгісі жазылған кезде, ресмилер оны 2004 жылғы әлем чемпионатында «Ред Сокс» жеңіске жеткенге дейін қалдырды. Сол жылы өткен әлем чемпионатынан кейін жол белгісі «Кері қайтарылған қарғыс» деп жазылды. Қарғыстың алғашқы айқындалуы кітаптың екінші тарауының соңында, Шаунесси мырзаға жазылған хатта кездеседі. Хатының авторы – Массачусетс штатының Сцитуат қаласындағы Бірінші приходтық унитариандық шіркеуінің пасторы Даррелл Бергер. Ол бейсболды жақсы білетін жанкүйер, сонымен қатар жазушы және хабар таратушы ретінде, оның қауымы пуритандық дәуірден бастау алғандықтан, «Ред Сокс» жанкүйерлерінің көңілін тарихи тұрғыдан қарастыруға ерекше мүмкіндік алды. Шаунесси мырзаның «қарғыс» терминінің қолданылу себебін сұраған сұрағына жауап берген Бергер «Жеті қабырғалы үй» романынан мысал келтірді, онда жалғасып жатқан жаман тағдыр қалай қарғысқа айналуы мүмкін екенін айтады. Бергер былай деп жазады: «Екі жағдайда да, сіз жасаған зұлымдық салдарынан қарғысқа ұшыраған отбасы туралы айта аласыз және ол бірнеше ұрпақтан кейін беріледі. Рутты сатуды өтелмейтін күнә деп санаймын. Сол күнәні өтеуге болатын құтқарушы табылмады. «Сокс» командасы сол күнәсі үшін қайта-қайта жазасын төлеп келеді. Фрейзи Рутты сату арқылы «Сокс» жанкүйерлеріне қарсы күнә жасады. Бұл жанкүйерлер мен клуб басшылығы арасындағы ешқашан қалпына келмейтін сенімді бұзады. Қарғыс – бұл түсіндіруге болмайтын нәрсені түсіндірудің халықтық тәсілі, бірақ кім оны осылай қалдырғысы келеді? Ескі өсиет те солай. Қарғыстың алынуы үшін, күнә мен қарғыстың бар екенін және неліктен бар екенін мойындау керек, дәл сол сияқты алкоголизм немесе кез келген бұзылған қарым-қатынас жазылу үшін аталғандай. Қарғыстың ең үлкен қаупі – оны жеңуге жақындаған сайын, алаңдаушылық күшейе түседі. Алаңдаушылық жаман оқиғаларға әкеледі және қарғыс жалғасады».

The Curse of the Bambino was a superstitious sports curse in Major League Baseball (MLB) derived from the 86 year championship drought of the Boston Red Sox between and The superstition was named after Babe Ruth, colloquially known as "The Bambino", who played for the Red Sox until he was sold to the New York Yankees in 1920. While some fans took the curse seriously, most used the expression in a tongue in cheek manner. Prior to the drought, the Red Sox had been one of the most successful professional baseball franchises. They won five of the first fifteen World Series titles, including the first in 1903, more than any other MLB team at the time. During this period, Ruth was a contributor to the Red Sox's three championships in , , and Following the sale of Ruth, however, the once lackluster Yankees became one of the most dominant professional sports franchises in North America, winning more than twice as many World Series titles as any other MLB team. The curse became a focal point of the Yankees–Red Sox rivalry over the years. Talk of the curse as an ongoing phenomenon ended when the Red Sox won the 2004 World Series. The Red Sox's championship was prefaced by them overcoming a 3–0 deficit against the Yankees in the 2004 American League Championship Series (ALCS), the first and, as of 2023, only time an MLB team won a best of seven playoff series after losing the first three games. The curse had been such a part of Boston culture that when a "reverse curve" road sign on Longfellow Bridge over the city's Storrow Drive was graffitied to read "Reverse The Curse," officials left it in place until the Red Sox won the 2004 World Series. After the World Series that year, the road sign was edited to read "Reversed Curse" in celebration. The first articulation of the curse appears at the end of chapter two of the book, in a letter to Mr. Shaughnessy from the Rev. Darrell Berger of the First Parish Unitarian Church in Scituate, Massachusetts. As an avid fan and occasional baseball writer and broadcaster whose congregation dates from Puritan times, he was in a unique position to place the frustration of Red Sox fans into historical prospective. He replies to Mr. Shaughnessy's inquiry as to why “curse” is an applicable term, citing “The House of the Seven Gables,” a tale of how one's continuing ill fortune can be spun into a curse. Rev. Berger writes, “In both cases you have a cursed family because of evil that had been done and it's passed down several generations later. I think of the selling of Ruth as the sin that cannot be atoned for. There hasn't been a savior that can come along and make that atonement. The Sox over and over again keep paying for that sin. Frazee sins against Sox fans by selling Ruth. This severs trust between fans and ownership that has never healed. A curse is also merely a folkwise way of explaining the unexplainable, but who wants to leave it at that? So is the Old Testament. The key for the curse to be lifted is acknowledgement that both sin and curse exist and why, in the same way an alcoholic or any dysfunctional relationship must be named before it can heal. The great danger of a curse is that the closer it gets to being overcome, the greater the anxiety becomes. Anxiety causes bad things to happen and the curse continues.”

Рутка «Янкилерге» сату 1920 жылдың 3 қаңтарында аяқталды, ал тақырып құрғақшылығы 1918 жылға дейін созылған. Стандартты қарғыс бойынша, «Ред Сокс» командасының иесі және театр продюсері Гарри Фрейзи сатудан түскен ақшаны Бродвей мюзиклінің өндірісін қаржыландыруға жұмсады, көбінесе «Жоқ, жоқ, Нанетт» деп аталады. Шын мәнінде, Фрейзи Рут сатылғанға дейін және одан кейін көптеген қойылымдарды қолдады, ал «Жоқ, жоқ, Нанетт» Рут сатылғаннан кейін бес жыл өткен соң және Фрейзи «Ред Сокс» командасын сатқаннан екі жыл өткен соң ғана алғашқы қойылымын көрді. 1921 жылы «Ред Сокс» командасының басқарушысы Эд Барроу «Янкилер» командасының бас менеджері болып тағайындалды. Кейіннен «Ред Сокс» командасының басқа ойыншылары да «Янкилерге» сатылды немесе саудаға түсті. Аңыз да, оның жоққа шығарылуы да толыққанды оқиғаны баяндамайды. Ли Монтвилл «Биг-бам: Бейб Руттың өмірі мен заманы» атты еңбегінде «Жоқ, жоқ, Нанетт» қойылымы 1919 жылдың желтоқсан айында Бродвейде ашылған «My Lady Friends» атты музыкалық емес сахналық пьеса ретінде пайда болғанын жазды. Бұл спектакль, шынында да, Рут келісімінің тікелей нәтижесі ретінде қаржыландырылды. Монтвилл мен Шаунесси сияқты әртүрлі зерттеушілер Фрейзидің «Янкилер» командасының иелерімен тығыз байланыста болғанын және көптеген ойыншылар келісімдерінің, сондай-ақ «Фенуэй Парк» ипотекалық келісімінің оның пьесаларын қаржыландырумен байланысты болғанын көрсетті. «Янкилер» стадионында «Ред Сокс» командасы бар кезде әрдайым естілетін қорлау сөздер. «Янкилер» жанкүйерлері «Ред Сокс» командасын «1918!», «БАМБИНО ҚАРҒЫСЫ», Бейб Руттың суреттерімен және «1918!» жазылған футболкаларды кию арқылы да қорқытты. Серия Сент-Луис қаласындағы «Спортсмендер паркінде» жетінші ойынға дейін жалғасты. Сегізінші иннингтің төменгі жағында, есеп 3:3 тең болғанда, «Кардиналс» командасы Энос Слаутерді бірінші базада, ал Гарри Уолкерді тақтада қалдырды. «Ұрып-қашу» ойынында Уолкер өте қысқа сол орталыққа қарай соқты. Слаутер үшінші базаның жанындағы тоқтау белгісінен өтіп, Бостонның қысқа тоғысымшысы Джонни Пескидің үйге жіберген пасқа жете алды. Кейбіреулер Пески пас жіберуге кешіккендіктен Слаутердің ұпай алғанын айтады, бірақ Пески бұл айыптаманы әрдайым жоққа шығарды. Фильмдегі кадрлар Пескинің жарқын күнде, ал Слаутердің көлеңкеде екенін көрсетеді, бірақ одан басқа ешқандай нақтылық жоқ. Бостон жұлдызы Тед Уильямс жарақатпен ойнады және жалғыз Дүниежүзілік сериясында ұрысынан тиімді пайдалана алмады. 1948 жылы «Ред Сокс» командасы маусымды бірінші орында аяқтады, бірақ тарихтағы бірінші бір ойыннан тұратын плей-оффта «Кливленд Индианс» командасына жеңіліп, чемпиондыққа ие бола алмады. «Кливленд» Дүниежүзілік сериясында жеңіске жетті. 1949 жылы «Ред Сокс» командасына чемпиондыққа ие болу үшін маусымның соңғы екі ойынының біреуін жеңіп алу жеткілікті болды, бірақ олар екі ойынды да «Янкилерге» жеңіліп, 1949 жылдан 1953 жылға дейін бес Дүниежүзілік серияны қатарынан жеңген «Янкилерге» есе жіберді. 1967 жылы «Ред Сокс» командасы 1966 жылғы жағымсыз нәтижелерді маусымның соңғы демалысында Американ лигасының чемпиондығын жеңіп алып, күтпеген жерден өзгертті. Дүниежүзілік серияда олар тағы да «Кардиналс» командасымен кездесті, және 1946 жылғыдай, серия жетінші ойынға дейін жалғасты. Сент-Луис шешуші ойында 7:2 есебімен жеңіске жетті, олардың ең жақсы питчері Боб Гибсон «Бостонның» үздік питчері Джим Лонборгты жеңді, ол қысқа демалыспен ойнады және тиімді болмады. Гибсон тіпті Лонборгқа қарсы хоум-ран соқты. 1972 жылы «Ред Сокс» командасы маусымды «Детройт Тайгерс» командасына қарсы үш ойынды сериямен аяқтады, олар Американ лигасының Шығыс дивизионында жарты ойынмен көш бастады. «Детройт» үш ойынның екеуін жеңіп алып, дивизионды жарты ойынмен жеңіп алды. (Маусымның басында ойыншылардың наразылығына байланысты және комиссар Боуи Кунның наразылыққа байланысты ойындарды қайта кестелемеу туралы шешіміне байланысты «Тайгерс» «Ред Сокс» командасынан бір ойын көп ойнады және жеңіске жетті, 86:70 есебімен «Бостонның» 85:70 есебімен жеңіске жетті.) 1975 жылы «Ред Сокс» командасы чемпиондыққа ие болды және династиялық «Цинциннати Редс» командасымен Дүниежүзілік серияда кездесті. «Ред Сокс» командасы 6-ойынды Карлтон Фисктың соққан хоум-ранымен жеңіп алды, шешуші 7-ойынға жол ашты. «Бостон» жылдам 3:0 есебімен көш бастады, бірақ «Редс» есепті теңестірді. 9-иннингтің жоғарғы жағында «Редс» Кен Гриффидің кішісін есепке алды, ол Джо Морганның соққан добымен жеңіске жетті, бұл ең ұлы Дүниежүзілік сериялардың бірі деп саналады. 1978 жылы «Ред Сокс» командасы 18 шілдеде «Янкилерге» қарсы Американ лигасының Шығыс дивизионында 14 ойынмен көш бастады. Алайда, «Янкилер» кейіннен өртке түсті, соңында «Фенуэй Парк» стадионындағы төрт ойынды серияны жеңіп алып, «Ред Сокс» жанкүйерлері үшін «Бостон қырғыны» деп белгіленген 10 қыркүйекте «Бостонмен» есепті теңестірді. Алты күннен кейін «Янкилер» «Ред Сокс» командасынан 3,5 ойынмен көш бастады, бірақ «Сокс» келесі 14 ойынның 12-сін жеңіп алып, 2 қазан күні «Фенуэй Парк» стадионында бір ойыннан тұратын плей-оффқа жол ашты. Есте қаларлық...

Although the title drought dated back to , the sale of Ruth to the Yankees was completed January 3, 1920. In standard curse lore, Red Sox owner and theatrical producer Harry Frazee used the proceeds from the sale to finance the production of a Broadway musical, usually said to be No, No, Nanette. In fact, Frazee backed many productions before and after Ruth's sale, and No, No, Nanette did not see its first performance until five years after the Ruth sale and two years after Frazee sold the Red Sox. In 1921, Red Sox manager Ed Barrow left to take over as general manager of the Yankees. Other Red Sox players were also later sold or traded to the Yankees. Neither the lore, nor the debunking of it, entirely tells the story. As Leigh Montville wrote in The Big Bam: The Life and Times of Babe Ruth, the production No, No, Nanette had originated as a non musical stage play called My Lady Friends, which opened on Broadway in December 1919. That play had, indeed, been financed as a direct result of the Ruth deal. Various researchers, including Montville and Shaughnessy, have pointed out that Frazee had close ties to the Yankees owners, and that many of the player deals, as well as the mortgage deal for Fenway Park itself, had to do with financing his plays. The demeaning chant echoed at Yankee Stadium each time the Red Sox were there. Yankees fans also taunted the Red Sox with signs saying "1918! ", "CURSE OF THE BAMBINO", pictures of Babe Ruth, and wearing "1918!" T shirts each time they were at the Stadium. The series went to a seventh game at Sportsman's Park in St. Louis. In the bottom of the eighth inning, with the score tied at 3–3, the Cardinals had Enos Slaughter on first base and Harry Walker at the plate. On a hit and run, Walker hit a double to very short left center field. Slaughter ran through the third base coach's stop sign and beat Boston shortstop Johnny Pesky's relay throw to home plate. Some say Pesky hesitated on the throw, allowing Slaughter to score, but Pesky always denied this charge. Film footage is inconclusive, except that it shows Pesky in bright sunlight and Slaughter in shadow. Boston star Ted Williams, playing with an injury, was largely ineffective at bat in his only World Series. In 1948, the Red Sox finished the regular season tied for first place, only to lose the pennant to the Cleveland Indians in the major leagues' first ever one game playoff. Cleveland would go on to win the World Series. In 1949, the Red Sox needed to win just one of the last two games of the season to win the pennant, but lost both games to the Yankees, who won a record five consecutive World Series from to In 1967, the Red Sox surprisingly reversed the awful results of the 1966 season by winning the American League pennant on the last weekend of the season. In the World Series, they once again faced the Cardinals, and just as in 1946, the Series went to a seventh game. St. Louis won the deciding contest, 7–2, behind their best pitcher Bob Gibson; Gibson defeated Boston ace Jim Lonborg, who was pitching on short rest and was ineffective. Gibson even hit a home run against Lonborg in the game. In 1972, the Red Sox ended the regular season with a three game series against the Detroit Tigers, over whom they held a half game lead in the American League East. Detroit won two of the three games to capture the division by half a game. (Due to the players' strike at the beginning of the season and the decision of Commissioner Bowie Kuhn not to reschedule any strike cancelled games, the Tigers ended up playing and winning one more game than the Red Sox, finishing with a 86–70 record to Boston's 85–70.) In 1975, the Red Sox won the pennant and met the dynastic Cincinnati Reds in the World Series. The Red Sox won Game 6 on a walk off home run by catcher Carlton Fisk, setting the stage for the deciding Game 7. Boston took a quick 3–0 lead, but the Reds tied the game. In the top of the ninth, the Reds brought in the go ahead run on a Joe Morgan single that scored Ken Griffey, Sr., winning what is regarded as one of the greatest World Series ever played. In 1978, the Red Sox held a 14 game lead in the American League East over the Yankees on July 18. However, the Yankees subsequently caught fire, eventually tying Boston atop the standings on September 10 after sweeping a four game series at Fenway Park, an event known to Red Sox fans as the "Boston Massacre." Six days later, the Yankees held a 3 1/2 game lead over the Red Sox, but the Sox won 12 of their next 14 games to overcome that deficit and force a one game playoff on October 2 at Fenway Park. The memorable moment of the game came when light hitting Yankee shortstop Bucky Dent cracked a three run home run in the seventh inning that hit the top of the left field wall (the Green Monster) and skipped out of the park, giving New York a 3–2 lead. The Yankees held on to win the playoff game, 5–4, eventually winning the World Series. In Game 6 of the 1986 World Series against the New York Mets, Boston (leading the series three games to two) took a 5–3 lead in the top of the 10th inning. Red Sox reliever Calvin Schiraldi retired the first two batters, putting the team within one out (and shortly within one strike) of winning the World Series. However, the Mets scored three runs, tying the game on a wild pitch from Bob Stanley and winning it when Boston first baseman Bill Buckner allowed a ground ball hit by the Mets' Mookie Wilson to roll through his legs, scoring Ray Knight from second base. In the seventh game, the Red Sox took an early 3–0 lead, only to lose, 8–5. The collapses in the last two games prompted The New York Times columnist George Vecsey to write articles describing the Red Sox as cursed. In 1988 and 1990, the Red Sox advanced to the American League Championship Series, only to suffer four game sweeps both times at the hands of the Oakland Athletics. They were also swept by the Cleveland Indians in the 1995 AL Division Series in three games (extending their postseason losing streak to a major league record 13 games), lost again to the Indians in the 1998 ALDS three games to one, and were defeated by the Yankees four games to one in the 1999 ALCS. In 2003, the Red Sox were playing the Yankees in Game 7 of the American League Championship Series. Boston held a 5–2 lead in the eighth inning, and manager Grady Little opted to stay with starting pitcher Pedro Martínez rather than go to the bullpen.

Ақыретке қарсы әрекет

Red Sox жанкүйерлері жылдар бойы атақты қарғысын жою үшін әртүрлі әдістерді қолданды. Бұған Эверест тауының басына Бостон шапкесін қою, базалық лагерьде Yankees шапкесін жағу және Рутке тиесілі пианиноны табу кірді, оны ол якобы Судбери, Массачусетс штатындағы Home Plate Farm шаруашылығының жанындағы көлге лақтырған екен. 1976 жылы Массачусетс штатының ресми сиқыршысы Лори Кэбот 10 ойындық жеңіліс тізбегін тоқтату үшін шақырылды. Жеңіліс тізбегі аяқталды, бірақ «Бамбиноның қарғысы» жойылмады. Кен Бернстің 1994 жылғы «Бейсбол» деректі фильмінде бұрынғы Red Sox ойыншысы Билл Ли Red Sox-тың Бейб Руттың денесін қайтадан қазуын, оны Fenway-ге қайтарып әкелуін және Рутты Yankees-ке сатқаны үшін көпшілік алдында кешірім сұрауын ұсынды. Кейбіреулер 2004 жылдың 31 тамызындағы ойын кезінде Мэнни Рамирес соққан добы 9-бөлімге, 95-жүйеге, АА-қатарға ұшып, баланың бетін соғып, екі тісін сындырғанда қарғыс бұзылды деп мәлімдеді. 16 жасар Ли Гавин, Бостон жанкүйері және Рамирес – оның сүйікті ойыншысы, Рутқа тиесілі Судбери шаруашылығында тұрды. Сол күні Yankees командасы тарихындағы ең ауыр жеңіліске ұшырады, өз алаңында Cleveland Indians командасына қарсы 22–0 есебімен жеңілді. Кейбір жанкүйерлер музыкант Джимми Баффеттің және оның жылыну тобының (біреуі Рут, екіншісі сиқыршы дәрігер болып киінген) 2004 жылдың қыркүйек айында Fenway-де өткен концертте жасаған комедиялық қарғысты бұзу рәсімін еске алады. Red Sox-қа ауысқаннан кейін Курт Шиллинг Ford F 150 пикап машинасының жарнамасында Бостонға бара жатқанын көрсететін белгісімен автостоп жасап тұрды. Оны көлікке алғанда, ол «86 жылдық қарғысты» жоятынын айтты.

Ақырзаманның соңы

2004 жылы «Ред Сокс» тағы да Американдық лига чемпионатының финалында «Янкилермен» кездесті. «Ред Сокс» алғашқы үш ойынды ұтып алды, оның ішінде Фенуэй стадионында өткен үшінші ойында 19:8 есебімен жеңілді. «Ред Сокс» төртінші ойынның тоғызыншы иннингінің соңында 4:3 есебімен қалып қойды. Бірақ команда Кевин Миллардың допты қабылдауымен және резерв ойыншысы Дейв Робертстің базаны ұрлауымен есепті теңестірді, содан кейін үшінші базадағы Билл Мюллер «Янкилердің» жабылушысы Мариано Ривераға қарсы RBI синглін соқты, ал 12-іннингте Дэвид Ортис екі ұпайлық хоум-ран соғып жеңіске жеткізді. Содан кейін «Ред Сокс» 2004 және 2005 жылдары жеңілген «Сент-Луис Кардиналдарына» қарсы шықты және серия бойында көшбас болды, төрт ойынның барлығында жеңіп алды. Fox комментаторы Джо Бак бұл оқиғаны былай баялады: «Фоулкке қайта ораламыз. «Ред Сокс» жанкүйерлері осы сөзді естігісі келді: «Бостон Ред Сокс» – әлем чемпиондары!»

Еврейлерге қарсылық

Гленн Стаут қарғыс идеясына антисемитизмнің жанама әсер еткенін айтады, бірақ бұл аспект оның қазіргі қолданысына кірмейді; тіпті ол «Бұл қарғыс туралы бүгін журналист немесе жанкүйер ретінде жазған немесе сөйлеген кез келген адам антисемит емес, тіпті қарғыстың антисемиттік тамырларынан хабарсыз болуы мүмкін» дейді. Фрейзи Нью-Йорк қаласынан шыққан және театрмен айналысқандықтан, оның еврей екені болжалданған (бірақ ол шын мәнінде пресвитериан болған). Фрейзи Бостонда құрметті болғанымен, Генри Фордтың «Dearborn Independent» газеті еврейлердің «Американы жойғанын» ашып көрсету мақсатында бірқатар мақалалар жариялады, олардың арасында Фрейзиді сынаған мақалалар да болды. Онда Фрейзидің «Ред Сокс» командасын сатып алуымен «тағы бір клуб «таңдалған нәсілдің» тұншықтыратын ықпалына түсті» делінген. Осы қарғыс ешқашан бұзылмаған және Бостон «Ред Сокс» командасы 2077 жылға дейін Әлем сериясін жеңіп алған жоқ. Бұл туралы Бостонда өтетін «Fallout 4» (2015) ойынындағы газет мақалалары мәлімдейді және 2077 жылы «Ред Сокс» командасы «Техасқа» (яғни «Техас Рейнджерс» командасына) қарсы 3:0 есебімен жеңіске жеткенін көрсетеді; 7-ші ойын 23 қазанға жоспарланған. Алайда, сол күні ядролық соғыс болды (ойындағы апокалиптикалық оқиғаның себебі), Бостон тікелей атомдық бомбалаудан құтылды, бірақ жақын жердегі радиациядан зардап шекті және ойын тоқтатылды. Сондай-ақ, «Fallout 4» ойынында «Бостон Ред Сокс» және «Техас Рейнджерс» командалары толық атауларымен емес, тек «Бостон» және «Техас» деп аталады. Себебі, бұл MLB лицензиясын қажет етеді, бұл әзірлеушілер үшін өте қымбатқа түсер еді, әсіресе ойын спорттық тақырыпта болмағандықтан және екі команда туралы тек рет-ретімен айтылғандықтан, бұл шығынның қажеттілігін жояды. Бұл қарғыс Valve компаниясының «Team Fortress 2» ойынында «Есте сақтауға лайық жыл» деп аталатын жетістік арқылы көрсетілген. Оны Бостондық және бейсболға құмар Скаутпен 2004 өмірлік өлтіруді орындау арқылы ашуға болады. «Pinball Deluxe Reloaded» мобильдік ойынындағы үстелдердің бірінде қарғыстарды жою миссиясы бар, олардың бірі «Бамбиноның қарғысы» деп аталады.

Glenn Stout argues that the idea of a curse was indirectly influenced by antisemitism, although that aspect was not part of its modern usage; he even says "This does not mean that anyone who writes or speaks of the Curse today—as a journalist or a fan—is either anti Semitic or even remotely aware of the anti Semitic roots of the Curse." Because Frazee was from New York and involved in theatre, it was assumed he was Jewish (he was actually a Presbyterian). Though Frazee was well respected in Boston, Henry Ford's Dearborn Independent ran a series of articles purporting to expose how Jews were "destroying America," and among these were articles lambasting Frazee, saying that with his purchase of the Red Sox "another club was placed under the smothering influences of the 'chosen race'.") is that the curse was never broken and the Boston Red Sox never won the World Series, even up to 2077. This was revealed by newspaper articles in Fallout 4 (2015) which is set in Boston, and show that the Red Sox were up 3–0 against "Texas" (implicitly, the Texas Rangers) in 2077; Game 7 was scheduled for October 23. However, on that day, a nuclear war occurred (causing the post apocalyptic setting of the games), with Boston avoiding direct atomic bombing but affected by radiation from nearby, and the game was called off. It can also be noted that the "Boston Red Sox" and the "Texas Rangers" are never called by their full names in Fallout 4 and only as "Boston" and "Texas" as it would require a license from MLB which would be very expensive for the developers, especially considering that the game isn't sports themed and the fact the two teams are only mentioned in passing, which would make the expense unnecessary. The curse is referenced in Valve's Team Fortress 2, with an achievement named "A Year To Remember". It can be unlocked by obtaining 2,004 lifetime kills with the Scout, who is himself a Boston native and baseball enthusiast. In mobile game "Pinball Deluxe Reloaded" on one of the tables there is a mission of lifting curses, one of which is named "Curse of the Bambino".