Кіріспе

Уэльстік ұлтшыл Роберт Тюдур Джонс (28 маусым 1921 – 23 шілде 1998), көбінесе R. Tudur Jones деп танылады, Уэльстік ұлтшыл және елдің алдың қатарлы теологтарының бірі болды. Оның ұлтшылдық көзқарасы, кальвинистік іліммен үйлесім тапқанда, 20 ғасырдың екінші жартысында христиандық Уэльстің діни өміріне зор әсер еткен тұтас идеологияны құрады.

Ерте өмір

Джонс Солтүстік Уэльстегі Лланистумдуи қаласында туды, бірақ көп ұзамай отбасы Рилге көшіп келді. Оның ата-анасы 1904-1905 жылдардағы Уэльс қайта жандануының рухани ынтасын бастан өткергендіктен, христиан діні отбасылық өмірдің негізі болды. Отбасы жергілікті Уэльс конгрегациялық шіркеуінің мүшелері болды және басқа балалар сенбі күні таңертең өлеңдерді жаттап айтқанда, дәстүр бойынша, ол бүкіл тарауды жатқа айтатын. Христиан дінінде тәрбиеленгенімен, оның өміріндегі шешуші сәт Рил павильонындағы жандандыру науқанында болды, онда ол Құдаймен кездескенін сезінді. Джонс шіркеу тарихына қызығушылығын Рил гимназиясында оқығанда бастады. Сол жерде оның тарих пәнінің мұғалімі С. М. Хоутон оған пуритандықтар туралы айтты, ал ол мектеп директорымен бірге Жаңа өсиеттің грек тілін оқыды. Гимназияны бітіргеннен кейін Оксфордтағы Иисус колледжіне стипендия алды. Алайда, әкесі оның Уэльс университетінде оқуын қалады. 1942 жылы Уэльс университетінің философия факультетін бітіріп, содан кейін Бангорда теология бакалавры дәрежесін алды. Одан кейін Бангордан Оксфордтағы Мэнсфилд колледжіне кетіп, философия докторы ғылымын зерттеді.

Мансап

1948 жылы Оксфордтан қайтып келген және үйленген Жонс Аберистуиттегі Сейон Уэльс конгрегационалистік шіркеуінің пасторы болып тағайындалды. Екі жылдан кейін ол Сейон шіркеуін тастап, академиялық мансапқа бет бұрды. 1950 жылы ол Солтүстік Уэльстегі Бала-Бангор теологиялық семинариясында Шіркеу тарихы пәнінен оқытушы болып тағайындалды. 1965 жылға қарай ол Бала-Бангордың директоры болып көтерілді, және ол 1988 жылға дейін осы қызметте болды, сол жылы Уэльс конгрегационалистері екі колледжін – Бала-Бангор және Аберистуиттегі Естелік колледжін – біріктірді. 1988 жылы жартылай зейнетке шыққаннан кейін ол Уэльс Бангор университетінің теология факультетінде құрметті лекторы болып жұмыс істеді, ол қызметті 1997 жылға дейін атқарды.

Теология

Джонстың жарияланымдарының көп бөлігі тарихи сипатта болды. Бірақ, оның теологиясы және діни ілімдерге қатысты пікірлері жұмыстарында жиі кездеседі. Ол бекем кальвинист болды, және оны евангелистік деп санауға ұмтылыс болғанымен (оның уэльстік христиан ғалымдары әріптестері Боби Джонс және Р. Герайнт Груффиддті де қараңыз), ол 1904-1905 жылдарғы уэльстік жаңғырудың күлінен туған пиетистік евангелизмнен шегінді. Ол либералды теологияға қарсы тұрып, гуманизмнің Уэльс халқына тигізер әсерінен қаушады.

Ұлттық

Джонс Уэльске рухани жағынан ғана емес, сонымен қатар Plaid Cymru-дегі жетекші рөлі және Cymdeithas yr Iaith Gymraeg (Уэльс тілі қоғамы) ұйымын қолдауы арқылы ұлттық күреске де белсенді қатысты. Ол бір кезеңде Plaid Cymru партиясының вице-президенті болды және 1959 және 1964 жылғы сайлауларда Anglesey округінен партия тізімі бойынша сайлауға түсті. Оның ұлтшылдық көзқарастары "Халықтардың құштарлығы" атты кітабында жазылған, онда ол өзінің ұлтшылдығы "басқаларға тілемейтін ештеңені өзіне талап етпейді" деп көрсетеді.

Жарияланымдар

Джонс негізінен шіркеу тарихы бойынша 341-ден астам кітап пен мақала жариялаған. Оның шіркеу тарихындағы маңызды жариялымдарының арасында «Уэльс қауымдарының тарихы» (Hanes Annibynwyr Cymru) және «Иман және ұлттың дағдарысы – Уэльстегі христиандық пен мәдениет 1890–1914» (Ffydd ac Argyfwng Cenedl – Cristnogaeth a Diwylliant yng Nghymru 1890–1914) кітаптары бар. Ол сонымен қатар, «Халықтардың құштарлығы» (The Desire of Nations) атты ұлтшылдық тақырыбына арналған кітабы сияқты, саяси талқылауларды қамтитын бірнеше еңбектер жариялады.