Кіріспе
Америка Азаматтық соғысы кезінде болған қырғын. Джексон лагері оқиғасы, сондай-ақ Джексон лагері қырғыны деп белгілі, 1861 жылдың 10 мамырында АҚШ Азаматтық соғысы барысында болды. Одақтың ерікті әскер полкі Миссури штатының бөлінген құл иеленуші штатындағы Сент-Луис қаласының сыртындағы Джексон лагерінде сепаратистердің бірлігін тұтқындады. Миссури штатындағы жаңа тағайындалған Одақ командирі, бригадир генерал Натаниел Лайон, Джексон лагеріндегі бейтарап штат ополчениесінің жаттығуы Сент-Луистегі федералдық қару-жарақ қоймасына шабуыл жасауды жоспарлап отырғанын білді. Бұл оны және оның полкіне, көбінесе Одаққа жақын неміс иммигранттарынан құралған, Сент-Луиске кіріп, көтерілісшілерді тұтқындауға алып келді. Барлық бірлікті тұтқындағаннан кейін Лайон тұтқындарды босату үшін қалаға әкелді. Жолда наразы сепаратистер жиналып, Лайон полкіне тас лақтырып, ұлттық намысқа тиетін сөздер айта бастады. Кездейсоқ оқ атылғаннан кейін Лайонның әскері халыққа атып, кем дегенде 28 бейбіт тұрғынды өлтіріп, ондаған адамды жарақаттады. Бірнеше күннен кейін Сент-Луис қаласында тәртіпсіздіктер болды. Зорлық-зомбылық тек соғыс заңы енгізілгеннен және Одақтың тұрақты әскерлері қалаға жіберілгеннен кейін ғана тоқтатылды. Лайонның әрекеттері соғыс аяқталғанша Сент-Луис пен Миссуридің Одақтың бақылауында болуын қамтамасыз етті, сонымен қатар ірі қақтығыста бейтарап болуға тырысқан штат ішіндегі идеологиялық бөліністерді күшейтті.
The Camp Jackson affair, also known as the Camp Jackson massacre, occurred during the American Civil War on May 10, 1861, when a volunteer Union Army regiment captured a unit of secessionists at Camp Jackson, outside the city of St. Louis, in the divided slave state of Missouri. The newly appointed Union commander in Missouri, Brigadier General Nathaniel Lyon, had learned that the ostensibly neutral state militia training in Camp Jackson was planning to raid the federal arsenal in St. Louis. That led to him and his regiments, consisting mostly of pro Union German immigrants, marching into St. Louis and capturing the rebels. After capturing the entire unit, Lyon marched the captives into town to parole them. En route, hostile secessionist crowds gathered and began throwing rocks and shouting ethnic slurs at Lyon's regiments, and after an accidental gunshot, Lyon's men fired into the mob, killed at least 28 civilians, and injured dozens of others. Several days of rioting throughout St. Louis followed. The violence ended only after martial law had been imposed and Union regulars dispatched to the city. Lyon's actions ensured Union control of St. Louis and Missouri for the rest of the war but also deepened the ideological divisions within a state that had initially sought to remain neutral in the larger conflict.
Өмірбаян
Миссури – құлдар ұсталған штат болды, және оның көптеген басшылары Оңтүстікке жақын тұрды, Азамат соғысы басталғанда оқшаулануды және Конфедерацияға қосылуды қолдады. Дегенмен, бастапқыда оқшаулануды жақтағандар азшылықты құрады. Бірақ 1861 жылдың басына қарай Миссуриде оқшауланушылар мен оқшаулануға қарсы фракциялар әскери және жартылай әскери күштерді ұйымдастыра бастады. Оқшауланушылар "Минутмендер" деп аталды және көбінесе штат қызметкерлерінен көмек алды. 13 ақпанда бригадир генерал Дэниел М. Фрост Сент-Луис аймағындағы Минутмендердің бес ротасын Миссури ерікті милициясының жаңа 2-ші полкі ретінде тіркеді. Сол айда жаңа заң милиция шеңберінен тыс милициялық қызметке тыйым салды, бұл Одақ жақтастарын құпия түрде ұйымдасуға мәжбүр етті. 28 ақпанда Миссури штатының конституциясына өзгертулер енгізу және оқшаулану мәселесін шешу үшін Конституциялық конвент сайланды. 21 наурызда конвент 98 дауысқа 1 қарсы оқшаулануға қарсы дауыс берді, бірақ соғыс басталған жағдайда екі тарапқа да қару-жарақ немесе адам бермеу туралы шешім қабылдады. Содан кейін конвент жұмысын аяқтады. 20 сәуірде, Форт-Самтер шайқасынан кейін бірнеше күн өткен соң, Конфедерация жақтастары Миссури штатының Либерти қаласындағы Либерти арсеналын басып алып, шамамен 1000 мылтық пен мушкетті ұрлады. Бұл Конфедерация әскерлерінің әлдеқайда ірі Сент-Луис арсеналын да басып алады деген қорқынышқа әкелді, онда 40 000-ға жуық мылтық пен мушкет сақталған, бұл кез келген құл мемлекетіндегі ең ірі қор болды.
Алғашқы унионисттік әрекеттер
Миссури Батыс департаментінің құрамына кірді, бұл АҚШ армиясының географиялық басқаруы болды, оған бригадир генерал Уильям С. Харни басшылық етті, штаб-пәтері Сент-Луистағы Джефферсон казармасында орналасқан. Харни, зейнеткер офицер, сепаратистік күштермен ашық қақтығыстан қашыңқы болғысы келді. 23 сәуірде Соғыс министрлігі Харниді капитан Натаниел Лионмен ауыстырды, ол әрекеттік қолбасшы болып тағайындалды. Лион, шын жүректен Одақшыл, дереу Сент-Луис Одақшылдарын "Миссури еріктілері" деп тіркеу және қаруландыруға кірісті, бұл әрекетке Соғыс министрі бұйрық берген, бірақ Харни оны іске асырмады. Лионның алғашқы жауынгерлерінің көп бөлігі "Қырқ сегіздер" және "Оянғандар" болды, бұл 1860 жылғы сайлау кезінде Республикалық партия құрған шерушілер қоғамы еді. Бір бағалау бойынша, алғашқы Миссури ерікті полкіндегі еріктілердің 80 пайызы неміс-американдық иммигранттардан тұрды. Миссуриде туған, құлдыққа жақтас азаматтар, құлдыққа қарсы көзқарастағы неміс иммигранттарына көзқарастың ықпалымен қарады. Соғыс министрлігінің бұйрығымен Лионның келесі қадамы Сент-Луис Арсеналындағы қару-жарақтарды Миссури сепаратистерінің қолынан алысқа жылжыту болды. 1861 жылдың 26 сәуір күні таңертең шамамен 21 000 мылтық "Сити оф Алтон" кемесіне тиеліп, Миссисипи өзенінен Иллинойс штатына жеткізілді. Қалғандары Лионның Миссури еріктілеріне берілді.
Сепаратистік әрекеттер
Миссури губернаторы Клейборн Фокс Джексон 1860 жылы Демократиялық партияның Одаққа жақын Дуглас фракциясының тізімі бойынша сайланды, бірақ жеке өзі сецессияны қолдады. Конституциялық конвент сецессияға қарсы дауыс бергендіктен, Джексон және оның сецессияшыл әріптестері оны Сент-Луис қаласын күшпен басып алып, Миссури халқына дайын болған жағдайды (факт-компли) ұсыну арқылы іске асыруға шешім қабылдады. Ең маңызды кедергі – қалың қабырғаларымен күшті бекітілген Сент-Луис арсеналы болды. 1861 жылдың сәуір айының ортасында Джексон Конфедерация президенті Джефферсон Дэвиске хат жазып, арсенал қабырғаларын бұзу үшін ауыр артиллерия сұрады. Оның хатын милиция офицерлері Колтон Грин мен Базил Уилсон Дьюк жеткізді. 1 мамырға жуық Джексон Бригадир генерал Дэниел М. Фросттың басшылығымен Сент-Луис маңында "маневрлер" үшін Миссури еріктілер милициясының бір бөлігін шақырды. Милиция арсеналдан солтүстік-батысқа қарай 7 шақырым жерде "Джексон лагерін" құрды. Лагерь Линделл Гроувта (сол кезде Сент-Луис қаласынан тыс, ал қазір Линделл бульварындағы Сент-Луис университетінің кампусының бір бөлігі) орналасқан. Дэвис Джексонның өтінішіне келісті. 9 мамырда J. C. Swan кемесі Конфедерациядан келген көмекті жеткізді: екі 12 фунттық гаубица, екі 32 фунттық қоршау зеңбірегі, 500 мылтық және Тамороа мәрмәр деп белгіленген жәшіктердегі оқ-дәрілер. Конфедерация әскерлері бұл қару-жарақтарды Федералды Батон-Руж арсеналын басып алғанда қолға түсірді. Милиция офицерлері жүкті Сент-Луис өзенінің жағасында күтіп алып, оны 10 шақырым ішке, Джексон лагеріне жеткізді.
Қақтығыстар
Лион Джексон лагерінің әскерлері қару-жарақ қоймасына шабуыл жасауға ниетті деп күдіктенді. Оның күдіктері жеке тергеу кезінде расталды, ол Джексон лагеріне барып, қарт әйел кейпінде жасырынған. 10 мамырда Лион 6000-ға жуық Миссури еріктілері мен АҚШ тұрақты әскерлерімен Джексон лагеріне аттанды. Лион жасақшылардың 669-ын тұтқынға алып, капитуляциялауын мәжбүр етті. Тұтқынға алынған сарбаздарды қамауға алып, күзетпен қару-жарақ қоймасына бастап барды, онда олар босатылып, тарап кетті. Бірақ ұзақ шеруді қаланың сепаратистері қорлаушылық деп қарады. Ашулы сепаратистер одақ әскерлеріне сөздермен шабуыл жасап, тас-кесек лақтырды. Әсіресе, этникалық немістерден құралған бөлімшелер нысанаға алынды, оларға "Голландтықтарға қарғыс!" деп айқай тастады. Бұл оқиға атыс-шабысқа әкелді. Атыс неден басталғаны әлі анық емес, бірақ ең көп таралған түсіндірме бойынша, мас адам Лион әскерлерінің жолына келіп, оларға тапаншамен оқ атқан, нәтижесінде 3-ші Миссури ерікті жаяу әскерінің капитаны Константин Бландовски қаза тапты. Жауап ретінде еріктілер көпір үстінен, содан кейін халыққа оқ атты. Оқиғада 28 бейбіт тұрғын, оның ішінде әйелдер мен балалар қаза тапты, 75-тен астам адам жарақат алды. Сепаратистердің басшысы генерал Фрост өзінің жасағы "қаруларынан айырылып, капитан Лионның қолына тірі жеткен. Осылайша қарусызданып, қоршауда қалған күйінде оның әскерлері оларға оқ атты, менің бірнеше сарбаздарым мен бірнеше бейкүнә адамдар, әйелдер мен балалар қаза тапты" деп мәлімдеді. Бұл оқиға Сент-Луисте бірнеше күнге азаматтық тәртіпсіздікке ұласты. 11 мамырда 5-ші және Валнут көшелеріндегі үйлерден еріктілерге оқ атылды, олар жауап ретінде бұқараға оқ атты. Миссуридің 2-ші ерікті жаяу әскерінің командирі, Сент-Луистегі "Anzeiger des Westens" неміс тіліндегі газетінің баспагері полковник Генри Борнштейн естеліктерінде 11 мамыр күні таңертең бірнеше сарбазына отбасыларын көруге рұқсат бергенін, ал "олардың көпшілігі түнге дейін қайтып келмегенін, киімдері жыртылған, беттері қанға батқан және зорлық-зомбылыққа ұшырағанын көрсеткен іздер болған. Екеуі қайтып оралмады және олар туралы ешқандай ақпарат жоқ" деді. Қала бойынша немістер американдық тұрғындарды өлтіруді жоспарлап отыр деген қауесет тарады, көптеген бай Сент-Луиздіктер Иллинойс немесе Миссуридің ішкі аймақтарына қашты. Әскери жағдай енгізілді, ал неміс еріктілерін алмастыру үшін федералды әскерлер келгеннен кейін зорлық-зомбылық тоқтады.
Салдары
Губернатор Джексон бұрын "Әскери заң жобасын" ұсынған еді, ол штатты соғыс жағдайына қоюды, жаңа штаттық әскери күш құруды және Губернаторға кең өкілеттіктер беруді көздеген. Заң жобасы бастапқыда тоқтап қалған еді, бірақ 11 мамырда, Кэмп-Джексон оқиғасынан кейін, Миссури Бас Ассамблеясы оны қабылдады. Осылайша Миссури штаттық гвардиясы құрылды, оның бас қолбасшысы генерал-майор Стерлинг Прайс болды. Одақтастар бұл заң жобасын "барлық жағынан сепаратистік акт" деп сипаттады. Сыншылар да атап өтті, заңда барлық ересек еркектер штаттық гвардияның резервіне жатқызылып, губернаторға гвардияның бас қолбасшысы ретінде кең өкілеттік берілгендіктен, Джексонды штаттың диктаторы етіп отыр деген пікірді айтты. Уильям С. Харни Батыс округтің қолбасшысы болып қайта тағайындалды және 21 мамырда Прайспен кездесті. Олар Прайс-Харни келісіміне қол қойды, ол федералды әскерді Сент-Луис қаласында қалдырды, ал Прайстің штаттық милициясына штаттың қалған бөлігінде тәртіпті сақтауға рұқсат берді. Көптеген Миссури одақтастары бұл келісімді Джексон мен сепаратистерге бас иіп беру деп санады және президент Авраам Линкольннен Харниді қолбасшылық лауазымынан алуды талап етті. Сент-Луистен тыс жердегі одақтастар сепаратистердің мазалауына ұшырағанын хабарлады, Харни Миссури штаттық гвардиясы оларды қорғайтынын түсінгеніне қарамастан, көптеген адамдар Сент-Луиске қауіпсіздік үшін қашты. Фрэнк Блэр танымал республикашыл көшбасшы және Сент-Луис қаласынан бұрынғы АҚШ өкілі, сондай-ақ жақында полковник атағын алған адам еді. Линкольн оған Харниді өз қалауынша босатуға рұқсат берді. 30 мамырда Блэр Харниді босатып, оның орнына Лионды тағайындады. Лион бригадир-генерал болып тағайындалды және Миссуридегі барлық одақтық күштерге басшылық етуге бекітілді. 11 маусымда Лион Джексонмен, Прайспен және олардың көмекшілерімен Сент-Луистегі "Планерс-Хаус" қонақүйінде кездесті. Олар төрт сағат бойы (көбінесе Джексонның "Әскери заң жобасы" бойынша өкілеттіктері туралы) пікірталас жүргізді, содан кейін Лион кенеттен кездесуді тоқтатып, "Миссури штатына менің үкіметіме ешқандай маңызды мәселеде диктант беру құқығын бір сәтте де мойындамаймын, сізді, сізді, сізді, сізді және штаттың әрбір адамын, әйелді және баланы өлгендей көремін! Бұл соғыс! Бір сағаттан кейін менің офицерлерімнің бірі сіздерге келіп, менің желімінен шығарып жібереді" деді. Джексон штат астанасы Джефферсон-Ситиге оралды. Лион 12 маусымда Джефферсон-Ситиге пароходпен федералды әскерлерді жеткізді, ал Джексон батысқа қашып, Бунвилл маңында жаңадан құрылған штаттық гвардия әскерлеріне қосылды. Лионның әскері астананы қарсылықсыз басып алды және Джексонды шамамен 1400 ерікті және АҚШ армиясының сарбаздарымен қуды. Жоғарғы офицерлерінің кеңесіне қарамастан, Джексон бас қолбасшы ретіндегі өкілеттігін пайдаланып, штаттық гвардияға Бунвиллде қарсы тұруға бұйрық берді. 17 маусымдағы Бунвилл шайқасында Лионның әскері штаттық гвардияны талқандады. Джексон, штаттық гвардия және бірнеше сепаратистік штат заң шығарушылары Миссуридің оңтүстік-батысына, Арканзас шекарасына жақын қашып кетті, бұл штаттың көп бөлігін федералдық бақылауда қалдырды. Конституциялық конвент 22 шілдеде қайта жиналды және Джексонның қатысусыз қалғандықтан губернатор лауазымын бос деп жариялады. Конвент содан кейін Миссури Жоғарғы сотының бұрынғы бас судьясы және консервативті одақтас Хамильтон Роуэн Гэмблді Миссуридің Уақытша үкіметінің губернаторы етіп тағайындауға дауыс берді. Линкольн әкімшілігі Гэмблдің үкіметін мойындады. Нативизм, федералдық үкіметке сенімсіздік, құлдыққа қатысты қорқулар және штаттардың құқықтары мәселелері Кэмп-Джексон оқиғасын тудыруға ықпал етті. Бұл оқиға бірден штатты одақтастар мен конфедерат жақтастарының арасында екіге бөліп жіберді. Бұрын Миссури тұрғындарының көпшілігі бейтараптықты жақтаған, бірақ енді олардың көпшілігі бір жақты таңдауға мәжбүр болды. Кейбір Миссури тұрғындары "Шартты одақтастар" ретінде келісімге келуге тырысты, олар бөлінуге қарсы болды, бірақ шарттармен: құлдыққа араласпау және Конфедерацияның бөлінген штаттарына қарсы "мәжбүрлеу" немесе әскери күш қолданбау. Кэмп-Джексон оқиғасынан кейін көптеген "Шартты одақтастар" бұрынғы губернатор Стерлинг Прайс сияқты толыққанды конфедерат жақтастарына айналды.