Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Графит негізіндегі композициялық материал
Graphite based composite material
Көміртек талшығымен күшейтілген көміртек (CFRC)
Carbon fibre reinforced carbon (CFRC
Алдымен, материал көміртекті жіп немесе матамен қоршалып, пластик немесе битум сияқты органикалық байланыстырғышпен қажетті түпкі пішінде орналастырылады. Көбінесе, байланыстырғыш қоспасына кокс немесе басқа ұсақ көміртек агрегаттары қосылады. Екіншіден, материал қыздырылады, нәтижесінде пиролиз байланыстырғышты таза көміртекке айналдырады. Бұл процесте байланыстырғыш көлемін жоғалтады, соның салдарынан бос кеңістіктер пайда болады; агрегат қосу осы мәселені азайтады, бірақ толығымен жоймайды. Үшіншіден, бірнеше күн бойы жоғары температурада ацетилен сияқты көміртек түзетін газды материал арқылы өткізу арқылы бос кеңістіктер біртіндеп толтырылады. Бұл ұзақ қыздыру процесі көміртекке ірі графит кристалдары түрінде өсуге мүмкіндік береді және материалдың жоғары құнының басты себебі болып табылады. Ғарыш кемесінің қанаттарының алдыңғы жиектері мен конусының қорғағыш қаптамаларындағы сұр "Көміртекті-көміртек (RCC)" панельдерін жасау NASA-ға 100 000 АҚШ долларына шамамен бір шаршы футқа дейін түсті, бірақ бұл құнның көп бөлігі панельдердің күрделі геометриясымен және зерттеу шығындарымен байланысты болды. Бұл кезеңге дайын өнімді өндіру де кіруі мүмкін. Материалдың тығыздығы 1,6 мен 1,98 г/см³ аралығында.
First, material is laid up in its intended final shape, with carbon filament and/or cloth surrounded by an organic binder such as plastic or pitch. Often, coke or some other fine carbon aggregate is added to the binder mixture. Second, the lay up is heated, so that pyrolysis transforms the binder to relatively pure carbon. The binder loses volume in the process, causing voids to form; the addition of aggregate reduces this problem, but does not eliminate it. Third, the voids are gradually filled by forcing a carbon forming gas such as acetylene through the material at a high temperature, over the course of several days. This long heat treatment process also allows the carbon to form into larger graphite crystals, and is the major reason for the material's high cost. The gray "Reinforced Carbon–Carbon (RCC)" panels on the space shuttle's wing leading edges and nose cone cost NASA $100,000/sq ft to produce, although much of this cost was a result of the advanced geometry and research costs associated with the panels. This stage can also include manufacturing of the finished product. The material has a density between 1.6 and 1.98 g/cm3.
Ұқсас өнімдер
Көміртек талшығымен күшейтілген кремний карбиді (C/SiC) — кремний карбиді мен көміртек талшығын пайдаланатын таза көміртек-көміртектің жетілдірілген түрі. Ол таза көміртек-көміртектен сәл тығыз және беріктігі жоғары деп саналады. Оны жоғары өнімділік автомобильдердің тежегіш дискілері мен тежегіш қалыптарында қолдануға болады. Оны алғаш рет Mercedes Benz C215 Coupe F1 Edition автокөлігінде қолданды. Бұл Bugatti Veyron және көптеген Bentley, Ferrari, Lamborghini, Porsche, сондай-ақ Corvette ZR1 және Z06 модельдерінде стандартты жабдық болып табылады. Олар кейбір жоғары өнімділік Audi автомобильдеріне, соның ішінде D3 S8, B7 RS4, C6 S6 және RS6, және R8 модельдеріне қосымша опция ретінде де ұсынылады. Материал салмағына байланысты Formula 1 жарыстарында қолданылмайды. Көміртекті тежегіштер 1980 жылдары коммерциялық ұшақтарда кеңінен қолданыла бастады, алғаш рет Concorde үстіркілді көлігінде пайдаланылды. Жоғары технологиялық жарыс автомобильдерінде қолданылатын, керамикалық емес, туысқан көміртек композиті — итальяндық Pagani автокөлік компаниясының Zonda R және Huayra суперкарларында қолданылатын карботан (көміртек-титан) композиті.
Carbon fibre reinforced silicon carbide (C/SiC) is a development of pure carbon–carbon that uses silicon carbide with carbon fibre. It is slightly denser than pure carbon carbon and thought to be more durable. It can be used in the brake disc and brake pads of high performance road cars. The first car to use it was the Mercedes Benz C215 Coupe F1 edition. It is standard on the Bugatti Veyron and many Bentleys, Ferraris, Lamborghinis, Porsches, and the Corvette ZR1 and Z06. They are also offered as an optional upgrade on certain high performance Audi cars, including the D3 S8, B7 RS4, C6 S6 and RS6, and the R8. The material is not used in Formula 1 because of its weight. Carbon brakes became widely available for commercial airplanes in the 1980s, having been first used on the Concorde supersonic transport. A related non ceramic carbon composite with uses in high tech racing automotives is the carbotanium carbon–titanium composite used in the Zonda R and Huayra supercars made by the Italian motorcar company Pagani.