Орта Егін: Вирджиния тарихындағы қаланың қалыптасуы
Middle Plantation (Virginia)
Вильямсбург, Вирджиния: тарихы, 1632-де негізі қаланды. Санитариялық жағдай, стратегиялық маңызы, қорғаныс жолдары – қаланың дамуына әсер еткен факторлар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1632 жылы құрылған, кейін Вильямсбургке айналған, Вирджиния штатының ресми емес қаласы.
Unincorporated town established in 1632 that became Williamsburg, VA
Ортаңғы плантация үшін таңдалған пайдалы жер
Дәрігер, әрине, Орта плантацияның төңірегіндегі елдің санитарлық артықшылықтарын танитын болар еді. Өзендер арасындағы қырат өте жақсы кептірілгендіктен, онда масалар аз болды. Солтүстік және оңтүстіктен терең шатқалдар кіріп жатқандықтан, бұл жер стратегиялық тұрғыдан маңызды болды. Сонымен қатар, түбектің ішіндегі жалғыз пайдалы жол осы қыраттан өтетін, ал осы жолды қорғау оңай болды. Бірнеше жыл өткен соң Орта плантацияда бұл жол Глостер герцогы көшесі деп аталды.
The doctor would have certainly recognized the sanitary advantages of the country around Middle Plantation. As the ridge between the creeks was remarkably well drained, there were few mosquitoes. The deep ravines penetrating from the north and south made the place of much strategic value. Also, the only practical road down the Peninsula was over this ridge, and this road was easily defended. At Middle Plantation, some years later, this road was later to be called Duke of Gloucester Street.
1635-1693 жж. Орта плантацияда өмір сүрген
Middle Plantation Queens Creek және Archer's Hope (кейін College Creek деп қайта аталды) арасында дамығандықтан, қоныс салушылар аймаққа көптеп көшіп келіп, шаруашылықтар құрды. Олардың арасында Рич Нек плантациясы да болды. Елді мекеннің алғашқы жылдары туралы көп мәлімет жоқ; палисадалар оны үнді шабуылдарынан қорғайтын қамалға айналдырды. 1644 жылдың 27 сәуірінде колонияда екінші үнді қырғыны болды. Сол кезде Поухатан конфедерациясының басшысы Опечанканоу қолға түсті. Бұл оқиға тума тайпаларымен қарым-қатынастың шиеленісінің шегі болғанымен, 1646 жылы капитан Роберт Хиггинсонға Middle Plantation-да жаңа қоршау салу тапсырылды, себебі ескісі тозуға шалдыққан. 1650 жылдарға қарай Middle Plantation халқы көбейіп, байлыққа толы аймаққа айнала бастады. 1650 жылы Англияның Миддлсекс округынан әйелі Элис Люкен Пейджбен бірге көшіп келген саудагер полковник Джон Пейдж Middle Plantation-ды ірі қалаға айналдыруға үлкен үлес қосты. Ағаш үйлердің көп болған заманында кірпіштен салынған үйлер байлықтың және беріктіктің символы болды. Пейдж Middle Plantation-да үлкен кірпіш үй салып, аймақтың дамуына көмектесе бастады. Лудвелл ағайындылары (Томас және Филип) Пейдждің үйінен де зор кірпіш үй салды. Пейдж мен Лудвеллдер салған үйлер колониядағы ең әдемі үйлердің қатарына жатты. Пейджтердің үлкен ұлы Фрэнсис жақын жерде тағы бір кірпіш үй салдырды. XVII ғасырдың үшінші тоқсанында Middle Plantation маңызды орынға айнала бастады.
As Middle Plantation was developed midway between the heads of Queens Creek and Archer's Hope (later renamed College Creek), settlers moved into the region in considerable numbers, establishing homesteads. Among these was Rich Neck Plantation. Not much is known of the early years of the settlement; the palisades made it a place of refuge from Indian attack. On April 27, 1644, the second major Indian massacre occurred in the Colony. At that time, the Chief of the Powhatan Confederacy, Opechancanough, was captured. Although this event was to represent the high water mark of hostilities with the Natives, in 1646, Captain Robert Higginson was directed to run a new pale at Middle Plantation, as the old was out of repair. By the 1650s, Middle Plantation began to look both populated and wealthy. Colonel John Page, a merchant who had emigrated from Middlesex, England with his wife Alice Lucken Page in 1650, was largely responsible for building Middle Plantation into a substantial town. In an era of wooden buildings, brick was a sign of both wealth and permanence. Page built a large, brick house in Middle Plantation and began encouraging the growth of the area. The Ludwell brothers (Thomas and Phillip) also built a substantial brick home, even larger than that of Page. The houses which Page and the Ludwells built were among the finest in the colony. The Pages' eldest son, Francis built another brick house nearby. By the third quarter of the seventeenth century, Middle Plantation began to look like a place of importance.
Бэконның көтерілісі
Бейкон көтерілісі кезінде (1675 ж.) Орта плантация саяси дүрбелеңнің орталығы ретінде Джеймстауннан кейін екінші орынды иеленді. 3 тамызда майор Ото Торптың үйінде Натаниел Бэкон төрт кеңесшіні қоса алғанда, жетекші адамдардың жиналысын өткізді. Олар биліктегілерден тәуелсіздікті қатаң баса көрсететін қаулылар қабылдады. Халық корольдік губернатор сэр Уильям Берклиге қарсы тұруға және Англиядан келген кез келген күшке қарсы күресуге ант берді. Тарихшылар бұл Бэкон және оның жақтастары мен Беркли өкілдік еткен беделді қоныс салушылар арасындағы билік үшін күрес болғанын атап көрсетеді. Соның салдарынан туған қақтығыс кезінде губернатор Беркли Шығыс жағалауға шегінді. Сол жылы Бэкон табиғи себептерден қайтыс болғаннан кейін Беркли көп ұзамай билікті қайтарып алып, түбегейге оралды. Бэконның өлімінен және оның жақтастарының басылуынан кейін Орта плантацияда Уильям Драммондтың атылуы болды. Беркли, ол "көтерілістің бастапқы себебі" болуы мүмкін деп болжады. Драммонд атылған күні француз Жан Баптиста да сол жерде дарға асылды. Беркли көтеріліске қатысқан көптеген отаршылдарды да асып тастады. Көптеген атылу туралы естіген король Карл II осы жазалаудың ауқымына наразы болып, корольдік губернаторды Англияға шақырды. Көтеріліс кезінде Джеймстаунның көп бөлігі толығымен өртеніп кетті. Буржуазия палатасы ескі парламент үйі қайта құрылғанда уақытша Орта плантацияға көшірілді.
During Bacon's Rebellion (1675), Middle Plantation was second only to Jamestown as the center of the political upheaval. On August 3, at the house of Major Otho Thorpe at Middle Plantation, Nathaniel Bacon held a convention of the leading men, including four councillors. They adopted resolutions stressing independence from the people in power. The people pledged themselves to resist the Royal Governor, Sir William Berkeley to the utmost, and to oppose any force sent out from England. Historians note that it was a struggle for power between Bacon and his followers and the more established settlers represented by Berkeley. During the resulting conflict, Governor Berkeley retreated to the Eastern Shore. After Bacon died of natural causes later that year, Berkeley soon regained power and returned to the Peninsula. After Bacon's death and the suppression of his followers, Middle Plantation was the site of the execution of William Drummond. Berkeley suggested he may have been "the original cause of the whole Rebellion." The same day on which Drummond was executed, the rebel Jean Baptista, a Frenchman, was also hanged there. Berkley also hanged many other colonists who had been involved in the uprising. Upon learning of the many executions, King Charles II was so displeased by the scale of retaliation that he recalled the Royal Governor to England. During the Rebellion, most of Jamestown was burned to the ground. The House of Burgesses moved temporarily to Middle Plantation while the reconstruction of the old parliament house was underway.
Жергілікті тұрғындармен татуласу
Берклиден кейін, 1677 жылдың 5 мамырында губернатор міндетін атқарушы сэр Герберт Джеффрис көршілес үнді тайпаларының басшыларын тұрақты бейбітшілік орнату мақсатымен өз лагеріне шақырды. 1677 жылдың 29 мамырында, король Карл II-нің туған күнінде Памунки патшайымы, оның ұлы капитан Джон Уэст, Вейаноке патшайымы, Нотувейс патшасы, Манакинс (Монакан) патшасы Шуреног және Нансемондс патшасы іс-шараға қатысты. Олардың барлығы қол қойған шартына сәйкес, үнді басшылары ағылшын халқына адал болуға келісті. Жақсы қарым-қатынастың кепілі ретінде Джеффрис әрқайсысына жалған зергерлік тастармен әшекейленген тәж немесе маңдайлық сыйлады. (Памунки патшайымына сыйланған маңдайлықтың бірі қазір Вирджиния тарихи қоғамында сақтауда). Бэконнің әскерлері Джеймстаундағы штат үйін және басқа барлық ғимараттарды қиратқандықтан, көтерілістен кейін шақырылған алғашқы Бас Ассамблея 1677 жылдың ақпан айында Берклидің Грин Спринг плантациясында өтті. Қазан айында ассамблея Майор Ото Торптың үйінде, Орта Плантацияда өтті. Сол жылы Ассамблея астананы Джеймстаундан көшіру туралы мәселені талқылады, бірақ оның орнына Джеймстаундағы штат үйін қайта жаңартуға шешім қабылдады.
Succeeding Berkeley on May 5, 1677, Acting Governor Sir Herbert Jeffryes invited the weroances of the neighboring Indian tribes to his camp to seek a lasting peace. On May 29, 1677, King Charles II's birthday, attendees included the queen of the Pamunkey, her son, Captain John West; the queen of the Weyanoke, the king of the Nottoways,King Shurenough of the Manakins (Monacans), and the king of the Nansemonds. By the articles which they all signed, the Indian leaders agreed to live in due submission to the English people. As a guarantee of good treatment, Jeffryes presented each of them with a coronet or frontlet adorned with false jewels. (One of the frontlets, presented to the queen of Pamunkey, is now held by the Virginia Historical Society). As Bacon's forces had destroyed the statehouse and all other buildings at Jamestown, the first General Assembly summoned after the rebellion was held in February, 1677, at Berkeley's residence, Green Spring Plantation. In October, the assembly met at Major Otho Thorpe's house in Middle Plantation. That year, the Assembly discussed idea of moving the capital from Jamestown, but instead rebuilt the state house at Jamestown.
Брутон епархиясының шіркеулері
1633 жылы Орта плантация құрылғаннан кейін көп ұзамай, Англия шіркеуінің сол аттас Middle Plantation Parish шіркеуі құрылды. Отаршылар көп кешікпей ағаштан шіркеу салды. 1644 жылы Джеймс Сити округіндегі Харроп приходы құрылып, 1658 жылы Орта плантация приходымен бірігіп, Миддлтаун приходын құрады. 1654 жылы іргелес Йорк округінде құрылған Марстон приходы 1674 жылы Миддлтаун приходымен бірігіп, жаңа Брутон приходын құрды. "Брутон приходы" атауы көрнекті Людвелл отбасына және губернатор сэр Уильям Берклиге құрмет көрсетті, олардың әулеттік үйлері Англияның Сомерсет графтығындағы Брутон қаласында орналасқан. Брутон приходының алғашқы пасторы – пастор Роланд Джонс болды. 1678 жылы бай отаршыл, полковник Джон Пейдж (Орта плантация) 44 метрге 180 метр (55 метр) жер учаскесін және Middle Plantation-де кірпіштен шіркеу салуға, сондай-ақ шіркеу маңындағы зиратқа қаражат бөлді. Басқа жазылғандар да қосымша қаражат беруге уәде берді. Кірпіш шіркеудің көлемі шамамен 18 метрге 24 метр болды және ол 1683 жылы аяқталып, келесі жылы Эпифания күні салтанатты түрде ашылды. Алғашқы кірпіштен салынған Брутон приходы шіркеуі готикалық стильде салынды және оны тіреу үшін контрфорстар қолданылды. Біраз уақыттан кейін приход кеңесі шпиль және қоңыраулар орнатуға рұқсат берді. 1694 жылы губернатор сэр Эдмунд Андрос шіркеуге үлкен күміс келіш (патен) сыйлағанда, құрылысқа патшалық келісім берілді. Шіркеу 1715 жылы аяқталған, одан да үлкен ғимаратпен алмастырылды, ол бүгінгі күнге дейін сақталған.
In 1633, shortly after Middle Plantation was established, a parish of the Church of England with the same name, Middle Plantation Parish was established. The colonists soon built a wooden church. In 1644, Harrop Parish in James City County became active, and it united with Middle Plantation Parish in 1658 to form Middletown Parish. Marston Parish, founded in 1654 in adjacent York County merged with Middletown Parish in 1674 to form the new Bruton Parish. The name "Bruton Parish" honored the prominent Ludwell family and Governor Sir William Berkeley, whose ancestral homes were at Bruton in Somerset, England. Reverend Roland Jones was the first minister of Bruton Parish. In 1678, Colonel John Page (Middle Plantation), a wealthy colonist, donated a plot of land about 144 feet (44 m) by 180 feet (55 m) and funds for building a brick church and for the surrounding churchyard at Middle Plantation. Other subscribers pledged additional funds. About 60 feet (18 m) by 24 feet (7 m), and the brick church was completed in 1683 and dedicated the next year at the Epiphany. The first brick Bruton Parish Church was of Gothic design with supporting buttresses. Soon the vestry authorized a steeple and a ring of bells. Royal approval of the structure came in 1694 when the Governor, Sir Edmund Andros, gave the parish a large silver server (paten). The church was replaced by a larger building finished in 1715 which is still extant.
1693 ж. Уильям мен Мэри колледжі
Көп жылдық күрес пен науқандардан кейін, 1693 жылы колониядағы Англия шіркеуінің ең жоғары дәрежелі өкілі, преподобный доктор Джеймс Блэрдің Лондонға жасаған сапасынан соң отаршылардың ұзақ жылдар бойы армандаған мақсаты іске асты. Блэр жаңа колледждің жарғысын алып оралды және құрылыс орны ретінде Орта плантацияға жақын жерді таңдады. Сол жерде Англияның биліктегі король мен королевасының құрметіне Уильям және Мэри колледжі құрылды. Колледж 1694 жылы уақытша ғимараттарда есігін ашты. Оған Бургесс палатасында орын берілді және Мэриленд пен Вирджиниядан экспортталатын темекіге фунт басына бір пенниден салық салыну арқылы қаржылық қолдау көрсетілді. Сэр Кристофер Рен ғимараты, бұрын Колледж ғимараты деп аталған, 1695 және 1699 жылдар аралығында салынды және АҚШ-та үздіксіз пайдаланылып келе жатқан ең көне академиялық ғимарат болып табылады.
After years of campaigning, a long sought dream of the colonists came to fruition in 1693 following a mission to London by the Reverend Doctor James Blair, the highest ranking representative of the Church of England in the colony. Blair returned with the charter for a new college, and selected land adjacent to Middle Plantation as the site. There they established The College of William & Mary, named for the reigning King and Queen of England. The College opened in temporary buildings in 1694. It was given a seat in the House of Burgesses and was supported by taxation of a penny per pound on tobacco exported from Maryland and Virginia. Sir Christoper Wren Building, formerly known as the College Building, was built between 1695 and 1699 and remains the oldest academic building in continuous use in the United States.
1699: Вирджиния колониясының жаңа астанасы аталды
1698 жылдың 20 қазанында Джеймстаундағы штаттық ғимарат (капитолий ғимараты) төртінші рет өртенді. Заң шығарушы орган тағы да таныс басқа жерге көшіп, бұл жолы жаңа колледж ғимаратында Орта плантацияда жиналды. Сол жерде жиналғанда Уильям және Мэри колледжінің бес студенті заң шығарушыларға жақсы дайындалған және логикалық ұсыныс жасады, онда елорданы тұрақты түрде Орта плантацияға көшіру жоспары мен оның негізді себептері баяндалған. Орта плантацияға уақыт-уақыт ауысуға қарамастан, он жетінші ғасыр бойы вирджиниялықтар астананы "ежелгі және әдеттегі орнынан" көшіруге құлшынбады. Себебі, Джеймстаун әрқашан Вирджинияның астанасы болған. Онда штаттық ғимарат (уақыт-уақыт өртенген кезде басқаша) және шіркеу болды, сондай-ақ Джеймс өзені арқылы Англиядан тауарлар әкеліп, нарыққа баратын темекіні тиейтін кемелерге қолайлы қол жетімділік болды. Бірақ студенттер бұл өзгеріс Джеймстаунға әрдайым қасірет әкелген малярия мен масалардан құтылуға мүмкіндік береді деп мәлімдеді. Студенттер Орта плантация өзен жағасында орналаспағанымен, екі терең сулы (6-7 фут тереңдігі) арнаға жақын орналасқандығын, олар екі өзенді таңдауға мүмкіндік беретінін атап көрсетті. Бұл қадамды қолдаушылардың арасында құрметті доктор Блэр және сэр Фрэнсис Николсон да болды. Николсон Вирджинияның губернаторы лауазымына сэр Эдмунд Андростан кейін келді. Джон Пейдж, Фрэнсис Пейдж, Томас Людвелл, Филип Людвелл және Ото Торп сияқты бірнеше белгілі тұлғалардың Орта плантацияда әсем кірпіштен жасалған үйлер салып, маңызды қала құрудағы бұрынғы еңбектері де маңызды рөл атқарды. Әрі, жаңадан ашылған Уильям және Мэри колледжінің әсем кірпіштен жасалған ғимараты да болды. Бұл ұсыныс Буржуазиялар палатасы тарапынан жақсы қабылданды. 1699 жылы Вирджиния колониясының астанасы ресми түрде Орта плантацияға көшірілді.
On October 20, 1698, the statehouse (capitol building) in Jamestown burned for the fourth time. Once again removing itself to a familiar alternate location, the legislature met at Middle Plantation, this time in the new College Building. While meeting there, a group of five students from the College of William and Mary submitted a well presented and logical proposal to the legislators outlining a plan and good reasons to move the capital permanently to Middle Plantation. Despite the periodic need to relocate to Middle Plantation, throughout the seventeenth century, Virginians had been reluctant to move the capital from its "ancient and accustomed place." After all, Jamestown had always been Virginia's capital. It had a state house (except when it periodically burned) and a church, and it offered easy access to ships that came up the James River bringing goods from England and taking on tobacco bound for market. However, the students argued that the change would escape the dreaded malaria and mosquitoes that had always plagued the Jamestown site. The students pointed out that, while not located immediately upon a river, Middle Plantation offered nearby access to two deepwater (6 7' depth) creeks leading to a choice of two rivers. Other advocates of the move included the Reverend Dr. Blair and Sir Francis Nicholson. Nicholson succeeded Sir Edmund Andros as governor of Virginia. The earlier work of several prominent individuals like John Page, Francis Page, Thomas Ludwell, Philip Ludwell, and Otho Thorpe in building their fine brick homes and creating a substantial town at Middle Plantation also played a major role. And, there was of course, the new College of William and Mary with its fine brick building. The proposal for the move was received favorably by the House of Burgesses. In 1699, the capital of the Virginia Colony was officially relocated to Middle Plantation.