Кіріспе

Британдық журналист

Николас Коэн (1961 жылы туған) – британдық журналист, жазушы және саяси комментатор. Ол The Observer газетінде колоннашы болды және The Spectator блогын жүргізеді. 2022 жылы сексуалдық қысым көрсету туралы айыптауларға байланысты The Observer-ден кетіп, Substack платформасында жариялай бастады.

Жеке өмір

Коэн Стокпорт қаласында дүниеге келді, ал Манчестерде өсті. Оның әкесі яһуди болған. Ол дінге сенбейді, бірақ "көбірек яһуди" болып келе жатқанын айтады. Ол Ұлттық секулярлық қоғамның құрметті қатысушысы.

Мансап

Коэн мансабын «Sutton Coldfield News» газетінде бастады, содан кейін «Birmingham Post» газетіне ауысты, ал 1996 жылы «The Independent» және «The Observer» газеттеріне үн қосты. Коэн «The Observer» газетінің колоннисі және «The Spectator» журналының тұрақты авторы болды. Ол сондай-ақ «Time», «The Independent on Sunday», «London Review of Books», «London Evening Standard», «New Statesman» және «The New European» басылымдары үшін жазды. «Ratbiter» псевдонимімен «Private Eye» журналына материалдар жариялады. 2022 жылдың тамызында «Press Gazette» газеті Коэннің «The Observer» газетіндегі колоннасы тергеу күтіліп жатқандықтан тоқтатылғанын хабарлады, ал тергеуді газеттің баспашысы «Guardian News and Media» (GNM) жүргізуі керек еді. Газет сондай-ақ, Коэнге қарсы айыптауларды адвокат Жолион Моэм жариялағанын және журналист Люси Сигл тікелей шағым түсіргенін, ол GNM-ді тиісінше әрекет етпегені үшін айыптағанын мәлімдеді. «The New European» журналында жазған Сигл бірнеше жыл бұрын «Observer» кеңсесінде Коэннің өзіне жасаған жыныстық қысымын, сондай-ақ 2018 жылы шағымдану тәжірибесін баяндады, GNM басшылары ресми тергеу жүргізуден бас тартқанын айтты. 2022 жылдың желтоқсанында ол «Substack» платформасында жариялай бастады. 2023 жылдың қаңтарында «Press Gazette» газеті Коэннің «денсаулығына байланысты» «The Observer» газетінен кеткенін хабарлады. 2023 жылдың мамырында Джейн Брэдли «The New York Times» газетінде Сиглтің айыптауларына қоса, тағы бірнеше әйел Коэнге қатысты жыныстық зәбір көрсету фактілерін айтқанын және британдық БАҚ бұл оқиғаны жарияламағанын жазды. Бұдан әрі, Брэдли «Financial Times» газетінің Мэдисон Мэрридж бұл оқиға туралы бұрын хабарлағанын, бірақ FT редакторы Рула Халаф оны жариялауға тыйым салғанын мәлімдеді.

Сыртқы саясат

2000-шы жылдардың басында Коэн Израиль үкіметін сынап, сионизмді "колониализм" деп сипаттады. Коэн көп жылдар бойы Тони Блэрдің сыртқы саясатын сынаған. Ол 2001 жылдан кейін өз көзқарасын өзгерте бастады, 2003 жылы Иракқа басып кіруді қолдады және "Соғысты тоқтату" коалициясының қарсыласы болды. 2006 жылы ол "Жаңа саяси бағыт" деп аталатын, солшылдардың әскери араласуды күшеп қолдауын және қол қоюшылар антиамерикандық көзқарас деп санайтын ұстанымға қарсы шығуын ұсынған Эустон манифестіне қол қойды. Коэн 2011 жылы Ливияның бұрынғы басшысы Муаммар Каддафиді құлату мақсатымен НАТО басқаратын Ливияға жасалған әскери операцияны қолдады. 2012 жылы ол Сирия азамат соғысына Батыс әскери күштерін кіргізуді ұсынды.

Ішкі

2006 жылы баспасөзде жарияланған Британдық мұсылман кеңесі Коэн мен тағы төрт журналисті "зиялы исламофобияны таратушылар тобының құрамына кіретін" деп мәлімдеді. 2014 жылдың тамызында Коэн Шотландияның тәуелсіздігіне қарсы пікір білдірген және "The Guardian" газетіне жолданған 200 қоғамдық қайраткердің бірі болды, бұл мәселе бойынша қыркүйектегі референдумға дейін жасалды. 2014 жылы ол "The Observer" газетінде Ұлыбританияның Тәуелсіздік партиясы мен оның басшысы Найджел Фараджға қарсы айтты, осы үшін бір жыл өткен соң Еуропалық баспасөз жүлдесінен "Комментатор" сыйлығын алды.

Басқа

Коэн Эквадорды Джулиан Ассанжға саяси тығу бергені үшін сынады және Эквадорды "мұнай-социалистік авторитарлық мемлекет" деп атады. Ол сондай-ақ CANZUK келісімін сынап, оны "ағылшын-саксон Нарниясы" деп атады. Ол халал және кошерлік мал союды сынады және олардың тыйым салынғандығын қалайды.

Шығармалары

Ол бес кітап жазды: "Қырағай Британия: Зұлымдық пен ақылға сыймас нәрселер туралы есептер" (1999), оның журналистикалық мақалаларының жинағы; "Сұлу жігіттер" (2003), Жаңа лейбористік жобаға қатысты өткір сынды еңбек; "Не қалды?" (2007), қазіргі заманғы либералды солшылдарды сынап, Орвелл сыйлығының тізіміне ілікті; "Этониялықтарды күту: Либералдық Англияның төсегінен келген хабарламалар" (2009); және "Осы кітапты оқуға сенің құқығың жоқ" (2012), ол цензура мәселесіне арналған.