Кіріспе

Американдық суретші (1955 жылы туған)

Джеймс Уорхола (1955 жылғы 16 наурызда туған) – 1987 жылдан бері екі ондаған балалар сурет кітабын суреттеген американдық суретші.

Ерте өмір

Питтсбург қаласына жақын, Пенсильвания штатының Файетт округіндегі көмір өндіруші Смок ауданының тумасы, лемко тайпасынан шыққан. Ол Энди Уорхолдың үлкен ағасы Пол Уорхоланың ұлы. 1977 жылы Карнеги-Меллон университетін дизайн мамандығы бойынша BFA дәрежесімен бітірді. 1977 жылдан 1980 жылға дейін Нью-Йорктегі Көркемөнер студенттері лигасының Джек Фарагассодан, кейін Майкл Авианодан жеке сабақтар алды.

Мансап

Уорхола қысқа уақытқа дейін өзінің ағасы Энди Уорхолдың «Интервью» журналында жұмыс істеді, бірақ сол жұмыстан шығып, ғылыми фантастика саласында иллюстратор болды, бұл шешіміне ағасы күнделігінде наразылық білдірді. 1980 жылдардың басында ғылыми фантастика иллюстраторы ретінде Уорхола 300-ден астам кітаптың обложкасын жасады. Уорхола сонымен қатар «Mad» журналының «Идиотерлердің әдеттегі тобының» мүшесі, журналдағы мақалалар мен обложкаларды суреттейді. Ол фантастикалық ойындармен айналысқан және «Different Worlds» сияқты журналдар мен рөлдік ойындардың обложкаларын жасаған. Ол ағасы туралы «Аға Энди: Энди Уорхолмен керемет кездесу» (Putnam, 2003) кітабын жазып, суреттемеледі. Кітап «The New York Times» газетінде жарияланған мақаласымен және телеарналар мен NPR-дегі сұхбаттарымен көп назар аударды. Баспагер кітап туралы былай деп сипаттады: «Horn Book» мынадай пікір білдірді: «Жазушы ретіндегі дебютінде Джеймс Уорхола 1962 жылғы бір кездесуді суреттеу үшін әңгімелесу стилін және балалық дәлдікті пайдаланады, сол кезде Уорхол суретшіліктен бейнелеу өнеріне көшкен болатын. Суреттерде көптеген егжей-тегжейлі сипаттамалар бар». «Аға Энди» кітабын Марианна Саккарди «School Library Journal» журналында да қарастырды:

цитата: Уорхола, суретші Энди Уорхолдың інісі (мансабының басында тегінен «а» әрпін алып тастаған), өзінің әйгілі ағасымен отбасылық қарым-қатынасын баяндайды. Жылдың бірнеше реті ол, оның бауырлары мен ата-анасы Нью-Йорктегі үйлеріне барып, Энди мен анасын қуантқан. Уорхолдың үйі әр түрлі заттармен, соның ішінде 25 мысықпен толы болғандықтан, балалар үшін үлкен ойын алаңына айналды. Бірақ автордың анасы бұл жерді дүрмектеп жатқан үйінді деп санады. «Энди, қашан осы заттардан құтыласың?» деп сұрады ол. Ол: «Жоқ, жоқ. Бұл – өнер». Уорхоланың мәтіні өнердің барлық жерде кездесетінін көрсетеді, бұл шындықты оның анасы соңында түсінеді. Үлкен акварель суреттері оқырмандарды 1960 жылдардағы Нью-Йоркке алып келеді, көшелерде қанаттары бар машиналар, жаяу жүргіншілерге арналған ғимараттар арасында «Automat» және «RKO Palace», ал дүкен терезесінде шикізаттың бір фунты 0,39 долларға сатылады. «Campbell’s» супының қораптары, Мэрилин Монро, Элвис және басқа жұлдыздардың суреттері, сондай-ақ Уорхолдың өнерінде өз орнын тапқан көптеген басқа заттар оның үйінде көптеп кездеседі, ал бес қабаттың барлық бөлмелерінде мысықтардың қарап тұрған бейнесі оқырмандардың қызығушылығын оятуда. Суретшінің ерекшеліктеріне қарамастан, оның перукалары мен мысықтары, автордың өзінің көркемдік талантын дамытуға ықпал еткен адамға деген құрметі осы әңгімеде жарқырайды. Уорхола «Warner Books» және «Prentice Hall» сияқты бірнеше ірі баспалармен жұмыс істеді. Ол Словакияның Медзилаборце қаласындағы Энди Уорхолдың қазіргі заманғы өнер мұражайының консультанты болып қызмет етеді, бұл мұражай Уорхола әулетінің Микова ауылына жақын орналасқан.