Кіріспе

Суретші Адриан Томин (/t//oʊ/'/m//iː//n//ə/; 1974 жылдың 31 мамырында туған) – американдық комикстер суретшісі. Ол үздіксіз жарияланып тұратын Optic Nerve комикс сериясымен және The New Yorker журналындағы иллюстрацияларымен әйгілі.

Ерте өмір

Адриан Томин 1974 жылғы 31 мамырда Калифорния штатының Сакраменто қаласында дүниеге келген. Оның әкесі – доктор Крис Томин, Ph.D., және Калифорния мемлекеттік университетінің Сакраментодағы Азаматтық инженерия факультетіндегі қоршаған ортаны қорғау инженерлігінің зейнеткер профессор. Оның анасы – доктор Сацуки Ина, Ph.D., және Калифорния мемлекеттік университетінің Сакраментодағы Педагогика мектебінің зейнеткер профессоры. Оның әжесі – Шизуко Ина, ол Доротея Лангедің Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі жапондық американдықтарды ұстау туралы фотоэссесінде бейнеленген. Оның Дилан есімді ағасы бар, ол одан сегіз жас үлкен. Томин – төртінші буын жапон-американдық. Оның ата-анасы үшінші буын американдықтар болғанымен, балалық шақтарының бір бөлігін Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі жапондық американдықтарды ұстау лагерьлерінде өткізген. Томиннің ата-анасы оның екі жасында ажырасып, содан кейін ол анасымен бірге Фресно, Калифорния, Орегон, Германия және Бельгияға жиі көшіп, жаздарын әкесімен Сакраментода өткізген. Бала кезінде Томин «Өрмекші адам» комикстерін оқуды ұнатқан және сурет салумен және өзінің әңгімелерін жасаумен тәжірибе жасауға шабыттанған. Бір сұхбатында ол: «Бұл орта маған ерте жаста әсер етті» деген. Орта мектепте ол жазуды, сурет салуды және «Optic Nerve» журналын өзі шығара бастады, оны «Drawn & Quarterly» үшін тұрақты комикс сериясы ретінде жариялауды жалғастырды. Томин UC Берклиде ағылшын тілін оқыған кезінде де осы серияны шығаруын жалғастырды.

Мансап

Томин өзінің шығармаларын жасөспірім кезінде-ақ жеке жариялай бастады, бірақ орталық басылымдарда, мысалы, Pulse! журналында да жарияланды, тіпті оқушы кезінде. The Comics Journal #205 журналында жарияланған сұхбатында Томин өзінің туындыларына қатысты сынға жауап берді және оған әсер еткендер туралы айтты; журналдың мұқабасында өзін-өзі пародизациялаған комикс тізімі болды, онда хипстер қыз оқырманға: "Мен қаншалықты әдемімін! Мен кофе мен инди-рокты жақсы көремін! Бірақ мен ренжігенмін. Сендер де сондайсыңдар ма?" дейді. Томин Хайме Эрнандесті (Love and Rockets) және Дэниел Клоусты (Ghost World) ең басты ықпалы деп атайды. Ол өзінің құрдасы Крис Уэрдің де жанкүйері.

Көру жүйкесі

Optic Nerve – Томиннің әлі күнге дейін жалғасып келе жатқан комикс сериясы, ол бастапқыда мини-комикс форматында шығарылып, оның аймағындағы жергілікті комикс дүкендеріне таратылды. Томин Optic Nerve мини-комиксінің жеті санын жариялады; көптеген әңгімелер кейіннен бір басылымға жинақталды, «32 әңгіме: Толық Optic Nerve Mini Comics», Drawn & Quarterly баспасынан шықты. Drawn & Quarterly Томиннің баспасына айналғаннан кейін Optic Nerve стандартты комикс көлемінде жарық көрді, және нөмірлеу қайта басталды, алғашқы Drawn & Quarterly басылымы #1 болып қайта нөмірленді. Бұл комикстер әр оқиғаға бірнеше беттен бастап, кейінірек шыққан 32 беттік стандартқа дейін жетеді. #1–4 сандары әрқайсысында бірнеше әңгіме болды және кейіннен «Sleepwalk and Other Stories» жинағына енді. #5–8 сандары әрқайсысында бір әңгімеден тұрды және «Summer Blonde» жинағына жинақталды. #9–11 сандары сыншылар жоғары бағалаған 2007 жылғы «Кемшіліктер» графикалық романына біріктірілді, онда Томин азиялық американдықтардың нәсілдік мәселелерін тікелей зерттеді. Роман кейіннен 2023 жылы Рэндалл Парк режиссерлік етіп, продюсерлік жасаған, Томин жазған сценарий негізінде түсірілген фильмге бейімделді.

Өлім мен өлтіру

2015 жылы Томиннің алты қысқа әңгімеден тұратын «Қойғылау және өлтіру» графикалық романы сыншылардың жоғары бағасына ие болды және New York Times бестселлері тізіміне енді. Ол New York Magazine журналының «Жылдың 10 үздік графикалық романы» тізіміне, NPR-дің «Жылдың ең жақсы кітаптары» тізіміне кірді және Story Prize сыйлығының Spotlight Award жүлдесін жеңіп алды. Кітаптан әңгімелер ең үздік қысқа әңгіме номинациясы бойынша Eisner сыйлығымен марапатталды және The Best American Comics антологиясына енгізілді. Wired журналы «Қойғылау және өлтіру» романына шолу жазып, Томиннің «заманымыздың ең талантты графикалық романистерінің бірі» екенін айтты. Ағылшын жазушысы Зэди Смит жинақты жоғары бағалап, «Томиннің жиырма панелінде романистердің өмір бойы жинағаннан да көп идея бар» деді. Комикс суретшісі Крис Уэр осы жинақ туралы былай деді: «Кәсіби суретші ретінде, жасырын үміттеніп, "Сол Кітапты" жасауға тырысасың: әдебиетке бейім, бірақ әдетте комикс оқымайтын адамға ұсынуға болатын кітап. Оны ұсынар алдында ешқандай түсіндірме берудің қажеті болмайды, ал кітаптың көзқарасы, адамгершілігі мен күрделілігі оның өзіндік даму деңгейін көрсетеді. Адриан Томиннің «Қойғылау және өлтіру» кітабы, ақыры, "Сол Кітап" болуы мүмкін, мен оған қатты таң қалдым және жігерлендім».

Альбомның көрінісі

Томин бірнеше рок-топтардың альбомдық дизайнына үлес қосты, оның ішінде Eels тобының Electro Shock Blues, "Last Stop: This Town", "Cancer for the Cure" және End Times альбомдарының сыртқы көрінісі мен ішкі мазмұнына (liner notes) қатысты; Yo La Tengo-ның 2006 жылғы Yo La Tengo Is Murdering the Classics және Murder in the Second Degree кавер-альбумдары; The Softies тобының It's Love альбомы; және The Crabs тобының What Were Flames Now Smolder альбомы үшін дизайн жасады.

Коммерциялық иллюстрация және The New Yorker

Томин тұрақты түрде коммерциялық иллюстрация саласында жұмыс істейді. Ол жиі иллюстрациялар жасайды және The New Yorker журналының бірнеше обложкасын жасаған, алғашқысы "Missed Connection" атты серия болды. Томин сондай-ақ "Альфа-жасөспірімдер" суреттерін салды, бұл Noggin телеарнасының жасөспірімдер блогы The N үшін жарнамалық роликтерде пайда болған мультфильм кейіпкерлерінің тобы еді.