Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1858–1943 жылдары өмір сүрген австралиялық саясаткер және судья.
Australian politician and judge (1858–1943)
Уильям Хилл Ирвин (Sir William Hill Irvine) – австралиялық саясаткер және судья. Ол Виктория штатының премьер-министрі (1902–1904), Австралияның бас прокуроры (1913–1914) және Викторияның бас судьясы (1918–1935) қызметтерін атқарды. Ирвин Ирландияның Даун графтығында дүниеге келген. Ол Дублин қаласындағы Тринити колледжінде және Мельбурн университетінде білім алып, 1879 жылы Австралияға көшіп келді. Адвокаттық қызметке дайындалып, 1894 жылы Виктория заң шығару жиналысына сайланды. 1899 жылы Викторияның бас прокуроры болып тағайындалған Ирвин 1902 жылы Ұлттық азаматтардың реформалық лигасының қолдауымен Александр Пикокты премьер-министрліктен ығыстырып, 1902 жылғы сайлаудан кейін лауазымын сақтап қалды. Ол демократиялық реформаларды жүзеге асырды, бірақ 1903 жылы теміржолшылар ереуілін басуынан кейін жұмысшы қозғалысының наразылығына ұшырады және 1904 жылы премьер-министрліктен кетті. 1906 жылғы федералды сайлауда Ирвин Флиндерс округінен депутат болып сайланды. 1913 жылдан 1914 жылға дейін Джозеф Куктың либералдық үкіметінде бас прокурор болып қызмет етті, ал Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскери шақыруды қолдады және 1916 жылғы шетелдегі әскери шақыру туралы референдумда белсенді науқан жүргізді. 1918 жылы Ирвин федералды парламенттен кетіп, Викторияның бас судьясы болды. Ол 1935 жылға дейін сотта қызмет етті, сондай-ақ вице-губернатор ретінде Ұлы депрессия кезінде Викторияның губернаторы міндетін атқарды, бұл мерзімі үш жылға жуық созылды.
Sir William Hill Irvine (6 July 1858 – 20 August 1943) was an Australian politician and judge. He served as Premier of Victoria (1902–1904), Attorney General of Australia (1913–1914), and Chief Justice of Victoria (1918–1935). Irvine was born in County Down, Ireland. He was educated at Trinity College, Dublin, and the University of Melbourne, immigrating to Australia in 1879. He qualified as a barrister and was first elected to the Victorian Legislative Assembly in 1894. Appointed attorney general of Victoria in 1899, Irvine succeeded Alexander Peacock as premier in 1902 with the backing of the National Citizens' Reform League and retained office after the 1902 state election. He carried out democratic reforms but attracted the enmity of the labour movement for his suppression of a railway strike in 1903, resigning as premier in 1904. At the 1906 federal election, Irvine was elected to the seat of Flinders. He served as attorney general in the Liberal government of Joseph Cook from 1913 to 1914, and during World War I was an advocate of conscription and leading campaigner in the 1916 referendum on overseas conscription. Irvine resigned from federal parliament in 1918 to become chief justice of Victoria. He served on the court until 1935 and as lieutenant governor also served as acting governor of Victoria for nearly three years during the Great Depression.
Федералды саясат
1906 жылы Ирвин Флиндерс сайлау округінен Австралия Өкілдер палатасына сайланды. Алғашқыда тәуелсіз протекционист ретінде сайланған ол 1908 жылы Дикиннің Ұлттық Либералдық партиясына қосылды. 1913-1914 жылдары Жозеф Куктың либералдық үкіметінде Бас прокурор болды. Ол – мемлекеттік премьер-министр болып, сонымен қатар Бас прокурор қызметін атқарған жалғыз адам. Ол Австралияның болашақ премьер-министрі деп есептелді, бірақ оның тікелей мінезі мен қатал консерватизмі көптеген либералдар үшін оны қабылдау қиын болды; Парламентте оны "Мұзтау Ирвин" деп білді.
In 1906, Irvine was elected to the Australian House of Representatives for the seat of Flinders. First elected as an independent Protectionist, he became a member of Deakin's Commonwealth Liberal Party in 1908. He was Attorney General in Joseph Cook's Liberal government of 1913–14. He is the only state premier to have served as attorney general. He was considered a potential Prime Minister of Australia, but his abrupt manner and hard line conservatism made him unacceptable to many Liberals; in Parliament he was known as "Iceberg Irvine."
Сот мансабы
Саясатта одан әрі қадам басуы қиын екенін түсінген Ирвин Виктория Жоғарғы Сотының бас судьясы қызметін қабылдады, бұл штаттың ең жоғары дәрежелі соты болды. Ол 1918 жылдан 1935 жылға дейін осы лауазымды атқарды.
Recognising that he was unlikely to progress further in politics, Irvine accepted appointment as the Chief Justice of the Supreme Court of Victoria, the highest ranking court in that state. He held the position from 1918 until 1935.
Жеке өмір
1891 жылы Ирвин колониялық парламент депутаты Томас Ванлистің қызы Агнес Сомервилл Ванлиске үйленді, олардың үш баласы болды. Ол 20 тамыз 1943 жылы Торакта 85 жасында, қозғалыс пен сөйлеуін шектейтін, күшті күйзеліс тудыратын аурудан кейін қайтыс болды. Оған мемлекеттік жерлеу рәсімі өткізілді. Ирвин 1914 жылы KCMG орденімен марапатталды, ал 1936 жылы GCMG орденіне ие болды. Көлік құралын жақсы көретін ол Виктория Корольдік Автомобиль Клубының (RACV) негісқалаушы мүшесі болды және 1938 жылдан 1943 жылға дейін оның басшысы қызметін атқарды. 1932 жылы Эрнест Бакмастердің Ирвиннің суреті Австралиядағы ең танымал портрет сыйлығы – Арчибальд сыйлығын жеңіп алды.
In 1891, Irvine married Agnes Somerville Wanliss, the daughter of colonial MP Thomas Wanliss, with whom he had three children. He died in Toorak on 20 August 1943, aged 85, after suffering a "progressively disabling disease that restricted movement and speech". He was granted a state funeral. Irvine was knighted KCMG in 1914 and made GCMG in 1936. A keen motorist, he was a founding member of the Royal Automobile Club of Victoria (RACV) and was its patron from 1938 through 1943. In 1932 a painting of Irvine by Ernest Buckmaster won the Archibald Prize, Australia's best known portrait prize.