Кіріспе
Ресейлік велоспортшы Евгений Валентинович Берзин (Ланг ру; 1970 жылдың 3 маусымында Выборг қаласында туған) – Ресейдің бұрынғы жол велоспортшысы. Трек велоспортынан келген ол, Әлем чемпионаттарында КСРО құрамында сәтті өнер көрсеткен. 1992 жылы Италияға көшіп, 1993 жылы кәсіби велоспортшы болды. 1994 жылғы екінші маусымы оның ең табыстысы болды, ол Giro d'Italia және Liège–Bastogne–Liège жарыстарында жеңіске жетті. 1995 жылы Giro d'Italia-да екінші орын алды, бірақ кейінгі жылдары жоғары үміттерді ақтамады. 1996 жылғы Tour de France-та жарыс көшбасшысының сары жейдесін қысқа мерзімге киді және бір кезеңде жеңіске жетті, бұл оның соңғы маңызды жетістіктері болды. 1997 жылы Крис Бордманның сағаттық рекордын жаңаруға әрекет етті, бірақ сәтті болмады. 2001 жылы спорттан зейнеткерлікке шықты.
Evgeni Valentinovich Berzin (Lang ru; born 3 June 1970 in Vyborg, Russia) is a Russian former road cyclist. Coming from track cycling, where he successfully represented the Soviet Union at World Championships, he moved to Italy in 1992 and turned professional with in 1993. His second season in 1994 was to be his best, with victories at the Giro d'Italia and Liège–Bastogne–Liège. He finished second at the 1995 Giro d'Italia, but failed to live up to high expectations in the years after. A brief spell in the race leader's yellow jersey and a stage win at the 1996 Tour de France were his last big results. In 1997, he unsuccessfully attempted to break Chris Boardman's hour record. He retired from the sport in 2001.
Алғашқы жылдар
Берзин өзінің мансабын 14 жасында Александр Кузнецовтың басшылығымен КСРО командасының жасөспірімдер жүйесінде трек-айтқышы ретінде бастады. 1990 жылы UCI трек велоспорты әлем чемпионатында ол ерлер арасындағы жеке және командалық қуу жарыстарында жеңіске жетті, ал бір жылдан кейін командалық қуу жарысында күміс жүлдегер атанды. 1992 жылы Берзин 1992 жылғы Олимпиадада жол жарысына қатысу үшін жолға өтуге ниеттенді, бірақ Кузнецов оған рұқсат бермей, трек жарыстарында қалуды жөн көрді. Содан кейін Берзин Ресейден кетіп, әйелі Стелламен бірге Италияға барып, жақында зейнеткерлікке шыққан Эммануэле Бомбинимен бірікті. Бомбини бұрынғы әлем чемпионы Морено Аргентиннің айналасында Mecair инжиниринг компаниясының демеушілігімен велосипед командасын құрып жатқан болатын. 1993 жылға қарай команда құрылып, Берзин досы Владислав Бобрикпен бірге оның құрамына енді.
1993: Бірінші маусым
Профессионал ретінде алғашқы маусымында Берзин команда капитаны Пиотр Угрумовтың көмекшісі ретінде шықты, ол Giro d'Italia-да жалпы екінші орынды иеленді. Берзин өзі де "Жиро"ны 90-шы орында аяқтады. Сол жылы Италияның Ломбарда аймағында өткен Settimana Ciclistica жарысында күміс жүлде алды. UCI Road World Rankings рейтингісінде 379-шы сатыда болды. Бірақ командада үшінші орын алған Угрумовпен арадағы шиеленіс Ромингерге қарсы күресуге мүмкіндік бермеді. 14-ші кезеңде Угрумов тіпті Ромингермен бірігіп, Берзиннен қашып кетіп, ол қиындықпен қайта қосылды. Берзиннің жарыстағы ең жарқын сәті соңғы күнді алдында болды, ол Салита ди Монтегрино Валтраваглияға қарсы этапты жеңіп, Ромингер мен Угрумовтан 25 секундқа озып, екінші орынды сақтап қалды. "Жиро" аяқталғаннан кейін бірнеше күн өткен соң Берзин Euskal Bizikleta жарысында жеңіске жетті. Ол сондай-ақ 1995 жылғы "Тур де Франс" веложарысының 3-ші кезеңінде командалық уақыт сынағында жеңіске жеткен команда құрамында болды. Бірақ ол 10-шы кезеңде жарыстан шықты, күні бұрын Индурайнға 15 минуттан жеңіліп, голландиялық De Volkskrant газетінің мәліметінше, "физикалық және психикалық тұрғыдан құлап түсті". 1996 жылға қарай оның көрсеткіштері төмендеді, бұл баспасөзді оның қабілеттеріне күмән келтіріп, жеке өміріне назар аударуға итерді, оның ішінде әйелі Стелламен ажырасуы да болды. Берзин 1996 жылғы Италия гиройына оралды, онда ол 19-шы кезеңдегі уақыт сынағында жеңіске жетіп, жалпы есепте үшінші орынға көтерілді, көшбасшы Павел Тонковтан 14 секунд қалып қойды. Бірақ ол келесі күні көп уақыт жоғалтып, ақырында жалпы есепте 10-шы орынды иеленді. Швейцария турының прологында Бьярне Риістен екі секундқа озып жеңіске жетті. 8-ші кезеңдегі уақыт сынағында да жеңіске жетті, бұл жолы Джанни Фаресин мен Армстронгты еңсерді. Жалпы есепте төртінші орынды алды. 1996 жылғы "Тур де Франс" веложарысында ол 7-ші кезеңде жалпы сыныптаманың көшбасшысы ретінде сары жейде киді. "Тур" тарихында сары жейде киген алғашқы ресейлік спортшы осы Берзин болды. Берзин келесі күні Валь-д'Изерге уақыт сынағында да жеңіске жетті. Сестриереге дейінгі 9-шы кезең қардың себебінен қысқартылды. Риіс ұзақ кезеңнің басынан-ақ шабуылға шықты. Риіс этапты жеңіп, Берзиннен сары жейде алып, жалпы жеңіске қадам басты. Берзин Парижде 20-шы орында аяқтады.
Кейінгі мансап
1997 жылы Берзин Бомбиниден кейін жаңа команда құрды – Batik–Del Monte, оған бұрынғы Gewiss командасының көптеген велошабандылары кірді. 1997 жылғы Италия жиросында (Giro d'Italia) Берзин Сан-Мариноға дейінгі қиын үшінші кезеңдегі жеке уақыт сынағында Тонковтан кейін екінші орын алды. Жарыс барысында ол кері қалып, жалпы есепте 20-шы орынды иеленді, жеңімпаз Иван Готтиден 49 минутқа қалып қойды. Ол тағы да Тур де Франсқа (Tour de France) қатысып, Руандағы прологтағы жеке уақыт сынағында үшінші орын алды, бірақ сынған жағалау сүйегі салдарынан жарыстан шығып қалды. Batik–Del Monte командасымен жасалған келісімшарт бойынша Берзин 1997 жылы сағаттық рекордты жаңаруға тырысуы керек еді. Тур де Франс жарысынан кейін рекордты жаңару жоспары жарыс барысында алған жарақатынан кейін орындалмады. Соңында ол 19 қазанда Бордода Крис Бордманның (Chris Boardman) көрсеткен нәтижесін жаңаруға тырысты. Ереже өзгергеніне байланысты Бордман қолданған аэродинамикалық рульді пайдалануға рұқсат берілмеді, сонымен қатар теңіз деңгейінде жарысқандықтан Берзин 17 минуттан кейін жарыстан бас тартты, оның орташа жылдамдығы Бордманның көрсеткен жылдамдығынан төмен болды. Карьерасын қайта жаңғыртуға тырысқан Берзин 1998 жылы командаға қосылды, бірақ сәттілікке жете алмады. Ол Liège–Bastogne–Liège және Дюнкерктегі төрт күндік жарыста (Four Days of Dunkirk) сәтсіз қашып кетті. Жыл соңында ол команданы тастап кетті, команда менеджері Марк Мадиот (Marc Madiot) «оның жақсы күндері артта қалды, қандай болса да» деді. Командасы шақырылмағандықтан Берзин Италия жиросына қатыспады, бірақ Тур де Франсқа қатысып, 25-ші орынды иеленді, жеңімпаз Марко Пантаниден (Marco Pantani) 43 минутқа қалып қойды. 1999 жылға қарай оның көрсеткіштері айтарлықтай нашарлады. Ол соңғы Италия жиросына (Giro d'Italia) Amica Chips–Costa de Almería командасы үшін қатысты, бірақ жеңімпаз Готтиден (Gotti) 2 сағаттан астам қалып 52-ші орында аяқтады. Берзинге 2000 жылғы Италия жиросына (Giro d'Italia) қатысуға тыйым салынды, себебі оның гематокрит деңгейі жоғары болды, бұл эритропоэтин (EPO) қолданғанын көрсетеді, ол допинг мақсатында қолданылатын зат. Одан кейін командамен жасалған келісімшарты бұзылды. Берзин 2001 жылы карьерасын аяқтады.
Велосипедпен саяхаттан кейін
Берзин Ольтрепо-Павезеде тұрады және онда автосалонға ие, сондай-ақ Милан қаласының жанында Fiat дилерлік орталығы бар.