Кіріспе
Фред Марселлино (25 қазан 1939 жыл - 12 шілде 2001 жыл) – американдық суретші және кейіннен балалар кітаптарының авторы, кітап индустриясына зор ықпал еткен тұлға. Баспагер Нан Талезе Марселлиноның «бір сурет арқылы кітаптың барлық сезімін және стилін жеткізе алатынын» айтқан. Осы сөздер Талезе баспасында жарық көрген Джудит Росснердің «Тамыз» кітабының көркемдік безендірілуіне де қатысты. Ол көптеген тапсырыстардың ішінде Маргарет Этвудтың «Қызметшінің әңгімесі» романының, Том Вулфтың «Босқындық оты» романының және 1987 жылғы Ален Аппелдің «Уақыттан кейін» романының Dell Laurel Leaf басылымының мұқабаларын жасауға жауапты болды.
Fred Marcellino (October 25, 1939 – July 12, 2001) was an American illustrator and later an author of children's books who was very influential in the book industry. Publisher Nan Talese said that Marcellino could "in one image, translate the whole feeling and style of a book." Such was the case with his evocative painting for Judith Rossner's August, published and edited by Talese. Among many other commissions, he was responsible for the covers of Margaret Atwood's novel The Handmaid's Tale, Tom Wolfe's The Bonfire of the Vanities and the 1987 Dell Laurel Leaf edition of Allen Appel's Time After Time.
Ерте өмір
Бруклинде дүниеге келген Марселлино абстрактты экспрессионист суретші ретінде мансап бастады және 1963 жылы Фулбрайт стипендиясы бойынша Венецияда оқыды. АҚШ-қа қайтқаннан кейін ол дизайнер және иллюстратор болып жаңа жолға түсті, негізгі назары ЛП пластинкаларының мұқабаларын жасауға, Лорэтта Линн, Манхэттен Трансфер және Флитвуд Мак сияқты әншілер мен топтардың альбомдарын көркемдеуге бағытталды. 1969 жылға қарай ол Capitol, Decca және PolyGram компаниялары үшін пластинка мұқабаларын жасады.
Кітап жамылғылары
1974 жылы кітап шығару саласына қадам басқан ол 15 жыл бойы жылына 40 мұқаба жасады. Кейде ол 1970-ші және 1980-ші жылдары Америка Құрама Штаттарында кітап мұқабасы дизайнының стилін революциялаған деп есептеледі. Анна Тайлердің "Сағынышпен тойған үй" кітабы, Чарльз Дикинсонның "Марафондағы вальс" және Уильям Уортонның "Бирди" кітаптарындағы жұмыстары арқылы ол танымал болды. Суретшілерге кейде иллюстрация үшін қолайлы кейіпкер немесе орын табуға көмектесетін қолжазба беттерімен кеңес берілетін. Бірақ Марселлино әрқашан толық қолжазбаны оқып, кітаптың жалпы көңіл-күйін, көбінесе символдық түрде бейнелейтін, мұқият ойластырылған, әдемі сурет салуға ұмтылды. Көркемдік директор Стивен Хеллер Марселлиноның тәсілін былай сипаттады:
Оның сюрреалистік пейзаждары, экзотикалық фондары, импрессионистік палитрасы және типографиялық дәлдігі – әдеби жанрдың ерекше түрін қалыптастырды. "Қалыптастырды" демекші, Марселлино Энн Тайлер, Том Вулф, Милан Кундера, Джудит Росснер, Маргарет Атвуд және Примо Леви сияқты авторларға олардың сөздері мен идеяларын күшейтетін визуалды бейне жасады. Марселлиноның ерекше стильі жазушылардың мінезіне ешқашан қайшы келмеді, бірақ ең жақсы графикалық интерпретаторлар сияқты, ол олардың туындыларына жаңа көлем қосты. Ол сонымен қатар, мүмкін ең маңыздысы, көркем және көркем емес бестселлерлерді таңбалауға қатысты қатаң маркетингтік талаптарға қарсы шықты, бұл автордың атын үлкен әріптермен, ал сюжеттің немесе тақырыптың кішкентай, сөзбе-сөз суретімен көрсетуді талап етті. Мұндай мұқабалар назар аударса да, эстетикалық резонансы шамалы болды. Марселлино нәзік боялған және әдемі әріптермен жазылған мини-плакаттарды енгізді, олар тартымдылықты арттырды. Ол аспанның шебері болды және көптеген кітап мұқабаларында бай, бұлтты аспанды фон ретінде және эффект үшін жарық көзі ретінде пайдаланды. Ол таңертеңгі және кешкі жарықты пастельді түстермен және аэрографияның тегіс әдісімен бейнелеп, сюрреалистік аура жасады. Қабырғалар, орындықтар және есіктер сияқты қарапайым нысандарға жарықтың түсуін өңдеу арқылы, ол оларды қуатты графикалық символдарға айналдыра алды.
Балалар кітаптары
1980 жылдардың ортасында ол балалар кітаптарын шығара бастады, бастапқысы Тор Сейдлердің «Тышқанның хикаясы» болды. Ол бұл тәжірибені өзгеше деп тапты: «Әр сурет – тізбектегі бір буын, және олардың бәрі мәтінмен өзара байланыста болады. Сіз әр суреттің әсерлі болуын қаласаңыз да, жакет сияқты, кітаптағы иллюстрация да әлдеқайда нәзік болуы мүмкін. Оны ойша тереңдетіп, ұзақ уақыт бойы талдап, ләззаттана аласыз. Бұл мен әдеттегідей жұмыс істеген саладан мүлдем өзгеше, бірақ бірден ғашық болдым». Чарльз Перроның «Мысық аяқкиімде» атты алғашқы толық түсті сурет кітабы 1991 жылы Кальдекотт құрметті марапатына ие болды, ал «Қарсы тұратын қалайы сарбаз», «Уэйнскотт мысығы», «Пеликан хоры және басқа да әдемі емес нәрселер», «Шағын Бабаджидің хикаясы» («Шағын қара Самбоның хикаясының қайта жазылуы») және «Ау!» (Гримм ертегісі «Шайтан мен оның үш алтын шашы» бойынша бейімделген) кітаптарымен одан да көп марапаттар жеңіп алды. Ол 1999 жылы «Мен, қолтырауын» жазуға көшті, осы кітабы «Нью-Йорк Таймс» (Жылдың үздік кітаптары), «Publishers Weekly» (Жылдың үздік кітабы), «Child» журналы (Жылдың үздік кітабы), «Нью-Йорк Таймс кітап шолуы» (Он үздік суреттелген сурет кітаптары) және ALA-ның есімді кітабымен марапатталды. 1998 жылы оған ішек қатерлі ісігі деген диагноз қойылды және 2001 жылдың 12 шілдесінде қайтыс болды. Қайтыс болған кезде ол «Мен, қолтырауын» атты туындының жалғасы «Ариведерчи, қолтырауын» жұмысын аяқтауға тырысып жатқан болатын. 2016 жылдың желтоқсанында «Ариведерчи, қолтырауын» француз суретшісі Эрик Пюйбарет аяқтайтыны және 2019 жылдың қыркүйегінде Atheneum баспасында жарық көретіні туралы хабарланды.
Each picture is a link in a chain, and they all exist in counterpoint with the text. And although you want each picture to have impact, just like a jacket, the book illustration can also be much more subtle. It can be pondered and savored over a period of time. It's a very different discipline from what I was used to, but I must say it was love at first sight. Charles Perrault's Puss in Boots, his first full color picture book, won a 1991 Caldecott honor, and he won more awards with The Steadfast Tin Soldier, The Wainscott Weasel, The Pelican Chorus and Other Nonsense, The Story of Little Babaji (a revision of The Story of Little Black Sambo) and Ouch! (adapted from the Grimm tale, The Devil and His Three Golden Hairs). He moved into writing with I, Crocodile (1999), honored by The New York Times (Best Books of the Year), Publishers Weekly (Best Book of the Year), Child magazine (Best Book of the Year), The New York Times Book Review (Ten Best Illustrated Picture Books) and the ALA Notable Book. In 1998, he was diagnosed with colon cancer, and he died on July 12, 2001. At the time of his death, he was working on the I, Crocodile sequel, Arrivederci, Crocodile. In December 2016, it was announced that Arrivederci, Crocodile would be completed by the French illustrator Eric Puybaret and published in September 2019 by Atheneum.