Кіріспе
Реджинальд Эрскин Фостер (16 сәуір 1878 – 13 мамыр 1914), «Тип Фостер» деген лақап атымен танымал, спорт әдебиетінде көбінесе R.E. Фостер деп аталады, – ағылшын кәсіби крикетші және футболшы. Ол Англия құрамасының екі спорт түрінде де капитандық еткен жалғыз ойыншы. Малверн колледжінде білім алған және Малверн мен Вустершир үшін крикет ойнаған жеті Фостер бауырдың бірі, Фостер оң жақта ойнайтын орта қатарлы соққышы болды. 1903 жылы Тест дебютінде 287 ұпай жинады. Дегенмен, жақсы көрсеткеніне қарамастан, оның әдемі және мінсіз соққылары 1899 жылға дейін оны заманының ең үздік соққышыларының біріне айналдырмады. Вустерширдің кішкентай графтығы болып тұрған кезде ойнаған, бірақ 1899 жылы, графтық ретіндегі алғашқы маусымында ол және оның бауыры Уилфрид Фостер екеуі де бір матчта екі жүздікке жетті (Гэмпширге қарсы), бұл графтық крикеттегі бірегей жетістік. 1900 жылы Оксфордтың капитаны ретінде ол 171 ұпай жинап, Varsity матчындағы ең жоғары жеке нәтиже бойынша рекорд орнатты, сондай-ақ Лордс стадионында «Джентльмендер» командасы үшін «Ойыншыларға» қарсы 102 және 136 ұпай жинады, «Джентльмендерге қарсы Ойыншылар» сериясында бір матчта екі жүздік соққан алғашқы ойыншы болды. Жалпы, Фостер 1900 жылғы маусымда Оксфорд үшін 77,5 орташа есеппен 930 ұпай жинады, бұл университет крикеті бойынша рекорд. Осы жетістіктері үшін Фостер 1901 жылы «Уисден» журналының «Жылдың үздік крикетшісі» атанды, ал келесі жылы Вустершир үшін тамаша өнер көрсеткенінің нәтижесінде 1957 ұпай жинады, орташа есеппен 54,36 ұпай. Алайда, бизнес мәселелері оның келесі жылы Австралиядағы Мэрилебон крикет клубының (MCC) атынан ойнауына кедерлес болды, және Англия оның керемет соққыларын зор қажетсінеді. Сонымен қатар, 1902 жылдың мамыр және маусым айларында Уорвикширге қарсы бір матчтан басқа, ол кәсіби крикетке уақыт бөле алмады, бұл оның Австралияға қарсы Англия құрамасына ілігу мүмкіндігін жоғалтты. 1903 жылы оның қатысуы маусым және тамыздағы үш матчқа шектелді, бірақ Англия сол қысқы «Пепел» турнирі үшін капитан іздеп жүрді. Фостер (күтпегендей) Англиядан уақытша кетіп, турнирге қатыса алды. Оның жаттығудан тыс қалуы мүмкін екенінен қорқыныш білдіргенімен, 1903 жылы Сиднейде өткен алғашқы Тест матчында Фостер 287 ұпай жинады. Бұл 1930 жылға дейін Тест крикетіндегі ең жоғары көрсеткіш болды (Энди Сэндхэм озып кетті), сонымен қатар дебюттағы ең жоғары нәтиже және Австралияға қарсы кез келген ұлттың ойыншысы үшін үшінші орындағы ең жоғары нәтиже (1938 жылы Лен Хаттонның 364 және 2015 жылы Росс Тейлордың 290 ұпайынан кейін). Бір ғасырдан астам уақыт бойы Фостер СКГ-дағы Тест матчындағы ең жоғары ұпай жинаған рекордты сақтап келді, оның көрсеткіші 2012 жылдың қаңтар айында Үндістанға қарсы отандық Майкл Кларк 329 ұпай жинағанға дейін бұзылды. Фостер Мельбурнда өткен соңғы Тест матчында екі иннингсте де ең көп ұпай жинады, біріншіде 18 (барлығы 61 рет), ал екіншіде, ашылуға көтерілгеннен кейін 30 (барлығы 101 рет) ұпай жинады. Келесі үш маусымда Фостер крикетке уақыт бөле алмады, 1905 жылдың тамызынан басқа (алғашқы ойынында 246 ұпай жинаған). Бірақ 1907 жылы маусымның басынан бастап үнемі ойнауға мүмкіндік алды. Оның соққысы қорқынышты жағдайлардағы жазғы маусымда бұрынғыдай жақсы болды және Вустерширге (1906 жылы он алты графтықтың он төртіншісі) Йоркширмен тең екінші орынға көтерілуге көмектесті. Ол 1907 жылы Оңтүстік Африкаға қарсы үш матчтық серияда Англия құрамасының капитаны болды, бір матчта жеңіске жетіп, екі матчта тең түсті. 1907-1908 жылғы «Пепел» турниріне MCC капитаны болу ұсынылды, бірақ Фостер бизнес міндеттемелеріне байланысты бас тартты. 1907 жылғы үшінші Тесттен кейін ол тағы екі кәсіби матчқа уақыт таба алды, бірі 1910 жылы (Йоркширге қарсы 133 ұпай жинаған), екіншісі 1912 жылы. Алайда, сенбілік клубтық крикетте ол өзінің шеберлігін жоғалтпады. 1909 жылы бір клубтық матчта ол 75 минутта 261 ұпай жинады.
Reginald Erskine Foster (16 April 1878 – 13 May 1914), nicknamed Tip Foster, commonly designated R. E. Foster in sporting literature, was an English first class cricketer and footballer. He is the only man to have captained England at both sports. One of seven Foster brothers who were all educated at Malvern College and who all played cricket for Malvern and for Worcestershire, Foster was a right handed middle order batsman. In 1903 he scored 287 on Test debut, However, although he did fairly well, it was not until 1899 that his beautiful and immaculate driving to the off side made him into one of the finest batsmen of his time. He had played for Worcestershire while they were still a minor county but in 1899, their inaugural season as a first class county, he and his brother Wilfrid Foster both scored two hundreds in a match (against Hampshire), a feat which remains unique in county cricket. In 1900, as captain of Oxford, he scored 171 to set the record for the highest individual score in the Varsity Match, and he scored 102 not out and 136 for the Gentlemen against the Players at Lord's, the first man to score two centuries in a match in the Gentleman v Players series. In total, Foster scored 930 runs at an average of 77.5 for Oxford in the 1900 season, a record in University cricket. For these performances, Foster was named a Wisden Cricketer of the Year in 1901 and the following year a superb run of form for Worcestershire resulted in him scoring 1,957 runs, at an average of 54.36. However, business prevented him representing the Marylebone Cricket Club (MCC) in Australia the following year and England undoubtedly missed his brilliant batting. Moreover, apart from one match against Warwickshire, he could devote no time to first class cricket in May and June 1902, ruling him out of contention for an England place against Australia. In 1903, his appearances were restricted to three matches in June and August, but England were desperate for a captain for that winter's Ashes tour. Foster was (oddly) able to arrange to be away from England. Although one might have feared that he would be out of practice, in the first Test at Sydney in 1903, Foster scored 287. This was the highest score in Test cricket until 1930 (surpassed by Andy Sandham), and remains the highest score by a debutant and the third highest by a batsman of any nationality against Australia, home or away (surpassed only by Len Hutton's 364 in 1938 & Ross Taylor's 290 in 2015). For more than a century, Foster also held the record for the highest score in a test match at the SCG, his score not being beaten until Australian Michael Clarke scored 329 not out against India in January 2012. Foster did not follow it up, until the final Test on a vicious wicket at Melbourne, where he top scored in both innings with 18 (in a total of 61 all out) and, having been promoted to open, an excellent 30 (out of 101 all out). In the following three seasons Foster could spare no time for cricket, apart from August 1905 (when he scored 246 on his first appearance), but in 1907 he was able to find time to play regularly from the beginning of June. His batting was as good as ever in a summer of appalling wickets and helped Worcestershire (fourteenth of sixteen counties in 1906) to rise to equal second with Yorkshire. He captained England in the three match series against South Africa in 1907, winning one match and drawing two. Offered the captaincy of the MCC for the 1907/1908 Ashes tour, Foster declined because business commitments were monopolising his attention. After the Third Test of 1907 he could spare time for only two more first class matches, one in 1910 (when he scored 133 against Yorkshire) and one in 1912. However, in Saturday club cricket, he never lost his brilliance. In one club match in 1909 he scored 261 in just 75 minutes.
Футбол мансабы
Футболдан Фостер 1900 жылдардың басында "Коринфтер" клубында шабуылшы ретінде ойнап, 26 матчта 22 гол соқты. Ол сондай-ақ Малверн колледжінің түлектерінен құралған "Олд Малвернианс" командасында ойнады. 1900-1902 жылдары Англия құрамасы сапында бес матч өткізді. Алғашқы ойынын 1900 жылы 26 наурызда Уэльске қарсы өткізді. Екінші ойында, Саутгемптон қаласындағы "Делл" стадионында Ирландияға қарсы өткен матчта 3:0 есебімен жеңіске жетіп, тұңғыш халықаралық голын соқты. С. Б. Фрай сол ойында қорғаушы ретінде ойнады. Фостер 3 наурыздағы соңғы матчында Уэльске қарсы капитандыққа тағайындалды, бұл ойын 0:0 есебімен тең аяқталды. Англия құрамасындағы шағын карьерасында ол екі гол соқты. Ол сондай-ақ 1901 жылы 21 қыркүйекте Лондонның "Уайт Харт Лейн" стадионында Германияға қарсы Англия аматорлары үшін бір матч өткізді. Ол 12:0 есебімен аяқталған ойында 6 (кейбір деректерде 7) гол соқты.
Іскерлік мансап
Фостер қор биржасының мүшесі еді.
Өлім
1913 жылға қарай Фостердің қант диабетінен қатты зардап шегуі анық болды. Оңтүстік Африкаға саяхаты оның жазылуына көмектеспеді және ол 1914 жылдың мамыр айында 36 жасында дүниеден өтті.