Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бронкстағы тарихи үй, Нью-Йорк
Historic house in the Bronx, New York
Ван Кортландт үйі, сондай-ақ Ван Кортландт сарайы деп белгілі, Нью-Йорк қаласындағы Бронкста сақталған ең көне тұрғын үй. Ол Ван Кортландт саябағының оңтүстік-батыс бөлігінде орналасқан. Үй Ван Кортландт үй мұражайы ретінде жұмыс істейді. Фредерик Ван Кортландт салған және 1749 жылы аяқталған бұл үй 2 1/2 қабатты грузин стиліндегі ғимарат, оның қасбеті қиыршық тастан, ал ішкі жабдығы грузин стилінде жасалған. Бұл үй Ван Кортландт отбасының бір тармағына 140 жыл бойы мекен болған, ал 1897 жылы 28 мамырда мұражай ретінде қайта ашылды. Үй 1690 жылдары Джейкобс Ван Кортландт сатып алған жерге салынған. Фредерик 1748 жылы құрылысын бастады, бірақ оның аяқталуын көре алмады, ал Фредериктің ұлы Джеймс үйді мұраға алды. Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде британдық және американдық әскерлер кезекпен осы үйде орналасқан. 19 ғасыр бойында бұл үй Ван Кортландт отбасының әртүрлі мүшелеріне беріліп отырды. Қала әкімдігі 1888 жылы Ван Кортландт саябағының құрылысы аясында үйді сатып алып, бастапқыда полиция казармасы ретінде пайдаланды. Нью-Йорк штатының Отаршыл әйелдер қоғамы 1896 жылы үйді жалға алып, 1897 жылғы 28 мамырда көпшілікке ашты. Келесі онжылдықтарда аумаққа түрлі өзгерістер енгізілді және 1910 жылдары қараушының үйі салынды. Үй 1960 және 1980 жылдары жаңартылды. Бастапқы үй L тәрізді, оңтүстік және шығысқа қарай қанаттары бар, ал солтүстік жағындағы қараушының үйі негізгі құрылымға жалғастырылған. Сарайдың қасбеті көбінесе қарапайым, тек Ван Кортландт отбасы мүшелерінің суреттері бейнеленген кірпіштен жасалған ою-өрнектермен әсемделген. Ішкі жабдықтарына жертөледегі ас үй, бірінші қабаттағы екі қонақ бөлмесі, кіреберіс дәлізі және ас бөлмесі, сондай-ақ екінші және үшінші қабаттардағы жатын бөлмелер кіреді. Мұражай үйде түрлі қойылымдар мен іс-шаралар ұйымдастырып, экскурсиялар мен білім беру бағдарламаларын жүргізеді. Сынақыштар мұражай экспонаттарын да, үйдің архитектурасын да жоғары бағалады. Үйдің қасбеті мен ішкі жағы Нью-Йорк қаласының ескерткіштері болып саналады, ал ғимарат Ұлттық тарихи ескерткіш мәртебесіне ие.
The Van Cortlandt House, also known as the Van Cortlandt Mansion, is the oldest known surviving house in the Bronx in New York City. It is located in the southwestern portion of Van Cortlandt Park. The house is operated as a historic house museum known as the Van Cortlandt House Museum. Built by Frederick Van Cortlandt and completed in 1749, the house is a 2 1/2 story Georgian building with a rubblestone facade and Georgian style interiors. It served as a residence of one branch of the Van Cortlandt family for 140 years before it reopened as a museum in 1897. The house is built on an estate that Jacobus Van Cortlandt acquired in the 1690s. Frederick began constructing the building in 1748, although he did not live to see its completion, and Frederick's son James inherited the house. During the American Revolutionary War, both British and American troops variously occupied the house; the structure was passed down to various members of the Van Cortlandt family through the 19th century. The city government acquired the house in 1888 as part of the construction of Van Cortlandt Park and initially used the building as a police barracks. The Society of Colonial Dames of the State of New York leased the house in 1896 and opened it to the public on May 28, 1897. Various modifications were made to the grounds over the subsequent decades, and a caretaker's house was built in the 1910s. The house underwent renovations in the 1960s and 1980s. The original house is L shaped, with wings to the south and east; the caretaker's house to the north is attached to the rest of the structure. The mansion has a largely plain facade, except for brick keystones that depict Van Cortlandt family members' faces. The interiors include a kitchen in the basement; two parlors, an entry hall, and a dining room on the first floor; and bedrooms on the second and third floors. The museum has historically presented various performances and events at the house, and it operates tours and educational programs. Critics have praised both the museum's exhibits and the house's architecture. The house's facade and interior are New York City designated landmarks, and the building is a National Historic Landmark.
Сайт
Ван Кортландт үйі Ван Кортландт паркінің оңтүстік-батыс бұрышында, Нью-Йорк қаласындағы Бронкстің Ривердейл маңында орналасқан. Оны солтүстікке қарай парктің Парад алаңы, батысқа қарай Естелік тоғай, оңтүстікке қарай бассейн және Ван Кортландт стадионы, ал шығысқа қарай зират пен Ван Кортландт көлі қоршап тұрады. Ван Кортландт үйінің орны 1690 жылдарға дейін Тиббетс Брук бойындағы тұзды батпақ болды, содан кейін жақын маңдағы Ван Кортландт көлі Тиббетс Брук арнасында пайда болды. 1748 жылы салынған үй Гадсон өзенінің шығыс жағалауындағы төбелердің шығыс беткейінде орналасқан. Үй және оны қоршаған ландшафт Ван Кортландт паркінің бір бөлігі болып сақталған, бірақ сарайдың айналасындағы далалар 19 ғасырдың соңында Парад алаңының салынуымен байланысты. Аумақ оңтүстікке қарай Спайтен-Дюйвил аңғарына, батысқа қарай Палисадесқа және шығысқа қарай Тиббетс Брукке көрініс ашады; оңтүстікке қарайғы көрініс Бронкстің Фордхэм және Манхэттендегі төбелермен бөлінген. Алғашқыда, үйге қосалқы кіреберістен алдыңғы кіреберіске дейін жол салынған. Үйдің кіреберісі таспен төселген, сондықтан үйдің тұрғындары қонақтарды келгенше естіп, күтіп алатын. Үйге жақын қақпа бағаналары орналасқан, олардың үстінде бұрын ағаштан жасалған құс мүсіндері болған. Қақпа бағаналарының екі жағында да жылқы каштандары өсіп тұрған. Бұл жерге қолмен жасалған террасалар, үлкен шырша ағаштары және фонтандар сияқты су нысандары кірген. 1900 жылдардың басында сарайдың оңтүстігіне голланд бағы салынды, оның үш жағында канал, ортасында фонтан және оның айналасында төрт шаршы бөлімше болды. Кейіннен бақ ағаштармен және шөп бақшасымен алмастырылды. Жақын жерде Кескескик деп аталатын ежелгі американдықтардың ауылы болған. Голланд қоныс аударған Адриан ван дер Донк 1646 жылы Голландияның Батыс Үндістан компаниясынан жер сатып алып, Ван Кортландт үйінің орнын алғашқы еуропалықтардың бірі ретінде иеленді. Ван дер Донк 1655 жылы қайтыс болды. 1664 жылы Жаңа Нидерландыны британдықтар басып алғаннан кейін, иелік құқығы ван дер Донктің жеңесі Элиас Даутиге берілді, ол мүліктің бір бөлігін сатты. Филипстің әйелі қайтыс болғаннан кейін ол голланд сыра қайнатушысы Олофф Стивенс Ван Кортландтың қызына үйленді, ол жесір болған. Филипстің қызы Ева кейін Олофтың ұлы Якобус Ван Кортландтқа тұрмысқа шықты, ол Филипстің екінші әйелінің бауыры болды. Якобус Ван Кортландт 1699 жылға дейін Филипстен жерлер сатып алып, Тиббетс Брукке бөгет салып, Ван Кортландт көлін жасады. Мүліктің Тиббетс Брукке жақын орналасуы, ол оңтүстікке қарай Харлем өзені мен Спайтен Дьювилл шығанағына құйылатын, Ван Кортландтқа астық пен ағаш өнімдерін су арқылы тасымалдауды жеңілдетті. 1739 жылы мүлік Якобтың ұлы Фредерик Ван Кортландтқа өтті. Фредерик жерге мұрагер болған кезде, бұл жер Вестчестер округінің төменгі Йонкерстің бір бөлігі болып саналды. Бұл плантацияда бірнеше құлдар да жұмыс істеген.
The Van Cortlandt House is located at the southwestern corner of Van Cortlandt Park, near the Riverdale neighborhood of the Bronx in New York City. It is surrounded by the park's Parade Ground to the north, the Memorial Grove to the west, a swimming pool and the Van Cortlandt Stadium to the south, and a burial ground and Van Cortlandt Lake to the east. The Van Cortlandt House's site was a salt marsh along Tibbetts Brook until the 1690s, when the nearby Van Cortlandt Lake was formed along the brook's course. When the house was built in 1748, it stood on the eastern slope of a set of hills along the eastern bank of the Hudson River. The house and surrounding landscape are preserved as part of Van Cortlandt Park, although the fields around the mansion date from the Parade Ground's construction in the late 19th century. The grounds overlooked the Spuyten Duyvil valley to the south, the Palisades to the west, and Tibbetts Brook to the east; the view to the south was interrupted by hills in Fordham, Bronx, and in Manhattan. Originally, there was a driveway from the side entrance to the front entrance. The driveway was paved with stones, so the house's occupants could hear visitors on the driveway before they arrived. The house's approach is flanked by gateposts that were once topped by wooden bird sculptures; There were horse chestnuts on either side of the gateposts. These included manmade terraces, large box trees, and water features such as fountains. In the early 1900s, a Dutch garden was built just south of the mansion, with a canal on three sides, a fountain in the center, and four square sections around it. The garden has since been replaced with trees and a herb garden. and there was a nearby Native American village known as Keskeskick. Adriaen van der Donck, a Dutch settler, was the first European to occupy the Van Cortlandt House's site, having bought the land from the Dutch West India Company in 1646. Van der Donck died in 1655. Following the takeover of New Netherland by the British in 1664, the claim to the estate was awarded to van der Donck's brother in law, Elias Doughty, who proceeded to sell off the portions of the property. When Philipse's wife died, he remarried the daughter of Dutch brewer Oloff Stevense Van Cortlandt, herself a widow. Philipse's daughter Eva later married Jacobus Van Cortlandt, who was Olof's son and Philipse's second wife's brother. Jacobus Van Cortlandt acquired parcels from Philipse through 1699 and dammed Tibbetts Brook to create Van Cortlandt Lake. The property's proximity to Tibbetts Brook, which drained into the Harlem River and Spuyten Duyvil Creek to the south, made it easy for Van Cortlandt to ship grain and timber products by water. The estate was passed in 1739 to Jacobus's son Frederick Van Cortlandt. When Frederick inherited the land, the site was considered part of lower Yonkers in Westchester County. Several slaves also worked on the plantation.
Тұрғын үйге арналған
Ван Кортландт үйі – қазіргі Бронкс ауданындағы ең көне сақталған үй. Ол осы үйді жаңартып, меншіктің көп бөлігін шаруашылыққа пайдаланған. Пештерге орын ашу үшін ошақтарды кішірейте берген. 1840 жылдардың соңындағы жазбада үйдің алдындағы бағы мен жинақталған фонтандарға отырғызылған жиек ағаштары туралы айтылған. Ескі диірмен мен Ван Кортландттардың алғашқы үйі әлі де меншікте болды, ал үйдің ішкі жағы әртүрлі портреттермен безендірілген. 1884 жылдың маусым айында Нью-Йорк штатының губернаторы Гровер Кливленд Бронкста саябақтар жүйесін құруға рұқсат беретін «Жаңа саябақтар заңына» қол қойды, соның ішінде болашақ Ван Кортландт паркі де осы заңға енді. Бұл заң қалаға Август Биббиден жерді мәжбүрлі түрде сатып алу құқығын берді. Ван Кортландт отбасы 1888 жылға дейін үйден толықтай шығып кетпеді, ал Ван Кортландт көлінің жанындағы диірмен 1889 жылға дейін жұмыс істеді. «Нью-Йорк Herald Tribune» газеті үй мен оны қоршаған жерді «Олофф пен Джейкобс Ван Кортландттардың жылжымайтын мүліктерінен жинаған зор байлығының ұрпақтар бойы символы болды» деп сипаттады.
The Van Cortlandt House is the oldest known surviving house in what is now the Bronx, he renovated the mansion and farmed much of the estate. The fireplaces were trimmed back to make way for stoves. An account from the late 1840s described the house as having a front garden with box trees, which had been planted upon a set of fountains. The old mill and the Van Cortlandts' original house still existed on the estate, and the house's interior was decorated with various portraits. In June 1884, New York governor Grover Cleveland signed the New Parks Act into law, authorizing the creation of a system of parks in the Bronx, including what would become Van Cortlandt Park. The act gave the city the right to acquire from Augustus Bibby via eminent domain. The Van Cortlandt family did not fully vacate the house until 1888, and the mill next to Van Cortlandt Lake was in use until 1889. The New York Herald Tribune described the house and surrounding property as having "for generations symbolized the vast wealth in real estate amassed by Oloff and Jacobus Van Cortlandt".
Мұражай ретінде пайдалану
Ван Кортландт иелігінің бір бөлігі 1888 жылдың 12 желтоқсанында Нью-Йорк қаласына сатылып, Ван Кортландт паркіне айналдырылды; астық егістіктерінің көп бөлігі "Парад алаңы" деп аталған кең көгалға айналдырылды, ал Ван Кортландт үйі сақталды. 1889 жылы үйдің бір бөлігі жөнделіп, қайта боялды. Кейін бірнеше жыл бойы үйдің күзетшісінің отбасы ғана онда тұрды, ал әскери шенеуніктер жыл сайын бір рет парктегі жаттығулар кезінде үйді пайдаланды. 1896 жылға дейін сарай, Ван Кортландт паркінде еркін жүрген бизондарды күзетуге бекітілген Нью-Йорк штатының полициясының казармасы ретінде де қызмет етті. Парк комиссарлары желтоқсан айында ішкі бояу және қағазға жабыстыру жұмыстарына 187 доллар, ал келесі айда жөндеу жұмыстарына 250 доллар бөлді. 1894 жылы қалалық парк кеңесі сарайға Вашингтонға арналған жазу қоюға дауыс берді. 1896 жылдың басында Нью-Йорк штатының Отаршыл әйелдер қоғамы сарайды жөндеуге және оны тарихи үй-мұражай ретінде пайдалануға рұқсат сұрап, парк комиссарларына жүгінді. Парк басқармасы 1896 жылдың желтоқсанында қоғамға сарайды жалға беруге келісті; алғашқы жалға мерзімі 25 жылды құрады. Содан кейін қоғам үйді қайта жаңартуға кірісті. Бұл жобаға 4000-нан 5000 долларға дейін шығын кетті. Ол кезде Ван Кортландт сарайы, Грейси сарайымен бірге, Нью-Йорк қаласындағы қоғамдық жерде сақталған сирек ескі үйлердің бірі болды. Бұл қаладағы алғашқы тарихи үй-мұражайлардың бірі еді, одан кейін Моррис-Жюмель сарайы, Кинг-Манор және Дикман үйі сияқты басқа да резиденциялар пайда болды. Ван Кортландт сарайы Нью-Йорк қаласындағы XVIII ғасырдың ортасында салынған және әлі де бастапқы ағаш өңдеуін сақтап қалған сирек ғимараттардың бірі болды. Мұражай аптаның барлық күндері ашық болды және көбінесе тегін кіруге болатын. Сенбі күндері үйді күтіп-ұстауға қаражат жинау үшін әр келушіден 25 цент алынды. және бұл туралы шілде айында жұртшылыққа хабарланды. Ол кезде Нью-Йорк қалалық Бюджет басқармасы баққа 15 000 доллар бөлді. Отаршыл әйелдер 1900 жылдың соңында сарайдың сыртында үйдің тарихын баяндайтын тақта ашты. Ол кезде мұражайға соңғы төрт жылда 50 мыңнан астам адам келген еді. және сарайға жақын орналасқан отаршылдық бақ 1903 жылы аяқталды. 1903 жылы Бронксқа ескі Рейнландер қант фабрикасының терезесі әкелініп, сарайдың қасына орнатылды.
A portion of the Van Cortlandt estate was sold to the City of New York on December 12, 1888, and converted into Van Cortlandt Park; The majority of the grain fields were converted into a sprawling lawn dubbed the "Parade Ground", while the Van Cortlandt House was preserved. Parts of the mansion were repaired and repainted in 1889. For several years thereafter, the family of the house's caretaker were the only residents, and military officers used the house once a year during field day activities in the park. Until 1896, the mansion also served as a barracks for the New York State Police, which had been assigned to guard the bison that roamed Van Cortlandt Park. The park commissioners provided $187 for interior painting and papering in December, and they provided $250 for renovation work the next month. The city's Park Board voted in 1894 to add an inscription honoring Washington to the mansion. In early 1896, the Society of Colonial Dames of the State of New York applied to the park commissioners for permission to repair the mansion and operate it as a historic house museum. The Park Board agreed in December 1896 to lease the mansion to the society; the initial lease lasted for 25 years. The society then began renovating the house. The project, which cost between $4,000 and $5,000, At the time, the Van Cortlandt Mansion was one of a few old residences preserved on public grounds in New York City, along with Gracie Mansion. It was also one of the first historic house museums in the city; it was followed by other residences such as the Morris–Jumel Mansion, King Manor, and Dyckman House. The Van Cortlandt Mansion was one of the few mid 18th century buildings in New York City that still retained its original carpentry. The museum was open to the public every day of the week and was free most of the time. On Saturdays, it charged each guest 25 cents to raise money for the house's maintenance. and announced to the public that July. and the New York City Board of Estimate allocated $15,000 that October for the garden. The Colonial Dames dedicated a tablet outside the mansion, which described the house's history, in late 1900. At the time, the museum had recorded more than 50,000 visitors over the previous four years. and the colonial garden adjacent to the mansion was completed in 1903. A window from the old Rhinelander Sugar House was brought to the Bronx in 1903 and installed next to the mansion.
1910-1970 жылдар
Колониалдық әйелдер 1910-шы жылдардың басында музей жинағын кеңейту үшін ақша жинауды бастады. Дамздар үйге қосымша ғимарат салу жоспарларын да жариялады, бірақ Парк кеңесінің ландшафт сәулетшісі Чарльз Даунинг Лей 1912 жылғы сәуірде бұл жоспарларды қабылдамады. Нью-Йорк қаласының Парктер және демалыс департаменті (NYC Parks) 1913 жылы қосымша ғимарат құрылысына конкурс ұсыныстарын қабылдады, бірақ бастапқыда барлығын қабылдамады. Келесі келісімшарт бекітілгеннен кейін, негізгі үйге іргелес орналасқан қараушының пәтерінен тұратын қосымша ғимарат 1916 немесе 1917 жылы, Бірінші дүниежүзілік соғыс басталмас бұрын аяқталды. Парктер департаменті 1914 жылдың соңында үйді жөндеу жұмыстарына келісім берді. Сәулетші Норман Ишем сарайды жаңарту үшін шақырылды, бұл жұмысқа каминнің қалпына келтірілуі, панельдер орнатылуы, радиаторлардың жылжытылуы және ішкі жалюзилердің қойылуы кірді. 1930 жылдардың басында Ван Кортландт үйін жылына 50 000-ден 60 000-ға дейін, соның ішінде көптеген шетелдік қонақтар келіп көрді. 1938 жылы сарайдың алдына жаңғақ ағашы отырғызылды, ол Вашингтон тұрған ескі ағаштың орнына отырғызылды. Ван Кортландт үйінің сыртындағы қару-жарақ 1942 жылы, сол кездегі саябақтар комиссары Роберт Мозес бұл қару-жарақтың «тарихи және эстетикалық құндылығы жоқ» деп тапқаннан кейін жойылды. 1940 жылдардың ортасында «Нью-Йорк Herald Tribune» газеті Ван Кортландт үйіне жыл сайын 100 000 адам келетінін хабарлады. 1950 жылдардың соңында Нью-Йорк штатының Ассамблеясының депутаты Милдред Ф. Тейлор бастаған топ ғимараттың әлі де жақсы жағдайда екенін анықтады. Колониалдық әйелдердің әртүрлі мүшелері «үйді XVIII ғасырға тән үйге айналдыру үшін» қайырымдылық жасағаннан кейін, Колониалдық әйелдер 1960 жылдың желтоқсанында төрт айға созылатын жөндеу жұмыстары үшін Ван Кортландт үйін жапты. Үйдің қайта ашылуы екі айға кейінге шегерілді, 1961 жылдың маусымына дейін. Бұл жөндеу қабырғаларды және бастапқы едендерді қалпына келтіруді қамтыды, бірақ 1970 жылдары тек демалыс күндері ғана ашық болды. Осы кезеңде бірнеше қараушылар болды. 1959 жылы Армениядан АҚШ-қа келгеннен кейін, ақын Хагоп Якубиан үйді күтуге кірісті. Роберт пен Энн Портер 1973 жылы музейдің директорларының бірімен кездейсоқ кездескеннен кейін музейдің қараушылары болып жұмысқа алынды, кейде музей жабық болған кезде үйде жеке кештер ұйымдастырды. Бірақ Колониалдық әйелдер үйді басқаруды және оны безендіру мен жиһаздауды жалғастырды.
The Colonial Dames began raising money in the early 1910s for an expansion of the museum's collection. The Dames also announced plans to build an annex to the house, but Park Board landscape architect Charles Downing Lay vetoed these plans in April 1912. The New York City Department of Parks and Recreation (NYC Parks) received bids for the annex's construction in 1913 but initially rejected all of them. After a subsequent contract was approved, annex, consisting of a caretaker's apartment adjacent to the main house, was finished in 1916 or 1917, just before World War I. The Department of Parks awarded a contract for repairs to the house at the end of 1914. The architect Norman Isham was hired to renovate the mansion, which included restoring the fireplaces, adding paneling, moving the radiators, and installing interior shutters. By the early 1930s, the Van Cortlandt House saw 50,000 to 60,000 visitors each year, including many foreign born visitors. A walnut tree was planted in front of the mansion in 1938, replacing an older tree underneath which Washington had once stood. The guns outside the Van Cortlandt House were scrapped in 1942 after then–parks commissioner Robert Moses found that the weaponry was "of neither historic nor esthetic value". The New York Herald Tribune reported in the mid 1940s that the Van Cortlandt House had 100,000 annual visitors. During the late 1950s, a group led by New York State Assembly member Mildred F. Taylor found that the building was still in good condition. After various members of the Colonial Dames provided donations "to make the mansion a more authoritative eighteenth century home", the Colonial Dames closed the Van Cortlandt House in December 1960 for what was supposed to be a four month renovation. The house's reopening was delayed by two months to June 1961. This renovation involved restoring the walls and the original floors, but was only open on weekends by the 1970s. It had several caretakers during this time. A poet, Hagop Yacoubian, began caring for the house in 1959, shortly after coming to the U. S. from Armenia. Robert and Ann Porter, who were hired as the museum's caretakers in 1973 following a chance meeting with one of the museum's directors, sometimes hosted private parties in the house when the museum was closed. although the Colonial Dames still operated the house and provided decorations and furniture.
1980 жылдардан қазіргі уақытқа дейін
Үйдің аумағы 1980 жылы абаттандырылды, ал үйдің өзі 1986 жылы жөндеу үшін жабылды. Бұл жұмыстарға үйдің астында 150 орындық жаңа аудитория салу, биік бойлы қонақтарға арналған жертөлені кеңейту, жаңа ванна бөлмелерін орнату, сондай-ақ механикалық, құрылымдық және өрт қауіпсіздігін жақсарту кірді. Сонымен қатар, залдар түпнұсқа түстерімен қайта боялды. Ван Кортландт сарайы 1989 жылы құрылған Тарихи үйлер қорының негіздеуші мүшелерінің бірі болды. Сол кезде үйдің шатырын ауыстыру қажеттігі туды. Бруклин колледжінің студенттері 1990 және 1992 жылдар аралығында үйдің аумағында қазба жұмыстарын жүргізді. 1990 жылдардың ортасында кейбір бөлмелерде бояу қабығынан жарылып, немесе судың салдарынан зақымданулар байқалды, сондай-ақ жиһаздың жәндіктерге шалдығу қаупі болды. Музей директоры Лора Карпентер Корреа үйді 1 миллион долларға жөндеуді жоспарлады, ал үйдің шатырын жөндеуге Нью-Йорк қалалық кеңесі мен Бронкс округінің әкімшілігінен 250 000 доллар қаражат бөлу көзделді. Дегенмен, одан әрі жөндеуге қаржы жеткіліксіз болды, ал мұражайдың жылдық операциялық бюджеті 100 000 долларды құрады. Колониалдық әйелдер қауымы 21-ші ғасырдың басында да Ван Кортландт үйі мұражайын басқарып келді. Бруклин колледжінің студенттері 2003 жылы осы аумақта тағы да археологиялық қазба жұмыстарын жүргізді. Үйдің асханасы 2015 жылы қайта жаңартылды, бұл жұмысқа қабырға панельдерін, обойларын және камин плиткаларын қалпына келтіру кірді. 2020 жылы Нью-Йорк қаласында COVID-19 пандемиясының салдарынан сарай жабылды, бірақ келесі жылы тәуелсіз экскурсиялар үшін қайта ашылды. Үйдің айналасындағы қоршау 2020 жылдардың ортасында қайта салынуы жоспарланған.
The grounds of the house were landscaped during 1980, and the house itself was closed in 1986 for a renovation. The work included a new 150 seat auditorium under the house; an expansion of the cellar for taller guests; new bathrooms; and mechanical, structural, and fire safety upgrades. In addition, the parlors were repainted in their original colors. The Van Cortlandt Mansion was one of the founding members of the Historic House Trust, established in 1989. At the time, the house's roof needed to be replaced. Students from Brooklyn College conducted excavations around the house's site between 1990 and 1992. though the courts were approved anyway. By the mid 1990s, some rooms had peeling paint or water damage, and there were concerns that the furniture had bug infestations. The museum's director Laura Carpenter Correa wanted to renovate the house for $1 million, and the house's roof was to be repaired with $250,000 from the New York City Council and the Bronx borough president's office. However, there was no funding for further repairs, and the museum had only a $100,000 annual operating budget. The Colonial Dames was still operating the Van Cortlandt House Museum in the early 21st century. Brooklyn College students undertook further archeological excavations at the site in 2003, The house's dining room was restored in 2015; the work involved a restoration of the paneling, wallpaper, and fireplace tiles. The mansion was closed in 2020 due to the COVID 19 pandemic in New York City, and it reopened next year for self guided tours. and the fence around the house was to be rebuilt in the mid 2020s.
Сәулет
Белгісіз сәулетші жобалаған үй грузин стилінде салынған және 2 жарым қабаттан тұрады. Үйдің L пішінді жоспары бар, оның қанаттары оңтүстік және шығыс жаққа қарай созылған. Ал үй басқарушының пәтері (негізгі үйге іргелес) Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін салынған. Терезе табандары сыртқы қабырғаларға енгізілген, ал екінші қабаттағы табандар бірінші қабаттағылардан сәл өзгеше дизайнға ие. Салынған күйінде, бірінші қабаттың оңтүстік қанаты екі залдың арасында орналасқан кіреберіс холмен, ал шығыс қанатында сол қабатта бүйірлік хол және асхана болған.
The house, designed by an unknown architect, is built in the Georgian style and is 2 1/2 stories tall. The house has an L shaped plan, with wings extending along the south and east sides. while a caretaker's apartment (adjacent to the main house) dates to before World War I. The windowsills were incorporated into the outer walls, and the sills on the second story are of a slightly different design from those on the first story. As built, the first story's southern wing had an entrance hall flanked by two parlors, while the eastern wing had a side hall and dining room on that story.
Төменгі қабат
Ас үй көтерілген жертөледе орналасқан. Батыс қабырғасының үстіңгі бөлігінде екі кішкентай терезе бар, бұл терезелер қорғану үшін жасалған болуы мүмкін. Жертөленің төбесінде төменгі ағаш қабырғалар бар, олар кипарис және самырсын ағашынан қолмен ойылған.
The kitchen is within the raised basement. There are two small windows near the top of the western wall, which may have been intended as defensive loopholes. The basement's ceiling has low wooden beams, and were hand crafted out of cypress and cedar.
Бірінші оқиға
Алдыңғы зал ғимараттың оңтүстік жағындағы басты кіреберіс арқылы қолжетімді. Есік жақтаулары, құлақтары бар, батыс және шығыс қабырғалардағы қонақ бөлмелерге апарады. Сатылыстың жоғары төбесі үй салынған кезде әулеттің байлығын көрсететін символ ретінде жоспарланған. Пілстерлер ошақты екі жағындағы аркалы шкафтардан бөліп тұрады; әр шкафтың екі панельді есігі және фарфор сақтауға арналған сөрелер жиынтығы бар. Солтүстік қабырғаның қалған бөлігі көк түспен боялған және панельді, ал қалған үш қабырға ақ гипстен жасалған, төбесінде тақтатас, дадо рельсі және қалыптау бар. Оңтүстік қабырғада үш терезе бар. Алдыңғы залда оң жақта (шығысында) шығыс қонақ бөлмесі орналасқан, ол ресми бөлме ретінде жоспарланған. Ошақтың үстіндегі сурет Адам мен Хауа, жылан және жақсылық пен жамандық ағашын бейнелейді. Асхана шығыс қанатында, шығыс қонақ бөлмесінен артқы зал арқылы бөлінген. Қабырғалар қара қоңыр жиектері бар ақ гипстен жасалған, ал солтүстік қабырғада қызыл кірпіштен салынған мұржасы бар. Қабырғаның үстінде 19 ғасырға дейін салынған төбелік қалыптау болған.
The front hall is accessed from the main entrance on the south end of the building. Doorways with eared frames lead to parlors on the west and east walls. The stairway's high ceiling was intended as a symbol of wealth when the house was built. Pilasters separate the fireplace from an arched cupboard on either side; each cupboard has two paneled doors and a set of shelves for storing porcelain. The rest of the north wall is painted blue and is paneled, while the three other walls are made of white plaster with a baseboard, a dado rail, and a molding at the ceiling. The south wall has three windows. To the right (east) of the front hall is the eastern parlor, which was intended as a formal room. the overmantel depicts Adam and Eve, a serpent, and the tree of the knowledge of good and evil. The dining room is in the eastern wing, separated from the eastern parlor by the rear hall, The walls are made of light plaster above dark buff wainscoting, and a chimney occupies the north wall. Atop the wall was a ceiling molding, which likely dated from the 19th century.
Жоғары қабаттар
Екінші қабатта оңтүстік қанаттың ортасында үйдің басты баспалдағымен байланысатын дәліз орналасқан. Дәліздің оңтүстік жағында ішке ашылатын жақтаулы терезе және отыруға арналған орын бар. Бұл екі жатын бөлмеде де ақ қабырғалар, өрнекті жиектері бар есіктер, панельді және ақ плиткамен қапталған ошақтар, ішкі жақтаулары бар терезелер, терезелердің үстіндегі карниздер кездеседі. Батыс бөлме Вашингтонның жатын бөлмесі деп аталған. Вашингтонның жатын бөлмесінің солтүстік қабырғасында екі жақтағы шкафтары бар ошақ орналасқан, бұл шкафтар бірінші қабаттағы батыс қонақ бөлмесіндегі шкафтарға ұқсас. Солтүстік-шығыстағы үшінші бөлмеде аллегориялық голланд плиткаларымен әшекейленген ошақ бар. Бөлмелердің бірі Монро бөлмесі деп аталды, себебі отбасының бір қызметшісі Монро деген фамилиялы ер адамға үйленген. Үшінші қабатта қызметшілерге арналған екі кішкентай бөлме болған, олардың бірі құрылысы аяқталмаған.
On the second floor, there is a hallway in the center of the southern wing, which connects with the house's main stairway. At the south end of the hallway is a sash window with inward facing shutters and a seating area. These bedrooms both contain white walls; doorways with molded frames; fireplaces with paneling and white tiles; windows with internal shutters; cornices above the windows. The western room was known as the Washington bedroom The north wall of the Washington bedroom has a fireplace flanked by closets, similar to the cupboards on the first floor western parlor. A third bedroom to the northeast has a fireplace with allegorical Dutch tiles. One of the bedrooms was named the Monroe room because one of the family's maids had married a man surnamed Monroe. On the third floor were two smaller rooms for servants, one of which was in an incomplete condition.
Операциялар
Нью-Йорк қаласының Парктер және ойын-сауық департаменті Ван Кортландт үйінің иесі болып табылады.
The New York City Department of Parks and Recreation owns the Van Cortlandt House.
Жинақтар
Үй мұражай ашылған кезде батыс бөлмесі мұражай ретінде арнайы бөлінді, ал қалған бөлмелерде Колониалдық ханымдар мен олардың достарына қатысты естеліктер қойылды. Шығыс бөлмесінде креслолар, жазу үстелі, шамдық және төрт сурет болды. Екінші қабаттағы батыс жатын бөлмесінде Вашингтонның үйде болған кездегі жиһаздары, оның ішінде төсегі, магони аяқ тіреуіші, оюлы сағат және төсек сатылары орналастырылған. Шығыс жатын бөлмесінде сандық, баспа машинасы және бесік болды, ал тоқыма бөлмесі тігіншілік құралдарымен жабдықталған. 20-шы ғасырда жинаққа бірнеше заттар қосылды, мысалы, 1902 жылы қазба жұмыстарынан табылған қолмен жасалған арақ бөтелкелері. Бір қонақ бөлмесінде Чиппендейл айнасы мен хатшылық бюросы бар екені айтылды. Жоғарғы қабаттағы бөлмелерде төрт қабатты кереуеттері мен қабырға безендірілген түс киіздері сақталған. Қазіргі ас бөлмесінде жәшіктер жиынтығы, алты орындық және үстел тұр. Мұражайдың алғашқы көрмелеріне антикалық қалайы ыдыстар, колониялық портреттердің кішкентай көшірмелері және тігінмен жасалған портреттер кірді. 1920 жылдары мұражайда колониялық құжаттар, суреттер мен кітаптар көрмесі ұйымдастырылды, ал 1950 жылдары 17-ші және 18-ші ғасырлардағы шыны, күміс заттар, қытай және керамикалық бұйымдар көрсетілді. Колониалдық ханымдар мұражай атынан тікелей эфирде өнер бағдарламаларын ұйымдастырды; мысалы, 1960 жылы үйге қаржы жинау үшін Альвин театрында қойылым қойды. 1970 жылдары үйде Сент-Николас күні мерекесі, Бронкс өнер ансамблінің демалыс күнгі концерттері, Бронкстің екі жүз жылдық тойы және Революциялық дәуірдегі әскери іс-шаралардың көрсетілімдері өткізілді. 20-шы ғасырдың соңында үйде концерттер, Қасиетті Николай күні әндері, балаларға арналған бағдарламалар және тарихи лекциялар сияқты іс-шаралар жалғасты. Мұражай жыл бойы экскурсиялар ұйымдастырады, олар өздігінен және гидтермен жүргізіледі. Үйде сонымен қатар арнайы іс-шаралар да өткізіледі. Town and Country журналының авторы 1901 жылы үйде "жаңа Нью-Йорк тарихын оқығанды ұнататындар үшін қызықты дәуірдің барлық сұлулығы" сақталғанын айтты. Керісінше, The American Architect журналының авторы 1919 жылы үйде "үйге немесе оның тарихына қатысы жоқ және шатастыруға ұштауы мүмкін" көптеген заттар бар екенін мәлімдеді. 1927 жылы жазған бір сыншы Ван Кортландт үйінің, Грейси және Моррис-Жюмель сарайларымен бірге, Нью-Йорктегі "бұрынғы қадір-қасиеті мен айналасының сұлулығын сақтап қалған" сирек үйлердің бірі екенін айтты. 1964 жылы басқа бір автор үйді "бірінші дәрежелі ішкі панельдері мен жиһаздары" бар деп сипаттады, ал 1984 жылы Philadelphia Inquirer газетінің тілшісі оны Бронкстің "ең беделді үйі" деп атады. Бронкс тарихшысы Ллойд Ультан 1995 жылы үйді "Америка төңкерісі кезінде қолданылғандықтан ұлт тарихы үшін өте маңызды" деп сипаттады. Ван Кортландт үйі 1934 жылы Бронкс округінің сотында салынған қабырғалық суретте де бейнеленген. Сонымен қатар, үйдің суреті 1981 жылы 2 Колумбус шеңберіндегі қалалық галереяда көрсетілді, ал үй Boardwalk Empire телесериалының бір эпизодында ирланд үйінің орнына түсірілді.
When the house opened a museum, the western parlor was set aside specifically as a museum, while the other rooms displayed memorabilia from Colonial Dames and their friends. In the eastern parlor were furniture such as chairs, a writing desk, a candle stand, and four chalk artworks. The western bedroom on the second story featured furniture from Washington's time at the house, such as his bed, a mahogany footrest, a carved clock, and bed steps. The eastern bedroom had a chest, printing press, and cradle, while the spinning room featured several tools used for needlework. In the 20th century, several objects were added to the collection, such as handmade liquor bottles that had been excavated in 1902. and one parlor was cited as having a Chippendale mirror and a secretarial desk. The upstairs rooms retained their old four poster beds with tapestries. In the modern day dining room, there is a set of drawers, six chairs, and a table. The museum's other early exhibits included displays of antique pewter, miniatures of Colonial portraits, and needlework portraits. The museum hosted exhibits of colonial documents, paintings, and books in the 1920s, and it showed glass, silverware, china, and pottery from the 17th and 18th centuries during the 1950s. The Colonial Dames has hosted live performances on the museum's behalf; for example, it staged a play at the Alvin Theatre in 1960 to raise money for the house. By the 1970s, the house presented St. Nicholas Day performances, the Bronx Arts Ensemble's weekend concerts, Bronx Bicentennial activities, and demonstrations of Revolutionary era military activities. In the late 20th century, the house continued to present events such as concerts, St. Nicholas Day carols, children's programs, and historical lectures. The museum gives tours throughout the year, including both self guided tours and those led by docents. The house also hosts special events. A writer for Town and Country said in 1901 that the house preserved "all the glory of that interesting era dear to those who love to read the history of New York before it was so cosmopolitan", Conversely, a writer for The American Architect said in 1919 that the house displayed too many objects that "are not relevant to the house or its history and are misleading in suggestion". One critic, writing in 1927, said the Van Cortlandt House, along with the Gracie Mansion and the Morris–Jumel Mansion, were among the few old houses in New York City that "retain some of their former dignity and beauty of surroundings". Another writer in 1964 described the house as having "interior paneling and furnishings of the first rank", while a reporter for the Philadelphia Inquirer said in 1984 that it was the Bronx's "most prestigious house". Bronx historian Lloyd Ultan characterized the house in 1995 as being "highly significant to the history of the nation" due to its use during the American Revolutionary War. The Van Cortlandt House was also depicted in a mural painted in the Bronx County Courthouse in 1934. In addition, a depiction of the house was displayed at the City Gallery at 2 Columbus Circle in 1981, and the mansion stood in for an Irish house on an episode of the TV series Boardwalk Empire.
Белгілі белгілер
Нью-Йорк қаласының ескерткіштерді сақтау комиссиясы (LPC) 1966 жылдың наурыз айында Ван Кортландт үйін қалалық ескерткіш деп таныды, ал бағалау кеңесі сол жылдың тамызында бұл шешімді растады. Осылайша, бұл үй Бронкстегі алғашқы тұрғын үйлердің бірі болып қалалық ескерткіш мәртебесіне ие болды. 1967 жылы үй Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді, ал 1976 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш атанды. 1975 жылдың шілдесінде LPC Ван Кортландт сарайының ішкі кеңістіктерін қалалық ескерткіш деп жариялады; бұл шешімге бірнеше грузин стиліндегі бөлмелер кірді.
The New York City Landmarks Preservation Commission (LPC) designated the Van Cortlandt House as a city landmark in March 1966, and the Board of Estimate ratified the landmark designation that August. This made the mansion one of the first residences in the Bronx to be designated as a city landmark. The mansion was added to the National Register of Historic Places in 1967 and became a National Historic Landmark in 1976. The LPC designated the interiors of the Van Cortlandt Mansion as a city landmark in July 1975; the designation covered several Georgian style rooms.