Кіріспе

Сирек кездесетін үшінші дәрежелі гипотиреоз

Пикардт синдромы – гипоталамус пен гипофизді байланыстыратын порталды тамырлардың тоқырауынан туындайтын үшінші дәрежелі гипотиреоздың сирек түрі. Ол 1972 және 1973 жылдары Ренате Пикардт және Рудольф Фальбуш есімді ғалымдар тарапынан сипатталған.

Себеп

Порталдық жүйенің тоқтауы инфундибулумды қысып тұрған ісіктерден туындауы мүмкін. Пикардт синдромының басқа себептері қабыну аурулары және бас миының жарақаты болып табылады. Пикардт синдромының белгілі бір мутациялармен (HESX1 немесе LHX4) байланысты туа біткен түрі гипофиз сабағының үзілу синдромы (PSIS) деп аталады.

Эндокриндік әсері

Пикардт-Фальбуш синдромының типтік көріністері – төмендеген ТТГ деңгейімен және функционалдық гиперпролактинемиямен (пролактин босатылуының тежелуінен туындайды) қатар жүретін гипотиреоз. Пикардт синдромымен әдетте байланысты басқа эндокриндік бұзылыстар – екіншілік гипогонадизм, өсу гормоны деңгейінің төмендеуі және ауыр жағдайларда екіншілік бүйрек үсті безінің жеткіліксіздігі сияқты супраселлярлық жетіспеушіліктер.

Диагностика

Пикард синдромы гипофиз аденомаларын еректеп диагностикалауда қиындықтар тудыруы мүмкін, себебі супраселлярлық гормоналды белсенді емес аденомалар да, пролактиномалар да пролактин деңгейінің жоғарылауымен, орталық гипогонадизммен және орталық гипотиреозбен байланысты болуы мүмкін. Көбінесе, нағыз пролактинома болғанда пролактин деңгейі жоғарырақ болады, бірақ концентрация шектері үстіртті келеді.

Емдеу

Емдеу тәсілі себебіне байланысты. Ісіктер хирургиялық жолмен алынуы мүмкін, бірақ гипофиз сабағының үзілуі жалғасуы мүмкін. Көбінесе, бұзылған кері байланыс жүйелері салдарынан жетіспейтін гормондарды алмастыру қажет болады.