Эдвард Дикинсон Бейкер: Саяхатшы, заңгер және әскери қайраткер өмірі
Edward Dickinson Baker
Эдвард Дикинсон Бейкер – АҚШ саяхатшысы, адвокаты, әскери қолбасшы. Авраам Линкольннің досы, Азамат соғысында қаза тапқан сенатор. Тарихы мен өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер, заңгер және әскери жетекші (1811–1861)
American politician, lawyer and military leader (1811–1861)
Эдвард Дикинсон Бейкер (24 ақпан 1811 – 21 қазан 1861) – американдық саясаткер, заңгер және АҚШ армиясының офицері. Саяси мансабында Бейкер Иллинойс штатынан АҚШ Өкілдер палатасының депутаты, ал кейін Орегон штатынан АҚШ сенаторы болып қызмет еткен. Ол сонымен қатар шешен және ақын ретінде де танымал болды. Америка Құрама Штаттарының президенті Авраам Линкольннің жақын досы болған Бейкер, Мексика-Америка соғысы мен Америка Азамат соғысы кезінде АҚШ армиясының полковнигі қызметін атқарды. Бейкер Балл-Блаф шайқасында Одақ әскерінің полкін басқарып жатқанда қаза тапты, ол әскери қақтығыста қаза тапқан жалғыз АҚШ сенаторы атанды.
Edward Dickinson Baker (February 24, 1811October 21, 1861) was an American politician, lawyer, and US army officer. In his political career, Baker served in the U. S. House of Representatives from Illinois and later as a U. S. Senator from Oregon. He was also known as an orator and poet. A long time close friend of the President of the United States, Abraham Lincoln, Baker served as U. S. Army colonel during both the Mexican–American War and the American Civil War. Baker was killed in the Battle of Ball's Bluff while leading a Union Army regiment, becoming the only sitting U. S. senator ever to be killed in a military engagement.
Ерте өмір және білім
1811 жылы Лондонда мектеп мұғалімі Эдвард Бейкер мен Люси Дикинсон Бейкердің отбасында дүниеге келген, кедей бірақ білімді квакерлер, Эдвард Бейкер және оның отбасы 1816 жылы Англиядан АҚШ-қа көшіп, Филадельфияға келді, онда Бейкердің әкесі мектеп ашты. Оны Нед деп атаған, ол әкесінің мектебінде оқыды, кейін тоқыма фабрикасында тоқымашының шәкірті болды. 1825 жылы отбасы Филадельфиядан Индиана штатындағы Нью-Хармония қаласына көшіп келді, бұл қала Огайо өзені бойындағы Роберт Оуэн басқарған утопиялық қауым еді және қауымдық идеалдарды іске асыруды көздеді. 1826 жылы отбасы Нью-Хармониядан шығып, Иллинойс территориясындағы Беллвилл қаласына, Сент-Луиске жақын жерге көшіп барды. Бейкер мен оның әкесі ат пен арба сатып алып, жас Нед Сент-Луисте жүк тасымалдау бизнесін бастады.
Born in London in 1811 to school teacher Edward Baker and Lucy Dickinson Baker, poor but educated Quakers, the boy Edward Baker and his family left England and emigrated to the United States in 1816, arriving in Philadelphia, where Baker's father established a school. Ned, as he was called, attended his father's school before quitting to apprentice as a loom operator in a weaving factory. In 1825, the family left Philadelphia and traveled to New Harmony, Indiana, a utopian community on the Ohio River led by Robert Owen and sought to follow communitarian ideals. The family left New Harmony in 1826 and moved to Belleville in Illinois Territory, a town near St. Louis. Baker and his father bought a horse and cart and started a drayage business that young Ned operated in St. Louis.
Иллинойс штатының заңгері
Некеден кейін көп ұзамай Бейкер Христиандардың шәкірттерімен байланысып, жартылай уағыздаумен айналысты, бұл оның көпшілік алдында сөйлеу шеберлігін таратуға және ақырында оны әйгілі еткен қызметке қызмет етті. 1844 жылдың қыркүйегінде Бейкер Иллинойс штатының Наувоу қаласына жақын жердегі түрмеде соңғы күнгі қасиеттілер қозғалысының негізін қалаушы Джозеф Смиттің өлтірілуіне байланысты туған оқиғада өршіл батылдық танытты. Жергілікті милицияның полковнигі ретінде Бейкер Миссисипи өзенінен Миссуриге қашып кеткен қарақшылар басшыларын қуып жүрген топтың бір мүшесі болды. Басқалардың оған қосылуын күтудің орнына Бейкер өзеннен өтіп, қашқындарды ұстап алды. Бірақ екеуі жақын дос болып қалды, Линкольн ұлының бірін Эдвард Бейкер Линкольн деп атады, оны мейіріммен "Эдди" деп атады. Линкольн мен Бейкер кейде Fives, қолғап ойынында жарысты. Мексика-Америка соғысы кезінде Бейкер сәл уақытқа саясаттан шығып, 1846 жылдың 4 шілдесінде Иллинойс ерікті жаяу әскерінің төртінші полкінің полковнигі болып тағайындалды. Серро-Гордо шайқасында полк генерал Джеймс Шилдстің Иллинойс бригадасына, генерал Дэвид Э. Твиггс дивизиясына тағайындалды. Шилдс артиллерия шабуылында ауыр жарақаттанғанда Бейкер батырлықпен бригаданы артиллерия батареясына қарсы жетелеп, мылтықтарды басып алды. Кейінірек генерал Винфилд Скотт: "Генерал Шилдс басқарған бригада, ал оның құлағаннан кейін полковник Бейкер, өзінің жақсы мінез-құлқы мен табыстары үшін жоғары мақтауға лайық" деді. Серро-Гордодан кейін көп ұзамай 4-ші Иллинойс полкінің әскери қызмет мерзімі аяқталды және олар Нью-Орлеанға оралды, 25 мамырда босатылды. 1861 жылдың сәуір айының ортасында Форт Самтер Конфедерация күштерінің қолына түскеннен кейін президент Абрахам Линкольннің 75 000 еріктіге шақыруына жауап ретінде ол Америка Азамат соғысының таңында Нью-Йорк пен Филадельфиядан сарбаздарды жалдап, полк құрды. 17 мамыр 1861 жылы еріктілердің бригадир генерал лауазымын ұсынған ол одан бас тартып, оның орнына Пенсильвания ерікті жаяу әскерінің жетпіс бірінші полкінің полковнигі және еріктілердің генерал-майоры болып қызмет етті; бірақ оның қызметі қысқа болды. 1861 жылдың 21 қазанында Вирджиния штатының Баллс-Блафф шайқасында қаза тапты. Оның денесі кейін Калифорнияға қайтарылып, Сан-Франциско ұлттық зиратында жерленді. Ол ақ шашынан (шаштық) ақ түске айналған еді. Оның бойы алты футтан сәл кем болды. Бейкер 1855 жылы оның заңгерлік және саяси болашағына қауіп төндірген атақты қылмыстық іске араласты. Ол Бель Кора ұсынған жұмысты қабылдады, ол Бекерді өзінің күйеуі Чарльз Кораны қорғау үшін жалдап, төледі, ол АҚШ маршалын өлтірген деп айыпталған белгілі құмар ойыншы. Төре алқасы шешімге келе алмады, содан кейін Кора сотталып, жазалаушы топ тарапынан дарға асылды. Орегон заң шығарушы ассамблеясы 1860 жылдың қыркүйегінде Селемде Сенатқа екі адамды сайлау үшін жиналды. Бейкердің 26 дауыспен қажетті көпшілігін алуына кедергі келтіру үшін алты сенатор жиналыстан шығып, кворумды болдырмау үшін қорада жасырынды. Олар қайтадан әкелінді, ал заң шығарушылар 7 қазанда келісімге келді және Джеймс Несмит, Дуглас демократы, және Бейкерді сайлады. Дуглас демократтары Бейкерді оның шыншылдығы мен халық егемендігін қолдауы үшін қолдады. Ол Сенатқа комиссияны оның заңдылығы күмәнді болғандықтан қабылдамайтынын айтты. Ол үкімет оған полковник дәрежесінде командалық қызмет беруге мүмкіндік бергеніне қуанды, "бұл менің барлық әскери мақсаттарыма жеткілікті", бұл ол полковник бола алатынына және Сенатта қалатынына сенетінін көрсетеді. Ол Линкольнге 31 тамызда бригадир генерал болып тағайындалудан бас тарту туралы хат жазды, бұл үйлеспеушілік проблемасын келтіріп, оның полковниктік комиссияны жүргізуге үкіметтің рұқсаты бар екенін білдірді. Алайда, АҚШ Сенаты оның полковник болғанын мәлімдеді. Ол Вашингтоннан солтүстікке қарай Потомак өзені бойындағы фордтарды күзеткен Стоун дивизиясының бригадасына басшылық тағайындалды. Тамыз айында журналист Джордж Уилкспен кешкі ас ішкенде Бейкер өзінің соғыстың алғашқы шайқасында өлетінін болжады: "Мен бұл соғыста өмір сүре алмайтыныма сенімдімін, егер менің әскерлерім шешімсіздік танытса, мен бірінші шайқаста құлаймын. Мексикадағы мансабымнан кейін және АҚШ сенаторы ретінде жаудан бет бұра алмаймын". Бейкер 20 қазанда ескі досын көру үшін Ақ үйге тоқтады. Линкольн Ақ үйдің солтүстік-шығыс жағындағы ағашқа сүйеніп отырды, ал Бейкер қолдарын басынан арқалап жерде жатты. Уилли Линкольн жапырақтарда ойнап жатқанда екеуі сөйлесті. Бейкер Уиллиді көтеріп, оны сүйді, содан кейін президенттің қолынан шығып бара жатқанда қолымен сұйды. Мэри Линкольн Бейкерге гүлдердің букетін сыйлады, ол оны ризашылықпен және қайғымен қабылдады: "Өте әдемі. Бұл гүлдер мен естелігім бірге солған болар".
Shortly after his marriage, Baker affiliated with the Disciples of Christ and engaged in part time preaching, which as a by product served to spread awareness of his skill in public oratory, an activity that eventually made him famous. In September 1844, Baker exhibited impetuous bravado in an incident arising out of the murder of Joseph Smith, the founder of the Latter Day Saint movement, by a mob in a jail near Nauvoo, Illinois. As a colonel in the local militia, Baker was part of a group pursuing the mob leaders, who had fled across the Mississippi River into Missouri. Rather than wait for others to join him, Baker crossed the river and apprehended the fugitives. The two remained close friends, however, with Lincoln naming one of his sons Edward Baker Lincoln, affectionately called "Eddie." Lincoln and Baker occasionally competed in Fives, a form of handball. During the Mexican–American War, Baker briefly dropped out of politics and was commissioned as a colonel of the Fourth Regiment of the Illinois Volunteer Infantry, on July 4, 1846. In the Battle of Cerro Gordo, the regiment was assigned to General James Shields's Illinois brigade in General David E. Twiggs's division. When Shields was badly wounded in an artillery barrage, Baker boldly led the brigade against the entrenched artillery battery, resulting in the capture of the guns. General Winfield Scott later said, "The brigade so gallantly led by General Shields, and, after his fall, by Colonel Baker, deserves high commendation for its fine behavior and success." Soon after Cerro Gordo, the enlistment period ended for men of the 4th Illinois and they returned to New Orleans and were discharged on May 25. In response to President Abraham Lincoln's call for 75,000 volunteers to help defend the nation's capital following the fall of Fort Sumter to Confederate forces in mid April 1861, he raised a regiment at the dawn of the American Civil War, recruiting soldiers from New York City and Philadelphia. Offered a commission as brigadier general of volunteers on May 17, 1861, he declined the honor, opting instead to serve as the colonel of the Seventy first Regiment, Pennsylvania Volunteer Infantry and major general of volunteers 1861; however, his tenure was short lived. On October 21, 1861, he was killed in the Battle of Balls Bluff, Virginia. His remains were subsequently returned to California, and laid to rest at the San Francisco National Cemetery. because of his gray hair (though he was balding). He was just under six feet tall. Baker became involved in a notorious criminal case in 1855 that threatened his legal and political future. He took up a job offered by Belle Cora who hired and paid Baker to defend her husband, Charles Cora, a well known gambler accused of killing a United States marshal. The jury failed to reach a verdict, and then Cora was tried and lynched by a vigilante mob. The Oregon Legislative Assembly met in Salem in September 1860 to elect two men to the Senate. In an effort to keep Baker from receiving the required majority of 26 votes, six proslavery senators left the meeting and hid in a barn to prevent a quorum. They were brought back, and the legislators reached a compromise on October 7 and elected James Nesmith, a Douglas Democrat, and Baker. The Douglas Democrats supported Baker because of his sincerity and support of popular sovereignty. He told the Senate he would refuse the commission because of its doubtful legality. He said he was pleased that the government would allow him a command with his rank of colonel, "quite sufficient for all my military aspirations," which indicates he believed he could be a colonel and remain in the Senate. He wrote to Lincoln on August 31 to decline the appointment as brigadier general, citing the problem of incompatibility and implying that he had the government's permission to hold a colonel's commission. However, the U. S. Senate states that he was a colonel. He was assigned command of a brigade in Stone's division, guarding fords along the Potomac River north of Washington. At a dinner with Journalist George Wilkes in August, Baker predicted he would die in an early battle of the war: "I am certain I shall not live through this war, and if my troops should show any want of resolution, I shall fall in the first battle. I cannot afford, after my career in Mexico, and as a Senator of the United States, to turn my face from the enemy." Baker stopped at the White House on October 20 to visit his old friend. Lincoln sat against a tree on the northeast White House lawn, while Baker lay on the ground with his hands behind his head. Willie Lincoln played in the leaves while the two men talked. Baker picked Willie up and kissed him before shaking the President's hand as he left. Mary Lincoln gave Baker a bouquet of flowers, which he accepted graciously and sadly: "Very beautiful. These flowers and my memory will wither together."
Салдары
Президент Линкольн Бейкердің өлімі туралы хабарды алған күні кешке генерал Джордж МакКлелланның штабында болды. Бостон журналының тілшісі Чарльз Карлтон Коффин Бейкердің өлімі туралы хабарды алғанда Линкольннің жылап жатқанын көрді: "Басы иілген, бетінен жас тамшылап, жүзі сарғыш, көкірегі эмоциядан дірілдеп, көшеге қадам басқанда құлай жаздады". Филадельфия мен Нью-Йорк қалаларындағы жерлеу рәсімдерінен кейін Бейкердің денесі Northern Light пароходымен және Панама темір жолы арқылы жерлеу үшін Сан-Францискоға жіберілді. Бейкер бірде өзі туралы: "Менің нағыз қабілетім – адамдарға басшылық ету, билік ету және жетекшілік ету қабілетім. Мен адамдарды кез келген жерге бастап бара аламын" деген еді. Бірақ Бейкердің достары оның шынайы таланты – шешендік өнері деп ойлады. Оның өлімі ресми Вашингтонды дүрліктірді және Соғысты жүргізу жөніндегі Конгресс бірлескен комитетінің құрылуына себеп болды. Бейкердің қайтыс болғаннан кейін шамамен үш жыл өткен соң, оның әйелі Мэри Энн мемлекеттік зейнетақы тізіміне енгізіліп, ай сайын 50 доллар көлемінде төлем ала бастады. Осы көмекті ұсыну үшін қабылданған Конгресс заң жобасын Конгресс кітапханасының сайтынан да қарауға болады.
President Lincoln was at General George McClellan's headquarters that evening when he got the news of Baker's death. Charles Carleton Coffin of the Boston Journal saw Lincoln crying when he received the news of Baker's death: "With bowed head, and tears rolling down his furrowed cheeks, his face pale and wan, his heart heaving with emotion, he almost fell as he stepped into the street." After subsequent funerals in Philadelphia and New York City, Baker's body was sent by the steamer Northern Light and the Panama Railroad to San Francisco for burial. Of himself, Baker once said, "my real forte is my power to command, to rule and lead men. I feel that I could lead men anywhere." Baker's friends, however, thought his true talent lay in his gift of oratory. His death shocked official Washington and led to the formation of the Congressional Joint Committee on the Conduct of the War. Almost three years after his death, Baker's widow, Mary Ann, was placed on the government pension roll, receiving $50 per month. The Congressional bill which provided this relief is also viewable at the Library of Congress website.
Құрметтер
Бейкер-Сити, Орегон және Бейкер округі, Орегон, оның есімімен аталады. Округ 1862 жылдың 22 қыркүйегінде құрылған. Невада штатының Лас-Вегас аңғарында орналасқан Бейкер форты 1864 жылы құрылып, оның құрметіне аталған. 1897 жылдың 29 сәуірінде Калифорния штатының Саусалито қаласының жанында орналасқан Лайм-Пойнт әскери резервациясы оның құрметіне Бейкер форты деп аталды. Колумбия округінде де оның есімімен Бейкер форты бар. Ол Форт Мейгс пен Стэнтон арасында, Юнионтауннан шығысқа қарай бір шақырым жерде, Бейкер Драйв және 30-шы көшеде орналасқан. Бейкердің толық мөлшердегі мәрмәр мүсінін Хорацио Стоун жасап, Капитолий ғимаратына қойды. Оның құрылысына 10 000 доллар қаржы бөлген Конгресс заңдары Конгресс кітапханасының сайтында қарауға болады. 1861 жылдың 12 желтоқсанында Бейкердің қазасы туралы хабарланғаннан кейін Орегон штатынан Джеймс В. Несмит Сенат мүшелерінің 30 күн бойы сол қолдарына қара лента тағып аза тұтуын қарастырған қаулы ұсынды және қабылдады. Иллинойс штатының Спрингфилд қаласындағы Иллинойс штатының Капитолий ғимаратында оның бет-әлпетінің гипстен жасалған мүсіні бар. Ол заң шығару бюросының құқықтық кітапханасында, қабырғаға қашалған. Сан-Францискодағы Бейкер көшесі, Хайт-стриттен басталып, Буэна-Виста паркі арқылы Көркемөнер сарайынан өтіп, Марина бульвары бойындағы Алтын қақпа Ұлттық демалыс аймағындағы маринаға дейін созылады. 2011 жылдың 19 мамырында Орегон губернаторы Джон Китжабер SB809 заңға қол қойып, әр жылдың 24 ақпанын Орегонда Эдвард Д. Бейкер күні деп белгіледі, бұл шешім Азамат соғысының ардагерлері ұлдарының жергілікті ұйымдарының ықпалымен қабылданды. 2011 жылдың 23 қазанында Орегон Азамат соғысының 150 жылдығына арналған комиссия Бейкердің өмірі мен қоғамдық қызметіне арнап, Сейлемде (Орегон штаты) арнайы еске алу шарасын өткізді, ол шара Бейкердің Баллз Блафф шайқасында қаза болған сәтіндегі уақытта өткізілді. Сол уақытта Лисбургте (Виргиния штаты) да еске алу шарасы өтті.
Baker City, Oregon and Baker County, Oregon, are named for him. The county was created on September 22, 1862. Fort Baker, located in the Las Vegas Valley of Nevada, was established in 1864 and named in his honor. On April 29, 1897, the Lime Point Military Reservation, located near Sausalito, California, was renamed Fort Baker in his honor. There is also a Fort Baker in the District of Columbia named for him. It is located between Forts Meigs and Stanton, one mile east of Uniontown at Fort Baker Drive and 30th Street. A life size marble statue of Baker was sculpted by Horatio Stone and placed in the Capitol Building. The Congressional bills that provided $10,000 in funds for its creation are viewable at the Library of Congress website. On December 12, 1861, after the announcement of Baker's death, a resolution was submitted, by James W. Nesmith of Oregon, and passed which stated that Senate members would go into mourning by wearing crepe on their left arms for thirty days. There is a plaster carving of his face at the Illinois State Capitol building in Springfield, Illinois. It is located in the Legislative Reference Bureau legal library, carved into the wall. San Francisco's Baker Street, extending from Haight Street at Buena Vista Park, past the Palace of Fine Arts to the marina within the Golden Gate National Recreation Area at Marina Boulevard, is named after Baker. On May 19, 2011, Oregon Governor John Kitzhaber signed SB809 into law, designating each February 24 as Edward D. Baker Day in Oregon at the urging of local members of the Sons of Union Veterans of the Civil War. On October 23, 2011, the Oregon Civil War Sesquicentennial Commission held a special commemorative service honoring the life and public service of Baker in Salem, Oregon, held at the hour of his death at the Battle of Ball's Bluff, 150 years earlier. A simultaneous commemoration was held in Leesburg, Virginia.