Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кавираджа Мадхава Кандали (шамамен 14 ғасыр) – Ассам штатының үнді ақыны. Ол Шанкара дәуірінен бұрынғы кезеңнің белгілі ақындарының бірі. Оның "Саптаканда Рамаяна" шығармасы Рамаянаның үнді-арий тілі – ассам тіліне аударылған ең ерте аудармасы саналады. Ақын бұл жұмысты 14 ғасырда жасаған. Оның тағы бір маңызды туындысы – Кришнаның Вишнудың басқа аватарынан басымдығы туралы баяндайтын "Деважит" поэмасы. Кандалидің демеушісі Бараха патшасы Махаманикья (14 ғасырдың ортасы) болды, оның мемлекеті Капили алқабында орналасқан. Кабиража Мадхава Кандали бұрын бөлінбеген Нагаонның Ланка ауылының тұрғыны болған деседі.
Kaviraja Madhava Kandali (circa. 14th century) was an Indian poet from the state of Assam. He is one of the renowned poets pertaining to the Pre Shankara era. His Saptakanda Ramayana is considered the earliest translation of the Ramayana into an Indo Aryan language, Assamese. This work was carried out by the poet as early as the 14th Century. Another significant work of his is the narrative poem Devajit, which is about superiority of Krishna over the other avatars of Vishnu. Kandali's patron was the Barāha King Mahamanikya (mid 14th century) whose kingdom was located in the Kapili valley. Kabiraja Madhava Kandali was said to be inhabitant of Lanka of Undivided Nagaon.
Саптаканда Рамаяна
Мадхава Кандали 14 ғасырда Вальмикидің «Рамаянасын» ассам тіліне аударумен айналысқан. Мадхава Кандали жасаған «Рамаянаның» ассам тіліндегі нұсқасы Солтүстік және Солтүстік-Шығыс Үндістанның барлық аймақтық тілдері арасындағы алғашқы туынды болып табылады. Мадхава Кандали «Сәптіқанда Рамаяна подбандхи нибандило ламбха парихари сародрите» деп жазғанымен, оның «Сәптіқанда» (жеті тарау) «Рамаянасының» «Адиканда» (бірінші) және «Уттарканда» (соңғы) тараулары табылмайды. Сондықтан, Махапуруш Шриманта Шанкардеваның кеңесімен Махапуруш Мадхавдев «Адиканданы» жазды, ал Махапуруш Шриманта Шанкардева жоғалған тарауларды толықтыру үшін «Уттарканданы» жазды, осылайша «Септа Канда» немесе жеті тараудан тұратын дастанды аяқтады. Мадхава Кандали Вальмики «Рамаянасының» «Шлокаларын» (санскрит ғанасы) сөзбен аударған жоқ. Ол керісінше, қажетсіз өлеңдер мен ұзақ сипаттамаларды қысқартты. Ол ассам халқының қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін «Рамаянаны» қарапайым және әуенді стильде жазды. Ол дастанды құрастырғанда Вальмикиге жат элементтерді қосуын түсіндірді. Шриманта Шанкардева оны Пурва Коби Апрамади (Шығыс аймағының теңдесі жоқ жыршысы) деп атады. Сонымен қатар, Мадхаб Кандалиді көбінесе «Ассамның Калидасы» деп атайды.
Madhava Kandali is credited with the task of translating ‘Valmiki’s Ramayana into the Assamese language as early as the 14th century. The Assamese version of Ramayana conceptualized by Madhava Kandali is the first of its kind among all the regional languages of North and Northeast India. Although Madhava Kandali has written that “Saptakanda Ramayana podebandhi nibandhilo lambha parihari sarodhrite”, yet the “Adikanda” (first) and the “Uttarakanda” (last) cantos of his “Saptakanda” (seven cantos) Ramayana are not found. Therefore, in accordance with the advice of Mahapurush Srimanta Shankardeva, Mahapurush Madhavdev wrote “Adikanda” and Mahapurush Srimanta Shankardeva, wrote the “Uttarakanda” in order to compensate the lost cantos and thus completed the epic consisting of “Sapta Kanda” or seven cantos. Madhava Kandali has not translated the “Shlokas” (a couplet of Sanskrit verse) of valmiki Ramayana as it is. He instead abandoned some unnecessary verse narratives and long descriptive passages. He has written the Assamese Ramayana in a lucid and rhythmic pattern thus catering to the needs of the common Assamese people. He has also provided explanations for his inclusion of non valmiki elements while composing the epic. Srimanta Shankardeva designated him as Purva Kobi Apramadi (Peerless Bard of the Eastern Region). Moreover, Madhab Kandali is often acclaimed to be the “Kalidas of Assam”.
Девайс
Мадхава Кандали тағы бір поэтикалық туындының – «Деважиттің» авторы ретінде де белгілі, онда ол Кришнаны Бишну Иесінің ең ұлы аватариясы (аватары) ретінде суреттейді.
Madhava Kandali is also credited to be the composer of another poetical work ‘Devajit’ where he portrays Lord Krishna as the greatest incarnation (avatar) of Lord Bishnu.
Музыкалық аспаптар
Ол өзінің "Рамаяна" шығармасында мардала (ағаштан жасалған мриданганың бір түрі), хумучи, бхемачи, дагар, гратал, рамтал, табал, джаджхар, джинжири, бхери махари, токари, досари, кендара, дотара, вина, бин, випанчи сияқты бірнеше музыкалық аспаптарды тізімдейді. (Бұл аспаптар оның 14 ғасырында немесе одан ертерек кезеңде болғандығын көрсетеді).
He lists several instruments in his "Ramayana", such as mardala(a type of wooden Mridanga), khumuchi, bhemachi, dagar, gratal, ramtal, tabal, jhajhar, jinjiri, bheri mahari, tokari, dosari, kendara, dotara, vina, bīn, vipanchi, etc. (meaning that these instruments existed since his time in 14th century or earlier).