Михаил Колин Каудри: Англияның көрнекті крикетшісі

Кіріспе

Англиялық крикетші (1932–2000)

Майкл Колин Коудри, Тонбридж Бароны Коудри (24 желтоқсан 1932 – 4 желтоқсан 2000) – 1950 жылдан 1976 жылға дейін Кент графтығының крикет клубында, ал 1954 жылдан 1975 жылға дейін Англия құрамасының 114 тестілік матчында ойнаған ағылшын крикетшісі. Ол Британдық Үндістанның Мадрас президенттігіндегі Оотакамунд қаласында дүниеге келді және Батыс Сассекс графтығының Литтлхэмптон қаласында қайтыс болды. Коудри – оң жақта ойнайтын соққы беруші, 692 бірінші сыныптық матчқа қатысқан. Ол мансабында 42 719 рет ұпай жинап, аяқталған әр ойында орташа есеппен 42,89 ұпай алған, ең жоғары көрсеткіші 307 ұпаймен 107 жүздікке жеткен. Ол кейде оң жақта айналдыра шабуылдайтын боулер болған, 65 бірінші сыныптық викет алып, ең үздік көрсеткіші 4/22 болған. Тамаша қақпа күзетшісі болған Коудри мансабында 638 рет допты ұстаған. Коудри – тестілік крикетте 100 матчқа қатысқан және сондай-ақ үйде де, сыртта да алты басқа елге қарсы тестілік жүздік соққан алғашқы ойыншы.

Балалық шағы мен мектептегі жылдары

Колин Коудри Мадрас президенттігінің Оотакамунд қаласында дүниеге келді, бірақ оның туған жері жиі солтүстікке қарай 100 миль қашықтықтағы Бангалор деп қате жазылып келген. Оның әкесі Эрнест Коудри, Беркширдің кішігірім округтер чемпионатында ойнаған белсенді крикетші болған. Эрнест Колиннің бала кезінде Мэрилебон крикет клубына қосылуы үшін өтініш берген. Колиннің анасы – теннис пен хоккеймен айналысқан Молли Коудри (әкесі Тейлор). Ол Үндістанда мектепке бармады, бірақ оның әкесі мен қызметшілер оған өте ерте жасынан крикет ойнауды үйретті. Коудри бес жасқа толғанда Англияға апарылып, 1938 жылдан 1945 жылға дейін Саттон қаласындағы Хоумфилд дайындық мектебінде білім алды. 1945 жылы, 12 жасында, ол үш апта бойы Альф Говердің крикет мектебінде оқыды, ал әкесі оны Тонбридж мектебіне жіберді, осылайша ол Кент округінің крикет клубына қатыса алды. Говердің ұсынысымен Коудри мектептің бірінші құрамасына іліккен. 1946 жылдың шілдесінде он үш жасында Коудри Лордс стадионында Тонбридж мектебі атынан Клифтон колледжіне қарсы ойнады. Ол 75 және 44 ұпай жинады, сонымен қатар лег-спинмен доп тастап, 3/58 және 5/33 нәтиже көрсетті. Тонбридж матчты екі ұпаймен жеңіп алды. Кейін мектеп оның құрметіне спорттағы үздік жетістіктері үшін Коудри стипендиясын тағайындады. 1948 жылы Коудриге Кенттің жас аматорлары құрамында ойнау ұсынылды. Ол Суссекс жас аматорларына қарсы 157, Миддлсекс жас аматорларына қарсы 87, Суррей жас аматорларына қарсы 79 ұпай жинады. 1949 жылы ол Кенттің екінші құрамасына қосылып, тамыз айында Норфолк, Уилтшир және Девонға қарсы кішігірім округтер чемпионатында үш матч өткізді. 1950 жылы ол мектеп крикет командасының капитаны болды және Лордс стадионында Комбинированные Сервистерге қарсы Public Schools XI үшін 126* ұпай жинады. Одан бір апта өткен соң Кент Коудрейді Дербидегі Каунти Граундта Дербиширге қарсы округтік чемпионаттағы бірінші сыныптық дебютіне шақырды. Ол Дербиширдің бірінші иннингінде 345/6 есебімен бір қақпаны ұстады. Кенттің шабуыл шебінде ол бесінші болып тұрды және дебюттік иннингінде 15 ұпай жинады, бірақ Дербиширдің капитаны Пэт Волкхард оны Клифф Глэдвиннің добынан қақпадан тысқары шығарды. Кенттің барлық ойыншылары 96 ұпай жинады, ал Волкхард соңғы ойынды талап етті. Коудри екінші иннингте Кенттің ең жоғары көрсеткіші – 26 ұпай жинады. Ол Глэдвиннен ұтылып қалды, ол матч бойынша 10/86 нәтиже көрсетті. Кент 151 ұпаймен шығып қалды, ал Дербишир бір иннингпен 98 ұпаймен жеңіске жетті.

Colin Cowdrey was born on his family's tea plantation at Ootacamund, Madras Presidency, although his birthplace has often been misrecorded as Bangalore, 100 miles to the north. His father, Ernest Cowdrey, was a keen cricketer who had played in the Minor Counties Championship for Berkshire. Ernest made an application for Colin to join Marylebone Cricket Club while still an infant. Colin's mother was Molly Cowdrey (née Taylor), who played tennis and hockey. He had no schooling in India, but his father and the servants taught him how to play cricket from a very early age. When Cowdrey was five, he was taken to England where he attended the Homefield Preparatory School in Sutton from 1938 to 1945. In 1945, aged 12, he went to Alf Gover's Cricket School for three weeks and his father enrolled him at Tonbridge School so that he could qualify for Kent County Cricket Club. On Gover's recommendation, Cowdrey was selected for the school's first team. In July 1946, aged thirteen, Cowdrey played at Lord's for Tonbridge School against Clifton College. He scored 75 and 44 and, bowling leg spin, took 3/58 and 5/33. Tonbridge won the match by two runs. The school later established the Cowdrey Scholarships for sporting excellence in his memory. Cowdrey was asked to play for Kent Young Amateurs in 1948 and made 157 against Sussex Young Amateurs, 87 against Middlesex Young Amateurs and 79 against Surrey Young Amateurs. He was asked to join the Kent Second XI in 1949 and played three matches in August against Norfolk, Wiltshire and Devon in the Minor Counties Championship. In 1950, he was made captain of his school cricket team and scored 126* for the Public Schools XI against Combined Services at Lord's. Less than a week later, Kent selected Cowdrey for his first class debut in a County Championship match against Derbyshire at the County Ground in Derby. He held a catch and took a wicket in Derbyshire's first innings of 345/6 declared. He was fifth in the Kent batting order and scored 15 in his debut innings before he was caught by Derbyshire captain Pat Vaulkhard off a ball by Cliff Gladwin. Kent were all out for 96 and Vaulkhard imposed the follow on. Cowdrey made Kent's top score of 26 in the second innings. He was bowled by Gladwin whose match return was 10/86. Kent were all out for 151 and Derbyshire won by an innings and 98 runs.

1951 жылдан 1954 жылға дейін

Коудри 1951 жылдың жазында Тонбридж мектебін бітіріп, стипендия алу мүмкіндігіне ие болды және Оксфорд университетінің студенті атанды. Ол 1954 жылдың жазына дейін онда оқыды, Брасеноз колледжінде география пәнін зерттеді. 1954 жылы Оксфорд командасының капитаны болды. 1951 жылдың күзінде Оксфордқа барудан бұрын Коудри «Free Foresters» командасына қарсы өзінің алғашқы бірінші сыныптық жүзін соқты. Бұл матч 2-5 маусымда Университет саябағында өтті, Коудри бірінші иннингте минут сайын 143 ұпай жинады. «Free Foresters» командасы барлығы 317 ұпай жинады, ал университет 395/5 деп жауап берді. Екінші иннингте «Free Foresters» 355 ұпай жинады. Эррол Холмс 162 ұпаймен ең көп ұпай жинаған ойыншы болды, ал Коудри 39 ұпай қосты. Оксфордқа 278 ұпай қажет болды және олар 8 қақпаға жеңіске жетті. Коудри көп ұзамай «Gentlemen v Players» сериясында дебют жасады. Солтүстік Марин-роудтағы Скарбородағы алғашқы матчында ол 106 ұпай жинады. Матч тең аяқталды. Барлық матчтарда Коудри 1951 жылғы маусымда 1189 ұпай жинады және Кент округінің бас киімін алды. «Ashes» сериясы көңіл көтермейтін болды, сондықтан Коудри Тед Декстер басқарған Үндістан және Пәкістанға қиын сапарға қатысудан бас тартты. Олар Үндістанға 2:0 есебімен жеңіліп, бірақ Пәкістанды 1:0 есебімен жеңіп, сапарда 712 тесттік ұпай (71.20) жинады, оның ішінде ең жоғары тесттік ұпайы 205 болды. Мей Суррей клубында ойнауға оралды, бірақ Англия құрамасында ойнаудан бас тартып, 1963 жылы бірнеше ойыннан кейін крикеттен кетті. 1962 жылы Пәкістан Англияға келгенде Декстер бірінші тестте, иннингс пен 24 ұпаймен (Коудри 159 ұпай) және 9 қақпамен жеңген екінші тестте капитан болды. Коудри үшінші тестте оны ауыстырды, өйткені іріктеушілер алдағы Австралия сапары үшін нұсқаларын қарастырды және ол иннингс пен 117 ұпаймен жеңіске жетті. Коудри Лордс стадионында өткен «Gentlemen v Players» матчының финалында капитан болып тағайындалғанда, оның таңдалатындай көрінді, бірақ ол бүйрек тастарынан қатысудан бас тартуға мәжбүр болды, ал Декстер команданы басқарды. Алайда ол ескі Сассекс капитаны, пастор Дэвид Шепардта жаңа бәсекелес тапты, ол Австралияға сапар шегу үшін Шығыс Ендтегі шіркеу миссиясынан демалыс алуға дайын болды. Шепард мырзалар үшін 112 ұпай жинап, сапарға таңдалды, бірақ Декстерге Пәкістанға қарсы соңғы екі тест матчында және Коудридің вице-капитан ретінде Австралия мен Жаңа Зеландияға қарсы алдағы сапарда капитандық міндеті берілді. Коудри биылғы бесінші тестте ең жоғары 182 ұпай жинап, Декстермен бірге 238 ұпай қосып, серияны 409 ұпаймен (81.80) аяқтады.

Cowdrey left Tonbridge School in the summer of 1951 and, having been offered an exhibition, became a student at the University of Oxford. He was there till the summer of 1954 and studied geography at Brasenose College. He captained the Oxford team in 1954. Before going into residence at Oxford in the autumn of 1951, Cowdrey scored his maiden first class century against them for the Free Foresters. This match was played at the University Parks 2–5 June and Cowdrey scored 143 at a run a minute in the first innings. Free Foresters totalled 317 all out but the university replied with 395/5 declared. In their second innings, Free Foresters scored 355 all out. Errol Holmes was the top scorer with 162 and Cowdrey contributed 39. Oxford needed 278 and won by 8 wickets. Cowdrey made his debut in the Gentlemen v Players series soon afterwards, playing for the Gentlemen. In his first match for them at North Marine Road, Scarborough, he scored 106. The match ended in a draw. In all matches, Cowdrey scored 1,189 runs in the 1951 season and was awarded his Kent county cap. The Ashes series had been a disappointment and Cowdrey decided to miss the tough tour of India and Pakistan, which was led by Ted Dexter. He lost to India 2–0, but beat Pakistan 1–0 and made 712 Test runs (71.20) on the tour, including his highest Test score of 205. May returned to play for Surrey, but refused to play for England and retired from cricket after a few games in 1963. When Pakistan toured England in 1962 Dexter was made captain for the First Test, winning by an innings and 24 runs (Cowdrey making 159) and the Second Test, which was won by 9 wickets. Cowdrey replaced him in the Third Test as the selectors considered their options for the forthcoming tour of Australia and he won by an innings and 117 runs. When Cowdrey was made captain in the final Gentleman v Players match at Lord's it looked like he would be chosen, but he was forced to withdraw because of kidney stones and Dexter was put in charge. However, he found a new rival in the old Sussex captain the Reverend David Sheppard, who was willing to take a sabbatical from his church mission in the East End in order to tour Australia. Sheppard made 112 for the Gentlemen and was chosen for the tour, but Dexter was confirmed as captain for the last two Tests against Pakistan and the forthcoming tour of Australia and New Zealand with Cowdrey as vice captain. Cowdrey recovered to open the batting in the Fifth Test and make his highest Test score of 182, adding 238 with Dexter (172) and ending the series with 409 runs (81.80).

1962-63 жылдан 1967 жылға дейін

Тур менеджері Бернард Фицталан Говард, Норфолк герцогы 16-шы, командаға үш қызымен бірге қосылып, "Қыздарыммен билеуге болады. Оларды тойға алып, шарап ішіп, тамақтандыруға болады, бірақ одан артығын істеуге болмайды" деді, алайда жылдар өткен соң Коудри оның үлкен қызы, леди Аннаға үйленді. Коудри турды жақсы бастамады, үш рет қатарынан "қазды", бірақ Джек Финглитон оның гольфқа құмарлығын кінәлады. Дегенмен, Коудри өзінің туған күніне орай Оңтүстік Австралияға қарсы ойында карьерасындағы ең жоғары көрсеткішті – 307 ұпай жинады, 369 минутта. Бұл көрсеткіш 1911–12 жылдары Тасманияға қарсы Франк Вуллинің 305 ұпайынан асып, Австралияда туристтердің ең жоғары көрсеткіші болды. Бұл 18 жыл бойы Австралиядағы бірінші сыныптағы ең жоғары көрсеткішті құрады. Коудри Дэвид Шепардпен (81 ұпай), Кен Баррингтонмен (98 ұпай) бірге 103 ұпай қосты, содан кейін Том Грейвенимен (122 ұпай емес) 344 ұпай жинады, 4 алтылық және 29 төрттік соқты, Декстер 586/5 есебімен ойынды аяқтады. Аделаидадағы жеңісінен кейін Коудри Мельбурндағы екінші тестіде Декстерге қосылып, 19/2 есебімен ойынға қатысты. Олар Алан Дэвидсонның жылдам добына қарсы тұрды, бірақ басқа боулерлер оларды қиындыққа салмады, жылдам бір, екі және үш ұпай жинап, иннингсті қайта жаңартты. Декстер 93 ұпай жинап аут болды, бірақ олар 175 ұпай жинады, ал Коудри Австралиядағы үшінші және ең жоғары жүздігін – 113 ұпай жасады, бірақ қуаныш қысқа болды, өйткені ол Гарт МакКензидің добынан Питер Бердж қолдарына түсті. Екінші иннингте ол алғашқы доптан кейін гол соғуға 30 минут жұмсады, бірақ 52 ұпай соқты және Англияға 1–0 есебімен жеңіс сыйлады. Коудридің алғашқы иннингте 85 ұпай жинағанына қарамастан, Австралия үшінші тестіде жеңіп, серияны теңестірді және күлті сақтап қалды, өйткені соңғы екі тесті тең аяқталды. Ол 397 ұпай (43.77) жинап, үшінші орынды иеленді. Тур Жаңа Зеландияда жалғасты, онда Коудри үш тестіде 292 ұпай (146.00) жинады, Англия 3–0 есебімен жеңіске жетті. Коудри Оклендте бірінші тестіде 86, Веллингтонда екінші тестіде 128 және Крайстчерчте үшінші тестіде 43 және 35 ұпай жинады. Веллингтондағы 128 ұпайы оны алты елге қарсы жүздік соққан алғашқы ойыншы етіп белгіледі, бұған дейін Австралия, Оңтүстік Африка, Вест-Индия, Үндістан және Пәкістанға қарсы жүздік соққан. Ол 163 ұпайдан тұратын ұпай жинады, бұл 9-шы қақпа үшін тестілік рекорд болды, 1967 жылы Овалда Англияға қарсы 9-шы қақпа үшін 190 ұпай жинаған Асиф Икбал мен Интиқаб Алам бұл көрсеткішті жаңартқанша. 1963 жылы Франк Уоррелл Вест-Индия командасын Англияға сапарға алып келді. Олар Олд Траффордтағы бірінші тестіні бір иннингпен жеңіп алды, Коудри Холлдың добынан аяқтарын айналдырып, 4 ұпайға аут болды, ол күткеннен төмен болған доптан аулақ болды. Лордстағы екінші тесті оның ең жақсы ойындарының бірі болды. Фред Труман 6/100 алды, Коудри үш рет аулап, туристерді 301 ұпайға ұшырды, ал капитан Тед Декстер Уэс Холл мен Чарли Гриффитті 75 доптан 70 ұпайға ұтып, Англияның 297 ұпайына жауап берді. Декстер жарақат алғандықтан алаңға шыға алмады, сондықтан Коудри команданы бастап, тағы 3 қақпаны ұстады, ал Труман 5/52 алды, Вест-Индияның 229 ұпайы Бэзил Батчердің 133 ұпайына толықтай сүйенді. Англия жеңіске жету үшін 234 ұпай қажет етті, бірақ 31/3 есебімен қалпына келді, Коудри Холлдың аузасынан ауған доптан жарақаттанып, 19 ұпаймен зейнетке шықты. Кен Баррингтон (60) мен Брайан Клоуз (70) Англияны жеңіске жақын жеткізді, ал Дерек Шеклтон соңғы оверде аут болғанда, олар 228/9 есебімен, теңеуге бес ұпай, жеңуге алты ұпай, бір жеребе қалдыру немесе теңестіруге екі доптан аман қалу керек болды. Коудри қолды гипске салып, шабуылшы емес аяқта тұрды, ал Дейв Аллен соңғы екі допты теңестіру үшін тосқауылдады. Англия үшінші тестіде жеңіске жетті, бірақ серияны 3–1 есебімен жоғалтты, Коудри маусымның қалған бөлігінде ойнауға мүмкіндіксіз болды. Англия тағы да Үндістан мен Пәкістанға сапар шегуі керек болды, Коудриден турдың капитаны болуды сұрады, бірақ оның қолы толыққанды жазылмағандықтан бас тартты. Тед Декстер де демалды, ал М. Дж. К. Смит команданы бастады, бірақ көп ұзамай ауру мен жарақат оларды он адамға дейін қысқартты, олар хабар таратушы Генри Блофельдті шақыруды қарастырды. Коудримен Лордс клубы алмастырушы ойыншыны ұсыну үшін байланысқа түсті, ол келгеннен кейін үшінші тестіге бірден шақырылды, матчтық жаттығусыз (бұл 1974–75 жылдары Австралияда қайта болды), бірақ үш рет аулап, 107 және 13 ұпай жинап, тең түсті. Ол төртінші...

The tour manager Bernard Fitzalan Howard, 16th Duke of Norfolk joined the team with three of his daughters and announced "You may dance with my daughters. You may take them out and wine them and dine them, but that is all you may do", though years later Cowdrey would marry the eldest, Lady Anne. Cowdrey had a poor start to the tour and made three successive ducks, which Jack Fingleton blamed on his fondness for golf. However, Cowdrey made the highest score of his career against South Australia on Christmas Eve (his birthday). He caressed his way to 307 in 369 minutes, beating Frank Woolley's 305 not out against Tasmania in 1911–12 as the highest score by a tourist in Australia; it was the highest first class score in Australia for 18 years. Cowdrey added 103 runs with David Sheppard (81), 98 with Ken Barrington, then stroked 344 runs with fellow stylist Tom Graveney (122 not out), striking 4 sixes and 29 fours, until he was out and Dexter declared on 586/5. Fresh from his triumph at Adelaide Cowdrey made his only century of the series in the Second Test at Melbourne after joining Dexter at 19/2. They withstood Alan Davidson's burst of speed, but the other bowlers failed to trouble them and by stealing quick ones, twos and threes they rebuilt the innings. Dexter was out for 93, but the stand had made 175 runs and Cowdrey made 113, his third and highest century in Australia, but the celebrations were short lived as he hooked into the hands of Peter Burge off Garth McKenzie. In the second innings he took 30 minutes to score after being dropped off his first ball, but made 52 not out and hit the winning runs to give England a 1–0 lead. Despite Cowdrey's first innings of 85, Australia won the Third Test to level the series and keep the Ashes, as the final two Tests were drawn. He finished third in the averages with 397 runs (43.77). The tour continued in New Zealand where Cowdrey made 292 runs (146.00) in the three Tests, which England won 3–0. Cowdrey made 86 in the First at Auckland, 128 not out in the Second at Wellington and 43 and 35 not out in the Third at Christchurch. The 128 not out at Wellington made him the first batsman to make a century against six countries, having already made hundreds against Australia, South Africa, the West Indies, India and Pakistan. He made an unbeaten stand of 163 with the wicket keeper Alan Smith (69 not out) which was a Test record for the 9th wicket until beaten by Asif Iqbal and Intikhab Alam, who made 190 for the 9th wicket against England at the Oval in 1967. In 1963 Frank Worrell led an exciting West Indies team on their tour of England. They won the First Test at Old Trafford by an innings, with Cowdrey being bowled round his legs by Hall for 4 after swaying away from a delivery which kept lower than he expected. The Second Test at Lord's was one of the best he played in. Fred Trueman took 6/100 and Cowdrey three catches to dismiss the tourists for 301 and the captain Ted Dexter thrashed Wes Hall and Charlie Griffith round the ground for 70 off 75 balls in England's reply of 297. Dexter couldn't field due to an injury taken when batting so Cowdrey led the team and took 3 more catches as Trueman took 5/52 and the West Indies' 229 relied almost entirely on Basil Butcher's 133. Needing 234 to win England were reduced to 31/3, but had recovered to 72/3 when Cowdrey fended a bouncer from Hall off his face and broke his wrist, retiring hurt on 19. Ken Barrington (60) and Brian Close (70) took England to the verge of victory and when Derek Shackleton was run out in the last over they were 228/9, needing five runs to tie, six runs to win, one wicket to lose or to survive two balls for a draw. Cowdrey returned to the crease with his arm in plaster and stood at the non striker's end while Dave Allen blocked the last two balls for a draw. England won the Third Test, but lost the series 3–1 and Cowdrey was unable to play for the rest of the season. England was to tour India and Pakistan again and Cowdrey was asked to captain the tour, but declined as his arm had not fully healed. Ted Dexter also took a rest and M. J. K. Smith led the team, which soon ran into difficulties as illness and injury reduced them to ten men and they considered calling up the broadcaster Henry Blofeld. Cowdrey was contacted by Lord's to recommend a replacement batsman and as the batsmen he would have suggested were contracted to play in South Africa he volunteered to join the team himself. On arrival he was immediately chosen for the Third Test without any match practice (this happened again in Australia in 1974–75), but took three catches and made 107 and 13 not out for a draw. He made 151 in the Fourth Test and 38 in the Fifth to end with 309 runs (103.00) and England survived the series 0–0, the first full Test series which England drew all their matches, but the third time India had managed this. Dexter was back in charge in the rain soaked 1964 Ashes series. Cowdrey played in the First and Second Tests, making 32, 33 and 10, but was injured and England lost the Third Test and with it the series 1–0. Cowdrey returned for the Fifth Test to make 20 and 93 not out, finishing with 188 runs (47.00). More importantly he took the catches for Fred Trueman's 299th and 300th Test wickets. In the County Championship Cowdrey's captaincy and his long term plans with Les Ames were starting to pay off as Kent moved up to 7th place. Dexter declared himself unavailable for the 1964–65 tour of South Africa as he contested the Cardiff South East seat in the 1964 General Election. Cowdrey did not tour, though he did go to the West Indies with the International Cavaliers, and Mike Smith was made captain, though Dexter joined him as vice captain after losing to Jim Callaghan. After his 1–0 victory in South Africa Smith was retained as captain and as Dexter broke his leg while parking his car Cowdrey was made vice captain again. He made 85 in the First Test against New Zealand, 119 in the Second and 13 in the Third as England easily won the series 3–0. South Africa were a tougher prospect with Graeme Pollock making 125 in the Second Test at Trent Bridge and his brother Peter Pollock taking 10/87, Cowdrey came in at 63/3 and made 105 of the 142 runs added while he was at the crease, but it was the only time England lost a Test in which he made a century. He made 58 and 78 not out in the Third Test and 327 runs (65.40), but South Africa won 1–0, their last Test series against England for 29 years. Cowdrey took Kent up to 5th place in the County Championship, compared with 7th in the previous season. Though Cowdrey still had his supporters at Lords Smith was kept as captain for the 1965–66 Ashes series with Cowdrey as vice captain, but they knew each other as schoolboys and Oxford undergraduates and got on well. Cowdrey was ill for most of December and missed the First Test. He made 104 in the Second Test at Melbourne, where England made 558, their biggest total down under since 636 in the Second Test in 1928–29. He did little on the tour except to make 63 and 108 against the weak Tasmanian attack and the series was drawn 1–1 with the batsmen on both sides scoring heavily. Cowdrey himself made 267 runs (53.40), his best batting average in an Ashes series. Carrying on to New Zealand Cowdrey made a duck in the First Test, but recovered with 89 not out in the Second and 58 in the Third which made him the fifth player after Wally Hammond, Don Bradman, Len Hutton and Neil Harvey to make 6,000 Test runs, but the rain affected series was drawn 0–0. Mike Smith was kept as captain for only the First Test of the 1966 series against a West Indian side held together by the superb all round skills of their captain Gary Sobers. Sobers won the toss at Old Trafford, batted first and caught England on a spinning wicket for an innings victory, Cowdrey making 69 in the debacle. Smith was dismissed as captain and dropped from the side due to his well known weakness to the West Indian fast bowlers. Cowdrey was placed in charge, which he accepted reluctantly due to the shoddy treatment of his friend and predecessor. In the Second Test at Lords England were 86 runs ahead in the first innings with the West Indies 95/5 when Sobers and his cousin David Holford added 274 to save the game. Cowdrey was criticised for not surrounding Sobers with fielders at the beginning of his innings, but he maintained that by spreading the field he encouraged him to make the strokes which could have got him out, but there was little doubt that the plan failed. In the Third Test at Trent Bridge Cowdrey came in at 13/3 and made 96, adding 169 with Tom Graveney (109) to give England a 90 run lead, but Basil Butcher made 209 not out in the West Indian second innings and they won by 139 runs. The Fourth Test at Headingley saw the tourists rattle up 500, enforce the follow on and win by an innings and 55 runs. Like Smith Cowdrey was removed from the captaincy and dropped from the team, to be replaced by the hard headed Yorkshire captain Brian Close. In an amazing Fifth Test at the Oval the West Indies made 268 and had England 166/7, but the last three wickets added 363 runs and England won by an innings. In the County Championship Cowdrey's Kent moved up for the third year in a row to 4th place. There was no tour in 1966–67 and Cowdrey was not picked for the first four Tests of the summer, instead concentrating on Kent's chances in the County Championship. He was recalled for the Second Test against Pakistan, opening the innings, and made 14 and 2 not out in the 10 wicket victory. The Third Test at the Oval was won as well, but Close had been found guilty of time wasting in a county match and accosting a spectator who complained of gamesmanship. He was fired as soon as the Test was won and the selectors announced that Cowdrey was to lead the MCC tour of the West Indies, although he disliked the politics and press attention. On a happier note Kent came second in the County Championship to Yorkshire and won their first one day competition, the Gillette Cup final against Somerset in front of 20,000 fans at Lord's. Cowdrey won the toss and batted first, Kent making 193 with man of the match Mike Denness scoring 50 and Brian Luckhurst 54. Somerset were bowled out for 161 with Derek Underwood taking 3/41 for a 32 run victory.

1967-1968 жылдар

Турдың басталуы жаман болды, өйткені олар Барбадос Колтс командасына қарсы жылыну матчында ұтылып қалды, бірақ Коудри Вест-Индия президентінің XI командасына қарсы 139 ұпай жинады, Джефф Бойкоттпен 249 ұпай (135). Тринидад пен Тобагоға қарсы нашар ойнады, ал Колин Милберн Тринидад Колтсқа қарсы 139 ұпай соқты, бірақ жылдам боулинг шебері Джон Сноу ауырып қалды және Порт-оф-Испаниядағы бірінші тестке андердог ретінде кірді. Бұл Коудридің 92-ші тесті болды, ол Годфри Эванстың 91 тесттік рекордын басып өтті. Жебе тастап, үшінші нөмірде 72 ұпай соқты, содан кейін Кен Баррингтон (143) және вице-капитан Том Грейвени (118) 568 ұпайға толыққанша шықты. Вест-Индия 363 ұпай жинап, екінші таймда 243/8 есебімен тең түсті. Коудри Ямайканы 174 ұпаймен жеңіп, 107 ұпай жинады және Кингстондағы екінші тестке көңілді күйде кірді. Ол тағы да жеребе тастап, Англияның 376 ұпайында 101 ұпай соқты және Сноудың 7/49 ұпайы оларды 143 ұпайға дейін жеткізгенде Вест-Индияны тағы да соңынан еруге мәжбүр етті. Вест-Индия төртінші күні 204/5 есебімен ойнады, ал Базил Батчер Базил Д'Оливейрадан қалып қойғанда, көрермендер көтеріліп, аутфилдке бөтелкелер лақтырды. Коудри көрермендерді тыныштандыруға тырысты, бірақ ойын тоқтатылды, полиция тәртіпті қалпына келтіру үшін көз жасы ағызу газын қолданды. Коудри және менеджер Лес Эймс көрермендерді тыныштандыру үшін ойынды қайта бастауға келісті, ал жоғалған уақытты өтеу үшін алтыншы күні қосымша 75 минут қосылды. Соберс бұл қажет емес деп ойлады, өйткені олар қатты күресіп жатқан, бірақ тәртіпсіздік Англия командасын алаңдатты. Вест-Индия капитаны 113 ұпай соғып, 391/9 есебімен жеңіске жетті, Англияға қосымша күні жеңіске жету үшін 190 ұпай қалдырды. Бойкотт пен Коудри "дук" соғып, ағылшындар бесінші күні соңында 43/4 есебімен құлады және алтыншы күнгі қосымша уақыттан кейін 68/8 есебімен жартылай тірі қалды. Соберс 3/33, Ланс Гиббс 3/11 ұпай жинады, бұл төртінші тестте үлкен әсер етеді. Коудри келесі екі матчты (тең түскен) өткізіп алды, бірақ Фред Титмуспен бірге болды, өйткені спиннер жүзу кезінде қайық винтімен төрт бармағын кесіп алды және оны операцияға алып барды, бұл оған турдан кейін крикетке оралуға мүмкіндік берді. Бриджтаундағы үшінші тестте Соберс жеребе тастап, Вест-Индия 349 ұпай жинады, содан кейін Англиядан 449 ұпай жинады, Бойкотт (146) және Джон Эдрич (90) бірінші викетке 172 ұпай қосты. Олар төртінші тест үшін Порт-оф-Испанияға оралды, Соберс тағы да жеребе тастап, оның командасы 526/7 ұпай жинады. Англия 404 ұпаймен жауап берді, Коудри 148 ұпаймен ең көп ұпай жинады және 21 шекара соқты. Ойын тағы да тең түсуге айналатын сияқты болды, бірақ Соберс бесінші күні 92/2 есебімен кенеттен жеңіске жетті, Англияға 165 минутта 215 ұпай қалдырды. Соберс серияда бес рет тең ойнауды ұнатпады және үшінші тесттегі ағылшындардың кенеттен құлдырағанын еске алды, бұл оған күтпеген жеңіс сыйлауы мүмкін. Ол өзінің табиғи қауіпсіздігіне деген бейімділігін жеңу үшін Том Грейвени мен Кен Баррингтонға мұқтаж болды, олар Бойкотттың бір аяғын 80 ұпайсыз ұстап, 75 минутта Коудреймен (71) 7 ұпайға жеңіс үшін 3 минут қалды. Соберс өзінің мәлімдемесінен кейін бүкіл Вест-Индияда сынға ұшырады және Коудри оны сол күні кешке барда жалғыз ішіп отырғанын көрді, өйткені ол әдетте жанкүйерлермен қоршалған болатын. МКК Гайананы жеңіп, Англия Бүрдадағы бесінші тестке 1-0 есебімен көш алды. Соберс тағы да жеребе тастап, өзінің беделін 150 ұпаймен жаңартты, Рохан Канхаймен бірге 250 ұпай (152) қосты, Вест-Индия 414 ұпай жинады. Англия 371 ұпай жинады, Бойкотт (116) және Коудри (59) 172 ұпай қосты, содан кейін Англия Тони Лок (Титмусты алмастыру үшін Батыс Австралиядан әкелінген) 89 ұпай соғып, 269/8 есебімен құлады. Соберс Вест-Индияның екінші иннингінде 264 ұпайдан 95 ұпай соқты, ал Англияға соңғы күні жеңіске жету үшін 308 ұпай қажет болды. Олар 41/5 есебімен құлады, бірақ Коудри (82) мен Алан Нотт (73) арасындағы төрт сағаттық 127 ұпайлық серіктестік күнді құтқарып, Англия матчты 206/9 есебімен теңестірді. Жеңіс келесі жылдары үлкен маңызға ие болды, өйткені Англия Вест-Индияға қарсы тағы бір серияны жеңгенге дейін 32 жыл өтті. Коудри 534 ұпай жинап (66,75), ең көп ұпай жинаған тесттік сериясын аяқтады және ол 500 ұпайдан асып түскен жалғыз сериясы болды. Австралия 1958-1959 жылдардан бері "Аш" чемпионатын ұстап тұрды және Коудри оны Англияға қайтаруды қалады, бірақ ылғалды жаз оны көңілсіздікке түсірді. Олд Траффордтағы бірінші тестте ешқандай себеп болған жоқ, онда Австралия 357 ұпай жинады, ал Англия 86/0-ден 165-ке дейін құлдырады, Боб Каупердің (4/48) жартылай уақытқа арналған спинінен кейін 159 ұпаймен ұтылды, бірақ Базил Д'Оливейра екінші иннингте 87 ұпай соқты. Екінші тест екі ел арасындағы 200-ші тест болды және Колин Милберн 83 ұпай соқты, ал Коудри Англияның 351/7 ұпайында 45 ұпай соқты, ал Австралия ерекше қар күйісінен кейін 78 ұпайға дейін жеткізілді. Ауа райынан 15 сағат жоғалды және соңынан еруге мәжбүр болғаннан кейін Австралия 127/4 есебімен тең түсті. Эдгбастон стадионындағы үшінші тест Коудридің 100-ші тесті болды, бұл 100 тестті аяқтаған бірінші адам. Ол 104 ұпай соғып, аяғына соққаннан кейін Бойкоттты жүгіруші ретінде пайдаланды. Ол Уолли Хаммондтан кейін 7000 тесттік ұпай соққан екінші ойыншы болды, бірақ Англия 172,5 ойыннан 409 ұпай жинады, ал Австралия 222 ұпай жинағанына қарамастан, матч тең түсті. Коудри де, Австралия капитаны Билл Лоури да төртінші тестке қабілетсіз болды, Англия 230/4 есебімен аяқталып, 326 ұпай қажет болды. Австралияның 1-0 есебі олардың "Аш" чемпионатын сақтап қалғанын қамтамасыз етті, бірақ Коудри бесінші тестке кемінде серияны теңестіруге бел буды. Доп сол маусымда Овал стадионында қозғалғандықтан, ол боулинг шеберлері Том Картрайт пен Барри Найтты қалады, бірақ олар екеуі де қабілетсіз болды, ал бастауыш Роджер Прайдокс тест алдында вирусты жұқтырды. Д'Оливейра допты қозғалта алатын универсал ойыншы болғандықтан, Коудри одан екі қажеттілікті де қаптауды сұрады және ол Англияның 494 ұпайында саяси маңызды 158 ұпай соқты. Австралия 325 ұпай жинады және Англияны 181 ұпайға дейін жеткізді, бірақ соңғы күні таңғы ас уақытында 352 ұпайға жеңіске жету үшін 85/5 есебімен құлады, ал Овал стадионына нөсер жауды. Ойыншылар өздерінің қаптарын жинастыра бастады, бірақ Коудри көрермендерді жерді кептіруге шақырды. "Заманауи Кнут патшасы сияқты ол шалбарын көтеріп, суға кіріп, жүздеген еріктілердің кептіру жұмысын қадағалады", Дерек Андервуд 7/50 ұпай соқты және Англия 6 минут қалғанда 226 ұпаймен жеңіске жетті. Кент графтық чемпионатта Йоркширден кейін екінші орынды иеленді, көбірек матчтарды жеңіп алды, бірақ бонус ұпайлары бойынша қалып қойды. Базил Д'Оливейра Кейптің түсті адамы болды, ол бірінші сынып крикетін ойнау үшін Англияға эмиграциялады, ол Оңтүстік Африкада тыйым салынған. Ол Вест-Индияға қарсы матчта жеңіске жеткен ғасырында МКК командасына қосылмағанда, баспасөз қызылына ұшырады, бұл "Д'Оливейра ісі" деп белгіленді. Ол Оңтүстік Африка үкіметіне қабылдамауы себебімен алынып тасталғаны белгілі болды, ол апартеидтің биік деңгейінде болды. Коудри мен таңдау комиссиясы оның крикеттік себептерге байланысты таңдалмағанын мәлімдеді, бірақ Картрайт қабілетсіз деп жарияланғаннан кейін олар Д'Оливейраны қосты, ол бірінші резерв болды. Оңтүстік Африка президенті Форстерге МКК апартеидке қарсы қысымға ыңғайлы болғаны сияқты көрінді және ол турды жойды. Коудри Оңтүстік Африкаға араласу үшін ұшуға ұсыныс жасады, бірақ Англия Оңтүстік Африкамен келесі 26 жылдан кейін ғана ойнады. Оңтүстік Африкаға бару жойылғаннан кейін жаңа тур Цейлон мен Пәкістанға ұйымдастырылды, ол президент Аюб Ханның құлауы мен оның ізбасары генерал Яхия Ханның әскери заңын енгізуіне әкелген саяси тәртіпсіздіктерге ұшырады. Цейлондағы бірнеше оңай матчтардан кейін, Батыс Пәкістанның губернаторының XI командасына қарсы тур матчы 25 ойыннан кейін тоқтатылды, басқа тур матчтары болған жоқ және барлық тесттер әскери режимге қарсы саяси демонстрацияларға ұшырады. Лахордағы бірінші тестте Коудри жеребе тастап, дәл 100 ұпай соқты, ол өзінің 2...

The tour got off to a bad start when they were outscored in the warm up match against the Barbados Colts, but Cowdrey made 139 against the West Indies Board President's XI, adding 249 with Geoff Boycott (135). They batted poorly against Trinidad and Tobago and Colin Milburn made 139 against the Trinidad Colts, but the fast bowler John Snow was ill and went into the First Test at the Port of Spain as underdogs. It was Cowdrey's 92nd Test, taking him past Godfrey Evans's record of 91 Test caps. He won the toss and made 72 batting at number three, followed by Ken Barrington (143) and vice captain Tom Graveney (118) to be all out for 568. The West Indies were made to follow on after making 363, but drew the match with 243/8 in the second innings. Cowdrey made 107 when the MCC beat Jamaica by 174 runs and they went into the Second Test at Kingston with more confidence. He won the toss again and made 101 in England's 376 and forced the West Indies to follow on again when Snow's 7/49 dismissed them for 143. The West Indies were 204/5 on the day four and when Basil Butcher was caught behind off Basil D'Oliveira the crowd rioted and threw bottles onto the outfield. Cowdrey tried to calm the crowd without success and play was abandoned as the police used tear gas to restore order. Cowdrey and the manager Les Ames reluctantly agreed to resume play to help placate the crowd and an extra 75 minutes was added on the sixth day to make up for lost time. Sobers thought it wouldn't be needed as they had battled so badly, but the riot had unsettled the England team. The West Indian captain made 113 not out and was able to declare at 391/9, leaving England 190 to win on the extra day. Boycott and Cowdrey made ducks and English crashed to 43/4 at the end of day five and barely survived with 68/8 after the extra time on day six. Sobers took 3/33 and Lance Gibbs 3/11, which would have grave repercussions in the Fourth Test. Cowdrey took the next two matches off (which were drawn), but was with Fred Titmus when the off spinner had four toes cut off by a boat propeller while swimming and drove him to the hospital for surgery, which enabled him to return to cricket after the tour. The Third Test at Bridgetown was a dull draw, with Sobers winning the toss and the West Indies making 349, followed by 449 from England with Boycott (146) and John Edrich (90) adding 172 for the 1st wicket. They returned to Port of Spain for the Fourth Test, Sobers won the toss again and his team made 526/7. England replied with 404, Cowdrey top scoring with 148 and hitting 21 boundaries. The game looked doomed to another draw when Sobers suddenly declared at 92/2 on the fifth day, leaving England 215 runs to win in 165 minutes. Sobers disliked the thought of playing out five draws in a series and remembered the sudden English collapse in the Third Test which might give him a surprise victory. Though he needed Tom Graveney and Ken Barrington to overcome his natural inclination to safety they set about the runs with Boycott holding up one end with 80 not out and adding 118 in 75 minutes with Cowdrey (71) for a 7 wicket victory with three minutes to spare. Sobers was lambasted throughout the West Indies for his declaration and Cowdrey found him drinking alone in a bar that evening when he was usually surrounded by fans. The MCC beat Guyana and England went into the Fifth Test at Bourda with a 1–0 lead. Sobers won the toss again and revived his reputation with an innings of 150, adding 250 with Rohan Kanhai (152) as the West Indies made 414. England made 371 with Boycott (116) and Cowdrey (59) adding 172, then England collapsed to 269/8 before Tony Lock (brought over from Western Australia to replace Titmus) struck 89. Sobers made 95 not out in the West Indies second innings of 264, and England needed 308 to win on the last day. They fell to 41/5, but the four hour Kent partnership of 127 between Cowdrey (82) and Alan Knott (73 not out) saved the day and England drew the match with a nail biting 206/9. The win assumed greater proportions over the following years as it would be 32 years before England won another series against the West Indies. Cowdrey finished with 534 runs (66.75), his most prolific Test series and the only one in which he exceeded 500 runs. Australia had held the Ashes since 1958–59 and Cowdrey was keen to return them to England, but he was frustrated by the damp summer. There was no excuse for the First Test at Old Trafford where Australia made 357 and England fell from 86/0 to 165 all out to the part time off spin of Bob Cowper (4/48) and lost by 159 runs, though Basil D'Oliveira made 87 not out in the second innings. The Second Test was the 200th between the two countries and Colin Milburn hammered 83 and Cowdrey 45 in England's 351/7 while Australia were hustled out for 78 after a freak hail storm whitened the ground. 15 hours were lost to the weather and after following on Australia salvaged a draw with 127/4. The Third Test at Edgbaston was Cowdrey's 100th, the first time that anyone had completed a century of Tests. He celebrated by making 104, using Boycott as a runner after straining his leg. He became the second batsman after Wally Hammond to make 7,000 Test runs, but England took 172.5 overs to make 409 and though Australia only made 222 the match was drawn. Both Cowdrey and the Australian captain Bill Lawry were unfit for the Fourth Test, which was drawn when England finished on 230/4 needing 326. Australia's 1–0 lead ensured that they held onto the Ashes, but Cowdrey went to the Fifth Test determined to at least even the series. As the ball was swinging at the Oval that season he wanted the bowlers Tom Cartwright and Barry Knight, but they were both unfit and the opener Roger Prideaux caught a virus of the eve of the Test. D'Oliveira was an all rounder who could swing the ball so Cowdrey asked for him to cover both needs and he made a politically important 158 in England's 494. Australia made 325 and dismissed England for 181, but collapsed to 85/5 at lunch on the last day needing 352 to win when a deluge flooded the Oval. The players started packing their bags, but Cowdrey called on the crowd to help the groundstaff dry the ground. "Like a modern day King Canute he rolled up his trousers, waded into the water and supervised the mopping up operations of hundreds of volunteers", Derek Underwood took 7/50 and England won by 226 runs with six minutes to spare. Kent came second to Yorkshire again in the County Championship, winning more matches, but falling behind on bonus points. Basil D'Oliveira was a Cape Coloured who emigrated to England so he could play first class cricket, from which he was banned in South Africa. When he was not included in the MCC team for South Africa after his match winning century there was a press storm in what was known as the D'Oliveira affair. It appeared that he was omitted as he was unacceptable to the South African government, then at the height of apartheid. Cowdrey and the selectors maintained that he had not been chosen for purely cricketing reasons, but when Cartwright was declared unfit they brought in D'Oliveira, who was the first reserve. To President Vorster of South Africa it looked like the MCC was caving in to anti apartheid pressure and he cancelled the tour. Cowdrey offered to fly to South Africa to mediate, but it was 26 years before England next played South Africa. With the South African tour cancelled a new one was arranged to Ceylon and Pakistan, which was in political turmoil that resulted in the fall of President Ayub Khan and imposition of martial law by his successor General Yahya Khan. After a few easy going matches in Ceylon the tour match against the West Pakistan Governor's XI saw play abandoned after 25 overs, there were no other tour matches and all the Tests were affected by political demonstrations against the military regime. In the First Test at Lahore Cowdrey won the toss and made exactly 100, his 22nd Test century to match Wally Hammond's England record. England made 309, dismissed Pakistan for 209 and Cowdrey declared the second innings at 225/9 to give them 326 to win, but Pakistan made 203/5 for a draw. Saeed Ahmed won the toss in the Second Test at Dacca in East Pakistan, soon to be Bangladesh, where there was rioting and gunfire around the team hotel. Pakistan made 246, which was matched by England's 274, thanks to D'Oliveira's 114 not out. Pakistan took 101 overs to make 196/5 and a token declaration left England to make 33/0. Cowdrey won the toss again in the Third Test at Karachi, but there were riots on the first two days by fans who wanted Hanif Mohammad as captain instead of Saeed. England piled up 502/7, with Colin Milburn making 139 and Tom Graveney 105, but the match was abandoned after demonstrators wrecked the stadium on the morning of the third day, leaving Alan Knott stranded on 96 not out. Cowdrey was not there to see it as he left on the second day after his father in law died, leaving Graveney in charge. The team followed on the third day, with manager Les Ames abandoning the Test and the rest of the tour to save the team. Cowdrey broke the Achilles tendon in his left heel three weeks into the 1969 season and he could not play until the last match in September. The veteran Yorkshire professional Ray Illingworth was his surprise replacement after only a month as captain of Leicestershire. He was chosen over his rivals Brian Close and Tom Graveney as he was not seen as a threat to Cowdrey's long term captaincy due to his age and inability to establish a regular spot in the Test team. However, Illingworth made his maiden Test century in his second Test in charge, beat the West Indies and New Zealand 2–0 each and remained captain even when Cowdrey recovered. Kent suffered from his absence and fell to 10th in the County Championship, but Cowdrey was able to get some match practice in by touring the West Indies with the International Cavaliers and the Duke of Norfolk's XI. The South African tour was cancelled and as the cricketers needed practice against a top team before going to Australia, and to fill MCC coffers, a Rest of the World XI under Gary Sobers was organised from overseas cricketers playing for English counties. Cowdrey was still easing himself back into cricket when the First 'Test' was played and he was not selected, but played in the other four and made 1 and 64 in the Second, 0 and 71 in the Third, 1 and 0 in the Fourth and 73 and 31 in the Fifth, a total of 241 runs (30.13). England lost the series 4–1, but three of their defeats were close and they were playing the best team in the world. These were counted as Tests at the time, but the ICC subsequently disallowed them. This meant that Cowdrey passed Wally Hammond's record of 7,249 Test runs when he made 71 at Trent Bridge to become the most prolific Test batsmen, and would do it again in Australia. Cowdrey's return to the England team fueled speculation that he was to resume the captaincy from Illingworth, but he did not and in the Third 'Test' he was told that his rival would be made captain for the Australian tour. He was willing to accompany him as a player, but had to think about being vice captain again as he thought a younger man should be chosen. In the end he accepted in order to help his Kent teammate David Clark with the administration. Cowdrey had other considerations in the summer of 1970, which was Kent County Cricket Club's Centenary. Kent had been 13th in the County Championship in his first year as captain in 1957, but had improved and were runners up in 1967 and 1968. The county has been short of funds throughout the 60s, but agreed to increase resources for extra staff for the 1970 season, which could only be justified by winning the County Championship for the first time since 1913. Apart from their energetic overseas player Asif Iqbal and the Scottish Mike Denness they had home grown talent in the shape of Alan Knott, Derek Underwood, Bob Woolmer, Brian Luckhurst, and Alan Ealham. At the start of the season Edward Heath, Kent fan and leader of the Conservative Party, gave a speech at their dinner, saying that 1906 had seen Kent win their first County Championship alongside a change of government and they should do so again in 1970. In early July it appeared that he had jinxed both their chances with Heath behind in the polls in the General Election and Kent at the bottom of the championship table. The change came when Sussex defeated them in the Gillette Cup, giving them two rest days which Cowdrey used to hammer out their difficulties in a team meeting. They decided to chase bonus points and won 7 and drew 5 of their last 12 games, often by close margins and it was a draw at the Oval, where Cowdrey made 112, that gave them the title with the newly elected Prime Minister Heath at the ground to invite them to a reception at 10 Downing Street to celebrate. Cowdrey was made vice captain for an Australian tour for the fourth time and Illingworth's tough no nonsense approach to the game clashed with the MCC tour manager David Clark, who had been captain of Kent in Cowdrey's youth and had given him his county cap. As a result, Illingworth effectively took over the running of the tour with the support of the players and Clark's influence declined, as did that of Cowdrey, who as his only ally he became isolated, though he still had his Kent teammates Derek Underwood, Alan Knott and Brian Luckhurst. The players tended to avoid the press and public, even to the point of having their meals in their hotel rooms, and only Cowdrey made an effort to meet and greet the cricket fans. The rotund Cowdrey was in the sunset of his career and failed on tour, making only one century – 101 against Victoria – which was so slow that he was likened to a beached whale. In the First Test he overtook Wally Hammond's record of 7,249 runs to become the most prolific Test batsman, a record he held for a year when it was overtaken by Gary Sobers. Cowdrey made only 1 run in the inaugural One Day International at Melbourne and was dropped for the Fourth Test, had his cap stolen while fielding in the Fifth Test and was dropped again for the Sixth and Seventh Tests. Illingworth won an argumentative series 2–0 and regained the Ashes, but Cowdrey only made 82 runs (20.50) in the series. They carried on to New Zealand, and Cowdrey missed the First Test and needed a runner to make 54 and 45 in the Second Test at Auckland, coming in at 63/4 in the second innings when New Zealand had a real chance of winning their first victory against England, but he added 76 with Alan Knott (96), and the danger was averted. Cowdrey played what he thought was would be his last Test against Pakistan at Edgbaston, making 14 and 34. He was now 38 and a serious bout of pneumonia meant he could not play for half the season, though his 15th year as Kent captain he equalled Lord Harris's record and made him the longest serving post war captain in county cricket. His vice captain and successor Mike Denness led Kent for most of the season; they fell to 4th in the County Championship and were the finalists in the Gillette Cup, but Cowdrey was unable to play and they lost to Lancashire by 24 runs.

1972 жылдан 1976 жылға дейін

Коудри Майк Деннесс (Рей Иллингвортты 1973 жылы Англия капитаны қызметіне тағайындаған) басшылығымен «Кент» үшін ойнауын жалғастырды, ал графтық команда табысын жалғастырды. 1972 жылы графтық чемпионатта 2-орын, 1973 жылы 4-орын, 1974 жылы 10-орынға түсіп, бірақ 1972 және 1973 жылдары «Джон Плейер Лигасын», 1973 жылы «Бенсон және Хеджес Кубогын» (Коудри 25 ұпаймен жеңіп алды) және 1974 жылы «Гиллетт Кубогын» жеңіп алды. Тест карьерасы аяқталғандай болғанда, 1972 жылы премьер-министр Тед Хит оны CBE орденімен марапаттады. Коудрейдің маңызды жетістігі – оның бірінші сыныптағы 100-ші ғасыры, 4 шілдеде 1974 жылы Мейдстоун қаласында «Суррейге» қарсы 100 ұпай соққан, содан кейін ол Лордста экс-премьер-министр сэр Алек Дуглас Хоумды қонақ спикер ретінде шақырып, мерекелік түскі ас ұйымдастырды. Брисбендегі бірінші тесттен кейін турнирдің іріктеушілері 41 жастағы Коудриді алмастырушы ретінде Лондонға шақырды. Коудриді «МКК» командасы жоғары бағалады, әсіресе оны «Кенттің» капитаны қызметіне тағайындаған Майк Деннес. 20 жылдық тест карьерасында ол австралиялық жылдам шабуылшылар Кит Миллер, Рэй Линдуолл, Алан Дэвидсон, Иан Мекифф, Гордон Рорке және тіпті жас Денис Лиллиге қарсы ойнады. Австралиялық баспасөз мұндай шақыруға таңырқаса да (Коудрей төрт жылдан бері тест матчында ойнамаған еді), туристер жылдам шабуылшыларға қарсы техникасы мен нық міндеттану сезімі бар ойыншыны алуға құштар болды. Ол «МКК» командасының әйелдерімен бірге Бомбейден 19 сағаттық кешігуден кейін Пертке келді, жаттығу матчын ойнауға тым кеш болды және екінші тестке келгеннен екі күннен кейін және үш сағат желіде жаттығудан кейін шақырылды. Бұл оның Австралияға жасаған алтыншы сапары болды, ол Ланкаширдің спиннері Джонни Бриггстің рекордымен теңесті. Коудрей өзінің уақытын жоғалтпағанын және оның соққысы бұрынғыдай тура екенін көрсетті, бірақ Томсон оны аяғының артына тастады (2/45) 22 ұпаймен. Екінші таймда ол жараланған Брайан Лакхерстің орнына Дэвид Ллойдпен ерікті түрде ойынды бастады. Коудрейді Иан Редпат Лиллиден ұстады, қолына соққы берді, Род Марштың сенімді шағымынан аман қалды, содан кейін Томсон оны 41 ұпаймен қабылдады, бұл сериядағы ең жоғары көрсеткіші болды. Екінші тесттен кейін Коудрей 78 ұпай жинады және Оңтүстік Австралияға қарсы 2/27 ұтып алды. Мельбурндағы үшінші тест алдында Фрэнк Тайсон: «Колин Коудрей мен Джон Эдрих Рождество қарсаңында жаттығуға мүмкіндік алмады, себебі жаңбыр жауып тұрды, сонымен қатар Коудрей өзінің туған күнін тыныштықта өткізгісі келді. Екі ойыншы да тесттен бұрын допты соққымен сезінгісі келгендіктен, мен Рождество күні таңертең екі сағаттық жаттығу үшін өзімнің серіктесім болған Хоторн жабық крикет орталығын пайдалануды ұсындым. Таңертең балалар сыйлықтарын ашу мен түскі асқа дейін екі ағылшын ойыншысына қарсы шабуыл жасаудың айырмашылығы зор болды. Менің он бес жасар ұлым Филип соңғы оқиғаны өзінің Рождестволық сыйлығының ең жақсысы деп санады» деді. Ол өзінің 114-ші және соңғы тестісін Мельбурнда ойнады, Ллойд жарақат алғандықтан қайтадан иннингті ашты, бірақ тек 7 ұпай жинады. Дегенмен Англия 529 ұпай жинап, бір иннингпен жеңіске жетті, Коудрей Рик Маккоскерді 120-шы рет қабылдап, жұмыстан шығарды. Оған жанкүйерлері жылы қоштасуды «М. С. Г. ФАНДАРЫ КОЛИНҒА РАХМЕТ – 6 ТУР» деген баннер алдында алаңдағы шағын жиынмен көрсетті. Ол үлкен сабан шапқыны киіп, көптеген автографтар берді, суретке түсті, жас және қарт адамдармен достық әңгімелесті, осылайша ол Австралияға келген ең танымал крикетшілердің бірі болды. 1975 жылғы Оңтүстік Африкаға сапар тоқтатылды, оның орнына Пруденциал әлем чемпионаты өтті, ал австралиялықтар кейін тест сериясында қатысты. Кубок финалында жеңілгеннен кейін «Кентке» қарсы өткен алғашқы сыныптық матчта Коудрей маусым соңында зейнеткерлікке шығатынын жариялады. Иан Чаппел жеребе салғанда жеңіске жетіп, 415/8 есебімен алаңға шықты, «Кент» 202 ұпаймен алаңнан шықты, ал Чаппел соңғы күні екінші иннингті 140/3 есебімен алаңға шығарып, 354 ұпаймен жеңіске жетті. Ол жеңіске сенімді болғандықтан, команданы кешкі сағат 4-те Саутгемптонға кешкі асқа Хэмпширге қарсы келесі кездесуге дейін апаруға жаттықтырушыны шақырды, бірақ Коудрей 151 ұпай соқты, «Кент» 4 ұпаймен жеңіп, австралиялықтар түн ортасына дейін Саутгемптонға жетпеді. Бұл «Кент» командасының 1899 жылдан бері Австралияны жеңгені. Коудрейден Австралияға қарсы «МКК» командасының капитаны болуды сұрады, бірақ Лилли оны екі рет қабылдады, бірақ бұл ол Майк Деннестің орнына Англия капитаны болады деген болжамдарды тоқтатпады. Оның 107-ші және соңғы бірінші сыныптық ғасыры «Глостерширге» қарсы 119 ұпайдан тұрды, бірақ ол келесі жылы «Суррейге» қарсы бір матчқа қайта оралды, «Кент» ойыншылары жетіспегендіктен, 25 және 15 ұпай жинап, екі қабылдау жасады. Айтқанда, «Кент» 1976 жылы «Джон Плейер Лигасын» және 1977–78 жылдары графтық чемпионатты жеңіп алды.

Cowdrey continued to play for Kent under Mike Denness (who succeeded Ray Illingworth as England captain in 1973) and the county continued its success. It came 2nd in the County Championship in 1972, 4th in 1973, but slipped to 10th in 1974, but won the John Player League in 1972 and 1973, the Benson and Hedges Cup in 1973 (Cowdrey hitting a cheeky 25 not out) and the Gillette Cup again in 1974, beating Lancashire by 4 wickets in the final. With his Test career seemingly over he was appointed a CBE by the Prime Minister Ted Heath in 1972. Cowdrey's great milestone was his 100th first class century, 100 not out against Surrey at Maidstone on 4 July 1974, after which he had a celebratory luncheon at Lords with ex prime minister Sir Alec Douglas Home as the guest speaker. After the disastrous First Test in Brisbane the tour selectors sent back to London for the 41 year old Cowdrey as a replacement batsmen. Cowdrey was highly regarded by the MCC team and in particular by Mike Denness, who had succeeded him as captain of Kent. In his 20 year Test career he had faced the Australian fast bowlers Keith Miller, Ray Lindwall, Alan Davidson, Ian Meckiff, Gordon Rorke and even the young Dennis Lillee. Although the Australian press was aghast at such a recall – Cowdrey had not played a Test in four years – the tourists were keen to have a man with the technique and strength of purpose to play the fastest of bowlers. He arrived in Perth with the wives of the MCC team after a 19 hour delay in Bombay, too late to play a practice match, and was called up for the Second Test two days after he arrived and with three hours in the nets. This was his sixth tour of Australia, matching the record of the Lancashire spinner Johnny Briggs. Cowdrey showed he had lost none of his timing and that his bat was as straight as ever until he was bowled behind his legs by Thomson (2/45) for 22. In the second innings he volunteered to open with David Lloyd instead of the badly bruised Brian Luckhurst. Cowdrey was dropped by Ian Redpath off Lillee, hit on the arm, survived a confident appeal by Rod Marsh before he was finally caught lbw by Thomson for 41, his highest score of the series. After the Second Test Cowdrey made 78 and took 2/27 against South Australia. Before the Third Test at Melbourne Frank Tyson recalled "Colin Cowdrey and John Edrich were unable to practice on Christmas Eve – mainly because of the drizzling rain but also because Cowdrey wanted to spend his birthday in comparative peace. Since both batsmen wanted to feel the ball on bat before the Test, I volunteered the use of the Hawthorn Indoor Cricket Centre, in which I was a partner, for a two hour work out on Christmas morning. It was quite a contrast to open the children's presents in the early hours and to open the bowling at the two English batsmen before lunch. My fifteen old son, Philip, thought the latter experience to be quite the best of his Christmas presents". He played his 114th and last Test at Melbourne, and opened the innings again as Lloyd was injured, but only made 7. Even so, England made 529 and won by an innings, with Cowdrey dismissing Rick McCosker for his 120th catch. He was given a warm farewell by his fans in "an impromptu little gathering on the outfield in front of the banner reading 'M. C. G. FANS THANK COLIN – 6 TOURS'. The central figure, wearing a large straw sun hat, was signing endless autographs, posing for photographs and exchanging friendly talk with young and old in the way that has made him as popular a cricketer as has ever visited Australia". The South African tour of 1975 was cancelled and instead there was Prudential World Cup with the Australians staying on for a Test series afterwards. Their first first class match after losing the Cup Final was against Kent and Cowdrey has already announced his retirement at the end of the season. Ian Chappell won the toss and declared on 415/8, Kent were out for 202 and Chappell was able to declare his second innings at 140/3 on the last day to set the hosts 354 to win. He was so confident of a win that he ordered a coach for 4 pm to take the team to Southampton for dinner before their next match against Hampshire, but Cowdrey struck 151 not out, Kent won by 4 wickets and the Australians didn't reach Southampton until midnight. It was first victory by Kent over Australia since 1899. Cowdrey was asked to captain the MCC against the Australians, but was dismissed for a pair by Lillee, though this did not stop speculation that he would replace Mike Denness as England captain. His 107th and last first class century was 119 not out against Gloucestershire, but he returned next year for one more game against Surrey when Kent were short of players, making 25 and 15 and taking two catches. Kent, incidentally, went on to win the John Player League in 1976 and the County Championship in 1977–78.

Халықаралық ғасырлар

Коудри 22 тестілік жүздік соғып, Уоли Хаммондтың Англия рекордымен теңесті. Кейіннен бұл көрсеткішті бірнеше ойыншылар арттырды. Коудри жүзге жеткен 22 тест матчының 10-ында Англия жеңіске жетті, 11-і тең түсті, ал біреуінде жеңіліске ұшырады; жеңіліс 1965 жылы Трент-Бриджде Оңтүстік Африкаға қарсы өткен матчта болды, онда Коудри 105 ұпай жинады. Ол алты түрлі ұлтқа қарсы тестілік жүздік соғып, мұндай жетістікке қол жеткізген бірінші ойыншы болды: Австралия, Оңтүстік Африка, Вест-Индия, Жаңа Зеландия, Үндістан және Пәкістан – олар оның карьерасы кезеңіндегі жалғыз тестілік ұлттар еді. Төмендегі кестеде Коудридің тестілік жүздіктерінің тізімі келтірілген:

+ Колин Коудридің тестілік жүздіктері №. Күні Қарсылас команда Аренасы Ұпай саны 1 формат=dmy MCG, Мельбурн 102 2 формат=dmy Newlands, Кейптаун 101 3 формат=dmy Edgbaston, Бирмингем 154 4 формат=dmy Lord's, Лондон 152 5 формат=dmy SCG, Сидней 100* 6 формат=dmy Headingley, Лидс 160 7 формат=dmy Sabina Park, Кингстон 114 8 формат=dmy Queen's Park Oval, Порт-оф-Испания 119 9 формат=dmy The Oval, Лондон 155 10 формат=dmy Edgbaston, Бирмингем 159 11 формат=dmy The Oval, Лондон 182 12 формат=dmy MCG, Мельбурн 113 13 формат=dmy Basin Reserve, Веллингтон 128 есептен шығарылған 14 формат=dmy Eden Gardens, Калькутта 107 15 формат=dmy Feroz Shah Kotla Ground, Нью-Дели 151 16 формат=dmy Lord's, Лондон 119 17 формат=dmy Trent Bridge, Ноттингем 105 18 формат=dmy MCG, Мельбурн 104 19 формат=dmy Sabina Park, Кингстон 101 20 формат=dmy Queen's Park Oval, Порт-оф-Испания 148 21 формат=dmy Edgbaston, Бирмингем 104 22 формат=dmy Gaddafi Stadium, Лахор 100

Стил және тұлға

Бетсмен ретінде Коудридің сүйікті соққысы – қақпаққа соққы (cover drive) болды, оны ол өте жақсы орындады, бірақ оның қозғалысында барлық соққылардың толық жиынтығы болды. Оның жылдам реакциясы оны керемет алаң қорғаушыға айналдырды. Том Грейвени оны "тамаша техникасы бар шебер ұрысшы, өзінің әдемілігі мен сәнімен бүкіл әлемдегі көрермендерді қуантқан" деп сипаттады. Дегенмен, Коудри әрқашан өзінің қақпасының тым маңызды екенін және оны оңай беріп қоюға болмайтынын сезінді, сондықтан кейде белгілі бір боулерлерге қарсы ойнағанда тым сақтанды. Джон Арлотт мұны байқап, былай деді: "От өшкенде Коудри сенімсіздікке құлайтын, тіпті өзінен нашар боулерлердің ықпалына түсіп қалатын". Коудридің өзі: "Менің мансабымдағы ең мақтан тұтатын нәрсе – тірі қалғаным" деді. Коудри капитандыққа көбінесе сақтықпен қарады, бірақ әрқашан ойыншыларын тыңдады. Ол әдетте боулер ұсынған алаңды қойып, оған сәйкес келетін, оны жиі өзгертіп отырмайтын. Оның ең үлкен қасиеті – адамдармен қарым-қатынас жасау болды, өйткені ол ойыншыларына шынайы қамқорлық жасады. Мысалы, ол әр боулердің ойын аяқтағанда және әр ұрысшының ойын аяқтағанда әрқайсысына алғыс айтты. Том Грейвени Коудридің өзі ойнаған ең жақсы капитан екенін айтты.

Жеке өмірі мен зейнеткерлікке шыққаннан кейінгі өмірі

Коудри 1972 жылы Жаңа жылдық құрметтеуде крикетке қосқан үлесі үшін Британ империясы орденінің командирі (CBE) атағымен марапатталды. 1976 жылы зейнетке шыққаннан кейін ол Кентте көрінеу жұмыс істеді және 1986 жылы MCC президенті болды. Ол 1989-1993 жылдары Халықаралық крикет кеңесінің төрағасы болды, осы кезеңде халықаралық крикетке реферилер мен бейтарап төрешілер енгізілді. 1992 жылы Жаңа жылдық құрметтеуде рыцарь атағын алған Коудри 1997 жылы Королеваның туған күні құрметіне Тонибридж бароны Коудри ретінде өмірлік пэр атанды; ол спортқа қосқан үлесі үшін өмірлік пэр атанған екі крикетшінің бірі, екіншісі – 1969 жылы Лири Константин. Коудри 2000 жылы Кент округі крикет клубының президенті болып тағайындалды, сол жылы қайтыс болды. Ол екі рет үйленді. Оның бірінші әйелі Пенни Чисман, олар 1956 жылдан 1985 жылға дейін ажырасқанға дейін бірге болды. Олар Кент крикетшілері Крис және Грэм Коудридің ата-анасы болды. Коудридің екінші әйелі 1985 жылы үйленген леди Энн Фицлан Говард болды. Коудри 2000 жылдың 4 желтоқсанында 67 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол Вестминстер аббаттығында естелік қызметпен құрметтелген төртінші спортшы, одан бұрын Фрэнк Уоррелл, Лорд Константин және Бобби Мур марапатталған. Оның құрметіне «Мэрилебон» крикет клубының «Крикет рухы» Коудри лекциясы ашылды.