Дэнни Кей: Американдық актер, әнші және комедияшының өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Американдық актер, әнші, биші және комедияшы (1911–1987)

Дэнни Кей (нағыз аты Дэвид Дэниел Камински; 18 қаңтар 1911 – 3 наурыз 1987) – американдық актер, комедияшы, әнші және биші. Оның өнерлерінде физикалық комедия, ерекше пантомималар және шапшаң әндер жиі кездесетін. Кей 17 фильмде ойнады, олардың ішінде «Керемет адам» (1945), «Бруклиннен келген бала» (1946), «Уолтер Миттидің құпия өмірі» (1947), «Бас инспектор» (1949), «Ханс Кристиан Андерсен» (1952), «Ақ Рождество» (1954) және «Сот шуағы» (1955) есімдері бар. Оның фильмдері, әсіресе «Inchworm» және «The Ugly Duckling» сияқты әндерді орындауы арқасында танымал болды. 1954 жылы ол ЮНИСЕФ-тің алғашқы арнаулы елшісі болды және 1986 жылы ұйыммен жұмыс істегені үшін Францияның Құрмет Легионымен марапатталды.

Алғашқы жылдар

Дэвид Дэниел Каминский Бруклинде, Нью-Йорк штатында 1911 жылдың 18 қаңтарында (кейін ол 1913 жыл деді) украиналық-еврей иммигранттары Якоб пен Клара (құрметті есімі Немеровский) Каминскийлердің отбасында дүниеге келді. Ол үш ұлының ең кішісі еді. Оның ата-анасы мен ағалары Ларри мен Мак Дэнни туғанға екі жыл бұрын Екатеринославтан (сол кезде Новороссияның бөлігі, Ресей империясы) көшіп кеткен; ол олардың АҚШ-та туған жалғыз ұлы болды. Ол Шығыс Нью-Йорктегі 149-шы мемлекеттік мектепке (кейін оның құрметіне аты өзгертілді) қатысты, онда ол сыныптастарына әндер мен әзілдермен қуаныш сыйлады. Ол Бруклиндегі Томас Джефферсон орта мектебінде оқыды, бірақ бітірген жоқ. Мектепті бітіргеннен кейін ол сода сатушы, автокөлік сақтандыруын тергеуші және кеңсе кызметкері болып жұмыс істеді. Көптеген жұмыстары жұмыстан қуылғанмен аяқталды. Ол сақтандыру компаниясына 40 000 долларлық (2019 жылғы инфляция бойынша 600 000 доллар) зиян келтірген қателік жасағанда сақтандыру жұмысынан айырылды. Бір күні оны тамақтанып, шаруаларын орындауға жалдаған тіс дәрігері Кейдің кеңседегі ағашқа тіс бұрғысын қолданып жатқанын көргенде жұмыстан шығарды. 1939 жылы Кей сол тіс дәрігерінің қызы Сильвия Файнмен кастингте танысты, ал 1940 жылы олар қашып кетті. Ол өзінің кәсібін жасөспірім кезінде Кэтскилл тауларында Борщ белдеуінде (М.К.) үйренді. Кей АҚШ-қа оралғанда жұмыс орындары жетіспеді, ол келісімдерге қол жеткізу үшін күресті. Бір жұмыс - жанкүйер бишісі Салли Рэндпен бурлеск ревюде жұмыс істеу. Биші желдеткішін ұшырып жібергенде, Кей желдеткіштерді қадағалауға жалданып, олар әрқашан оның алдында ұсталып тұрды. Кей сериясы 1938 жылы студия жабылуымен күрт аяқталды. Ол 1937 жылы Дэнни Колбин деген атпен Кэтскиллде жұмыс істеді. Оның келесі кәсібі - Сильвия Файн пианист, лирик және композитор ретінде қатысқан қысқа ғұмырлы Бродвей шоуы. "Straw Hat Revue" 1939 жылдың 29 қыркүйегінде ашылып, 10 аптадан кейін жабылды, бірақ сыншылар Кейдің жұмысын байқады. Бұл пікірлер Кей мен оның әйелі Сильвияға Нью-Йорк қаласының түнгі клубы Ла Мартиникада жұмыс істеуге ұсыныс жасады. Кей Сильвиямен бірге өнер көрсетті. Ла Мартиникада драматург Мосс Харт Дэннидің өнерін көрді, бұл Харттың оны Бродвейдегі "Lady in the Dark" комедиясына шақыруына әкелді. Келесі Бродвей маусымында ол "Let's Face It!" атты жас жігіт туралы шоудың жұлдызы болды. Оның көркем фильмдегі тұңғышы продюсер Сэмюэл Голдуиннің 1944 жылғы Technicolor "Up in Arms" комедиясында болды, ол Голдуиннің Эдди Кантор комедиясының ремейкі "Whoopee!" (1930 ж.). Бәсекелес продюсер Роберт М. Савини Кейдің "Educational Pictures" қысқа фильмдерін жинап, "The Birth of a Star" (1945) атты мозаикалық фильм жасап, пайда тапты. Студия магнаты Голдвин Кейдің үлкен мұрынын еврейлік көрінбеу үшін түзетуді қалады; Кей 1945-1946 жылдары CBS телеарнасында "The Danny Kaye Show" радио бағдарламасында ойнады. Бағдарламаның танымалдылығы тез өсті. Бір жыл ішінде ол Джимми Дюрантемен Radio Daily танымалдылығы бойынша бесінші орынды бөлісті. Кей соғыстан кейінгі Токиоға барған алғашқы американдық актер болды. Ол осыдан он жыл бұрын вадевиль труппасымен бірге сол жерге гастрольде болған. Кей 1946 жылдың ортасында радио келісімшартынан босатуды сұрағанда, ол бір жыл бойы тұрақты радио шоуын қабылдамауға және басқа радио бағдарламаларында тек шектеулі қонақ ретінде қатысуға келісті. Шоудың көптеген эпизодтары бүгінгі күнге дейін сақталған, олар Кейдің алғашқы қолтаңбалық сөздерімен ерекшеленеді ("Git gat gittle, giddle di ap, giddle de tommy, riddle de biddle de roop, da reep, fa san, skeedle de woo da, fiddle de wada, reep!"). Кейбір Кей фильмдерінде екі адам бір-біріне ұқсайды (Дэнни Кей) және олардың арасындағы шатасу комедиялық эффект тудырады. [[Сурет:Danny Kaye ww2 45. jpg|thumb|right|Дэнни Кей 1945 жылғы 25 қазанда Жапонияның Сасебо қаласындағы USO турнесінде. Кей және оның досы, "Dodgers" командасының менеджері Лео Дюрочер сапарға шықты. Оның аты-жөні жоқ. Тіпті әйелі оны Каплан деп атайды. Ол - өзінің қайырымдылық істерін жарнамалайтын сауатсыз, өркөкірек кейіпкер. Джек Бенни немесе Доре Шари: "Каплан, неге сен кәсіподақтарды жек көресің?" деп сұрайды. Егер Дэнни сол түні Капланды сомдағысы келсе, онда ол екі сағат бойы Каплан рөлінде болуы мүмкін. 1948 жылы Лондон Палладиумында өнер көрсеткенде, ол "патшалық отбасын күлдірді және британдық әртүрлі әндерді американдықтарға айналдырған көптеген орындаушылардың алғашқысы болды". "Life" журналы оның қабылдауын "құдайға құлшылық ету истериясы" деп сипаттады және патша отбасының алғаш рет оркестрдің алдыңғы қатарынан көру үшін патшалық ложадан шыққанын атап өтті. Ол өзінің отбасылық байланыстар туралы білмегенін айтты, ал Милфорд Хавеннің маркуы өнер көрсеткеннен кейін өзінің туыстарын Кейдің өнерін көруге шақыратынын айтты. Кей сол жылдың қараша айында "The Inspector General" (алғашқы атауы "Happy Times") спектакліне қатысу үшін Лондонға қайта оралуға шақырылды. Warner Bros. студиясы өз жұлдызының қатысуына мүмкіндік беру үшін фильмді тоқтатты. Оның Decca лейблындағы әріптестері "The Andrews Sisters" 1948 жылы Кейдің сәтті өнерінен кейін Лондон Палладиумында өнер көрсеткенде, трио жақсы қабылданып, Daily Express газетінің журналисі Дэвид Левин: "Көрермендер Эндрюс әпкелеріне Дэнни Кейдің шуылын сыйлады!" деді. Кей 1956 жылы CBS телеарнасының "See It Now" бағдарламасында телевидениеге қадам басты. "The Secret Life of Danny Kaye" оның ЮНИСЕФ елшісі ретінде 50 000 мильді, он елді аралаған сапарымен, музыкамен және юмормен үйлеседі. Оның жеке жобасы 1960 жылы Сильвия өндірген және General Motors демеушілік еткен бір сағаттық арнайы бағдарлама болды, сондай-ақ 1961 және 1962 жылдары ұқсас бағдарламалар өндірілді. Оның соңғы көркем фильміндегі басты рөлі 1963 жылғы "The Man from the Diners' Club" фильмінде болды. 1964 жылдан бастап ол CBS телеарнасында MGM-нің "The Wizard of Oz" фильмін көрсетуге жауапты болды. Кей "What's My Line?" викториналық бағдарламасында қонақ ретінде қатысты. Кейінірек ол сол бағдарламада пікір білдірушілер тобының мүшесі болды. Ол сондай-ақ "Here's Hollywood" сұхбат бағдарламасында пайда болды. 1970 жылдары Кей Ричард Роджерстің "Two by Two" мюзиклында аяғына жарақат алды, бірақ қойылымды жалғастырды, аяғы гипстелген күйде және коляскада сахнада өнер көрсетті. Ол 1964 жылы телешоуында да осылай істеген, оның оң аяғы мен аяғы асханадағы апаттан күйіп қалған. Телевизиялық көрермендер Кейді коляскада көрмеуі үшін камера бұрыштары жоспарланды. 1976 жылы ол Сэнди Дунканның басты рөлде ойнаған "Pinocchio" мюзиклының телеверсиясында Джепетто рөлін ойнады. Кей Энтони Ньюли мен Лесли Бриксустың әндерімен "Peter Pan" мюзиклында Миа Фарромен бірге Капитан Хук рөлін сомдады. Кейінірек ол "The Muppet Show" және "The Cosby Show" бағдарламаларында эпизодтарда пайда болды.

David Daniel Kaminsky was born in Brooklyn, New York, on January 18, 1911 (though he would later say 1913), to Ukrainian–Jewish immigrants Jacob and Clara (née Nemerovsky) Kaminsky. He was the youngest of three sons. His parents and older brothers Larry and Mac left Yekaterinoslav (then part of Novorossia, Russian Empire) two years before Danny's birth; he was their only son born in the United States. He attended Public School 149 in East New York, Brooklyn (eventually renamed to honor him)—where he began entertaining his classmates with songs and jokes. He attended Thomas Jefferson High School in Brooklyn, but he did not graduate. After leaving school, he held a succession of jobs as a soda jerk, auto insurance investigator, and office clerk. Most ended with him being fired. He lost the insurance job when he made an error that cost the insurance company $40,000 ($600,000 in 2019 adjusted for inflation). A dentist who hired him to look after his office over lunch and run errands fired him when he found Kaye using his dental drill on the office woodwork. In 1939, Kaye met the same dentist's daughter, Sylvia Fine, at an audition, and in 1940, they eloped. He learned his trade in his teenaged years in the Catskills as a tummler (M. C.) in the Borscht Belt. Jobs were in short supply when Kaye returned to the United States, and he struggled for bookings. One job was working in a burlesque revue with fan dancer Sally Rand. After the dancer dropped a fan while trying to chase away a fly, Kaye was hired to watch the fans, so they were always held in front of her. The Kaye series ended abruptly when the studio shut down in 1938. He was working in the Catskills in 1937 under the name Danny Kolbin. His next venture was a short lived Broadway show with Sylvia Fine as the pianist, lyricist, and composer. The Straw Hat Revue opened on September 29, 1939, and closed after 10 weeks, but critics noticed Kaye's work. The reviews brought an offer for both Kaye and his bride Sylvia to work at La Martinique, a New York City nightclub. Kaye performed with Sylvia as his accompanist. At La Martinique, playwright Moss Hart saw Danny perform, and that led to Hart's casting him in his hit Broadway comedy Lady in the Dark. In the next Broadway season, he was the star of a show about a young man who is drafted called Let's Face It!. His feature film debut was in producer Samuel Goldwyn's Technicolor 1944 comedy Up in Arms, a remake of Goldwyn's Eddie Cantor comedy Whoopee! (1930). Rival producer Robert M. Savini cashed in by compiling three of Kaye's Educational Pictures shorts into a patchwork feature entitled The Birth of a Star (1945). Studio mogul Goldwyn wanted Kaye's prominent nose fixed to look less Jewish;

Kaye starred in a radio program, The Danny Kaye Show, on CBS from 1945 to 1946. The program's popularity rose quickly. Within a year, he tied with Jimmy Durante for fifth place in the Radio Daily popularity poll. Kaye was the first American actor to visit postwar Tokyo. He had toured there some ten years before with the vaudeville troupe. When Kaye asked to be released from his radio contract in mid 1946, he agreed not to accept a regular radio show for one year and only limited guest appearances on other radio programs. Many of the show's episodes survive today, notable for Kaye's opening signature patter ("Git gat gittle, giddle di ap, giddle de tommy, riddle de biddle de roop, da reep, fa san, skeedle de woo da, fiddle de wada, reep!"). Some of Kaye's films included the theme of doubles, two people who look identical (both Danny Kaye) being mistaken for each other to comic effect. [[Image:Danny Kaye ww2 45. jpg|thumb|right|Danny Kaye on USO tour at Sasebo, Japan, October 25, 1945. Kaye and his friend, Dodgers manager Leo Durocher, made the trip. He doesn't have any first name. Even his wife calls him just Kaplan. He's an illiterate, pompous character who advertises his philanthropies. Jack Benny or Dore Schary might say, "Kaplan, why do you hate unions so?" If Danny feels like doing Kaplan that night, he might be off on Kaplan for two hours. When he appeared at the London Palladium in 1948, he "roused the Royal family to laughter and was the first of many performers who have turned British variety into an American preserve." Life described his reception as "worshipful hysteria" and noted that the royal family, for the first time, left the royal box to watch from the front row of the orchestra. He related that he had no idea of the familial connections when the Marquess of Milford Haven introduced himself after a show and said he would like his cousins to see Kaye perform. Kaye had an invitation to return to London for a Royal Variety Performance in November of the same year. When the invitation arrived, Kaye was busy with The Inspector General (which had a working title of Happy Times). Warner Bros. stopped the film to allow their star to attend. When his Decca labelmates The Andrews Sisters began their engagement at the London Palladium on the heels of Kaye's successful 1948 appearance there, the trio was well received and David Lewin of the Daily Express declared: "The audience gave the Andrews Sisters the Danny Kaye roar!" Kaye entered television in 1956, on the CBS show See It Now with Edward R. Murrow. The Secret Life of Danny Kaye combined his 50,000 mile, ten country tour as UNICEF ambassador with music and humor. His first solo effort was in 1960 with a one hour special produced by Sylvia and sponsored by General Motors, with similar specials in 1961 and 1962. His last cinematic starring role came in 1963's The Man from the Diners' Club. Beginning in 1964, he acted as television host to the CBS telecasts of MGM's The Wizard of Oz. Kaye did a stint as a What's My Line? mystery guest on the Sunday night CBS TV quiz program. Kaye was later a guest panelist on that show. He also appeared on the interview program Here's Hollywood. In the 1970s, Kaye tore a ligament in his leg during the run of the Richard Rodgers musical Two by Two, but went on with the show, appearing with his leg in a cast and cavorting on stage in a wheelchair. He had done much the same on his television show in 1964, when his right leg and foot were burned from a cooking accident. Camera shots were planned so television viewers did not see Kaye in his wheelchair. In 1976, he played Geppetto in a television musical adaptation of Pinocchio with Sandy Duncan in the title role. Kaye portrayed Captain Hook opposite Mia Farrow in a musical version of Peter Pan featuring songs by Anthony Newley and Leslie Bricusse. He later guest starred in episodes of The Muppet Show and The Cosby Show,

Музыкалық мансап

Кей музыка оқи алмайтынын айтса да, оның абсолют дыбыс сезімі болған деседі. Өзіне тән стилі бар, жарқын орындаушы, "керемет жаңалық әндерінен нәзік балладаларға оңай ауысатын" (сыншы Джейсон Анкеньи айтуынша), 1945 жылы Кей жеке CBS радио бағдарламасын жүргізе бастады, онда "Дина" және "Мини Мучер" сияқты бірнеше хит әндерді орындады. 1947 жылы Кей Эндрюс сестерімен (Пэтти, Максин және ЛаВерн) Decca Records-та бірігіп, Billboard тізімінде үшінші орын алған "Civilization (Bongo, Bongo, Bongo)" әнін шығарды. Бұл жұптастықтың табысы екі топты да 1950 жылға дейін жазбалар жасауға итермеледі, нәтижесінде "Вуди Дрейк әні" (Волтер Ланц мультфильмдеріндегі құсқа негізделген және квартет үшін Billboard хиті), "Оларды қорапқа салып, лентамен байлап, терең көк теңізге лақтыр", "Бразилиядан келген үлкен мыс оркестрі", "Бұл тыныш қала", "Амелия Корделия МакХью (Mc Who?)", "Ching a ra sa sa" және Дэнни мен Пэтти Эндрюстің "Orange Colored Sky" дуэті жарық көрді. Екі топтың бірігіп жасаған екі әні бар: "Әже үйінде (өзен арқылы және орман ішінде) қуанышты Рождество" және Дэнни мен Пэттидің "Рождествода менің қалағаным – екі алдыңғы тісім". Кейдің дебюттік альбомы "Columbia Presents Danny Kaye" 1942 жылы Columbia Records компаниясымен шығарылды, әндерге Морис Абраванел мен Джонни Грин сүйемелдеді. Альбом 1949 жылы Columbia LP ретінде қайта шығарылды және сыншы Брюс Эдер оны "40-шы және 50-ші жылдардың соңында Кейдің соққы берген кейбір әндеріне қарағанда сәл тыныш" деп сипаттады. 1950 жылы Decca компаниясы "I've Got a Lovely Bunch of Coconuts" синглын шығарды, ол оның тағы бір хитіне айналды. "Ханс Кристиан Андерсен" (1952) фильмінің табысынан кейін, Франк Лоссер жазған және Кей орындаған "Thumbelina" және "Wonderful Copenhagen" әндері хит-парадтарға енді; алғашқысы АҚШ-та шағын хит болды, ал екіншісі Ұлыбритания сингл чартында бесінші орынға жетті. 1953 жылы Decca компаниясы Нью-Йорктің Palace театрында тікелей жазылған "Danny at the Palace" альбомын шығарды, содан кейін "Knock On Wood" (Decca, 1954) альбомы жарық көрді, онда Виктор Янг пен оның әнші сымдарымен бірге Кей орындаған фильмдегі әндер жинақталған. 1956 жылы Кей Capitol Records компаниясымен үш жылдық келісімшартқа қол қойды, сол жылдың желтоқсан айында "Love Me Do" синглын шығарды. B-жағында Сильвия Файн жазған "Ciu Ciu Bella" әні болды. Бұл ән Римде болған оқиғадан шабыттанды. 1958 жылы Саул Чаплин мен Джонни Мерсер "Merry Andrew" фильмі үшін әндер жазды, онда Кей циркке қызығушылық танытқан британдық мұғалім рөлін ойнады. Сценарийге алты ән енді, олардың барлығын Кей орындады. Дирижер Билли Мэйдің 1950 жылғы "Bozo's Circus Band" композициясы (аты "Music of the Big Top Circus Band" деп өзгертілді) 1958 жылы шыққан "Merry Andrew" саундтрегінің екінші жағына енгізілді. Бір жылдан кейін "The Five Pennies" фильміне (онда Кей 1920-жылдардағы корнетші Ред Николс рөлінде ойнады) саундтрек шықты, онда Луи Армстронг та қатысты. 1960 және 1970 жылдары Кей әлемдік атаққа ие оркестрлерді жиі жетектеді, бірақ оған ноталарды құлақпен жаттауға тура келді. Кейдің стилі, тіпті болжауға келмейтін әрекеттермен бірге (бірде ол "Бамблбидің ұшуы" әнін дирижерлеу үшін эстафетаны ұшқырмен ауыстырған), оны қайырымдылық шаралары үшін симфонияларды дирижерлеуге шақыруға себеп болды.

While Kaye claimed he could not read music, he was said to have perfect pitch. A flamboyant performer with his own distinctive style, "easily adapting from outrageous novelty songs to tender ballads" (according to critic Jason Ankeny), in 1945, Kaye began hosting his own CBS radio program, in which he performed a number of hit songs, including "Dinah" and "Minnie the Moocher". In 1947, Kaye teamed up with The Andrews Sisters (Patty, Maxene, and LaVerne) on Decca Records, producing the number three Billboard hit "Civilization (Bongo, Bongo, Bongo)". The success of the pairing prompted both acts to record through 1950, producing such rhythmically comical fare as "The Woody Woodpecker Song" (based on the bird from the Walter Lantz cartoons and a Billboard hit for the quartet), "Put 'em in a Box, Tie 'em with a Ribbon (And Throw 'em in the Deep Blue Sea)", "The Big Brass Band from Brazil", "It's a Quiet Town (In Crossbone County)", "Amelia Cordelia McHugh (Mc Who? )", "Ching a ra sa sa", and a duet by Danny and Patty Andrews of "Orange Colored Sky". The acts teamed for two yuletide favorites a frantic, harmonic rendition of "A Merry Christmas at Grandmother's House (Over the River and Through the Woods)" and a duet by Danny and Patty, "All I Want for Christmas Is My Two Front Teeth". Kaye's debut album, Columbia Presents Danny Kaye, had been released in 1942 by Columbia Records with songs performed to the accompaniment of Maurice Abravanel and Johnny Green. The album was reissued as a Columbia LP in 1949 and is described by the critic Bruce Eder as "a bit tamer than some of the stuff that Kaye hit with later in the '40s and in the '50s, and for reasons best understood by the public, doesn't attract nearly the interest of his kids' records and overt comedy routines". In 1950, a Decca single, "I've Got a Lovely Bunch of Coconuts", was released, and became another chart hit for him. Following the success of the film Hans Christian Andersen (1952), two of its songs written by Frank Loesser and sung by Kaye, "Thumbelina" and "Wonderful Copenhagen", reached the charts; the former title became a minor US hit, and the latter reached number five on the UK Singles Chart. In 1953, Decca released Danny at the Palace, a live recording made at the New York Palace Theater, followed by Knock On Wood (Decca, 1954) a set of songs from the movie of the same name sung by Kaye, accompanied by Victor Young and His Singing Strings. In 1956, Kaye signed a three year recording contract with Capitol Records, which released his single "Love Me Do" in December of that year. The B side, "Ciu Ciu Bella", with lyrics written by Sylvia Fine, was inspired by an episode in Rome when Kaye, on a mission for UNICEF, befriended a 7 year old child with polio in a children's hospital, who sang this song for him in Italian. In 1958, Saul Chaplin and Johnny Mercer wrote songs for Merry Andrew, a film starring Kaye as a British teacher attracted to the circus. The score added up to six numbers, all sung by Kaye; conductor Billy May's 1950 composition "Bozo's Circus Band" (renamed "Music of the Big Top Circus Band") was deposited on the second side of the Merry Andrew soundtrack, released in 1958. A year later, another soundtrack came out, for The Five Pennies (in which Kaye starred as 1920s cornet player Red Nichols), featuring Louis Armstrong. In the 1960s and 1970s, Kaye regularly conducted world famous orchestras, although he had to learn the scores by ear. Kaye's style, even if accompanied by unpredictable antics (he once traded the baton for a flyswatter to conduct "The Flight of the Bumblebee") Kaye was invited to conduct symphonies as charity fundraisers

Дастархан дайындау

Кейінгі жылдары Кей үйде аспаздықпен айналысты. Ол қытай және итальян тағамдарын дайындауға маманданған. Үйінің арт жағындағы аллеяға арнап, оған арнайы қытай мейрамханасын орнатты, сосын оның айналасына ас үй мен асхана салды. Ол "Сан-Францискодағы Джонни Канның ресторанында және Сан-Франциско мен Лос-Анджелестегі Сесилия Чангтың мандарин ресторанында" тәлім алған. Америка Кулинарлық Институтының Нью-Йорктегі Хайд-парк кампусының кітапханасы астындағы театр мен демонстрациялық ас үй оның құрметіне аталған. Кей өзінің ас үйін "Инның нәрсесі" деп атады. Францияда "Шайоның ақылсыз әйелі" фильмін түсіріп жатқанда, ол үйіне телефон соғып, сол күні кешке "Йингтің нәрсесінде" тамақтанғысы келетінін сұрады; Кей кешкі ас үшін үйіне ұшып келді. Шын мәнінде, ол өзінің үйінде бірнеше танымал француздық шеф-аспазға (барлығы да MOF) тамақ дайындады, және олар оған "құрметті" Meilleur Ouvrier de France дипломын тартты.

Ұшу

Кей авиацияға увлечен болып, ұшқышқа айналды. Оның осы салаға қызығушылығын көп жылдан бері танысы, хореограф Майкл Кидд ояндырды, ол сол кезде жеке ұшқыш куәлігін алған болатын. Кей белсенді және тәжірибелі гольфшы болған, бірақ ұшуға көшкен соң гольфпен айналысуын азайтты және 1959 жылы куәлік алу үшін оқуға кірісті. Кейдің алғашқы ұшағы Piper Aztec болды. Содан кейін ол бір қозғалтқышты жеңіл ұшақтардан бастап, көп қозғалтқышты реактивтік ұшақтарға дейін түрлі ұшақтарды басқаруға біліктілік алды. Кей Learjet ұшағына арналған типтік сертификат алды және Билл Лир оны Learjet компаниясының вице-президенті етіп тағайындады (ол компанияда тікелей жауапкершілік атқармады). Ол көптеген авиациялық жобаларды қолдады. 1968 жылы ол Лас-Вегаста өткен Халықаралық Ұшу көрмесінің құрметті төрағасы болды, бұл көрме қаланың ойын-сауық индустриясының әртүрлі аспектілерін пайдалана отырып, әуе шоуын ұсынды. Көрмені ұйымдастырушы төрағасы авиация саласындағы танымал тұлға Линн Гаррисон болды. Кей ЮНИСЕФке көмектесу мақсатымен бес күнде 65 қалаға Learjet ұшағымен ұшып барды.

Бейсбол

Доджерс клубының өмір бойы жанкүйері Кей "The D O D G E R S Song (Ой, шынымен? Жоқ, О'Мэлли!)" атты әнінде Сан-Франциско Гиганттарымен болған қияли кездесуді суреттейді. Бұл ән 1962 жылы нағыз өмірдегі жеңімпаздық үшін күрес кезінде танымал болды. Ән "Бейсболдың ең үздік хиттері" атты жинақтағы компакт-дискіге енген. Лео Дюрошедің жақын досы болған ол, командамен жиі саяхаттайтын. Кей және оның бизнес-серіктесі Лестер Смит инвестициялық топты басқарды, олар 1976 жылдың 7 ақпанында 6,2 миллион АҚШ долларына Америка лигасының 13-ші франшизасын – Сиэтл Маринерс командасын сатып алды. Кей, Смит және қалған екі бастапқы инвестордың үлесі Джордж Аргирос 1981 жылдың 30 қаңтарында Маринерс командасының 80% акциясын 10,4 миллион долларға сатып алғаннан кейін 5% -қа дейін төмендеді. Кей 1985 жылы өзінің барлық бизнес мүдделерін Смит отбасына сатты.

Медицина

Кей Америка хирургтар колледжінің және Америка педиатрия академиясының құрметті мүшесі болды. "Ол өнерде жеткен барлық табысына қарамастан, оның ең үлкен мұрасы – қажырлы гуманитарлық қызметі. Біріккен Ұлттар Ұйымының Балаларға арналған төтенше жағдайлар қорына (ЮНИСЕФ) байланысы соншалықты тығыз болғандықтан, ұйым Нобель бейбіт сыйлығын алғанда, осы сыйлықты қабылдау үшін Кей шақырылды", – деді музыка сыншысы Джейсон Анкені. Сильвия кастингтен өтетін пианист болды. Сильвия Дэннидің әкесі Сэмюэл Файнның тіс дәрігері болып жұмыс істегенін білді. Бұл оқиға 1940 жылдың 3 қаңтарында болды. Олар 1947 және 1948 жылдары Кей Ева Арденмен қарым-қатынаста болған кездегі ажырасуды есептемегенде, өмір бойы бірге болды. 1946 жылдың 17 желтоқсанында олардың жалғыз қызы Дена дүниеге келді. Дена кішкентай кезінде әкесінің өнер көрсетуін көруді ұнатпады, себебі адамдардың оның істегеніне күлуі керектігін түсінбеді. Кей 1954 жылғы сұхбатында: "Ол нені қаласа, соны істей алады, мен де, анасы да оған араласпаймыз" деді. Дена журналист болып өсті. "Лоуренс Оливье" (ХарперКоллинс) кітабының авторы Дональд Спото Кейдің Лоуренс Оливьемен 10 жыл бойы құпия қарым-қатынаста болғаны туралы негізсіз мәлімдеме жасады. Бұл кітап жарық көргеннен бері БАҚ-та тараған қауесеттерге қарамастан, ешқандай дәлел жарияланбады. Оливьеге арналған хаттар мен естеліктерді төрт жыл бойы зерттеген ағылшын журналисі Терри Коулман Кей мен Оливье арасындағы осындай қарым-қатынастың кез келген дәлелін таба алмады. Коулман: "Мен оны тексеріп, көптеген адамдармен сөйлестім. Архивтердегі осы зор материалдың ішінде Дэнни Кеймен қарым-қатынас жасағаны туралы ең аз да меңзеуді таба алмадым" деді. 2013 жылдың 18 қаңтарында, TCM арнасы Кейдің 100 жылдығы деп есептеген мерейлі шара барысында, Кейдің қызы Дена TCM жүргізушісі Бен Манкиевичке Кейдің 1913 жылы туғаны туралы айтылған ақпараттың дұрыс емес екенін, ол шын мәнінде 1911 жылы туғанын мәлімдеді. Демократ болған ол 1952 жылғы президенттік сайлауда Адлай Стивенсонды қолдады. Кей актриса Мэри Луиза Веллердің куәгері болды.

Kaye was an honorary member of the American College of Surgeons and the American Academy of Pediatrics. "For all of his success as a performer ( ) his greatest legacy remains his tireless humanitarian work—so close were his ties to the United Nations International Children's Emergency Fund (UNICEF) that when the organization received the Nobel Peace Prize, Kaye was tapped to accept it", according to music critic Jason Ankeny. Sylvia was an audition pianist. Sylvia discovered that Danny had worked for her father Samuel Fine, a dentist. on January 3, 1940. They were married for life, except for a separation in 1947 and 1948, when Kaye was involved with Eve Arden. The couple's only child, daughter Dena, was born on December 17, 1946. When she was very young, Dena did not like seeing her father perform because she did not understand that people were supposed to laugh at what he did. Kaye said in a 1954 interview, "Whatever she wants to be she will be without interference from her mother nor from me." Dena grew up to become a journalist. Donald Spoto, the author of Laurence Olivier (HarperCollins), made an unsubstantiated claim that Kaye had a 10 year secret affair with Laurence Olivier. Despite media rumor since that book's publication, no evidence has been published. English journalist Terry Coleman, who spent four years studying Olivier's archive of letters and memorabilia, could not find evidence of such an affair between Kaye and Olivier. Coleman observed, "I did check it and talked to a number of people. In this mountain of material in the archives, I could not find a hint of an affair with Danny Kaye." On January 18, 2013, during a 24 hour salute to Kaye on Turner Classic Movies in celebration of what TCM thought was his 100th birthday, Kaye's daughter Dena revealed to TCM host Ben Mankiewicz that Kaye's stated birth year of 1913 was incorrect, and that he was actually born in 1911. A Democrat, he supported Adlai Stevenson's campaign during the 1952 presidential election. Kaye was the godfather of actress Mary Louise Weller.

Денсаулық және қайтыс болу

1983 жылы Кейге төрт айналмалы коронарлық артерияны айналып өту операциясы жасалды және қан құю салдарынан гепатит С вирусын жұқтырды. Ол 1987 жылдың 3 наурызында таңертең Седр Синай медициналық орталығында 76 жасында жүрек жеткіліксіздігі, ішкі қан кету және гепатит С салдарынан қайтыс болды.

Мұра

Кейдің денесі өртеліп, оның күлі Нью-Йорк штатының Вальхалла қаласындағы Кенсико зиратындағы бір орындықтың негізіне жерленді. Оның қабірін бейсбол мен таяқ, ұшақ, фортепиано, гүлшошақ, музыкалық ноталар және аспаздың бас киімі бейнеленген орындықпен әсемдеген. Оның есімі, туған және қайтыс болған күндері бас киімге жазылған. Біріккен Ұлттар Ұйымы 1987 жылғы 21 қазан күні кешке Нью-Йорктегі бас кеңсесінде оған арналған естелік шарасын өткізді. Сильвия Кейдің 1 миллион долларлық сыйлығымен 1988 жылы Нью-Йорктегі Хантер колледжіндегі Сильвия және Дэнни Кей театры ашылды. Дэвид Кениг былай деп ой бөліседі: "Оның мұрасы уақыт өте келе көңілден шықты. Оның ең танымал туындылары ( ) бүгінде оның көрермендерінің есейген мүшелерінің естелігінде ғана сақталған ( ). "Кейбір тележұмыстарының көп бөлігі уақытқа қарай жаңарып қалмады. Оның туындылары өзге заманға тән еді". Дегенмен, Кениг Кейдің кино жұмыстарын басқаша бағалайды, "Тарих жекелеген фильмдерге жақсылықпен қарады, әсіресе мерекелік «Ақ Рождество» және «Сот жұлдызы» фильмі – ортағасырлық оқиғасы барлық уақыттағы ең ұлы комедиялардың бірі ретінде танылды".

Құрметтер

Кей 1983 жылғы 10 қарашада Дания патшайымы Маргрете II-нің қолдауымен рыцарь дәрежесіне ие болды. Ол ЮНИСЕФ-пен жұмысы мен Даниямен ұзақ жылғы байланысы үшін 1-сыныпты Даннеброг орденімен марапатталды. Кей 1952 жылғы осы аттас фильмде Ханс Кристиан Андерсен рөлін сомдады. ЮНИСЕФтегі қызметі үшін 1986 жылғы 24 ақпанда Францияның Құрмет Легионының кавалері болды. 1988 жылы Кей қайтыс болғаннан кейін Америка театр слава залына енгізілді. ЮНИСЕФ оның құрметіне Дэнни Кей атындағы халықаралық балалар сыйлығын құрды, ол 1988-1992 жылдар аралығында Одри Хепберн мен Роджер Мур жүргізген балалардың еуропалық ән сайысы еді.

Фильм

Аты Жылы Рөлі Режиссер Ко-жұлдыздар Түсірілген орны Dime a Dance 1937 Эдди Аль Кристи Имоджен Кока, Джун Эллисон Ақ-қара, Educational Pictures үшін қысқа фильмдер Getting an Eyeful 1938 Ресейлік Чарльз Кемпер, Салли Старр Cupid Takes a Holiday Николай Николаевич Уильям Уотсон, Дуглас Ливитт, Эстель Джейн Money on Your Life Николай Николаевич Чарльз Кемпер, Салли Старр Up in Arms 1944 Дэнни Уимс Эллиотт Нагент Дина Шор, Дана Эндрюс Technicolor, Samuel Goldwyn үшін I Am an American Өзі Кран Уилбур Хамфри Богарт, Гэри Грей, Дик Хеймс, Джоан Лесли, Деннис Морган, Кнут Рокне, Джей Силверхилс Warner Bros. үшін ақ-қара қысқа фильм Wonder Man 1945 Эдвин Дингл/Баззи Беллью H. Брюс Хамберстоун Вирджиния Мейо, Вера Эллен, Стив Кохран Technicolor, Samuel Goldwyn үшін The Kid from Brooklyn 1946 Берли Хьюберт Салливан Норман З. Маклеод Вирджиния Мейо, Вера Эллен, Стив Кохран, Ив Арден The Secret Life of Walter Mitty 1947 Уолтер Митти Норман З. Маклеод Вирджиния Мейо, Борис Карлофф, Фэй Бейнтер, Энн Ратерфорд A Song Is Born 1948 Профессор Хобарт Фрисби Ховард Хоукс Вирджиния Мейо, Бенни Гудман, Хью Герберт, Стив Кохран It's a Great Feeling 1949 Өзі Дэвид Батлер Деннис Морган, Дорис Дэй, Джек Карсон Technicolor, Warner Bros. үшін The Inspector General Георги Генри Костер Уолтер Слезек, Барбара Бейтс, Эльза Ланчестер, Джин Локхарт On the Riviera 1951 Джек Мартин/Генри Дюран Уолтер Ланг Джин Тиерни, Коррин Калвет Technicolor, 20th Century Fox үшін Hans Christian Andersen 1952 Ханс Кристиан Андерсен Чарльз Видор Фарли Грейнджер, Зизи Жанмейр Technicolor, Goldwyn үшін Knock on Wood 1954 Джерри Морган/Папа Морган Норман Панама, Мелвин Франк Май Зеттерлинг, Торин Тэтчер Technicolor, Paramount Pictures үшін White Christmas Фил Дэвис Майкл Куртиц Бинг Кросби, Розмари Клуни, Вера Эллен, Дин Джаггер VistaVision және Technicolor, Paramount үшін The Court Jester 1956 Хуберт Хокинс Норман Панама, Мелвин Франк Глиннис Джонс, Базиль Рэтбоун, Анджела Лэнсбери Merry Andrew 1958 Эндрю Лараби Майкл Кидд Сальваторе Баккалони, Пьер Анджели CinemaScope және Metrocolor, Metro Goldwyn Mayer үшін Me and the Colonel Сэмюэл Л. Якобовски Питер Гленвилл Курт Юргенс, Николь Море, Франсуаза Росай, Аким Тамирофф Ақ-қара, Columbia Pictures үшін The Five Pennies 1959 Ред Николс Мелвилл Шавелсон Барбара Бел Геддес, Луи Армстронг, Тюсдей Уэлд VistaVision және Technicolor, Paramount үшін On the Double 1961 Приват Бірінші Класс Эрни Уильямс/Генерал Сэр Лоуренс Маккензи Смит Мелвилл Шавелсон Дана Винтер, Маргарет Ратерфорд, Диана Дорс Panavision және Technicolor, Paramount үшін The Man from the Diners' Club 1963 Эрнест Кленк Фрэнк Ташлин Кара Уильямс, Марта Хайер Ақ-қара, Columbia үшін The Madwoman of Chaillot 1969 Жыртқыш Брайан Форбс Катарине Хепберн, Шарль Буайе Technicolor, Warner Bros. үшін

Title Year Role Director Co stars Filmed in Dime a Dance 1937 Eddie Al Christie Imogene Coca, June Allyson Black and white short subjects for Educational Pictures Getting an Eyeful 1938 Russian Charles Kemper, Sally Starr Cupid Takes a Holiday Nikolai Nikolaevich William Watson Douglas Leavitt, Estelle Jayne Money on Your Life Nikolai Nikolaevich Charles Kemper, Sally Starr Up in Arms 1944 Danny Weems Elliott Nugent Dinah Shore, Dana Andrews Technicolor, for Samuel Goldwyn I Am an American Himself Crane Wilbur Humphrey Bogart, Gary Gray, Dick Haymes, Joan Leslie, Dennis Morgan, Knute Rockne, Jay Silverheels Black and white short subject for Warner Bros. Wonder Man 1945 Edwin Dingle/Buzzy Bellew H. Bruce Humberstone Virginia Mayo, Vera Ellen, Steve Cochran Technicolor, for Samuel Goldwyn The Kid from Brooklyn 1946 Burleigh Hubert Sullivan Norman Z. McLeod Virginia Mayo, Vera Ellen, Steve Cochran, Eve Arden The Secret Life of Walter Mitty 1947 Walter Mitty Norman Z. McLeod Virginia Mayo, Boris Karloff, Fay Bainter, Ann Rutherford A Song Is Born 1948 Professor Hobart Frisbee Howard Hawks Virginia Mayo, Benny Goodman, Hugh Herbert, Steve Cochran It's a Great Feeling 1949 Himself David Butler Dennis Morgan, Doris Day, Jack Carson Technicolor, for Warner Bros. The Inspector General Georgi Henry Koster Walter Slezak, Barbara Bates, Elsa Lanchester, Gene Lockhart On the Riviera 1951 Jack Martin/Henri Duran Walter Lang Gene Tierney, Corinne Calvet Technicolor, for 20th Century Fox Hans Christian Andersen 1952 Hans Christian Andersen Charles Vidor Farley Granger, Zizi Jeanmaire Technicolor, for Goldwyn Knock on Wood 1954 Jerry Morgan/Papa Morgan Norman PanamaMelvin Frank Mai Zetterling, Torin Thatcher Technicolor, for Paramount Pictures White Christmas Phil Davis Michael Curtiz Bing Crosby, Rosemary Clooney, Vera Ellen, Dean Jagger VistaVision andTechnicolor, for Paramount The Court Jester 1956 Hubert Hawkins Norman PanamaMelvin Frank Glynis Johns, Basil Rathbone, Angela Lansbury Merry Andrew 1958 Andrew Larabee Michael Kidd Salvatore Baccaloni, Pier Angeli CinemaScopeand Metrocolor, for Metro Goldwyn Mayer Me and the Colonel Samuel L. Jacobowsky Peter Glenville Curt Jürgens, Nicole Maurey, Françoise Rosay, Akim Tamiroff Black and white, for Columbia Pictures The Five Pennies 1959 Red Nichols Melville Shavelson Barbara Bel Geddes, Louis Armstrong, Tuesday Weld VistaVision andTechnicolor, for Paramount On the Double 1961 Private First Class Ernie Williams/General Sir Lawrence MacKenzie Smith Melville Shavelson Dana Wynter, Margaret Rutherford, Diana Dors Panavision and Technicolor, for Paramount The Man from the Diners' Club 1963 Ernest Klenk Frank Tashlin Cara Williams, Martha Hyer Black and white, for Columbia The Madwoman of Chaillot 1969 The Ragpicker Bryan Forbes Katharine Hepburn, Charles Boyer Technicolor, for Warner Bros.

Жайлы әндер

"Bloop Bleep" (Билли Мэйдің оркестрімен бірге, Decca) АҚШ тізімінде 21-орын, 1947 жыл
"Кішкентай бала (Сүйікті әке)" Дена Кеймен бірге (Decca, 1956) АҚШ Cash Box тізімінде 25-орын