Кіріспе

Нил Янг – 1968 жылы «Буффало Спрингфилд» тобынан кеткеннен кейін канадалық-американдық музыкант Нил Янгтың «Reprise Records» лейблында шыққан тұңғыш студиялық альбомы, каталог нөмірі RS 6317. Альбом алғаш рет 1968 жылдың 12 қарашасында «CSG mix» деп аталатын араластыру нұсқасында жарық көрді. Кейіннен ол 1969 жылдың жазында ішінара ремикстеліп, қайта шығарылды, бірақ альбом ешқашан «Billboard 200» тізіміне ілеспеді.

Өмірбаян

Бұл альбом – Буффало Спрингфилдпен үш альбом шығарғаннан кейін Янгтың алғашқы жеке альбомы. Толық ажырасудан кейін Янг, Джони Митчеллдің менеджері Эллиот Робертсті өзінің мансабын басқару үшін шақырды. Робертс 2019 жылы қайтыс болғанға дейін Янгтың менеджері қызметін атқаруын жалғастырды. Робертс Янгтың алғашқы жеке концерттер турнесін ұйымдастырды және Янг үшін Warner компаниясының бөлімшесі Reprise Records-пен жазба жасау шартын келісімге келдірді. Альбом сонымен қатар Янгтың жазба продюсері Дэвид Бриггспен алғашқы ынтымақтастығын көрсетеді. Янг Бриггспен Топанга каньонында танысты, ол кезде ол музыкалық таланттардың орталығы болды, ал Бриггс Стивен Стиллстың бұрынғы үйінде тұрды. Бір күні Бриггс Янгқа көлікпен жеткізуді ұсынғанда олар танысып, тез дос болып кетті. Дэвид Бриггс 1995 жылы қайтыс болғанға дейін Янгтың көптеген альбомдарын продюсерлік етті.

Әндер

Янгтың "Waging Heavy Peace" атты естеліктерінде жазылғандай, альбомдағы әндер әртүрлі тақырыптарды қамтиды. Кейбір әндер жақында жазылған, ал басқалары Buffalo Springfield тобымен бірге болған кезіне дейін жатады: «Әндер өткен мен болашақтан жиналды, көбінесе армандар, нақты ештеңе жоқ; олар көбінесе «Here We Are in the Years» сияқты жазу үшін құрал ретінде жасалды, немесе «I’ve Been Waiting for You» сияқты жеке сезім мен сағыныш. Кейбіреулері сананың еркін ағыны болды, мысалы «The Last Trip to Tulsa», олардың артында ешқандай алдын ала ой жоқ. Олар жай ғана әндер еді. Сол кезде менде бұрынғы жұмыстарымнан асып түсу үшін үлкен қысым болған жоқ. Бұл кейін пайда болды. Көк аспан шексіз болды. Мен алда не күтіп тұрғанын білмедім». «The Emperor of Wyoming» және «String Quartet from Whiskey Boot Hill» екеуі де инструменталды әндер. Янг Buffalo Springfield тобымен бірге болған кезінде осындай көптеген инструменталды әндерді жазды. Мұндай инструменталды әндердің бірі «Falcon Lake (Ash on the Floor)» әні «Here We Are in the Years» әніне қайта өңделді. «String Quartet from Whiskey Boot Hill» – бұл Young бұрын тобымен бірге жазған инструменталды әннің струнный квартет орындалуы. Кейін ол әнді CSNY тобының «Déjà Vu» альбомындағы «Country Girl Suite» әндеріне қосты. Янг сондай-ақ «The Emperor of Wyoming» әнінің мелодиясын 1980-жылдардың ортасында «Leaving the Top 40 Behind» деп жазды. «The Loner» әні жеке сингл ретінде шығарылды. Гитарамен ойнатылатын рок-әнінде D модальды құрылым қолданылады, оны Янг Стивен Стиллспен бірге үйренді, ол оны «Bluebird» әнінде қолданды. Стиллс кейіннен әнді 1976 жылғы «Illegal Stills» альбомында қайта орындады. Әннің гитаралық дыбысы Янгтың келесі альбомындағы жұмысын болжайды, «Everybody Knows This Is Nowhere». Янг 1973 жылғы радио сұхбатында мұны мойындайды: «Менің алғашқы альбомымда «The Loner» маған ұнады. Мен өзімді басқа бір нәрсеге еніп жатқандай сезіндім». 1970 жылдың 7 наурызындағы Филмордегі CSNY концертінде Янг ән туралы жазылған алғашқы рецензияны еске алады, онда «Бұл шапшаң ән Янгты Buffalo Springfield күлінен қайта туған Феникс сияқты көтерілуіне көмектеседі» делінген, бұл Янгты қуантты және оның жеке мансабына деген сенімін арттырды. «The Old Laughing Lady» – альбомдағы ең көне ән, ол үш жыл бұрын жазылған. Янг әнді The Mynah Birds тобында болғанға дейін, Мичиган штатындағы кофеханаларда ойнап жүргенде жазған. Ол «Shakey» кітабында еске алады: «Менде бірнеше концерт болды; мүмкін Джони мен Чак Митчелл Детройт/Энн Арбор аймағында осы концерттерді алған болар: Mynah Birds-тен бұрын соло акустикалық. Chess Mate кофеханасы, Детройттегі ескі фольклорлық клуб, Ливерноис және Он бірінші көшесінде. Сол жердегі Ақ мұнараға өте жақын. «Ескі күліп тұрған әйел», мен кофе ішіп, оны салфеткаларға жаздым. Не себепті екенін білмеймін. Ол гитарасыз салфеткаға жазылды. Мен кофеханада серуендеп жүрдім». Янг бұл әнді алғаш рет Buffalo Springfield тобының мүшесі болған кезде жазды, және әннің демо нұсқасы 2000 жылғы Buffalo Springfield жинағында пайда болды. Янг әнді соңынан бірнеше жыл бойы өзінің жеке акустикалық концерттерінің бір бөлігі ретінде жиі орындады, әсіресе 1976 жылғы Crazy Horse турнелерінде, онда ол қосымша «Guilty Train» атты қысқа әнді қосты. 1976 жылдың сәуір айында Янг шотланд режиссері Мюррей Григорды жалдап, Глазго метро станциясының сыртында ән орындаған Янгтың видеосын түсірді. «I’ve Loved Her So Long» әні 1969 жылы CSNY тобының турнесі кезінде Грэхам Нэш гармониялық вокалмен бірге сет-листерде болды. Янг бұл әнді ой-санасының еркін ағыны ретінде, әзіл-сықақпен жазды. 1995 жылғы сұхбатта ол былай түсіндірді: «Мен әрқашан өзімнің музыкамда күлкілі жақтары бар деп ойладым. Бірақ менің әзіл-сықағымды сол кезде бағаламады, тіпті байқамады. «The Last Trip to Tulsa» – менің өте күлкілі әнім туралы ойым, және бұл солардың бірі ғана». Янг Талсаны АҚШ-тың оңтүстігінің өкілі деп санады. «Талса мен үшін Америка Құрама Штаттарының көрінісі, оңтүстікте болу сезімін білдіреді. Бұл ән – менің сол жердегі саяхатымның оқиғасы. Оны тыңдаған сайын, қаншалықты көп нәрсеге ұшырағаныңызға немесе қандай тәжірибеге ие болғаныңызға байланысты, сіз осы тармақтарды қалағандай түсіндіре аласыз. Бірақ, мен оларды жазғанда, олардың барлығы менің ойлау жолымның жалғасы болды. Сондықтан, егерде мен оларды қалай құрастырсам, солай жалғастыра берсе, олар кез келген суреттерге сәйкес келеді және барлық жерде жұмыс істейді деп сенемін». 1970 жылдың сәуір айында Rolling Stone журналына берген сұхбатында Янг әнге өкінгенін білдірді: «Альбом шыққаннан кейін бұл маған шынымен ұнамаған ән болды, білесіз бе, мен әлі де ұнамаймын, бірақ көптеген адамдар оны бүкіл альбомдағы кез-келген нәрседен гөрі жақсы ұнатты. Көрдіңіз бе, бұл өте қызық. Менің сүйікті жерім емес, көпшілікке ұнамағанын білемін, себебі ол тым әсерлі». Янг кейіннен әнді 1973 жылы толық электрлі тобымен орындады және оны «Time Fades Away» синглының B жағы ретінде шығарды.

Жазу

Альбомның әндерінің көп бөлігі 1968 жылдың тамыз және қазан айлары аралығында Дэвид Бриггспен Лос-Анджелестің әртүрлі студияларында жазылды. "Everybody Knows This Is Nowhere" және "Birds" әндері де жазу сессиялары барысында орындалды. Студиялардың арасында Уолли Хайдер студиясы, TTG студиясы және Sunset Sound Recorders болды. "I've Been Waiting for You" әніндегі орган бөлігі Глендейлдегі шіркеуде жазылды, содан кейін Янг Déjà Vu альбомындағы "Country Girl" әні үшін де сол шіркеуде орган бөлігін жаздырды. Янг альбомның көп бөлігін жеке аспаптарды үстіне қосу арқылы жазды, бірақ ол бұл әдістен кейін бас тартты, барлық аспаптарды бірден тікелей орындауды артық көрді. 1970 жылғы сәуірде "Роллинг Стоун" журналына берген сұхбатында Эллиот Блиндер мұндай жазу әдісінің қиындығын және "I've Been Waiting for You" әнінің нәтижесіне оның қанағаттануын түсіндірді: "Бұл әрқайсысы әртүрлі күндері ойналған, әр аспап. Осы тректе қандай керемет емес пе? Көріп отырсыздар, кейде осылай жұмыс істейді. Себебі сол күні мен гитараны қосқанда, мен шынымен сонда болдым, және мен осы аспаптарды қосқандағы көңіл-күйім қандай болғанын білесіздер. Басында біз акустикалық гитараны, бас пен барабанды жаздық. Бұл мен жасаған ең кішкентай трек, бір гитара, бас және барабан. Бірақ акустикалық гитараның дыбысы нашар болды, бас дұрыс ойналмады және аздап күйден шығып кетті, сондықтан екеуін де қайтадан жаздық. Содан кейін, мен бұрын жазған бір ғана түпнұсқа нәрсе қалды, ал басты ойнаған Джимми Мессина басс партиясын қайтадан орындады, содан кейін ол басқа партия ойлап шығарды, сондықтан біріншісін алып тастап, жаңадан ойнадық. Содан кейін акустикалық гитараны алып тастадық, өйткені ол басқа аспаптармен үйлеспеді, сондықтан барабаннан басқа ештеңе қалмады. Бұл жұмыстардың бір бөлігі әртүрлі қалаларда жасалды. Вокал басқа студияда жазылды. Бірақ бәрі де бірге байланысты. Бұл өте сирек кездеседі. Мұндай альбомды жазуға көп уақыт кетпек, ол оңай емес. Мен өзімнің істегеніме қанағаттандым, меніңше. Бірақ кейін мастерлеу жұмысы шыққанда, мен таң қалдым, өйткені мен өзім не істегенімді естімедім. Бірақ қазір ол қайтадан өңделді және сіз оны естіе аласыз. Бұл жаман араластырылған еді." "The Loner" Бриггстің өндірген алғашқы трегі болды. Decade альбомының сыртқы жағындағы жазбада Янг былай деді: "Джим Мессина бас гитарада. Джордж Грантем барабанда. Мен тек скрипканы қоспағанда, қалғанын үстіне жаздым." Струнный аранжировканы Дэвид Блумберг жасады. Shakey өмірбаянында Бриггс "The Loner" және "I've Been Waiting For You" әндерінің бірегей гитаралық дыбысы "Нилдің гитарасын орган Лесли арқылы, тіпті күшейткіш арқылы емес, тек Леслиді тақтаға қою арқылы" қол жеткізілгенін айтады. "The Old Laughing Lady" және "I've Loved Her So Long" әндері 1968 жылдың қазан айының соңында Пат Бунның Сансет бульварындағы Sunwest Recording Studios студиясында Джек Ницше мен Рай Кудермен жазылды. Янг пен Ницше "The Old Laughing Lady" әнін аяқтауға бір ай жұмсады. Тректе вокалды өшіру техникасы қолданылды, бұл Янгтың дауысын бір уақытта "миллиондаған шақырым қашықтықта, бірақ осында" естіледі. Джек Ницше бұрын Янгқа "Buffalo Springfield Again" үшін "Expecting to Fly" әнін жаздыруға көмектескен. Янг 1995 жылғы желтоқсанда Ник Кентпен Mojo Magazine журналына берген сұхбатында Ницшемен қарым-қатынасын еске түсірді: "Джек маған көп нәрсе үйретті: ол Spector үшін аранжировщик ретінде жұмыс істеді және The Rolling Stones-пен жазған сессияларында фортепианода ойнады. Мен оны Спрингфилд жаңа ғана басталған кезде Голливудтағы клубта кездестірдім. Бізді таныстырған Грин мен Стоун, олар біздің менеджерлеріміз еді. Біз бір-бірімізді ұнатып, әрқашан бірге жақсы уақыт өткіздік. Мен оның барлық идеяларын тыңдауды ұнатамын. Сонымен қатар, мен онымен бірге болуды ұнататынмын, өйткені ол әр апта сайын жаңа пластинкаларды алатын және оларды тыңдап, өз пікірін қалыптастыратын. Ол сол кезде тәуелсіз аранжировщик ретінде жұмыс істеді. Ол өте ізделіспен алынатын адам еді. Спрингфилдтен кеткенімде, мен Джекпен, оның әйелі Грейсиямен және ұлы "кішкентай" Джекпен бірге Джектың үйінде тұрдым. 45-тік пластинкалар әр апта сайын келіп тұратын, мен алғашқы Jimi Hendrix Experience синглін алған күнді есімде сақтаймын, бұл алғашқы альбом шыққанға дейін болды, және біз бәріміз оның қаншалықты "шикі" естілгеніне таң қалдық. Менің алғашқы альбомым негізінен Джек пен мен едік."

Шығару тарихы

Алғашқы шығарылымда Haeco CSG кодтау жүйесі қолданылды. Бұл технология стерео жазбаларды моно жазба ойнатқыштармен үйлесімді ету үшін жасалған, бірақ өкінішке орай, дыбысты нашарлатты. Янг алғашқы шығарылымнан қанағаттанбады. 1969 жылдың 6 қыркүйегіндегі «Cash Box» журналында оның: «Бірінші араластыру қорқынышты болды», – деген сөзі келтірілген. «Мен дауысымды жасыруға тырыстым, себебі маған оның қалай естілетіні ұнамады». «Here We Are in the Years» және «What Did You Do to My Life?» әндері. Алғашқы партияның қалдықтары қолданылғаннан кейін «Neil Young» сөздері альбомның мұқабасына қосылды, сондықтан екі араластырудың да түпнұсқа мұқабадағы көшірмелері сақталған. Винилдегі түпнұсқалық араластырудың көшірмелері қазір сирек кездеседі және ремикс әндерді, әсіресе «Here We Are in the Years» әнін нашарлатты деп санайтын Нил Янгтың жанкүйерлері оларды іздеуде. Янг екі араластыруды өзінің «Archives» веб-сайтында ағымда жүктеуге мүмкіндік берді. «Neil Young» альбомы 2009 жылдың 14 шілдесінде «Neil Young Archives Original Release Series» аясында HDCD кодталған компакт-дискілерде және цифрлық жүктеу арқылы қайта жаңартылып шығарылды. Ол 2009 жылдың желтоқсанында аудиофильді винилде жеке және Нилдің алғашқы төрт LP-інен тұратын жинақтың бөлігі ретінде оның ресми веб-сайты арқылы шығарылды. Бұл жинақтың саны 1000 данамен шектелген. Қайта жаңарту сонымен қатар жеке және 4 CD жинақтың 1-дискісі ретінде шығарылды. CSG және CSG емес альбомдардың жоғары сапалы цифрлық файлдары «Neil Young Archives» веб-сайтының жазылушыларына қолжетімді.

Жылжыту

Янг альбомды Нью-Йорк, Энн-Арбор, Оттава және Торонто қалаларындағы кофеханалар мен фольклорлық орындарда жеке акустикалық концерттер арқылы насихаттады. 1968 жылдың қазан айының соңында ол бір апта бойы Гринвич Виллидждегі The Bitter End клубында Джони Митчеллге қолдау көрсетіп, әр түнде өнер көрсетті. Қараша айында ол Мичиган штатының Энн-Арбор қаласындағы Кантербери Хаус клубында үш рет ойнады. 1969 жылдың қаңтар айының соңы мен ақпан айының басында ол Оттавадағы Le Hibou кофеханасында бір апталық концерттер берді, содан кейін Торонтодағы Riverboat кофеханасында да бір апталық концерттер берді. Янг осы кезеңді "On the Beach" альбомындағы "Ambulance Blues" әнінде мәңгі есте сақтады. Кантербери Хаус және Riverboat клубтарындағы концерттерінің жинақтары 2008 жылы "Sugar Mountain – Live at Canterbury House 1968" және 2009 жылы "Live at the Riverboat 1969" аттарымен, оның Archives сериясының бөлігі ретінде жарық көрді. 1969 жылдың ақпан айында Янг Crazy Horse тобымен бірге гастрольдік сапарға шықты, олармен бірге қаңтар айында "Everybody Knows This Is Nowhere" альбомын жазуды бастады. "The Loner" әні сингл ретінде шығарылды, ал "Sugar Mountain" әні альбомға енбеген B-жағы болды. "Sugar Mountain" әні Кантербери Хаус клубында тікелей орындалған.

Қабылдау

Rolling Stone журналы "көп жағынан, бұл Спрингфилд дыбысының жаңаша берілген керемет қайта жаңғыруы" деп жазды.